I don’t care Boston (@m5764e) header
I don’t care Boston (@m5764e) profile picture

เพราะชีวิตมันซับซ้อน

ประเทศไทย
Joined December 2015
Photo by I don’t care Boston (@m5764e)Photo by I don’t care Boston (@m5764e)Photo by I don’t care Boston (@m5764e)Photo by I don’t care Boston (@m5764e)Photo by I don’t care Boston (@m5764e)Photo by I don’t care Boston (@m5764e)Photo by I don’t care Boston (@m5764e)Photo by I don’t care Boston (@m5764e)Photo by I don’t care Boston (@m5764e)Photo by I don’t care Boston (@m5764e)
จังหวะเจ๊มิ่งปิดประตูห้องน้ำกูเดรสสสส cr: เจ๊มิ่ง ช่างซ่อมพัดลม
36
7,142
95
9,909
1,872,408
I don’t care Boston retweeted
พูดถึงอิสลาม สำหรับชั้นคือเป็นศาสนาที่สร้างอุปสรรคเวลาทำงานอ่ะ ยิ่งคนเคร่งมากๆ ล่าสุด grab โทรเรียกนี่ลงไปหยิบอาหาร คือคนกำลังคิตตี้อ่ะ นี่ก็บอกว่าวางไว้จุดส่งอาหารได้เลยค่า บอกแค่เบอร์ช่องที่วางอาหารไว้พอ เด่วนี่ไปเอาตรงจุดวางเอง นางบอกนางหยิบถุงอาหารไม่ได้ นี่ก็ขมวดคิ้วล้ะ อะไรวะ สั่งทุกเจ้าเค้าก็วางที่จุดส่งอาหารได้หมด พี่ลงมาหยิบออกจากรถผมเลยได้ไหม ผมเป็นอิสลามหยิบหมูไม่ได้ นี่ก็อึ้งเลยถามว่าและตอนไปรับสินค้าทำไง ก็คือนางให้พนงที่ร้านเอาใส่รถให้ สภาพพ คือร้านชื่อหมูกรอบ..... และชั้นสั่งกะเพราหมูกรอบที่อยู่ในกล่องแล้วก็ใส่ถุงอีกที มันโดนหมูกี่โมงวะแบบนี้ และนางโทรจิกๆเร่งๆให้ชั้นลงไปหยิบถุงที่รถนางคือ หิวก็หิว หงุดหงิดด้วยคนจะคิตตี้ ตอนลงไปก็บ่นงุบงิบๆอีกนะว่าลูกค้ามาช้า คือถ้าศาสนาจะมีปัญหาลำบากการทำงานขนาดนี้ก็ไม่ต้องกดรับออเดอร์ตั้งแต่เห็นชื่อร้านแล้วมั้ย
220
24,556
499
18,286
2,510,136
I don’t care Boston retweeted
พนงกับลูกค้าแบบนี้แม่งเยอะกว่าที่คิด นี่เคยไปจ่ายค่างวดรถ นี่คิวแรกเพราะแบงค์เพิ่งเปิดก็นั่งรอปกติ สักพักมีผญคนนึงเดินมา เคาเตอร์เรียกเลย นี่ก็จ้องละแต่ไม่พูด จนนี่จ่ายเสร็จยัยพนงบอกขอคะแนนประเมินห้าดาวนะคะ นี่เลยถามว่าให้คนมาทีหลังแซงคิวยังขอดาวอีกหรอคะ
ตอนบ่าย แวะไปซื้อกาแฟร้านนึง โปร ซื้อ 2 แก้ว แถมแก้วลิมิเต็ด ถึงคิวนี่กำลังสั่งเครื่องดื่มที่แคชเชียร์ ME : พี่คะ วันนี้โปรซื้อ 2 แก้ว แถมแก้ว... ใช่มั๊ยคะ พนง : ใช่ค่ะ ME : ตอนนี้แก้วยังมีอยู่มั๊ยคะ พนง : (หันมองหลังเค้าเตอร์) มีค่ะ ME : งั้นเอาคาปูเย็น 2 แก้วค่ะ จังหวะนั้นมีลูกค้าเดินเข้าร้านมา พนง.อีกคนถามวันนี้เอากี่ชุด ลูกค้าคนนั้นเดินบอก วันนี้เอา 4 ชุด พนง.คนนั้นเดินไปหลังร้าน แล้วรีบมาบอกพนง.ที่ยืนคิดเงินให้นี่ว่า แก้วแถมหมดแล้ว พร้อมเก็บแก้วลิมิเต็ดที่ตั้งโชว์หน้าร้านไป พนง : ขอโทดนะ พอดีแก้วของวันนี้หมดแล้วค่ะ ME : โอเคค่ะ (งง เมื่อกี้ยังบอกว่ามีอยู่เลย แต่ก็คิดว่าหมดจริงๆ เพราะเค้าเก็บอันที่ตั้งโชว์หน้าร้านไป) คิวหลังนี่สั่งเครื่องดื่ม 4 แก้ว ก็ไม่ได้แก้วเหมือนกัน แต่พอถึงคิวลูกค้าที่เพิ่งเดินเข้ามาในร้านสั่งเครื่องดื่ม (คนที่พนง.ถามว่าเอากี่ชุด) นี่ได้ยินพนง.แคชเชียร์ทวนออเดอร์ แล้วบอกว่า ได้แก้ว.. 4 ใบนะ นี่ก็เอ๊ะ ไหนบอกแก้ววันนี้หมดแล้ว แล้ว 4 ใบนี้มาจากไหน ทำไมคนมาทีหลังถึงได้แก้ว นี่เลยเดินถือบิลไปถามหน้าเค้าเตอร์ ME : น้องคะ เมื่อกี้น้องแจ้งว่าแก้วหมดไม่ใช่เหรอคะ ทำไมลูกค้าท่านนี้ถึงได้แก้ว พี่มาก่อน พี่คนนั้นก็มาก่อน ซื้อตามกติกาทำไมไม่ได้ พนง : (มอง ยิ้มเจื่อน) ลูกค้าที่ได้แก้ว : (เงียบ) ME : แบบนี้ไม่โอเคนะคะ มาก่อนซื้อครบตามกติกา ไม่ได้ของแถม แต่คนมาทีหลังกลับได้ของแถม อันนี้เลือกแจกเหรอคะ? กติกาคือ ซื้อครบ 2 แก้ว ได้แก้ว... แล้วแจกจนกว่าของจะหมดไม่ใช่เหรอคะ ผจก : มีอะไรรึเปล่าคะ ไม่แปลกใจละว่าทำไม คนมาทีหลังถึงได้ ก็คนที่ถามลูกค้าคนนี้ว่า เอากี่ชุด คนที่เดินมาเก็บแก้วที่ตั้งโชว์ไปก็คือ ผจก.ร้านเนี่ยแหละ ME : ตอนแรกจะถามผจก.ร้านว่า ทำไมปล่อยให้พนง.เลือกแจก ตอนนี้ไม่แปลกใจแล้วค่ะว่าทำไม ก็ผจก.ทำเองแบบนี้ จะไปบอกลูกน้องได้ไง ผจก : (อึ้ง) ขอโทดนะคะ เดี๋ยวเอาแก้วให้นะคะ (แล้วบอกพนง.ให้เอาแก้วแจกให้นี่ นี่บอกลูกค้าคิวหลังนี่ซื้อ 4 แก้ว ก็ไม่ได้ เค้าเลยเดินเอาแก้วแถมไปให้ 2 ใบ พร้อมบอกลูกค้าคนนี้ว่า รอบวันนี้เหลือแก้วแถมแค่ 1 ใบ ลูกค้าคนนี้ก็บ่น บอกให้เก็บแก้วไว้ให้ตั้งแต่เช้า ทำไมไม่เก็บ แล้วขอยกเลิกออกเดอร์ เหลือแค่ 2 แก้ว ตามจำนวนของแถม) คือ จริงๆนี่ไม่ได้อะไรนะ ถ้าตามคิว แล้วนี่ไม่ได้ของแถม เข้าใจดีว่า ของแถมมันหมดกันได้ แต่นี่พนง เลือกแจก ล็อคของไว้ให้คนรู้จัก แล้วมาทำต่อหน้าต่อตานี่เลย เพราะตอนนี่ถามพนง.บอกแก้วยังเหลือ พอคนรู้จักมา บอกนี่ว่าแก้วแถมหมด แล้วคนทำ คือ ตัวผจก.เอง นี่เลยไม่ยอม
5
10,482
26
5,189
655,270
I don’t care Boston retweeted
“การรอที่เสียเวลาชีวิตมากที่สุดคือ การรอใครคนนึง ที่เลือกคนอื่นก่อนเราเสมอ”
12
3,502
25
3,736
111,653
รีจนต้องไปหาฟัง
🤖 Made with AI
“ผมไม่ได้อยากได้เขาคืนแล้ว ใครจะคุยกับเขาเชิญ ” ประโยคเด็ดที่สุดตั้งแต่ได้ยินมา
24
12,332
72
13,013
2,056,261
I don’t care Boston retweeted
Replying to @pizad_sura
เราเคยอ่ายเจอที่ไหนสักที่ มันมีผู้ชายที่่เป็นแบบนี้ แต่ที่อ่านคือ เพราะเห็นเมียคลอด ผู้ชายบางคนเห็นภรรยาในระหว่างคลอดลูก แล้วหลังจากนั้นความรู้สึกทางเพศที่มีต่อภรรยาเปลี่ยนไป บางคนถึงขั้นไม่อยากมีเพศสัมพันธ์ด้วยอีก อารมณ์แค่คิดว่าเด็กออกมาจากนั้น ความรุ้สึกโรแมนติกกันก็หายไป ไปหาเจอมาประมาณนี้ ถ้าไม่แบบนี้ ก็นอกใจ
2
161
279
105,641
I don’t care Boston retweeted
Tiny paws deserve gentle care. 🐾 If you notice redness, swelling, or persistent licking between your dog's paw pads, get a vet's advice. Don't copy hair-pulling clips at home; normal paw hair doesn't need plucking.
18
80
2
1,247
940,936
I don’t care Boston retweeted
ป๊ายกโรงงานที่สร้างมา 30 ปี ให้ลูกชายทั้งหมด ลูกสาวไม่ได้สักบาท สามปีต่อมา โรงงานเป็นหนี้ 50 ล้าน ป๊าบอกให้ลูกสาวขายคอนโด ไปช่วยน้องชาย เธอชื่อนุ่น อายุ 38 ป๊าเปิดโรงงานเฟอร์นิเจอร์ที่สมุทรสาคร จากโรงงานห้องแถวที่มีคนงานสิบกว่าคน จนมีพนักงานกว่าร้อยคน นุ่นเข้ามาช่วยงานตั้งแต่อายุ 19 ตอนนั้นน้องชายยังเรียน ม.ปลาย โรงงานขาดคนทำบัญชี เธอไปเรียนบัญชี ขาดลูกค้า เธอตามป๊าออกไปวิ่งหาลูกค้า ปีที่หนักที่สุด โรงงานไม่มีเงินจ่ายค่าแรง เธอเอาเงินที่เก็บไว้แต่งงาน ออกมาจ่ายค่าแรงคนงานก่อน 16 ปีเต็ม จัดซื้อ บัญชี ฝ่ายขาย แทบไม่มีแผนกไหนที่เธอไม่เคยทำ ป๊าชอบพูดกับใครต่อใคร “ลูกสาวอั๊วคนนี้ เก่งกว่าลูกชายอีก” แต่พอถึงวันที่ป๊าวางมือ คำพูดก็เปลี่ยนไป วันนั้นทั้งบ้านกินข้าวพร้อมหน้า ป๊าประกาศว่า โรงงาน เครื่องจักร ลูกค้า หุ้นทั้งหมด ยกให้ต้น นุ่นชะงัก “แล้วหนูล่ะ” ป๊าคีบกับข้าวใส่ชาม “แกแต่งงานออกไปแล้ว ยังจะเอาอะไรอีก” “ป๊า หนูทำงานที่โรงงานมา 16 ปีนะ” “ป๊ารู้ว่าแกเหนื่อย แต่กิจการมันต้องตกถึงลูกชาย จะให้ไปตกอยู่กับคนนอกแซ่ได้ยังไง” ต้นก้มหน้ากินข้าว ไม่พูดอะไร ม้าพูดกล่อม “แกเป็นพี่ อย่าไปแย่งกับน้องเลย” นุ่นถาม “แล้วที่หนูทำมาทั้งหมด มันคืออะไร” ป๊าเริ่มรำคาญ “ก็ได้เงินเดือนทุกเดือนไม่ใช่เหรอ ทำงานให้บ้านตัวเอง ยังจะมาคิดบัญชีอีก” วันรุ่งขึ้น เธอลาออก ป๊าไม่รั้ง แค่พูดประโยคเดียว “ออกไปลองดูข้างนอกก็ดี จะได้เลิกคิดว่าที่บ้านเอาเปรียบแก” เธอเอาเงินเก็บทั้งหมด ไปหุ้นกับเพื่อนที่เป็นดีไซเนอร์ รับทำเฟอร์นิเจอร์บิวท์อินให้โรงแรมกับคอนโด ปีแรก ไม่มีกำไร ปีที่สอง เริ่มมีลูกค้าประจำ ปีที่สาม บริษัทถึงเริ่มตั้งตัวได้ เธอไม่ได้รวย แค่มีลูกค้าของตัวเอง มีทีมของตัวเอง ไม่ต้องคอยดูสีหน้าใคร สามปีนั้น ทุกตรุษจีนที่กลับบ้าน ต้นนั่งข้างป๊าคุยเรื่องธุรกิจ ส่วนเธอเข้าครัวช่วยม้าทำกับข้าว นาน ๆ ป๊าจะถามสักที “บริษัทเล็ก ๆ ของแก ยังไม่เจ๊งอีกเหรอ” เธอยิ้ม “ก็พอไปได้ค่ะ” จนคืนหนึ่ง ม้าโทรมาตอนดึก ความดันป๊าพุ่งสูงจนต้องเข้าโรงพยาบาล นุ่นขับรถไปทันทีกลางดึก ป๊านอนอยู่บนเตียง ต้นนั่งอยู่ข้าง ๆ ตาแดงก่ำ ป๊าเห็นเธอ ประโยคแรกที่พูดคือ “ตอนนี้แกมีเงินอยู่เท่าไหร่” นุ่นอึ้งไป ที่แท้ หลังจากต้นรับช่วงต่อ ก็รีบขยายกิจการ กู้เงินซื้อเครื่องจักร เช่าโรงงานใหม่ พอออเดอร์ลด เงินที่ลูกค้าค้างก็เก็บไม่ได้ หนี้ธนาคาร หนี้ซัพพลายเออร์ ค่าแรงคนงาน ถาโถมเข้ามาพร้อมกัน หนี้รวมเกิน 50 ล้าน ป๊าได้ยินตัวเลขนี้ ถึงกับล้มเข้าโรงพยาบาล “แกมีคอนโดอยู่ในกรุงเทพฯ ไม่ใช่เหรอ ขายไปก่อน ช่วยน้องให้ผ่านช่วงนี้ไปได้” คอนโดห้องนั้น เธอเก็บเงินดาวน์เองหลังออกจากบ้าน ผ่อนธนาคารยังไม่หมดด้วยซ้ำ “ขายคอนโดแล้ว หนูจะอยู่ที่ไหน” “แกก็มีผัวไม่ใช่เหรอ” “แล้วเงินขายคอนโด ถือว่าให้โรงงานยืม หรือถือว่าลงทุน” ป๊าหน้าเปลี่ยนสี “ครอบครัวเดียวกัน ยังจะมาคิดเล็กคิดน้อยอีก” ต้นรีบพูด “เจ๊ พอโรงงานฟื้นเมื่อไหร่ ผมคืนให้แน่นอน” นุ่นหันไปถามเขา “ตอนนี้โรงงานเหลือทรัพย์สินเท่าไหร่ มีรายละเอียดหนี้ไหม ตรวจสอบบัญชีหรือยัง” ต้นโวยขึ้นมา “ป่านนี้แล้ว เจ๊ยังจะมาตรวจบัญชีอีกเหรอ ผมเป็นน้องแท้ ๆ จะโกหกเจ๊ได้ยังไง” ป๊าตะคอก “นุ่น! ตกลงแกจะช่วยหรือไม่ช่วย” ห้องคนไข้เงียบกริบ นุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดว่า “ป๊า หนูพร้อมจะพิจารณาลงทุน แต่มีสามเงื่อนไข หนึ่ง โรงงานต้องให้ผู้สอบบัญชีตรวจก่อน หนี้ ทรัพย์สิน สัญญาทุกฉบับ หนูต้องได้ดูทั้งหมด สอง ทำสัญญาลงทุนให้เป็นเรื่องเป็นราว ถือหุ้นเท่าไหร่ เขียนให้ชัด สาม เรื่องเงินก้อนใหญ่ ต้นจะตัดสินใจคนเดียวไม่ได้อีกแล้ว” ต้นลุกพรวดขึ้นยืน “พูดง่าย ๆ เจ๊ก็แค่จะฉวยโอกาสตอนน้ำขุ่น ยึดโรงงานผมไป” ป๊าหน้าตึง “แกจะซ้ำเติมตอนน้องลำบาก กลับมาแย่งสมบัติใช่ไหม” นุ่นไม่ได้โกรธ เธอมองหน้าป๊า แล้วพูดช้า ๆ “ป๊า สามปีก่อนตอนแบ่งกิจการ ป๊าบอกว่าหนูแต่งงานออกไปแล้ว เป็นคนนอก วันนี้โรงงานเป็นหนี้ 50 ล้าน ป๊าให้หนูขายคอนโด หนูขอถามแค่ประโยคเดียว ตอนแบ่งสมบัติ หนูเป็นคนนอก ตอนใช้หนี้ ทำไมหนูกลายเป็นคนในครอบครัว” ป๊าอ้าปาก แต่พูดไม่ออก ม้าก้มหน้า ต้นก็เงียบ ผ่านไปนาน ป๊าถึงเค้นออกมาได้ประโยคเดียว “นั่นมันน้องแกนะ!” “หนูรู้ค่ะ” นุ่นตอบ “แต่เขาอายุ 35 แล้ว ตอนโรงงานได้กำไร กำไรเป็นของเขา ตอนโรงงานขาดทุน ทำไมต้องขายคอนโดของหนู” ไม่มีใครตอบ เธอหยิบกระเป๋า ลุกขึ้น ป๊าตะโกนไล่หลัง “วันนี้ถ้าแกเดินออกไป ก็ไม่ต้องกลับมาอีก!” สามปีก่อนตอนออกจากโรงงาน ป๊าก็เคยพูดทำนองนี้ ครั้งนั้นเธอร้องไห้อยู่นาน ครั้งนี้ เธอไม่ร้อง เธอหันกลับมา “ป๊าเลี้ยงหนูมา หนูจะดูแลป๊ายามแก่ พรุ่งนี้หนูจะมาเยี่ยมป๊าที่โรงพยาบาลอีก แต่เรื่องขายคอนโด ไม่ต้องพูดถึงอีกแล้วนะคะ” ต่อมา โรงงานเจรจากับเจ้าหนี้ ขายเครื่องจักรบางส่วน ลดขนาดกิจการลง ป๊าไม่ยอมรับเงื่อนไขของเธอ เธอก็ไม่ได้ถามอะไรอีก เธอยังไปเยี่ยมป๊าที่โรงพยาบาล ซื้อของมาฝากม้า ตรุษจีนก็ยังกลับบ้านไปกินข้าวเหมือนเดิม เพียงแต่นับจากวันนั้น ไม่มีใครตัดสินแทนเธอได้อีกแล้ว ว่าเธอต้องควักเงินให้บ้านนี้เท่าไหร่ กตัญญู ไม่ได้แปลว่าต้องยอมทุกอย่าง (เรื่องนี้เป็นเรื่องแต่งขึ้น ไม่ใช่เหตุการณ์จริง)
25
3,707
47
4,963
732,755
I don’t care Boston retweeted
ผู้ใดไร้รัก ผู้นั้นไร้ภาระ
25
6,758
59
6,378
214,973
I don’t care Boston retweeted
Replying to @PhotoTardies
เข้าใจร้านนะ ลูกค้าไปคาดหวังว่าทุกคนจะเห็นอกเห็นใจไม่ได้หรอกไม่มีสิทธิไปว่าเค้าด้วย เค้าทำธุรกิจอ่ะ แล้วก็แจ้งเงื่อนไขและจำนวนเงินที่ชัดเจนด้วย มันเป็นเหตุสุดวิสัยที่ไม่มีใครอยากให้เกิด แต่ก็ไม่ใช่เรื่องที่ร้านจะต้องมาร่วมรับผิดชอบอ่ะ
798
1
1,033
84,789
I don’t care Boston retweeted
“คนในบ้านแก่ลงทุกวัน ยังมัวแต่ร้องไห้ให้กับความรักปัญญาอ่อนอยู่อีก”
ขอประโยคเตือนสติที่ทุกคนชอบหน่อย 💭
34
13,517
56
12,430
347,775
I don’t care Boston retweeted
สิ่งไหนควบคุมไม่ได้ สิ่งนั้นกำลังสอนให้เราปล่อยวาง
34
13,788
112
12,048
394,592
ผช.เป็นคนรักครอบครัว วันนึงได้นศ.ฝึกงานมาเป็นผช.เลขาฯ เริ่มชวนขึ้นรถ อาสาไปส่งบ้าน จบที่ได้กันจนน้ำแตก พอเมียจับได้ ผัวโมโหบอกเมียคิดมากไปเอง เมียจะขอหย่า ผัวตบหน้าไปทีนึง 2วันต่อมาผัวเข้ารพ. แว่วว่าพ่อตาส่งคนไปกระทืบ นศ.น่าจะอยู่ในป่ายาง
คนที่ทำงานด้วยกันทุกวันจนเกิดความสัมพันธ์กันนี่มันเริ่มจากตรงไหนก่อนอะ แล้วในออฟฟิศมีคนแอบคบซ้อนหรือเล่นชู้กับเพื่อนร่วมงานกันเยอะจริงมั้ย อยากรู้แบบคนวงในมาเล่าเอง🫣
30
12,828
95
8,689
1,070,715
I don’t care Boston retweeted
โคตรชอบประโยคนี้ ถ้ายืนอยู่บนความถูกต้อง ขอให้ความถูกต้องปกป้องคุณ แต่ถ้ายืนอยู่บนความทรยศ ก็ขอให้ความทรยศนั้นสั่งสอนคุณ มันเป็นทั้งคำอวยพรและคำเตือนในเวลาเดียวกันเลยนะ คือประมาณว่าสุดท้ายแล้วทุกคนต้องรับผิดชอบต่อสิ่งที่ตัวเองเลือกทำ
23
4,310
33
6,081
159,503
I don’t care Boston retweeted
ประเทศไทยเงินเฟ้อจริงง หนักเลยยิ่งช่วงปีนี้ (ตั้งแต่รัฐบาลนี้🤢) - เงินเดือนขั้นต่ำ 12k-20k (บางทีโดนกดได้แค่ 9k) - ค่ากับข้าวสูงขึ้น จานละ 60-100 บาท - เก็บ vat เพิ่มขึ้นจาก 7% เป็น 10% - เก็บภาษีสนามบิน บินออกนอกประเทศ 5,000 บาท - น้ำมันต่อขึ้นราคา ทุกวัน วันละ 5-10 บาท - น่าจะมีอีกหลายอย่าง ราคาสินค้าที่ปรับแพงขึ้นอีกเยอะเลยอ่ะ😅
21
24,661
107
11,479
928,401
ความลื่นล้มทางเพศ
8
26,123
47
23,560
737,327
I don’t care Boston retweeted
กุเดรสจริง 55555555555555555
2
3,361
6
3,783
69,183
I don’t care Boston retweeted
ขับรถไปเที่ยวด้วยกันต้องพาเข้าร้านอาหารฮาลาลทุกมื้อ ไปร้านอาหารธรรมดาแม่งไม่แดก ขนาดซูชิปลายังบอกว่าแดกไม่ได้เพราะข้าวหมักมิริน ปรับตัวง่ายกี่โมง?
"คนมุสลิมปรับตัวยาก" แหม คนไทยปรับตัวง่ายมากมั้ง เอาแค่เรื่องอาหาร เห็นกะเพราผิดสูตรหน่อยก็ด่าตายชักแล้ว บางทีปัญหามันไม่ใช่เขาไม่ปรับตัว แต่เราอยากให้เขา "ปรับตัว" แบบที่ทิ้งรากทุกอย่าง ทิ้งภาษา การแต่งกาย ความเชื่อ จนเขาไม่เหลือราก อันนี้ไม่ใช่ความหลากหลายแล้วปะ
41
11,365
93
6,170
449,500
I don’t care Boston retweeted
แบบนี้โครตสงสารตา-ยายที่เค้าปลูกผักที่บ้านแล้วนั่งตากแดดร้อนๆเด็ดใบกะเพรา เอามาล้าง จัดทำใส่ถุงใสเล็กๆ ขายซองละ5 บาท 10 บาทตามถนน ตามตลาดข้างทางเลยอะ ใบกะเพรายังจะจดทะเบียนไม่ให้ค้าขายในประเทศตัวเอง มีด้วยหรอวะ!? #รัฐบาลไทย
106
17,464
124
10,330
356,650
I don’t care Boston retweeted
จี้55555555555 แต่มีใครแจ้ง วอทด็อกยังคะ ใช้แรงงานจนท อ้วน
18
27,557
29
17,159
474,472