@MLevisianou

Οκτώ χρόνια ήμουν με μια γυναίκα που έπασχε από διπολική διαταραχή. Κάποια στιγμή, χωρίς να καταλάβω πότε ακριβώς συνέβη, από σύντροφός της έγινα φροντιστής της. Έζησα μανίες, καταθλίψεις, ψυχώσεις. Έζησα γιατρούς που αναρωτιόμουν πώς είναι δυνατόν να ασκούν την ψυχιατρική και άλλους που ευχόμουν να ήταν όλοι σαν αυτούς. Έζησα την απόγνωση να βλέπω τον άνθρωπό μου να μην είναι καλά, να του ζητώ να πάει στον γιατρό και να αρνείται. Έζησα να προσπαθώ να κάνω τον ψυχοθεραπευτή 24 ώρες το εικοσιτετράωρο. Έζησα να βλέπω μια φαρμακευτική αγωγή να μην της κάνει καλό και να προσπαθώ να εξηγήσω στον ψυχίατρο τι συνέβαινε. Στον άνθρωπο που την έβλεπε είκοσι λεπτά κάθε δεκαπέντε ημέρες, ενώ εγώ ζούσα μαζί της. Και πολλές φορές ένιωθα ότι δεν με άκουγε κανείς. Θυμάμαι έναν ψυχίατρο να μου λέει κάποτε: «Αν χρειαστεί να μπει σε ψυχιατρείο, θα έχω αποτύχει». «Όχι, γιατρέ», του απάντησα. «Εγώ θα έχω αποτύχει. Γιατί αυτό θα σημαίνει ότι δεν σας έχω μεταφέρει σωστά την κατάσταση που ζούμε». Αυτό πίστευα τότε. Τόση ευθύνη αισθανόμουν ότι είχα. Σήμερα, Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας, δεν ξέρω τι ακριβώς πρέπει να πω. Ξέρω μόνο ότι πίσω από κάθε άνθρωπο που παλεύει με μια σοβαρή ψυχική ασθένεια υπάρχει μια ολόκληρη καθημερινότητα που οι περισσότεροι δεν βλέπουν. Και πολλές φορές υπάρχει δίπλα του ένας άλλος άνθρωπος που προσπαθεί να κρατήσει τα πάντα όρθια, ακόμη κι όταν ο ίδιος δεν αντέχει άλλο. Δεν θέλω μπράβο. Δεν θέλω likes. Θέλω μόνο, αυτή την ημέρα όσοι ψυχίατροι διαβάσουν αυτό το κείμενο να σκεφτούν κάτι. Ο άνθρωπος που ζει με τον ασθενή σας μπορεί να μη γνωρίζει ψυχιατρική. Γνωρίζει όμως πράγματα για την κατάστασή του που εσείς δεν έχετε την ευκαιρία να παρατηρήσετε. Ακούστε τον. Να είστε διαλλακτικοί με τη φαρμακευτική αγωγή. Να μην αντιμετωπίζετε καμία θεραπευτική επιλογή με παρωπίδες. Ναι, σε συγκεκριμένες περιπτώσεις ακόμη και η μεθυλφαινιδάτη (Ritalin) μπορεί να αποτελεί επιλογή, εφόσον το επιτρέπει η κλινική κατάσταση και υπάρχει η κατάλληλη παρακολούθηση. Και, επιτέλους, να αξιοποιείτε όπου ενδείκνυται τον φαρμακογενετικό έλεγχο. Υπάρχουν ένζυμα, όπως τα CYP2D6 και CYP2C19, που επηρεάζουν τον μεταβολισμό ορισμένων ψυχιατρικών φαρμάκων. Δεν είναι μαγική λύση, αλλά είναι γνώση που μπορεί να βοηθήσει. Γιατί εκείνο που για εσάς είναι μια συνταγή, μια αλλαγή δοσολογίας ή ένα ακόμη ραντεβού, για κάποιους ανθρώπους είναι η καθημερινότητά τους. Η ζωή τους. Τίποτα άλλο. Υ.Γ. Με χώρισε γιατί, κατά τη γνώμη της, δεν ήθελε να μου καταστρέφει τη ζωή. #παγκοσμια_ημερα_ψυχικης_υγειας