well retweeted
เหมือนมีคนวิจัยกฎหมายฝรั่งเศษ/เมกาละบอกว่าใช้กับไทยได้อ่ะ ทั้งๆ ที่ Infra ของฝรั่งเศษ/เมกากับไทยแม่งไม่เหมือนกัน มันจะ apply กันยังไงวะ
well retweeted
มันไม่มีวิจัยบอกไม่ได้แปลว่ามันไม่จริง นี่แหละ Research Question ที่แท้จริง ว่า "ปัจจัยอะไรที่ทำให้การซื้อเสียงมีประสิทธิภาพในไทย" กุการันตี International Conference ให้เลยนะ
ทำให้ได้ละกัน ทุกคนที่เสียประโยชน์จากเรื่องนี้จะคอยขัดแข้งขัดขา
well retweeted
อีกปัญหาคือในพื้นที่ชนบท สส.ดันมีอำนาจมากกว่านายกอบต.กับมีตังเยอะกว่าด้วยสาเหตุบางประการ (วดฟ.) สส.พวกนี้สามารถผลักดันนโยบายท้องถิ่นได้ พัฒนาคุณภาพชีวิตชุมชนได้ ไปงานแต่งงานศพละใส่ซอง ทั้งๆ ที่จริงๆ หน้าที่ของมึงคือเข้าสภา
ถามว่าที่พูดมาเนี่ย มี cite เรื่องนี้ในงานวิจัยมะ
(ต่อ)
well retweeted
อันนี้แย้ง "งานวิจัยทั่วโลก" จริงๆ ใช้กับไทยไม่ได้ เพราะว่าสเกลของทั่วโลกกับของไทยวัดกันตรงๆ ไม่ได้
ของไทยเรามันจะติดปัญหาอย่างนึง คือในสเกลหมู่บ้านนึง ผู้ใหญ่บ้าน/กำนัน/สส.ที่แจกตังเขาจะเช็คชื่อ ถ้าคะแนนออกแล้วมันน้อยผิดสังเกต เขาจะไล่เช็คว่าใครกาใครแล้วจะมี "consequences"(ต่อ)
well retweeted
ดูตอนต่อยมวยแล้วขำมาก แก็งเด็กแสบคือตัวเกร็งเหลือแต่ร่างถอดจิตไปละ🤣🤣 พอบัวขาวบอกว่าพี่วาฬถ้าเรียนมวยไทยอีกนิดจะเก่งมาก เฉิงเฉิงรีบบอกพออย่าๆ เดี๋ยวพวกเราตาย
ส่วนเด็กหรันหมัดแมวมาก ชีดูตื่นตาตื่นใจ😂ถอยๆๆทุกคนถอยให้คนเก่งให้วาดลีลา🤣🤣
vt.tiktok.com/ZSsd2LWw4/
well retweeted
ลูกกะตาชัดมากกก👁
🦈 ครั้งแรกของโลก! เมื่อทีมนักวิทยาศาสตร์ลงเรือดำน้ำลึก 500 เมตร นอกชายฝั่งบาฮามาส 🇧🇸 เข้าติดแท็กดาวเทียมให้ฉลามขนาดมหึมา!
ใต้ทะเลลึกได้สำเร็จถึงถิ่นโดยไม่ต้องลากขึ้นมาบนผิวน้ำ 🌊
ฉลามยักษ์ที่เข้ามาสำรวจเรือคือ Bluntnose sixgill shark สัตว์นักล่าสายพันธุ์เก่าแก่กว่า ไดโนเสาร์ 🦖 ยาวได้ถึง 5.5 เมตร และมีเหงือก 6 ช่องต่างจากฉลามทั่วไป วิธีนี้ช่วยลดความเครียดให้สัตว์และเก็บข้อมูลพฤติกรรมในทะเลลึกได้แม่นยำขึ้น นำทีมโดย Dr. Dean Grubbs 🔬
ทำไมฉลามตัวนี้ถึงพิเศษกว่าฉลามทั่วไป? 🦈
น้องอยู่มาก่อนยุคไดโนเสาร์ (กว่า 200 ล้านปี) แทบไม่เปลี่ยนรูปร่างเลย กลางวันนอนนิ่งในน้ำเย็นจัด 5°C กลางคืนค่อยว่ายขึ้นน้ำอุ่นมาล่าเหยื่อ…
🤔ใต้ทะเลลึกกว่า 500 เมตร ยังมีสัตว์ยุคโบราณขนาดนี้ซ่อนอยู่ คุณคิดว่าใต้ก้นมหาสมุทรที่ลึกกว่านี้จะมีตัวอะไรที่เรายังไม่เคยเห็นอีกบ้างครับ? 🌊👀
well retweeted
เชี่ย…
Replying to @markpeak
พีคสุดคือ ขยะอิเล็กทรอนิกส์บด แล้วเอามาผสมขี้ไก่ แล้วเอามาเป็นปุ๋ยไร่อ้อย
ถ่ายรูปมาแล้วอาจดูยากนิดนึง แต่พอได้มายืนดูอยู่หน้างานแล้วเห็นความแตกต่างชัดเจน
well retweeted
ผ้าขาวม้าที่ดูแพงที่สุดในประเทศไทยตอนนี้ 5555555 🤣😂
คำว่า "บ้าน" ของคนเรามันไม่เท่ากันจริงๆ
ไทบ้านจริงครับ แต่เป็นไทบ้าน (ย่านทองหล่อ-เอกมัย) ที่ผ้าขาวม้าผืนนั้นน่าจะแพงกว่าค่าแรงเราทั้งเดือน
"ไทบ้าน" ที่แปลว่า คนไทยที่มีบ้านหลังละ 30 ล้าน 5555445525
well retweeted
ไม่มีใครอยากป่วย พี่รู้มั้ยผมที่สุขภาพดีแข็งแรงเข้าฟิตเนสเป็นประจำ ไม่มีเซลลูไลท์ เอว22 มีซิกแพค ออกกำลังกลางแจ้งได้ทุกอย่างลุยได้ทุกที่จะป่าเขาทะเล
พี่รู้มั้ยวันที่ผมป่วยผมปิดทุกอย่างขังตัวเองในห้อง ผมป่วย ผมน้ำหนักขึ้น20ในไม่กี่เดือน ทุกอย่างพังเพราะ ป่วย แค่นั้น…
เหมือนการหาทางดิ้นรนของมนุษย์ชาติ จากผลการกระทำของตัวเอง ให้ฟีล attack on titan มาก
ทุกคนมามุงงง.. นี่น่าจะเป็นโปรเจกต์ที่เปลี่ยนแปลงภูมิอากาศโลกได้เลย ‼️
มีสตาร์ทอัปชื่อ REAL ICE กำลังพยายาม “แช่แข็งอาร์กติก” 🧊 กลับมาใหม่อีกรอบ แล้วที่พีคคือไปลองเทสพื้นที่เล็กๆ ทางเหนือของแคนาดาแล้วดันได้ผลจริง! 👏🏻
มีขั้นตอนง่ายๆคือ
• หน้าหนาวเค้าเจาะน้ำแข็ง 🕳️ แล้วปั๊มน้ำทะเลขึ้นมาข้างบน 💦
• อากาศที่หนาวจัด 💨 จะเปลี่ยนน้ำให้กลายเป็นชั้นน้ำแข็งใหม่ 🧊 พอหน้าร้อนน้ำแข็งเลยหนาเป็นพิเศษ
• ผลทดสอบคือชั้นน้ำแข็งนี้หนากว่าน้ำแข็งรอบๆ ถึง 50 ซม. เลย 📏
เรื่องนี้โคตรสำคัญ ! เพราะอาร์กติกเสี่ยงจะสูญเสียน้ำแข็งหน้าร้อนเกือบหมดช่วงปี 2030s ซึ่งน้ำแข็งพวกนี้ทำหน้าที่เหมือนเกราะช่วยให้โลกเย็น
ลองนึกภาพใส่เสื้อกันหนาวสีขาวเทียบกับสีดำตอนแดดเปรี้ยงๆ ☀️🥼น้ำแข็งก็เหมือนเสื้อยืดสีขาวที่คอยสะท้อนความร้อนกลับอวกาศ ↘️↗️ แต่ถ้ามันละลายเมื่อไหร่ ทะเลสีเข้มข้างล่างจะกลายเป็นเสื้อกันหนาวสีดำคอยดูดความร้อนทั้งหมดไว้แทน ♨️
ความร้อนส่วนเกินนี้จะเร่งให้โลกร้อนหนักขึ้น 🥵 น้ำทะเลสูงขึ้น 🌊 พายุแรงขึ้น 🌀🌪️ แถมคลื่นความร้อนก็อันตรายขึ้นทั่วโลก
บริษัทเค้าประเมินว่า ถ้าจะเพิ่มความหนาน้ำแข็งในพื้นที่ใหญ่เป็น 2 เท่าของรัฐแคลิฟอร์เนีย ต้องใช้งบปีละประมาณ 5-6 พันล้านดอลลาร์
ซึ่งนี่น่าจะเป็นภารกิจที่บ้าบิ่นที่สุดที่มนุษยชาติเคยลองทำมาเลย!
well retweeted
ทุกคนมามุงงง.. นี่น่าจะเป็นโปรเจกต์ที่เปลี่ยนแปลงภูมิอากาศโลกได้เลย ‼️
มีสตาร์ทอัปชื่อ REAL ICE กำลังพยายาม “แช่แข็งอาร์กติก” 🧊 กลับมาใหม่อีกรอบ แล้วที่พีคคือไปลองเทสพื้นที่เล็กๆ ทางเหนือของแคนาดาแล้วดันได้ผลจริง! 👏🏻
มีขั้นตอนง่ายๆคือ
• หน้าหนาวเค้าเจาะน้ำแข็ง 🕳️ แล้วปั๊มน้ำทะเลขึ้นมาข้างบน 💦
• อากาศที่หนาวจัด 💨 จะเปลี่ยนน้ำให้กลายเป็นชั้นน้ำแข็งใหม่ 🧊 พอหน้าร้อนน้ำแข็งเลยหนาเป็นพิเศษ
• ผลทดสอบคือชั้นน้ำแข็งนี้หนากว่าน้ำแข็งรอบๆ ถึง 50 ซม. เลย 📏
เรื่องนี้โคตรสำคัญ ! เพราะอาร์กติกเสี่ยงจะสูญเสียน้ำแข็งหน้าร้อนเกือบหมดช่วงปี 2030s ซึ่งน้ำแข็งพวกนี้ทำหน้าที่เหมือนเกราะช่วยให้โลกเย็น
ลองนึกภาพใส่เสื้อกันหนาวสีขาวเทียบกับสีดำตอนแดดเปรี้ยงๆ ☀️🥼น้ำแข็งก็เหมือนเสื้อยืดสีขาวที่คอยสะท้อนความร้อนกลับอวกาศ ↘️↗️ แต่ถ้ามันละลายเมื่อไหร่ ทะเลสีเข้มข้างล่างจะกลายเป็นเสื้อกันหนาวสีดำคอยดูดความร้อนทั้งหมดไว้แทน ♨️
ความร้อนส่วนเกินนี้จะเร่งให้โลกร้อนหนักขึ้น 🥵 น้ำทะเลสูงขึ้น 🌊 พายุแรงขึ้น 🌀🌪️ แถมคลื่นความร้อนก็อันตรายขึ้นทั่วโลก
บริษัทเค้าประเมินว่า ถ้าจะเพิ่มความหนาน้ำแข็งในพื้นที่ใหญ่เป็น 2 เท่าของรัฐแคลิฟอร์เนีย ต้องใช้งบปีละประมาณ 5-6 พันล้านดอลลาร์
ซึ่งนี่น่าจะเป็นภารกิจที่บ้าบิ่นที่สุดที่มนุษยชาติเคยลองทำมาเลย!
well retweeted
ใครยังไม่ดู #Ramayana นี่เชียร์ให้ดูฮินดีซับไทย พากย์ไทยมันตัดเยอะอะ ซีจีใต้ทะเลสวย ๆ ก็ตัด ซีนพระพรตมาของรองเท้าพี่นี่ว่าไม่น่าตัดก็ตัด ซีนพี่ ๆ น้อง ๆ ที่อาจจะดูเป็นซีนเล็ก แต่มันน่ารักอะ แบบพี่ชายน้องชายเขารักกันมากก็ตัด เหมือนซีนเต้นก็ตัดป่ะ ยังดีเอนเครดิตไม่ตัด
well retweeted
🚨 “แอร์เอเชีย เอ็กซ์” ล่าสุด ผลกระทบยังยืดเยื้อมีหลายไฟลท์ที่แจ้งเปลี่ยนเวลาบินในวันนี้(22พ.ย.) อันนี้อิงตามข้อมูลเท่าที่ผมหาได้นะครับ เช่น
🔴XJ610 ดอนเมือง-คันไซ โอซาก้า จาก 10:40น. เป็น 23:45น.
🔴XJ600 ดอนเมือง-โตเกียว 23.55น. เป็น 00.40น.(23พ.ย.)
🔴XJ603 โตเกียว(นาริตะ) -ดอนเมือง จาก 11.10น. เป็น 15.35น.
ใครมีได้รับแจ้งไฟลท์ไหนอีกแจ้งกันมาได้นะครับ เผื่อคนที่มีตั๋วคนอื่นๆจะได้เช็คกันด้วย ไม่รู้ตอนนี้ตัว HS-XTN ที่นาริตะซ่อมเสร็จหรือยัง 🥹
well retweeted
แอรี่พิงค์คือราชการแบบที่ไม่ควรโดนด่า ชีมาทำงานเช้าที่สุด ได้เปิดห้องตลอด วันก่อนเห็นด่าราชการมาทำงาน 8:30 ไม่ทันเพราะมัวแต่เล่นกับแมวอะไรนั่น.. นี่ไงงง ราชการที่มาก่อนเวลา มาให้อาหารแมวที่ออฟฟิศ
ละชีชัดเจนกะความชอบชีนะ พอกผิว แต่งหน้าหนัก ทุกอย่างสีชมพู ละชีทำละมีความสุขอ่ะ
คิดว่าสายการบินจะได้รับการลงโทษอะไรจากทางการไทยไหม หรือแค่โดนเรียกมาชี้แจง แล้วปล่อยเรื่องเงียบ
สรุปเหตุการณ์วันที่ 2 กับสายการบิน AirAsia X หลังจากเที่ยวบินถูกยกเลิก และเราต้องนอนบนพื้นสนามบินนาริตะทั้งคืน
หลังจากที่ผมและทีมงานต้องนอนบนพื้นสนามบินนาริตะกันทั้งคืน ผมตื่นขึ้นมาตอนประมาณ 6 โมงเช้า มีเจ้าหน้าที่เดินมาแจ้งว่าให้เราไปเช็กอินพร้อมกับผู้โดยสารของเที่ยวบินเช้าวันนั้น เพราะทางสายการบินจะพยายามให้เราเดินทางกลับไปพร้อมกัน
ตอนนั้นในหัวผมคิดทันทีว่า “มันจะเป็นไปได้ยังไง ในเมื่อเที่ยวบินเช้าก็มีผู้โดยสารที่จองมาเต็มอยู่แล้ว?” แต่เราก็ยังทำตามที่เจ้าหน้าที่แจ้ง
เราต้องไปยืนต่อคิวกันอีกประมาณ 2–3 ชั่วโมง คิวยาวมาก จนผมต้องให้แม่ไปนั่งพัก เพราะกลัวท่านจะปวดขาจากการยืนรอนาน ๆ ส่วนผมก็ยืนต่อคิวแทน
สุดท้ายมีพนักงานเดินมาแจ้งว่า เราไม่สามารถเดินทางไปกับเที่ยวบินนี้ได้แล้ว และให้ทุกคนไปต่อคิวใหม่เพื่อรับคูปองอาหารมูลค่า 1,500 เยน หรือประมาณ 300 กว่าบาท
ซึ่งเงินจำนวนนี้ แค่จะซื้อข้าวหน้าหมูสักมื้อในสนามบินยังแทบไม่พอด้วยซ้ำ
ที่สำคัญ คิวรับคูปองก็ยาวมาก ทุกคนเหนื่อยและปวดขาจากการยืนรอมาทั้งคืน ผมจึงบอกทีมงานว่า
“ไม่ต้องรอแล้ว ไปกินข้าวกันเถอะ เดี๋ยวผมจ่ายเอง”
เพราะตั้งแต่เมื่อคืน สิ่งที่เราได้รับจากสายการบินมีเพียงบิสกิตคนละหนึ่งกล่องเท่านั้น
หลังจากกินข้าวกันเสร็จ ช่วงประมาณเที่ยง เราก็กลับมาเริ่มกระบวนการเช็กอินอีกครั้ง และต้องยืนรอคิวอีกประมาณ 2–3 ชั่วโมง
ในที่สุดเราก็ได้เช็กอิน โดยมีกำหนด Boarding Time เวลา 14.40 น.
เราจึงเข้าไปรอที่หน้าเกทตามปกติ
แต่จนกระทั่งเวลา 15.00 น. ก็มีประกาศว่า เครื่องบินยังซ่อมไม่เสร็จ และให้ผู้โดยสารรอต่อไป
เรารอกันอีกเป็นชั่วโมง จนในที่สุดสายการบินประกาศว่าจะเปลี่ยนเครื่องบิน และให้ผู้โดยสารทั้งหมดเดินไปที่เกท 70
เราก็ต้องเดินย้ายเกทกันอีกครั้ง และไปนั่งรอบนพื้นสนามบินอยู่เป็นชั่วโมง
จากนั้นมีประกาศให้ทุกคนมาต่อคิวเพื่อรับบัตรโดยสารใบใหม่ แต่เจ้าหน้าที่กลับบอกว่า ยังไม่แน่ใจว่าจะสามารถออกบัตรโดยสารให้ได้หรือไม่ โดยไม่ได้อธิบายเหตุผลที่ชัดเจน
หลังจากรอจนได้รับบัตรโดยสารใบใหม่ เราก็ถูกแจ้งให้ย้ายไปยังเกทที่อยู่ไกลออกไปอีกฝั่งของสนามบิน
ทุกคนต้องลากกระเป๋า เดินกันไปมา ทั้งที่แทบไม่ได้นอนกันมาทั้งคืน
พอไปถึงเกทใหม่ เราก็นั่งรออีกครั้ง โดยไม่มีประกาศหรือข้อมูลความคืบหน้าใด ๆ
จนกระทั่งเวลา 21.00 น.
ผมทนไม่ไหว จึงเดินไปสอบถามเจ้าหน้าที่ด้วยตัวเอง
เจ้าหน้าที่แจ้งว่า สายการบินกำลังพยายามจัดการให้ผู้โดยสารที่ตกค้างจากเมื่อวานได้เดินทางกลับก่อน เพื่อไม่ให้เกิดปัญหาต่อไป
ตอนนั้นผมอยู่ที่สนามบินนาริตะมาแล้วกว่า 30 ชั่วโมง
และสิ่งที่ผมเริ่มเข้าใจก็คือ สายการบินกำลังนำผู้โดยสารที่ตกค้างจากเที่ยวบินของเมื่อวานมาเดินทางแทนเที่ยวบินของวันนี้
ขณะเดียวกัน ผมได้รับข้อมูลว่าผู้โดยสารที่มีกำหนดเดินทางในวันนี้กลับไม่ได้รับอนุญาตให้เช็กอิน และต้องเผชิญกับความล่าช้าในลักษณะเดียวกับที่พวกเราเจอเมื่อวาน
เท่ากับว่าปัญหาไม่ได้ถูกแก้ไข แต่กำลังถูกผลักต่อไปให้ผู้โดยสารอีกกลุ่มหนึ่งรับผลกระทบแทนหรือเปล่า?
นี่คือสิ่งที่ผมรับไม่ได้มากที่สุด
เพราะมันไม่ใช่แค่เรื่องที่ผมจะได้กลับบ้านหรือไม่ แต่เป็นเรื่องของผู้โดยสารทุกคนที่จ่ายเงินซื้อตั๋วและควรได้รับการดูแลอย่างเหมาะสม
สำหรับตั๋วของผม เดิมทีผมจองที่นั่งแบบ Flatbed ไว้ แต่เนื่องจากเครื่องบินที่นำมาเปลี่ยนไม่มีที่นั่งประเภทนี้ เจ้าหน้าที่จึงจัดให้ผมนั่งที่นั่งธรรมดาบริเวณด้านหน้าสุดแทน
ไม่มีหมอน ไม่มีผ้าห่ม และไม่ได้รับบริการตามประเภทที่นั่งที่ผมจ่ายเงินซื้อไว้
แต่ ณ วินาทีนั้น ผมไม่สนใจแล้วว่าจะต้องนั่งแบบไหน
ผมแค่อยากพาครอบครัวและทีมงานกลับบ้านให้ได้สักที
ในที่สุดผมก็ได้ขึ้นเครื่องตอนประมาณ 22.00 น. กว่า ๆ
แต่เรื่องยังไม่จบครับ
เราต้องนั่งรออยู่บนเครื่องบินอีกประมาณ 2 ชั่วโมง โดยไม่ทราบเหตุผลที่ชัดเจนว่าเรากำลังรออะไร
สุดท้ายเครื่องบินออกเดินทางจริง ๆ ประมาณตี 1
ผมนั่งหลับ ๆ ตื่น ๆ ด้วยความเหนื่อยล้าสะสมจากเหตุการณ์ทั้งหมด และในที่สุดก็เพิ่งเดินทางกลับมาถึงประเทศไทย
แต่เรื่องที่ทำให้ผมรู้สึกแย่ยิ่งกว่าเดิม คือการได้รับทราบว่าผู้โดยสารของเที่ยวบินวันที่ 21 ก็ต้องเผชิญกับเหตุการณ์คล้ายกับที่พวกเราเจอ
ทั้งการรอคอยที่ยาวนาน การได้รับถุงยังชีพสีเขียว และการต้องนอนบนพื้นสนามบิน
ผมได้รับข้อมูลว่าการเยียวยาที่เสนอให้ผู้โดยสารบางส่วนเป็นเพียงเครดิตมูลค่า 5,000 บาท ซึ่งผมมองว่าไม่เพียงพอเมื่อเทียบกับความเดือดร้อนที่เกิดขึ้น ทั้งนี้ ผมอยากให้สายการบินชี้แจงรายละเอียดการชดเชยให้ชัดเจนกับผู้โดยสารทุกคน
ผมเข้าใจดีว่าเครื่องบินสามารถเกิดปัญหาทางเทคนิคได้ และเรื่องความปลอดภัยของผู้โดยสารต้องมาเป็นอันดับหนึ่งเสมอ
well retweeted
เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้เลย เป๊ะ แต่ของ ANA ที่สนามบินฮาเนดะ และใช่ สายการบินไม่รับผิดชอบอะไรทั้งนั้น สเต็ปเดียวกันเลย ช่วยมากสุดแค่คูปองอาหาร 1500 เยน เป๊ะ ไปวีนแล้ว วีนสุดๆได้เครดิตชดเชยมาแค่ $100 น้อยกว่าแอเอเชียอีก 555555555
อยากเห็นเขาเอาเรื่องสายการบินได้อะ แค้นด้วย
สรุปเหตุการณ์วันที่ 2 กับสายการบิน AirAsia X หลังจากเที่ยวบินถูกยกเลิก และเราต้องนอนบนพื้นสนามบินนาริตะทั้งคืน
หลังจากที่ผมและทีมงานต้องนอนบนพื้นสนามบินนาริตะกันทั้งคืน ผมตื่นขึ้นมาตอนประมาณ 6 โมงเช้า มีเจ้าหน้าที่เดินมาแจ้งว่าให้เราไปเช็กอินพร้อมกับผู้โดยสารของเที่ยวบินเช้าวันนั้น เพราะทางสายการบินจะพยายามให้เราเดินทางกลับไปพร้อมกัน
ตอนนั้นในหัวผมคิดทันทีว่า “มันจะเป็นไปได้ยังไง ในเมื่อเที่ยวบินเช้าก็มีผู้โดยสารที่จองมาเต็มอยู่แล้ว?” แต่เราก็ยังทำตามที่เจ้าหน้าที่แจ้ง
เราต้องไปยืนต่อคิวกันอีกประมาณ 2–3 ชั่วโมง คิวยาวมาก จนผมต้องให้แม่ไปนั่งพัก เพราะกลัวท่านจะปวดขาจากการยืนรอนาน ๆ ส่วนผมก็ยืนต่อคิวแทน
สุดท้ายมีพนักงานเดินมาแจ้งว่า เราไม่สามารถเดินทางไปกับเที่ยวบินนี้ได้แล้ว และให้ทุกคนไปต่อคิวใหม่เพื่อรับคูปองอาหารมูลค่า 1,500 เยน หรือประมาณ 300 กว่าบาท
ซึ่งเงินจำนวนนี้ แค่จะซื้อข้าวหน้าหมูสักมื้อในสนามบินยังแทบไม่พอด้วยซ้ำ
ที่สำคัญ คิวรับคูปองก็ยาวมาก ทุกคนเหนื่อยและปวดขาจากการยืนรอมาทั้งคืน ผมจึงบอกทีมงานว่า
“ไม่ต้องรอแล้ว ไปกินข้าวกันเถอะ เดี๋ยวผมจ่ายเอง”
เพราะตั้งแต่เมื่อคืน สิ่งที่เราได้รับจากสายการบินมีเพียงบิสกิตคนละหนึ่งกล่องเท่านั้น
หลังจากกินข้าวกันเสร็จ ช่วงประมาณเที่ยง เราก็กลับมาเริ่มกระบวนการเช็กอินอีกครั้ง และต้องยืนรอคิวอีกประมาณ 2–3 ชั่วโมง
ในที่สุดเราก็ได้เช็กอิน โดยมีกำหนด Boarding Time เวลา 14.40 น.
เราจึงเข้าไปรอที่หน้าเกทตามปกติ
แต่จนกระทั่งเวลา 15.00 น. ก็มีประกาศว่า เครื่องบินยังซ่อมไม่เสร็จ และให้ผู้โดยสารรอต่อไป
เรารอกันอีกเป็นชั่วโมง จนในที่สุดสายการบินประกาศว่าจะเปลี่ยนเครื่องบิน และให้ผู้โดยสารทั้งหมดเดินไปที่เกท 70
เราก็ต้องเดินย้ายเกทกันอีกครั้ง และไปนั่งรอบนพื้นสนามบินอยู่เป็นชั่วโมง
จากนั้นมีประกาศให้ทุกคนมาต่อคิวเพื่อรับบัตรโดยสารใบใหม่ แต่เจ้าหน้าที่กลับบอกว่า ยังไม่แน่ใจว่าจะสามารถออกบัตรโดยสารให้ได้หรือไม่ โดยไม่ได้อธิบายเหตุผลที่ชัดเจน
หลังจากรอจนได้รับบัตรโดยสารใบใหม่ เราก็ถูกแจ้งให้ย้ายไปยังเกทที่อยู่ไกลออกไปอีกฝั่งของสนามบิน
ทุกคนต้องลากกระเป๋า เดินกันไปมา ทั้งที่แทบไม่ได้นอนกันมาทั้งคืน
พอไปถึงเกทใหม่ เราก็นั่งรออีกครั้ง โดยไม่มีประกาศหรือข้อมูลความคืบหน้าใด ๆ
จนกระทั่งเวลา 21.00 น.
ผมทนไม่ไหว จึงเดินไปสอบถามเจ้าหน้าที่ด้วยตัวเอง
เจ้าหน้าที่แจ้งว่า สายการบินกำลังพยายามจัดการให้ผู้โดยสารที่ตกค้างจากเมื่อวานได้เดินทางกลับก่อน เพื่อไม่ให้เกิดปัญหาต่อไป
ตอนนั้นผมอยู่ที่สนามบินนาริตะมาแล้วกว่า 30 ชั่วโมง
และสิ่งที่ผมเริ่มเข้าใจก็คือ สายการบินกำลังนำผู้โดยสารที่ตกค้างจากเที่ยวบินของเมื่อวานมาเดินทางแทนเที่ยวบินของวันนี้
ขณะเดียวกัน ผมได้รับข้อมูลว่าผู้โดยสารที่มีกำหนดเดินทางในวันนี้กลับไม่ได้รับอนุญาตให้เช็กอิน และต้องเผชิญกับความล่าช้าในลักษณะเดียวกับที่พวกเราเจอเมื่อวาน
เท่ากับว่าปัญหาไม่ได้ถูกแก้ไข แต่กำลังถูกผลักต่อไปให้ผู้โดยสารอีกกลุ่มหนึ่งรับผลกระทบแทนหรือเปล่า?
นี่คือสิ่งที่ผมรับไม่ได้มากที่สุด
เพราะมันไม่ใช่แค่เรื่องที่ผมจะได้กลับบ้านหรือไม่ แต่เป็นเรื่องของผู้โดยสารทุกคนที่จ่ายเงินซื้อตั๋วและควรได้รับการดูแลอย่างเหมาะสม
สำหรับตั๋วของผม เดิมทีผมจองที่นั่งแบบ Flatbed ไว้ แต่เนื่องจากเครื่องบินที่นำมาเปลี่ยนไม่มีที่นั่งประเภทนี้ เจ้าหน้าที่จึงจัดให้ผมนั่งที่นั่งธรรมดาบริเวณด้านหน้าสุดแทน
ไม่มีหมอน ไม่มีผ้าห่ม และไม่ได้รับบริการตามประเภทที่นั่งที่ผมจ่ายเงินซื้อไว้
แต่ ณ วินาทีนั้น ผมไม่สนใจแล้วว่าจะต้องนั่งแบบไหน
ผมแค่อยากพาครอบครัวและทีมงานกลับบ้านให้ได้สักที
ในที่สุดผมก็ได้ขึ้นเครื่องตอนประมาณ 22.00 น. กว่า ๆ
แต่เรื่องยังไม่จบครับ
เราต้องนั่งรออยู่บนเครื่องบินอีกประมาณ 2 ชั่วโมง โดยไม่ทราบเหตุผลที่ชัดเจนว่าเรากำลังรออะไร
สุดท้ายเครื่องบินออกเดินทางจริง ๆ ประมาณตี 1
ผมนั่งหลับ ๆ ตื่น ๆ ด้วยความเหนื่อยล้าสะสมจากเหตุการณ์ทั้งหมด และในที่สุดก็เพิ่งเดินทางกลับมาถึงประเทศไทย
แต่เรื่องที่ทำให้ผมรู้สึกแย่ยิ่งกว่าเดิม คือการได้รับทราบว่าผู้โดยสารของเที่ยวบินวันที่ 21 ก็ต้องเผชิญกับเหตุการณ์คล้ายกับที่พวกเราเจอ
ทั้งการรอคอยที่ยาวนาน การได้รับถุงยังชีพสีเขียว และการต้องนอนบนพื้นสนามบิน
ผมได้รับข้อมูลว่าการเยียวยาที่เสนอให้ผู้โดยสารบางส่วนเป็นเพียงเครดิตมูลค่า 5,000 บาท ซึ่งผมมองว่าไม่เพียงพอเมื่อเทียบกับความเดือดร้อนที่เกิดขึ้น ทั้งนี้ ผมอยากให้สายการบินชี้แจงรายละเอียดการชดเชยให้ชัดเจนกับผู้โดยสารทุกคน
ผมเข้าใจดีว่าเครื่องบินสามารถเกิดปัญหาทางเทคนิคได้ และเรื่องความปลอดภัยของผู้โดยสารต้องมาเป็นอันดับหนึ่งเสมอ
คือโดน2ไฟล์ทเต็มๆ แต่สายการบินยังเลือกที่จะนิ่ง ฟีลๆว่าให้เหนื่อยไปเอง ไม่ออกมาชี้แจงและรับผิดชอบอะไร คน600คน2ไฟล์ทต้องสลับกันนอนพื้นสนามบิน แพลนชีวิตเปลี่ยนกันหมด เลือกที่จะให้แค่รับเงินเครดิต 5000 อุบาท ใครจะกลับมาใช้อีก @airasia @airasiaTH
สรุปเหตุการณ์วันที่ 2 กับสายการบิน AirAsia X หลังจากเที่ยวบินถูกยกเลิก และเราต้องนอนบนพื้นสนามบินนาริตะทั้งคืน
หลังจากที่ผมและทีมงานต้องนอนบนพื้นสนามบินนาริตะกันทั้งคืน ผมตื่นขึ้นมาตอนประมาณ 6 โมงเช้า มีเจ้าหน้าที่เดินมาแจ้งว่าให้เราไปเช็กอินพร้อมกับผู้โดยสารของเที่ยวบินเช้าวันนั้น เพราะทางสายการบินจะพยายามให้เราเดินทางกลับไปพร้อมกัน
ตอนนั้นในหัวผมคิดทันทีว่า “มันจะเป็นไปได้ยังไง ในเมื่อเที่ยวบินเช้าก็มีผู้โดยสารที่จองมาเต็มอยู่แล้ว?” แต่เราก็ยังทำตามที่เจ้าหน้าที่แจ้ง
เราต้องไปยืนต่อคิวกันอีกประมาณ 2–3 ชั่วโมง คิวยาวมาก จนผมต้องให้แม่ไปนั่งพัก เพราะกลัวท่านจะปวดขาจากการยืนรอนาน ๆ ส่วนผมก็ยืนต่อคิวแทน
สุดท้ายมีพนักงานเดินมาแจ้งว่า เราไม่สามารถเดินทางไปกับเที่ยวบินนี้ได้แล้ว และให้ทุกคนไปต่อคิวใหม่เพื่อรับคูปองอาหารมูลค่า 1,500 เยน หรือประมาณ 300 กว่าบาท
ซึ่งเงินจำนวนนี้ แค่จะซื้อข้าวหน้าหมูสักมื้อในสนามบินยังแทบไม่พอด้วยซ้ำ
ที่สำคัญ คิวรับคูปองก็ยาวมาก ทุกคนเหนื่อยและปวดขาจากการยืนรอมาทั้งคืน ผมจึงบอกทีมงานว่า
“ไม่ต้องรอแล้ว ไปกินข้าวกันเถอะ เดี๋ยวผมจ่ายเอง”
เพราะตั้งแต่เมื่อคืน สิ่งที่เราได้รับจากสายการบินมีเพียงบิสกิตคนละหนึ่งกล่องเท่านั้น
หลังจากกินข้าวกันเสร็จ ช่วงประมาณเที่ยง เราก็กลับมาเริ่มกระบวนการเช็กอินอีกครั้ง และต้องยืนรอคิวอีกประมาณ 2–3 ชั่วโมง
ในที่สุดเราก็ได้เช็กอิน โดยมีกำหนด Boarding Time เวลา 14.40 น.
เราจึงเข้าไปรอที่หน้าเกทตามปกติ
แต่จนกระทั่งเวลา 15.00 น. ก็มีประกาศว่า เครื่องบินยังซ่อมไม่เสร็จ และให้ผู้โดยสารรอต่อไป
เรารอกันอีกเป็นชั่วโมง จนในที่สุดสายการบินประกาศว่าจะเปลี่ยนเครื่องบิน และให้ผู้โดยสารทั้งหมดเดินไปที่เกท 70
เราก็ต้องเดินย้ายเกทกันอีกครั้ง และไปนั่งรอบนพื้นสนามบินอยู่เป็นชั่วโมง
จากนั้นมีประกาศให้ทุกคนมาต่อคิวเพื่อรับบัตรโดยสารใบใหม่ แต่เจ้าหน้าที่กลับบอกว่า ยังไม่แน่ใจว่าจะสามารถออกบัตรโดยสารให้ได้หรือไม่ โดยไม่ได้อธิบายเหตุผลที่ชัดเจน
หลังจากรอจนได้รับบัตรโดยสารใบใหม่ เราก็ถูกแจ้งให้ย้ายไปยังเกทที่อยู่ไกลออกไปอีกฝั่งของสนามบิน
ทุกคนต้องลากกระเป๋า เดินกันไปมา ทั้งที่แทบไม่ได้นอนกันมาทั้งคืน
พอไปถึงเกทใหม่ เราก็นั่งรออีกครั้ง โดยไม่มีประกาศหรือข้อมูลความคืบหน้าใด ๆ
จนกระทั่งเวลา 21.00 น.
ผมทนไม่ไหว จึงเดินไปสอบถามเจ้าหน้าที่ด้วยตัวเอง
เจ้าหน้าที่แจ้งว่า สายการบินกำลังพยายามจัดการให้ผู้โดยสารที่ตกค้างจากเมื่อวานได้เดินทางกลับก่อน เพื่อไม่ให้เกิดปัญหาต่อไป
ตอนนั้นผมอยู่ที่สนามบินนาริตะมาแล้วกว่า 30 ชั่วโมง
และสิ่งที่ผมเริ่มเข้าใจก็คือ สายการบินกำลังนำผู้โดยสารที่ตกค้างจากเที่ยวบินของเมื่อวานมาเดินทางแทนเที่ยวบินของวันนี้
ขณะเดียวกัน ผมได้รับข้อมูลว่าผู้โดยสารที่มีกำหนดเดินทางในวันนี้กลับไม่ได้รับอนุญาตให้เช็กอิน และต้องเผชิญกับความล่าช้าในลักษณะเดียวกับที่พวกเราเจอเมื่อวาน
เท่ากับว่าปัญหาไม่ได้ถูกแก้ไข แต่กำลังถูกผลักต่อไปให้ผู้โดยสารอีกกลุ่มหนึ่งรับผลกระทบแทนหรือเปล่า?
นี่คือสิ่งที่ผมรับไม่ได้มากที่สุด
เพราะมันไม่ใช่แค่เรื่องที่ผมจะได้กลับบ้านหรือไม่ แต่เป็นเรื่องของผู้โดยสารทุกคนที่จ่ายเงินซื้อตั๋วและควรได้รับการดูแลอย่างเหมาะสม
สำหรับตั๋วของผม เดิมทีผมจองที่นั่งแบบ Flatbed ไว้ แต่เนื่องจากเครื่องบินที่นำมาเปลี่ยนไม่มีที่นั่งประเภทนี้ เจ้าหน้าที่จึงจัดให้ผมนั่งที่นั่งธรรมดาบริเวณด้านหน้าสุดแทน
ไม่มีหมอน ไม่มีผ้าห่ม และไม่ได้รับบริการตามประเภทที่นั่งที่ผมจ่ายเงินซื้อไว้
แต่ ณ วินาทีนั้น ผมไม่สนใจแล้วว่าจะต้องนั่งแบบไหน
ผมแค่อยากพาครอบครัวและทีมงานกลับบ้านให้ได้สักที
ในที่สุดผมก็ได้ขึ้นเครื่องตอนประมาณ 22.00 น. กว่า ๆ
แต่เรื่องยังไม่จบครับ
เราต้องนั่งรออยู่บนเครื่องบินอีกประมาณ 2 ชั่วโมง โดยไม่ทราบเหตุผลที่ชัดเจนว่าเรากำลังรออะไร
สุดท้ายเครื่องบินออกเดินทางจริง ๆ ประมาณตี 1
ผมนั่งหลับ ๆ ตื่น ๆ ด้วยความเหนื่อยล้าสะสมจากเหตุการณ์ทั้งหมด และในที่สุดก็เพิ่งเดินทางกลับมาถึงประเทศไทย
แต่เรื่องที่ทำให้ผมรู้สึกแย่ยิ่งกว่าเดิม คือการได้รับทราบว่าผู้โดยสารของเที่ยวบินวันที่ 21 ก็ต้องเผชิญกับเหตุการณ์คล้ายกับที่พวกเราเจอ
ทั้งการรอคอยที่ยาวนาน การได้รับถุงยังชีพสีเขียว และการต้องนอนบนพื้นสนามบิน
ผมได้รับข้อมูลว่าการเยียวยาที่เสนอให้ผู้โดยสารบางส่วนเป็นเพียงเครดิตมูลค่า 5,000 บาท ซึ่งผมมองว่าไม่เพียงพอเมื่อเทียบกับความเดือดร้อนที่เกิดขึ้น ทั้งนี้ ผมอยากให้สายการบินชี้แจงรายละเอียดการชดเชยให้ชัดเจนกับผู้โดยสารทุกคน
ผมเข้าใจดีว่าเครื่องบินสามารถเกิดปัญหาทางเทคนิคได้ และเรื่องความปลอดภัยของผู้โดยสารต้องมาเป็นอันดับหนึ่งเสมอ






























