میتونم ساعتها از رنجم حرف بزنم؛ اما واقعاً فایدهای نداره و تنها غمِ درک نشدن رو به غمهام اضافه میکنه.
قبلا که دلم میگرفت دوست داشتم با یکی حرف بزنم؛ ولی الان میبینم هرچقدر کمتر حرف بزنم و از آدمها فاصله بگیرم حالم بهتره.
گاهی اوقات به درستی نمیفهمم دلتنگیِ من بیشتر به خاطرِ توئه یا برای تکهای از من که در کنارِ تو جا موند و هرگز برنگشت.
کاش میتونستم برای دلِ خستهی تو کاری کنم عزیزم؛ اما واقعیت اینه که هر لحظه دارم توسطِ واقعیتهای زندگی له میشم.


