سنباد

پهلویسـم سوسیال دموکراسی پادشاهی/ فرهیختگی در امور یک انسان فرهیخته را می‌توان از روشمند بودن در آموزانش نسبت به عوام، بازشناخت.اصل تعادل می بایست در تمامی جنبه های شخصیتی آدمی حکمفرما باشد. یکی از این جنبه ها، میزان انتقادی است که فرد از دیگر آدمیان و دیگر چیزها در جمع می کند. انتقاد اگر بیش از اندازه انجام گیرد، هدف اصلی اش فراموش شده و تبدیل بنوعی لجاجت کودکانه می شود و در نظر دیگران چونان ابزاری برای پالایش روانی فرد انتقاد کننده از فشارهای عصبی و حب و بغض های شخصی قلمداد خواهد شد. انتقاد نوعی داروست و دارو چیزی جز سم نیست. هر سمی در مقدار زیاد نتیجه ای جز مرگ و میر مصرف کننده ی آن نخواهد داشت. انتقاد اگر به میزان مناسب مصرف نشود، هم کُشنده ی فرد انتقاد کننده و هم کُشنده ی شنوندگان آن خواهد بود. انتقاد همچنین بهتر است زمانی انجام گیرد که فرد شنونده در آمادگی کامل برای شنیدن آن باشد، چه انتقاد از خود وی باشد چه از چیزها و کسان دیگرِ در ظاهر نامرتبط با وی. انتقاد اگرچه بجا، اما می بایست که بشکل بجایی نیز بیان شود. گاهی اوقات پیش می آید که افراد شایسته در گودال روحیه ی نقّادی افراطی در می غلتند. این افراد اگرچه در برهه ای از طرف جمع به این کار تشویق می شده اند اما در صورت افراط کردن در این نقطه ی قوت خود (یعنی ارایه ی انتقادات بجا) از سمت جمع پس زده خواهند شد. این افراط کاری زمانی رخ می دهد که فرد مزبور اتصال خود به جمع را در گرو حفظ این روحیه ی منتقدانه ی خود بداند. اگرچه ممکن است در بدو امر این چنین باشد اما در طولانی مدت، این روحیه سبب ساز پالایش روانی فرد از فشارهای روانی خود شده و آنچنان به خورد شخصیت وی می رود که فرد مسئولیت دیگری جز منتقد بودن را برای خود قایل نیست و این زمانی است که فرد شایسته با زیاده روی در خصلت پسندیده ی خود، از جمع ها رانده خواهد شد. بدون تعادل، بهترین انتقادها نیز پشیزی نمی ارزند چه برسد به انتقادهایی که از سر عادت و برای کاهش ناخودآگاه اضطراب هایمان می کنیم… #فلسفـه_و_تفنـگ #جاويدشاه_رمز_نجات_ایران @NoorPahlavi پ. ن. دوستی در دایرکت اشکال کرده‌اند که چرا تصاویر ذیل پست شما بی کیفیت هستند! البته حق با ایشان است. اما برای آنکه متن و موسیقی مزج گردد، حجمی بالای ۲۰۰ مگ خروجی می دهد که برای این کار باید کیفیت را به ۱۲۰ یا ۲۴۰ برسانم تا با یک فایل سی-چهل مگابایتی قدرت بارگذاری انجام شود. با این اینترنت های فشل رژیم، امکان بارگذاری کیفی شوربختانه محال ممکن است. پرسیده اند روی آن کتاب و ذیل نامتان چه درج شده که در اینجا تصویر با کیفیت بدون موزیک را برایشان می‌گذارم. آن تاریخ آغاز پژوهشگری، نویسندگی و مبارزات فرهنگی ضد..... اینجانب با رژیم است. آن مرد به پشت ایستاده هم پیشاپیش از شما پوزش می‌طلبد. غرق تماشای یک « بادکنک چی » ست. و البته که گل پشت و رو ندارد و ما « خبردار » انسان ایرانی بوده و خواهیم!

صبحت بخیر پهلوی خواه✌🏻 پهلویسـم سوسیال دموکراسی پادشاهی/ یک خاطره در فصل نقل و انتقالات همکاری در مسیر کارم قرار گرفت که نمی‌دانستم، همکارم است! آن هم در شاخه‌ی سربازی ( با عنایت به این مسئله البته که سربازی برای برخی پیشه است و برای برخی حرفه )! پس از لختی گفتگو عرضه داشت که سخنان شما را در فلان سمینار ..... بیاد دارم و هم اینک از روی صدایتان شناختم تا چهره! خوش و بشی کرده و ادامه‌ی مسیر را پیاده تا به محل کار، با هم سپری کردیم. صحبت را به سختی های کار کشاند و در آخر از انتقالش به استانهای جنوبی کشور- که اخیرا حکم برایش صادر شده- با شکوه‌ای مظلوم نمایانه ادامه داد! دلداری اش داده و عرض کردم من نیز پنج سال افتخار خدمت در مرزهای زیبای سیستان و بلوچستان را داشته و اتفاقاً هنوز با مردمان آن خطه؛ به همین واسطه دوستی دارم. طوریکه که در جنگ اخیر، بسیاری از همان حوالی مهمان اینجانب در خراسان بودند. مسیر گفتگو هایش به سوی ایدئولوژی مذهبی و ائمه کشانده شد طوریکه عرق سردی بر تنم نشست. یقین حاصل کردم بزودی از دایره‌ی اخلاقیات و انسانیت خارج شده و درخواست های بیجا در راه است. سپس گفت: شما را به دوازده امام، جناب سرهنگ من دویست میلیون تومان نذر امام زمان کرده ام که انتقالی ام لغو شود، ظاهراً آن نذر قرار است به شما برسد که وسیله ای هستید از جانب ایشان! بدو گفتم: دستانی که به کارند از لبانی که اوراد را زمزمه می‌کنند مقدس ترند. گمان کرد منظورم اینست که قرار است با دستان من، از انتقال نجات یابد. اما بالعکس، با دستان من توبیخی شد تا دیگر مرا دزد تلقی نکند. من نیز برایش دعا کردم تا امام زمون؛ هم توبیخ و هم انتقالی اش را لغو کند! پ. ن. ۱ ماموری که با پول بازی کند، با خاک میهن نیز بازی می‌کند و ما چنین افسری را « سرباز » نمی‌دانیم! پ. ن. ۲ پذیرش هر هدیه‌ای در هر نهاد اعم از کشوری و لشکری، رشوه اتلاق است و در نگرگاه اینحانب همان طراری به اعتبار جایگاه است. دزدی از قانون است. دزدی از تمامیت خاکی که قرار است بر ابتناء قوانین شاهنشاهی استوار گردد تا از هر گزندی مصون ماند، است. پ. ن. ۳ همه جای ایران سرای من است. از آستارا تا گواتر. از کرمانشاه تا گیزیک. از وان تا شاخاب پارس. و از پهنه‌ی سبز گیلان و مازندران تا اصفهان و یزد و کرمان. تا بختیاری و لرستان. تا بویر احمد و خوزستان. از اردبیل و آذربایجانات تا مرکزی و هرمزگان و ایلام. از کردستان تا سیستان و بلوچستان. و از تهران شریف تا خراسان بزرگ که حقا کیان ایرانشهر است! پ. ن.۴ سوسول نباش افسر! لباس، نه پرچم است! لباس سربازی ملیت است و پرچم رژیم اجنبیت. اگر نمیخواهی به رژیم خدمت کنی، در همین کلان شهر استعفاء بده و نه در جائیکه قرار است تفنگ بدست از کیان ایران نگاهبانی کنی! لنگ کردن شهروند بی پناه را همگان بلدند، دفاع از شهروند بی پناه را-پیشه نه- حرفه ات کن. برقرار باشی افسر و پاینده ایران #فلسفـه_و_تفنـگ #جاويدشاه_رمز_نجات_ایران

جاودانگی از آن « ایرانیت » است.