🕰️

ฎีกาใหม่ ปี 2569 | ฎ.2412/2569 คู่รักโพสต์ภาพเปลือยตัวเองลง X แบบสาธารณะ ศาลให้ติดคุกจริง ไม่รอลงอาญา ภาพเปลือยในคดีนี้เป็นภาพของจำเลยทั้งสองเอง ถ่ายกันเอง โพสต์กันเอง และสมัครใจทั้งคู่ ไม่มีใครถูกแอบถ่าย ไม่มีใครถูกแบล็กเมล แต่สุดท้ายทั้งคู่ต้องเข้าเรือนจำคนละ 6 เดือน เพราะบัญชีที่ใช้โพสต์เปิดเป็นสาธารณะ เรื่องเริ่มจากจำเลยที่ 1 เป็นเจ้าของบัญชีทวิตเตอร์ (ปัจจุบันคือ X) บัญชีหนึ่ง แล้วโพสต์ภาพเปลือยของตัวเองกับจำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นคู่รักลงในบัญชีนั้น ตามบันทึกคำให้การชั้นสอบสวน ทั้งสองยืนยันว่าทำด้วยความสมัครใจ และบัญชีตั้งค่าเป็นสาธารณะ ใครก็เข้ามาดูได้ พนักงานอัยการฟ้องทั้งคู่ต่อศาลจังหวัดพัทยา ในความผิดตาม พ.ร.บ.ว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2550 #มาตรา14 และประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 388 ฐานกระทำการอันควรขายหน้าต่อหน้าธารกำนัลโดยเปลือยหรือเปิดเผยร่างกาย จำเลยทั้งสองให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นแยกการกระทำออกเป็นสองกรรม กรรมแรกคือ "นำเข้า" ข้อมูลลามกสู่ระบบคอมพิวเตอร์ที่ประชาชนทั่วไปเข้าถึงได้ กรรมที่สองคือ "เผยแพร่หรือส่งต่อ" ข้อมูลนั้น ลงโทษจำคุกกรรมละ 1 ปี รับสารภาพลดให้กึ่งหนึ่งเหลือกรรมละ 6 เดือน รวมจำคุกคนละ 12 เดือน ส่วนฐานเปลือยกายต่อหน้าธารกำนัลปรับคนละ 1,000 บาท ลดเหลือ 500 บาท ไม่รอการลงโทษ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษายืน จำเลยทั้งสองจึงฎีกา โดยผู้พิพากษาศาลชั้นต้นอนุญาตให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้ ประเด็นที่ยกขึ้นสู้มีข้อเดียวคือขอให้รอการลงโทษ อ้างว่าตั้งใจถ่ายภาพไว้ดูเป็นการส่วนตัวหรือเฉพาะกลุ่ม และมีภาระต้องดูแลครอบครัว ⚖️ ศาลฎีกาเริ่มจากประเด็นที่จำเลยไม่ได้ฎีกาด้วยซ้ำ คือเรื่องจำนวนกรรม ศาลเห็นว่าการโพสต์ภาพลงบัญชีที่เปิดเป็นสาธารณะนั้น นำเข้าเมื่อไหร่ก็คือเผยแพร่เมื่อนั้น คำพิพากษาตอนหนึ่งระบุว่า "ทันทีที่มีการนำเข้าสู่ระบบคอมพิวเตอร์โดยการโพสต์ภาพเปลือยของจำเลยทั้งสองดังกล่าวในบัญชีทวิตเตอร์ของจำเลยที่ 1 ที่เปิดเป็นสาธารณะ ย่อมเป็นการเผยแพร่ข้อมูลคอมพิวเตอร์ที่มีลักษณะอันลามกดังกล่าวอยู่ในตัว" เมื่อทำในคราวเดียวกันต่อเนื่องกัน และผิดมาตราเดียวกันคือมาตรา 14 วรรคหนึ่ง จึงเป็นความผิดเพียงบทเดียวตามมาตรา 14 วรรคหนึ่ง (4) (5) ที่ศาลล่างลงโทษเป็นสองกรรมจึงไม่ถูกต้อง ตรงนี้มีหลักที่น่าจำ ปัญหาว่าการกระทำเป็นกี่กรรมถือเป็นข้อกฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย แม้จำเลยรับสารภาพ และไม่มีคู่ความฝ่ายใดฎีกาประเด็นนี้ ศาลฎีกาก็มีอำนาจยกขึ้นวินิจฉัยและแก้ให้ถูกต้องได้เองตาม ป.วิ.อ. มาตรา 195 วรรคสอง ประกอบมาตรา 225 ส่วนคำขอให้รอการลงโทษ ศาลฎีกาไม่ให้ เหตุผลอยู่ที่การตั้งค่าบัญชี คำพิพากษาระบุว่าการนำภาพเปลือยของตนเข้าสู่บัญชีที่ "เปิดเป็นสาธารณะประชาชนทั่วไปสามารถเข้าถึงได้ แสดงถึงเจตนาของจำเลยทั้งสองที่จะเผยแพร่ภาพเปลือยดังกล่าวแก่สาธารณชน เข้าข่ายการแสวงหาประโยชน์จากการกระทำดังกล่าว หาใช่เจตนาถ่ายภาพเพื่อเก็บเอาไว้เป็นการส่วนตัวหรือเฉพาะกลุ่มดังที่จำเลยทั้งสองฎีกา อีกทั้งยังเป็นการกระทำที่ขัดต่อศีลธรรมและมีผลกระทบต่อความสงบเรียบร้อยของสังคม พฤติการณ์แห่งคดีเป็นเรื่องร้ายแรง สมควรที่จะลงโทษให้เป็นเยี่ยงอย่าง" ภาระครอบครัวหรือเหตุอื่นที่ยกมาจึงไม่พอให้ #รอลงอาญา 📌 พิพากษาแก้เป็นว่า ความผิดฐานนำเข้าและฐานเผยแพร่ข้อมูลลามกเป็นความผิดตาม พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์ฯ มาตรา 14 วรรคหนึ่ง (4) (5) เพียงบทเดียว จำคุก 1 ปี ลดกึ่งหนึ่งคงจำคุก 6 เดือน รวมกับโทษปรับฐานเปลือยกายต่อหน้าธารกำนัล เป็นจำคุกคนละ 6 เดือน และปรับคนละ 500 บาท นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 2 โทษลดจาก 12 เดือนเหลือ 6 เดือน เพราะข้อกฎหมายเรื่องจำนวนกรรม แต่ที่ขอให้ไม่ต้องติดคุกเลย ศาลไม่ให้ 💡 ถ้าถามว่า โพสต์ภาพเปลือยของตัวเองลงโซเชียล ผิดกฎหมายไหม ในเมื่อเป็นภาพของเราเอง คำตอบจากฎีกานี้คือผิด ความผิดตาม พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์ฯ มาตรา 14 วรรคหนึ่ง (4) ดูที่ตัวข้อมูลว่ามีลักษณะลามกและประชาชนทั่วไปเข้าถึงได้หรือไม่ ไม่ได้ดูว่าเป็นภาพของใคร ความยินยอมของคนในภาพจึงไม่ใช่ข้อแก้ตัว และถ้าถามต่อว่าโพสต์ครั้งเดียวผิดกี่กรรม ฎีกานี้ตอบว่ากรรมเดียว เพราะบัญชีสาธารณะทำให้การนำเข้ากับการเผยแพร่เกิดขึ้นพร้อมกันในการโพสต์นั้นเอง อีกจุดที่คนมักเข้าใจผิดคือ "รับสารภาพแล้วศาลจะรอลงอาญา" การรับสารภาพช่วยลดโทษได้ตาม ป.อ. มาตรา 78 อย่างในคดีนี้ที่ลดให้กึ่งหนึ่ง แต่จะรอการลงโทษหรือไม่เป็นดุลพินิจของศาลที่ดูจากพฤติการณ์ของคดี คดีนี้ศาลทั้งสามชั้นเห็นตรงกันว่าการตั้งค่าเป็นสาธารณะแสดงเจตนาเผยแพร่ชัดเจนเกินกว่าจะรอลงอาญา Cr. เพจ LawLink by Legardy