Be Happy My Sunnee🥰 retweeted
ก่อนน้องเนยขึ้นเวทีฟ้ามืดแล้วแต่เมฆดำลอยเยอะ นี่ก็กลัวลูกจะเปียกฝนมั้ย แต่ชีคือลูกรักเทวดา ฟ้าฝนรักชี เจ้าที่เจ้าทางสวนสยามเลิฟชี เมฆดำหายเหมือนดีดนิ้ว อภินิหารบุตรีอ้วมมีจิง ถ้าตุ๊กตาไล่ฝนได้ กระท้อนก็ทำได้ ถ้าเทอเอว 25 ลูกชั้ลก็เอว 35 จ่ะ เฬิ่สส
#CATEXPOxButterbear
#Butterbear
Be Happy My Sunnee🥰 retweeted
น้องเนยลงมาเต้นข้างล่างอีกแล้ว เดินแบบทั่วถึงเลย น้องเนยน่ารักที่สุดในโลก 💕🫶🏻
#ด้อมน้องเนย #Butterbear
Be Happy My Sunnee🥰 retweeted
นั่นแหน่ะ คลิปชาเล้นกับพี่จี้ก็ยังไม่พ้นโควทไปว่าต้องไปถ่ายกับลูกตัวเองบ้างอีก 55555555
Be Happy My Sunnee🥰 retweeted
น่ารัก ตุ้ย ๆ กลม ๆ
#butterbear
#biancabear
Be Happy My Sunnee🥰 retweeted
ไปคุยกับเพื่อน สาย Fine Dine ต่าง ๆ หลายคนพูดเหมือนกันว่า ยอมจ่ายเงินซื้อน้ำขวด ดีกว่ากิน Tap Water ผ่านเครื่องกรองพวกนี้ เพราะไม่มั่นในว่า เหยือกใส่น้ำจะสะอาดแค่ไหน แล้วก็พวกเรื่องไส้กรองจะเป็นยังไง
เพราะถ้ามาจากขวดเลย ต่อให้จะเป็นพวกขวด 7 บาท อย่างน้อยมันก็ผ่าน Standard NSA กัน
Be Happy My Sunnee🥰 retweeted
ตามข่าว สถานการณ์ โรคคอตีบ กลับระบาดใน 3 จว น่ากังวลอยู่นะ
คือตั้งแต่รุ่นผมยังเด็กก็รับรู้อยู่บ้างแล้วว่า ในพื้นที่มีการ anti vax จากความเชื่อ และ เมื่อเวลาผ่านไปหลายสิบปี Herd immunity เริ่มล่ม สลาย ให้เห็นแล้วในยุคนี้
.. การห้ามเด็กต่ำกว่า 12 เยี่ยมไข้ใน รพ มาจากเรื่องนี้ ..
Be Happy My Sunnee🥰 retweeted
🔥 ระทึกกลางคอนเสิร์ต 30 ปี ‼️ เสก โลโซ โซน D6 จู่ๆ พาวเวอร์แบงค์ที่วางไว้ตรงเก้าอี้ก็เกิดไฟลุกขึ้นมาเองทั้งที่ไม่ได้เสียบชาร์จ คนดูนึกว่าเอฟเฟกต์ไฟงานก่อนจะรีบช่วยกันกระทืบดับไฟจนรองเท้าคู่ใหม่พัง แถมอดดูช่วงเนเน่ขึ้นโชว์อีก ! เอาดีๆน่ากลัวอะ ไม่ได้ใช้งานแท้ๆ ทำไมมันลุกติดไฟได้เองอะ? #LOSO30TH #30ปีโลโซ #loso30th #เสกโลโซ #นานเท่าไหร่ก็รอ
Be Happy My Sunnee🥰 retweeted
วีนแล่ววว
#butterbear #biancabear
Be Happy My Sunnee🥰 retweeted
55 เมื่อมีลูกสาวสองคน 🎀🧈
เจ่เจ๊ Introvert น้องเนย Extrovert คลิปนี้ชัดเลย🤭 #ด้อมน้องเนย #butterbear
Be Happy My Sunnee🥰 retweeted
เนยและเจ๊เบียงมาแล้วววว
ความสนุกที่อบอวลด้วยความอบอุ่นของ น้องเนย กับพี่เบียงก้า ในงาน
⭐️🧸 Butterbear & Biancabear’s Meet & Greet! 🧸⭐️
ที่มาพร้อมรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
🗓️ 22 พฤศจิกายน 2569
⏰ 18:00 – 19:00 น.
📍 Butterbear Café, ชั้น G, Emsphere
#Butterbear #Biancabear #น้องเนย #ด้อมน้องเนย #EMSPHERE
Be Happy My Sunnee🥰 retweeted
พอเห็นเจ้าของร้านแล้วก็ไม่แปลกใจว่าทำไมตอนดราม่าไข่เจียวเจ๊ไฝ ที่พีชชี่ไม่ได้มีปัญหาเรื่องราคาแต่มีปัญหาเรื่อง “ไม่บอกราคาก่อนว่าเป็น 4000 บาท” แกถึงไม่เข้าใจว่ามันมีปัญหาที่ตรงไหน
Be Happy My Sunnee🥰 retweeted
ค่าน้ำเปล่าคือเห็นแล้วตะลึงมาก 😳
แต่คิดว่าคงไม่ใช่น้ำจากก๊อกธรรมดาหรอกมั้ง
น่าจะผ่านเครื่องกรองน้ำคุณภาพดีระดับหนึ่งแหละ
แต่ทุกคนคิดว่าราคาน้ำเปล่านี้ Overpriced ไปไหมคะ?
Be Happy My Sunnee🥰 retweeted
เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้เลย เป๊ะ แต่ของ ANA ที่สนามบินฮาเนดะ และใช่ สายการบินไม่รับผิดชอบอะไรทั้งนั้น สเต็ปเดียวกันเลย ช่วยมากสุดแค่คูปองอาหาร 1500 เยน เป๊ะ ไปวีนแล้ว วีนสุดๆได้เครดิตชดเชยมาแค่ $100 น้อยกว่าแอเอเชียอีก 555555555
อยากเห็นเขาเอาเรื่องสายการบินได้อะ แค้นด้วย
สรุปเหตุการณ์วันที่ 2 กับสายการบิน AirAsia X หลังจากเที่ยวบินถูกยกเลิก และเราต้องนอนบนพื้นสนามบินนาริตะทั้งคืน
หลังจากที่ผมและทีมงานต้องนอนบนพื้นสนามบินนาริตะกันทั้งคืน ผมตื่นขึ้นมาตอนประมาณ 6 โมงเช้า มีเจ้าหน้าที่เดินมาแจ้งว่าให้เราไปเช็กอินพร้อมกับผู้โดยสารของเที่ยวบินเช้าวันนั้น เพราะทางสายการบินจะพยายามให้เราเดินทางกลับไปพร้อมกัน
ตอนนั้นในหัวผมคิดทันทีว่า “มันจะเป็นไปได้ยังไง ในเมื่อเที่ยวบินเช้าก็มีผู้โดยสารที่จองมาเต็มอยู่แล้ว?” แต่เราก็ยังทำตามที่เจ้าหน้าที่แจ้ง
เราต้องไปยืนต่อคิวกันอีกประมาณ 2–3 ชั่วโมง คิวยาวมาก จนผมต้องให้แม่ไปนั่งพัก เพราะกลัวท่านจะปวดขาจากการยืนรอนาน ๆ ส่วนผมก็ยืนต่อคิวแทน
สุดท้ายมีพนักงานเดินมาแจ้งว่า เราไม่สามารถเดินทางไปกับเที่ยวบินนี้ได้แล้ว และให้ทุกคนไปต่อคิวใหม่เพื่อรับคูปองอาหารมูลค่า 1,500 เยน หรือประมาณ 300 กว่าบาท
ซึ่งเงินจำนวนนี้ แค่จะซื้อข้าวหน้าหมูสักมื้อในสนามบินยังแทบไม่พอด้วยซ้ำ
ที่สำคัญ คิวรับคูปองก็ยาวมาก ทุกคนเหนื่อยและปวดขาจากการยืนรอมาทั้งคืน ผมจึงบอกทีมงานว่า
“ไม่ต้องรอแล้ว ไปกินข้าวกันเถอะ เดี๋ยวผมจ่ายเอง”
เพราะตั้งแต่เมื่อคืน สิ่งที่เราได้รับจากสายการบินมีเพียงบิสกิตคนละหนึ่งกล่องเท่านั้น
หลังจากกินข้าวกันเสร็จ ช่วงประมาณเที่ยง เราก็กลับมาเริ่มกระบวนการเช็กอินอีกครั้ง และต้องยืนรอคิวอีกประมาณ 2–3 ชั่วโมง
ในที่สุดเราก็ได้เช็กอิน โดยมีกำหนด Boarding Time เวลา 14.40 น.
เราจึงเข้าไปรอที่หน้าเกทตามปกติ
แต่จนกระทั่งเวลา 15.00 น. ก็มีประกาศว่า เครื่องบินยังซ่อมไม่เสร็จ และให้ผู้โดยสารรอต่อไป
เรารอกันอีกเป็นชั่วโมง จนในที่สุดสายการบินประกาศว่าจะเปลี่ยนเครื่องบิน และให้ผู้โดยสารทั้งหมดเดินไปที่เกท 70
เราก็ต้องเดินย้ายเกทกันอีกครั้ง และไปนั่งรอบนพื้นสนามบินอยู่เป็นชั่วโมง
จากนั้นมีประกาศให้ทุกคนมาต่อคิวเพื่อรับบัตรโดยสารใบใหม่ แต่เจ้าหน้าที่กลับบอกว่า ยังไม่แน่ใจว่าจะสามารถออกบัตรโดยสารให้ได้หรือไม่ โดยไม่ได้อธิบายเหตุผลที่ชัดเจน
หลังจากรอจนได้รับบัตรโดยสารใบใหม่ เราก็ถูกแจ้งให้ย้ายไปยังเกทที่อยู่ไกลออกไปอีกฝั่งของสนามบิน
ทุกคนต้องลากกระเป๋า เดินกันไปมา ทั้งที่แทบไม่ได้นอนกันมาทั้งคืน
พอไปถึงเกทใหม่ เราก็นั่งรออีกครั้ง โดยไม่มีประกาศหรือข้อมูลความคืบหน้าใด ๆ
จนกระทั่งเวลา 21.00 น.
ผมทนไม่ไหว จึงเดินไปสอบถามเจ้าหน้าที่ด้วยตัวเอง
เจ้าหน้าที่แจ้งว่า สายการบินกำลังพยายามจัดการให้ผู้โดยสารที่ตกค้างจากเมื่อวานได้เดินทางกลับก่อน เพื่อไม่ให้เกิดปัญหาต่อไป
ตอนนั้นผมอยู่ที่สนามบินนาริตะมาแล้วกว่า 30 ชั่วโมง
และสิ่งที่ผมเริ่มเข้าใจก็คือ สายการบินกำลังนำผู้โดยสารที่ตกค้างจากเที่ยวบินของเมื่อวานมาเดินทางแทนเที่ยวบินของวันนี้
ขณะเดียวกัน ผมได้รับข้อมูลว่าผู้โดยสารที่มีกำหนดเดินทางในวันนี้กลับไม่ได้รับอนุญาตให้เช็กอิน และต้องเผชิญกับความล่าช้าในลักษณะเดียวกับที่พวกเราเจอเมื่อวาน
เท่ากับว่าปัญหาไม่ได้ถูกแก้ไข แต่กำลังถูกผลักต่อไปให้ผู้โดยสารอีกกลุ่มหนึ่งรับผลกระทบแทนหรือเปล่า?
นี่คือสิ่งที่ผมรับไม่ได้มากที่สุด
เพราะมันไม่ใช่แค่เรื่องที่ผมจะได้กลับบ้านหรือไม่ แต่เป็นเรื่องของผู้โดยสารทุกคนที่จ่ายเงินซื้อตั๋วและควรได้รับการดูแลอย่างเหมาะสม
สำหรับตั๋วของผม เดิมทีผมจองที่นั่งแบบ Flatbed ไว้ แต่เนื่องจากเครื่องบินที่นำมาเปลี่ยนไม่มีที่นั่งประเภทนี้ เจ้าหน้าที่จึงจัดให้ผมนั่งที่นั่งธรรมดาบริเวณด้านหน้าสุดแทน
ไม่มีหมอน ไม่มีผ้าห่ม และไม่ได้รับบริการตามประเภทที่นั่งที่ผมจ่ายเงินซื้อไว้
แต่ ณ วินาทีนั้น ผมไม่สนใจแล้วว่าจะต้องนั่งแบบไหน
ผมแค่อยากพาครอบครัวและทีมงานกลับบ้านให้ได้สักที
ในที่สุดผมก็ได้ขึ้นเครื่องตอนประมาณ 22.00 น. กว่า ๆ
แต่เรื่องยังไม่จบครับ
เราต้องนั่งรออยู่บนเครื่องบินอีกประมาณ 2 ชั่วโมง โดยไม่ทราบเหตุผลที่ชัดเจนว่าเรากำลังรออะไร
สุดท้ายเครื่องบินออกเดินทางจริง ๆ ประมาณตี 1
ผมนั่งหลับ ๆ ตื่น ๆ ด้วยความเหนื่อยล้าสะสมจากเหตุการณ์ทั้งหมด และในที่สุดก็เพิ่งเดินทางกลับมาถึงประเทศไทย
แต่เรื่องที่ทำให้ผมรู้สึกแย่ยิ่งกว่าเดิม คือการได้รับทราบว่าผู้โดยสารของเที่ยวบินวันที่ 21 ก็ต้องเผชิญกับเหตุการณ์คล้ายกับที่พวกเราเจอ
ทั้งการรอคอยที่ยาวนาน การได้รับถุงยังชีพสีเขียว และการต้องนอนบนพื้นสนามบิน
ผมได้รับข้อมูลว่าการเยียวยาที่เสนอให้ผู้โดยสารบางส่วนเป็นเพียงเครดิตมูลค่า 5,000 บาท ซึ่งผมมองว่าไม่เพียงพอเมื่อเทียบกับความเดือดร้อนที่เกิดขึ้น ทั้งนี้ ผมอยากให้สายการบินชี้แจงรายละเอียดการชดเชยให้ชัดเจนกับผู้โดยสารทุกคน
ผมเข้าใจดีว่าเครื่องบินสามารถเกิดปัญหาทางเทคนิคได้ และเรื่องความปลอดภัยของผู้โดยสารต้องมาเป็นอันดับหนึ่งเสมอ







































