Pinned Tweet
anong paborito mong akda ni @roncanimoph ? 😊
Ang sabi ni Ricky Lee, may quota raw ang pag-ibig. Na sa bawat limang magmamahal, isa lang ang tunay na liligaya. Kaya sa gabi, bago matulog, dinadalangin kong kasama tayong dalawa sa takdang bilang. O kung hindi man, sana, pagtagpuin pa rin tayo ng tadhana.
1
6
738
Pakikiusapan ko ang mga bituin. Magbabakasakali akong puwedeng hilutin ang pasya at magbukas ng isa pang espasyo kung saan puwede tayo. Baka may puwang para sa mga nagtatagpong bigo, kung sang-ayon naman pareho, baka maaaring bigyan ng puwesto.
1
1
222
Handa akong suwayin ang sistema. At kung may karampatang parusa ang pagsalungat sa paniniwala, haharapin ko ito habang hawak ka. Sapagkat ang quota ay quota lamang, ngunit ang kamay mong pumupuno sa pagitan ng mga daliri ko ay langit na walang hanggan.
@roncanimoph
1
132
Kayang-kaya kong maging bagyo, pero kung ang ibig sabihin nito’y pagdanas mo ng delubyo, mas pipiliin kong manatiling ambon.
Dadampi ako sa’yong balat nang hindi sumusugat. Ang buhos ko’y hindi na magiging karagdagang bigat.
Anumang pagkawasak ang ipinaranas mo sa akin, hindi ko ibabalik sa’yo bilang matatalim na patak. Ambon lamang. Kaunting pagdaramdam.
Mananatili ang sakit, ngunit hindi ako magpapakain sa galit. Hindi ko hahayaang patuloy akong wasakin ng hagupit.
Marami nang nasalanta rito, at ang hinanakit ay maaaring kumitil sa natitira pang sinag sa’king dibdib.
Kaya’t mananatili akong ambon. Mas madaling makaahon. Mas aninag ang pagliwanag ng panahon.
@roncanimoph
1
192
Kapag nakagat mo raw ang sariling dila, ibig sabihi’y may nakakaalala.
Kaya ba puro singaw na itong sa akin, dahil lagi akong sumasagi sa isip mo? Sa mga ligaw na sandali—habang tumitipa o habang nakamasid lang sa langit—
Habang tumatakbo o habang naghuhugas ng plato—may sigalot din bang nagaganap sa’yong isip? Kung sakaling oo, maaari mo akong sisihin.
Sapagkat marami akong hindi nasabi. Marami akong itinago sa’king bibig na hindi na malalaman ninuman. Mananatili silang nakasiksik dito.
1
2
222
At sa tuwing makakagat ko ang sariling dila, tatanggapin ko iyon bilang habambuhay na parusa.
@roncanimoph
1
144
Hindi mo masisisi ang lumaki sa hirap kung hihiling siya ng higit pa sa sapat.
Hindi mo siya madidiktahang makuntento sa sakto. Hindi mo siya mapipigilang asamin ang bawat bahagi ng buo, pati ang apaw sa puno. Hindi mo siya mauunawaan hanggang malaman mo ang kaniyang kuwento—
ang mga dumi sa kaniyang kuko, ang pasanin ng mga mata niyang mugto, ang sikmura niyang kumukulo. Walang sasapat para sa kaniya kundi sobra-sobrang pangarap. Mataas na mataas. Malawak na malawak.
1
2
343
Sapagkat damay na rito ang lahat. Ang sapat ay laan sa iba, ang higit ay para naman sa sarili. Alam niyang ang buhay ay walang hanggang pagkaubos. At mabubuhay lamang siya sa walang hanggang pagtatabi.
Higit kung mangarap ang mahirap.
@roncanimoph
1
181
Siya ang buwan, pero mas panatag ka na sa iyong higaan.
Kaya’t sa gabing magpapamalas siya ng ganda sa sanlibutan, iniiwan mo ang bintana at dumudulog sa iyong kama. Masyado nang mahaba ang maghapon para tumingala.
Hindi na para umasa.
Napagod ka na lang ding maghintay sa wala. Maaaring ang liwanag niya’y hindi naman din laan sa isa. Hindi mo siya kailanman maaangkin. Hindi rin masusuklian ang pagtingin.
Ipapahinga mo ang iyong puso. Maaaring bukas, hawiin mong muli ang kurtina. Maaaring matagalan bago mawala ang nakasanayan mong paghanga. Pero unti-unti ring mawawala.
Alam mong naroon siya. Pero mas ayos ka na sa pag-iisa.
@roncanimoph
4
213
Tuso. Sobrang tuso.
Hindi kailanman magiging malumanay ang tagumpay. Dadaanan mo muna ang sigwa, pasusukuin ka ng paulit-ulit na pagkadapa, pagkakaitan bago tuluyang pagbigyan. Saka sasabihing pinatitibay ka lamang.
At kung sa wakas ay marating mo na ang dalampasigan, maaalala mo ang daluyong na nagtulak sa’yo patungo rito. Iisipin mong baka hindi ka nakarating kung wala ang malalaking alon, kung wala ang malakas na hangin.
Mapipilitan kang ipagdiwang ang mga sugat na tinamo.
Tuso. Pasasalamatan mo pa rin ang delubyo sa dulo.
@roncanimoph










