Mehmet Aktop

Lazio lige son 25 yılın en iyi başlangıcını yaptı, rakipleriyle arasında güç makası var ancak buna rağmen liderlik koltuğunu bırakmak istemiyor. Bu başarıya rağmen kulüp başkanları Lotito’ya karşı protesto amaçlı başlattıkları boykottan geriye bir adım bile atmadılar, son çeyrek asrın lige en iyi giriş yapan takımı 70.000 kişilik iç sahada adeta bomboş tribünlerin önünde oynuyor, kimse de “bu başarının ortağı olup instagram’da story atayım” diye boykotu kırmıyor. Tribün bunu yapmak yerine iç sahadaki boykotun kulüp yönetimine olduğunu hatırlatmak ve takımın yanında olduğunu ilan etmek için deplasmanlara her yıl olduğundan daha yoğun katılımla gidiyor, dün deplasmanda oynanan Sassuolo maçında bu yüzden gövde gösterisi yaptılar. Bundan 10 yıl kadar önce Roma Olimpiyat Stadı’nda blokları ayıran bariyer uygulamasını protesto etmek için düşman kardeşleri Roma tribünüyle birlikte ses getiren bir boykot daha yapmışlardı. Hatta herkesin “yapamazlar” dediğini yapıp İtalya’nın en büyük tribün derbisini boş curvalar önünde oynattılar, uzun süren boykotun ardından Roma emniyeti geri adım attı ve bariyerleri kaldırdı. Yaptıkları bu son boykot o kadar büyük ses getirmeye başladı ki başkan Lotito’ya da geri adım artıracaklar büyük ihtimalle, o geri adım gelmezse de son 25 yılın en flaş takımı boş tribünler önünde oynamaya devam ederek başkanlarını tüm dünyaya reklam edecek. Bundan 13 yıl kadar önce Türkiye’de Pasolig uygulamasına geçilirken de buna benzer boykot çağrıları yapılmış ve başlangıçta büyük destek bulmuştu. Hatta normalde karaborsada 10x fiyata alıcı bulabilen Galatasaray-Fenerbahçe maçında stadın dolmadığı bir maç oynandı 2014 senesinde. Ancak boykot çağrısı yapanlar baktılar ki devlet geri adım atmıyor, hepsi teker teker alıp pasoliglerini gitmeye başladılar maçlara. Bunu sadece futbol/tribün ekseninde söylemiyorum, aynı durum sosyal, siyasal, sınıfsal her alanda geçerli. Türkiye’de aydınlanma İtalya’da olduğu gibi tabandan değil, tepeden geldiği için insanlar mücadele ederek kazanmadı birçok şeyi, bu yüzden bedel ödemenin erdemini de, bedel ödenerek kazanılanın hazzını da bilmiyor. İnsanlar kolektif değil, bireysel hazların peşinde. O bireysel hazlara lig lideri takımın maçına gidip instadan story atmak bir örnek mesela, böylece başarının bir parçası olduğunu ilan edip hayatta şahsen başaramadığı birçok şeyin üstünü örtmeye çalışıyor. O kadar da kişiliksiz bir hazcılık ki bu aynı takım ligde 13. olduğunda atmıyor o story’i, atan varsa da oran belki 1/1000, belki 1/10.000. Lazio tribünü bu yüzden çok büyük iş başarıyor, dilerim ki boykotları başarıya ulaşsın.