well (@mi41953) header
well (@mi41953) profile picture

'All things truly wicked start from innocence.' — Ernest Hemingway | ผ่านมาผ่านไป อย่าใส่ใจเลย

Joined July 2021
Photo by well (@mi41953)Photo by well (@mi41953)Photo by well (@mi41953)Photo by well (@mi41953)Photo by well (@mi41953)
well retweeted
เหมือนมีคนวิจัยกฎหมายฝรั่งเศษ/เมกาละบอกว่าใช้กับไทยได้อ่ะ ทั้งๆ ที่ Infra ของฝรั่งเศษ/เมกากับไทยแม่งไม่เหมือนกัน มันจะ apply กันยังไงวะ
5
12
1,918
well retweeted
มันไม่มีวิจัยบอกไม่ได้แปลว่ามันไม่จริง นี่แหละ Research Question ที่แท้จริง ว่า "ปัจจัยอะไรที่ทำให้การซื้อเสียงมีประสิทธิภาพในไทย" กุการันตี International Conference ให้เลยนะ ทำให้ได้ละกัน ทุกคนที่เสียประโยชน์จากเรื่องนี้จะคอยขัดแข้งขัดขา
1
7
14
2,157
well retweeted
อีกปัญหาคือในพื้นที่ชนบท สส.ดันมีอำนาจมากกว่านายกอบต.กับมีตังเยอะกว่าด้วยสาเหตุบางประการ (วดฟ.) สส.พวกนี้สามารถผลักดันนโยบายท้องถิ่นได้ พัฒนาคุณภาพชีวิตชุมชนได้ ไปงานแต่งงานศพละใส่ซอง ทั้งๆ ที่จริงๆ หน้าที่ของมึงคือเข้าสภา ถามว่าที่พูดมาเนี่ย มี cite เรื่องนี้ในงานวิจัยมะ (ต่อ)
2
14
24
2,296
well retweeted
อันนี้แย้ง "งานวิจัยทั่วโลก" จริงๆ ใช้กับไทยไม่ได้ เพราะว่าสเกลของทั่วโลกกับของไทยวัดกันตรงๆ ไม่ได้ ของไทยเรามันจะติดปัญหาอย่างนึง คือในสเกลหมู่บ้านนึง ผู้ใหญ่บ้าน/กำนัน/สส.ที่แจกตังเขาจะเช็คชื่อ ถ้าคะแนนออกแล้วมันน้อยผิดสังเกต เขาจะไล่เช็คว่าใครกาใครแล้วจะมี "consequences"(ต่อ)
มีงานวิจัยทั่วโลกว่าการซื้อเสียงไม่ได้มีผลกับคนในการตัดสินใจเลือกขนาดนั้น ไม่งั้นมึงอธิบายมาซิว่าทำไมหลายจังหวัด เลือกน้ำเงินแต่ปาร์ตี้ลิสต์ส้ม หรือทำไมหลายจังหวัดที่ส้มเคยชนะแต่รอบนี้แพ้ จะบอกว่ามัยเพิ่งมาซื้อเสียงรอบนี้เหรอ
4
346
4
370
17,020
ดูตอนต่อยมวยแล้วขำมาก แก็งเด็กแสบคือตัวเกร็งเหลือแต่ร่างถอดจิตไปละ🤣🤣 พอบัวขาวบอกว่าพี่วาฬถ้าเรียนมวยไทยอีกนิดจะเก่งมาก เฉิงเฉิงรีบบอกพออย่าๆ เดี๋ยวพวกเราตาย ส่วนเด็กหรันหมัดแมวมาก ชีดูตื่นตาตื่นใจ😂ถอยๆๆทุกคนถอยให้คนเก่งให้วาดลีลา🤣🤣 vt.tiktok.com/ZSsd2LWw4/
311
622
41,485
ลูกกะตาชัดมากกก👁
🦈 ครั้งแรกของโลก! เมื่อทีมนักวิทยาศาสตร์ลงเรือดำน้ำลึก 500 เมตร นอกชายฝั่งบาฮามาส 🇧🇸 เข้าติดแท็กดาวเทียมให้ฉลามขนาดมหึมา! ใต้ทะเลลึกได้สำเร็จถึงถิ่นโดยไม่ต้องลากขึ้นมาบนผิวน้ำ 🌊 ฉลามยักษ์ที่เข้ามาสำรวจเรือคือ Bluntnose sixgill shark สัตว์นักล่าสายพันธุ์เก่าแก่กว่า ไดโนเสาร์ 🦖 ยาวได้ถึง 5.5 เมตร และมีเหงือก 6 ช่องต่างจากฉลามทั่วไป วิธีนี้ช่วยลดความเครียดให้สัตว์และเก็บข้อมูลพฤติกรรมในทะเลลึกได้แม่นยำขึ้น นำทีมโดย Dr. Dean Grubbs 🔬 ทำไมฉลามตัวนี้ถึงพิเศษกว่าฉลามทั่วไป? 🦈 น้องอยู่มาก่อนยุคไดโนเสาร์ (กว่า 200 ล้านปี) แทบไม่เปลี่ยนรูปร่างเลย กลางวันนอนนิ่งในน้ำเย็นจัด 5°C กลางคืนค่อยว่ายขึ้นน้ำอุ่นมาล่าเหยื่อ… 🤔ใต้ทะเลลึกกว่า 500 เมตร ยังมีสัตว์ยุคโบราณขนาดนี้ซ่อนอยู่ คุณคิดว่าใต้ก้นมหาสมุทรที่ลึกกว่านี้จะมีตัวอะไรที่เรายังไม่เคยเห็นอีกบ้างครับ? 🌊👀
7,029
9
7,210
569,825
well retweeted
เชี่ย…
Replying to @markpeak
พีคสุดคือ ขยะอิเล็กทรอนิกส์บด แล้วเอามาผสมขี้ไก่ แล้วเอามาเป็นปุ๋ยไร่อ้อย ถ่ายรูปมาแล้วอาจดูยากนิดนึง แต่พอได้มายืนดูอยู่หน้างานแล้วเห็นความแตกต่างชัดเจน
13
9,831
14
4,025
248,170
บางทวิตเห็นแล้วก็อยากร่วมวงด่าด้วยมาก แต่คิดอีกทีก็เปลืองพลังงานชีวิต เอาเวลาไปทำอย่างอื่นดีกว่า เห้อ ยุบหนอพองหนอ
2
ทำไมความ ชห วุ่นวาย ในไทย ล้วนมีต้นตอมาจากคนจีน ทั้งแอบทำอาชีพสงวน ทำเรื่องผิดกฏหมาย ธุรกิจศูนย์เหรียญ สแกมเมอน์ ขยะพิษ เหมืองพม่าสารหนูในน้ำ
92
12,821
51
7,406
211,146
ตอนดูก็คิดเหมือนกันว่าไม่เห็นบ้านสามีเลยสักคนคือเขาไม่มาหรือแค่ไม่ได้ถ่าย
พ่อแม่สามี คือเริ่ดนะ555555
24
42
14,897
ผ้าขาวม้าที่ดูแพงที่สุดในประเทศไทยตอนนี้ 5555555 🤣😂 คำว่า "บ้าน" ของคนเรามันไม่เท่ากันจริงๆ ไทบ้านจริงครับ แต่เป็นไทบ้าน (ย่านทองหล่อ-เอกมัย) ที่ผ้าขาวม้าผืนนั้นน่าจะแพงกว่าค่าแรงเราทั้งเดือน "ไทบ้าน" ที่แปลว่า คนไทยที่มีบ้านหลังละ 30 ล้าน 5555445525
หมอเหน่งเป็นไทบ้าน แต่คอมเม้น5555555 ไทบ้าน = บ้านแสนสิริ กุตราย55555665
2
36
33
2,035
ไม่มีใครอยากป่วย พี่รู้มั้ยผมที่สุขภาพดีแข็งแรงเข้าฟิตเนสเป็นประจำ ไม่มีเซลลูไลท์ เอว22 มีซิกแพค ออกกำลังกลางแจ้งได้ทุกอย่างลุยได้ทุกที่จะป่าเขาทะเล พี่รู้มั้ยวันที่ผมป่วยผมปิดทุกอย่างขังตัวเองในห้อง ผมป่วย ผมน้ำหนักขึ้น20ในไม่กี่เดือน ทุกอย่างพังเพราะ ป่วย แค่นั้น…
คนไทยส่วนใหญ่ก็ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับ depression หรอก แบบรู้จักไหมรู้นะ แต่พอคนเป็นเขาออกอาการป่วยก็คือไม่เข้าใจ 'ชั้นเกลียดคนที่ไม่มีเวลามามีความสุขกับเพื่อน ชั้นเกลียดคนที่ไม่ดูแลตัวเอง ทำไมถึงไม่ทำตัวแบบคนปกติ'
4
932
9
1,023
47,457
เหมือนการหาทางดิ้นรนของมนุษย์ชาติ จากผลการกระทำของตัวเอง ให้ฟีล attack on titan มาก
ทุกคนมามุงงง.. นี่น่าจะเป็นโปรเจกต์ที่เปลี่ยนแปลงภูมิอากาศโลกได้เลย ‼️ มีสตาร์ทอัปชื่อ REAL ICE กำลังพยายาม “แช่แข็งอาร์กติก” 🧊 กลับมาใหม่อีกรอบ แล้วที่พีคคือไปลองเทสพื้นที่เล็กๆ ทางเหนือของแคนาดาแล้วดันได้ผลจริง! 👏🏻 มีขั้นตอนง่ายๆคือ • หน้าหนาวเค้าเจาะน้ำแข็ง 🕳️ แล้วปั๊มน้ำทะเลขึ้นมาข้างบน 💦 • อากาศที่หนาวจัด 💨 จะเปลี่ยนน้ำให้กลายเป็นชั้นน้ำแข็งใหม่ 🧊 พอหน้าร้อนน้ำแข็งเลยหนาเป็นพิเศษ • ผลทดสอบคือชั้นน้ำแข็งนี้หนากว่าน้ำแข็งรอบๆ ถึง 50 ซม. เลย 📏 เรื่องนี้โคตรสำคัญ ! เพราะอาร์กติกเสี่ยงจะสูญเสียน้ำแข็งหน้าร้อนเกือบหมดช่วงปี 2030s ซึ่งน้ำแข็งพวกนี้ทำหน้าที่เหมือนเกราะช่วยให้โลกเย็น ลองนึกภาพใส่เสื้อกันหนาวสีขาวเทียบกับสีดำตอนแดดเปรี้ยงๆ ☀️🥼น้ำแข็งก็เหมือนเสื้อยืดสีขาวที่คอยสะท้อนความร้อนกลับอวกาศ ↘️↗️ แต่ถ้ามันละลายเมื่อไหร่ ทะเลสีเข้มข้างล่างจะกลายเป็นเสื้อกันหนาวสีดำคอยดูดความร้อนทั้งหมดไว้แทน ♨️ ความร้อนส่วนเกินนี้จะเร่งให้โลกร้อนหนักขึ้น 🥵 น้ำทะเลสูงขึ้น 🌊 พายุแรงขึ้น 🌀🌪️ แถมคลื่นความร้อนก็อันตรายขึ้นทั่วโลก บริษัทเค้าประเมินว่า ถ้าจะเพิ่มความหนาน้ำแข็งในพื้นที่ใหญ่เป็น 2 เท่าของรัฐแคลิฟอร์เนีย ต้องใช้งบปีละประมาณ 5-6 พันล้านดอลลาร์ ซึ่งนี่น่าจะเป็นภารกิจที่บ้าบิ่นที่สุดที่มนุษยชาติเคยลองทำมาเลย!
2
11,841
1
7,780
340,142
ทุกคนมามุงงง.. นี่น่าจะเป็นโปรเจกต์ที่เปลี่ยนแปลงภูมิอากาศโลกได้เลย ‼️ มีสตาร์ทอัปชื่อ REAL ICE กำลังพยายาม “แช่แข็งอาร์กติก” 🧊 กลับมาใหม่อีกรอบ แล้วที่พีคคือไปลองเทสพื้นที่เล็กๆ ทางเหนือของแคนาดาแล้วดันได้ผลจริง! 👏🏻 มีขั้นตอนง่ายๆคือ • หน้าหนาวเค้าเจาะน้ำแข็ง 🕳️ แล้วปั๊มน้ำทะเลขึ้นมาข้างบน 💦 • อากาศที่หนาวจัด 💨 จะเปลี่ยนน้ำให้กลายเป็นชั้นน้ำแข็งใหม่ 🧊 พอหน้าร้อนน้ำแข็งเลยหนาเป็นพิเศษ • ผลทดสอบคือชั้นน้ำแข็งนี้หนากว่าน้ำแข็งรอบๆ ถึง 50 ซม. เลย 📏 เรื่องนี้โคตรสำคัญ ! เพราะอาร์กติกเสี่ยงจะสูญเสียน้ำแข็งหน้าร้อนเกือบหมดช่วงปี 2030s ซึ่งน้ำแข็งพวกนี้ทำหน้าที่เหมือนเกราะช่วยให้โลกเย็น ลองนึกภาพใส่เสื้อกันหนาวสีขาวเทียบกับสีดำตอนแดดเปรี้ยงๆ ☀️🥼น้ำแข็งก็เหมือนเสื้อยืดสีขาวที่คอยสะท้อนความร้อนกลับอวกาศ ↘️↗️ แต่ถ้ามันละลายเมื่อไหร่ ทะเลสีเข้มข้างล่างจะกลายเป็นเสื้อกันหนาวสีดำคอยดูดความร้อนทั้งหมดไว้แทน ♨️ ความร้อนส่วนเกินนี้จะเร่งให้โลกร้อนหนักขึ้น 🥵 น้ำทะเลสูงขึ้น 🌊 พายุแรงขึ้น 🌀🌪️ แถมคลื่นความร้อนก็อันตรายขึ้นทั่วโลก บริษัทเค้าประเมินว่า ถ้าจะเพิ่มความหนาน้ำแข็งในพื้นที่ใหญ่เป็น 2 เท่าของรัฐแคลิฟอร์เนีย ต้องใช้งบปีละประมาณ 5-6 พันล้านดอลลาร์ ซึ่งนี่น่าจะเป็นภารกิจที่บ้าบิ่นที่สุดที่มนุษยชาติเคยลองทำมาเลย!
9
9,317
61
7,748
694,393
ใครยังไม่ดู #Ramayana นี่เชียร์ให้ดูฮินดีซับไทย พากย์ไทยมันตัดเยอะอะ ซีจีใต้ทะเลสวย ๆ ก็ตัด ซีนพระพรตมาของรองเท้าพี่นี่ว่าไม่น่าตัดก็ตัด ซีนพี่ ๆ น้อง ๆ ที่อาจจะดูเป็นซีนเล็ก แต่มันน่ารักอะ แบบพี่ชายน้องชายเขารักกันมากก็ตัด เหมือนซีนเต้นก็ตัดป่ะ ยังดีเอนเครดิตไม่ตัด
3
302
1
347
8,056
🚨 “แอร์เอเชีย เอ็กซ์” ล่าสุด ผลกระทบยังยืดเยื้อมีหลายไฟลท์ที่แจ้งเปลี่ยนเวลาบินในวันนี้(22พ.ย.) อันนี้อิงตามข้อมูลเท่าที่ผมหาได้นะครับ เช่น 🔴XJ610 ดอนเมือง-คันไซ โอซาก้า จาก 10:40น. เป็น 23:45น. 🔴XJ600 ดอนเมือง-โตเกียว 23.55น. เป็น 00.40น.(23พ.ย.) 🔴XJ603 โตเกียว(นาริตะ) -ดอนเมือง จาก 11.10น. เป็น 15.35น. ใครมีได้รับแจ้งไฟลท์ไหนอีกแจ้งกันมาได้นะครับ เผื่อคนที่มีตั๋วคนอื่นๆจะได้เช็คกันด้วย ไม่รู้ตอนนี้ตัว HS-XTN ที่นาริตะซ่อมเสร็จหรือยัง 🥹
2
761
12
166
38,486
แอรี่พิงค์คือราชการแบบที่ไม่ควรโดนด่า ชีมาทำงานเช้าที่สุด ได้เปิดห้องตลอด วันก่อนเห็นด่าราชการมาทำงาน 8:30 ไม่ทันเพราะมัวแต่เล่นกับแมวอะไรนั่น.. นี่ไงงง ราชการที่มาก่อนเวลา มาให้อาหารแมวที่ออฟฟิศ ละชีชัดเจนกะความชอบชีนะ พอกผิว แต่งหน้าหนัก ทุกอย่างสีชมพู ละชีทำละมีความสุขอ่ะ
โหหห คุณเขาตื่นมาพอกผิวตั้งแต่ตี 2 แต่ผิวตอนที่ยังไม่พอกก็สวยอยู่แล้วนะ หน้าใสมาก แถมยังไปถึงที่ทำงานตั้งแต่ 6 โมงเช้าอีก ตัดภาพมาที่เรา 6 โมงเช้ายังไม่ตื่นเลย 5555 Cr. airrypink
47
30,147
141
23,626
1,494,939
well retweeted
คิดว่าสายการบินจะได้รับการลงโทษอะไรจากทางการไทยไหม หรือแค่โดนเรียกมาชี้แจง แล้วปล่อยเรื่องเงียบ
สรุปเหตุการณ์วันที่ 2 กับสายการบิน AirAsia X หลังจากเที่ยวบินถูกยกเลิก และเราต้องนอนบนพื้นสนามบินนาริตะทั้งคืน หลังจากที่ผมและทีมงานต้องนอนบนพื้นสนามบินนาริตะกันทั้งคืน ผมตื่นขึ้นมาตอนประมาณ 6 โมงเช้า มีเจ้าหน้าที่เดินมาแจ้งว่าให้เราไปเช็กอินพร้อมกับผู้โดยสารของเที่ยวบินเช้าวันนั้น เพราะทางสายการบินจะพยายามให้เราเดินทางกลับไปพร้อมกัน ตอนนั้นในหัวผมคิดทันทีว่า “มันจะเป็นไปได้ยังไง ในเมื่อเที่ยวบินเช้าก็มีผู้โดยสารที่จองมาเต็มอยู่แล้ว?” แต่เราก็ยังทำตามที่เจ้าหน้าที่แจ้ง เราต้องไปยืนต่อคิวกันอีกประมาณ 2–3 ชั่วโมง คิวยาวมาก จนผมต้องให้แม่ไปนั่งพัก เพราะกลัวท่านจะปวดขาจากการยืนรอนาน ๆ ส่วนผมก็ยืนต่อคิวแทน สุดท้ายมีพนักงานเดินมาแจ้งว่า เราไม่สามารถเดินทางไปกับเที่ยวบินนี้ได้แล้ว และให้ทุกคนไปต่อคิวใหม่เพื่อรับคูปองอาหารมูลค่า 1,500 เยน หรือประมาณ 300 กว่าบาท ซึ่งเงินจำนวนนี้ แค่จะซื้อข้าวหน้าหมูสักมื้อในสนามบินยังแทบไม่พอด้วยซ้ำ ที่สำคัญ คิวรับคูปองก็ยาวมาก ทุกคนเหนื่อยและปวดขาจากการยืนรอมาทั้งคืน ผมจึงบอกทีมงานว่า “ไม่ต้องรอแล้ว ไปกินข้าวกันเถอะ เดี๋ยวผมจ่ายเอง” เพราะตั้งแต่เมื่อคืน สิ่งที่เราได้รับจากสายการบินมีเพียงบิสกิตคนละหนึ่งกล่องเท่านั้น หลังจากกินข้าวกันเสร็จ ช่วงประมาณเที่ยง เราก็กลับมาเริ่มกระบวนการเช็กอินอีกครั้ง และต้องยืนรอคิวอีกประมาณ 2–3 ชั่วโมง ในที่สุดเราก็ได้เช็กอิน โดยมีกำหนด Boarding Time เวลา 14.40 น. เราจึงเข้าไปรอที่หน้าเกทตามปกติ แต่จนกระทั่งเวลา 15.00 น. ก็มีประกาศว่า เครื่องบินยังซ่อมไม่เสร็จ และให้ผู้โดยสารรอต่อไป เรารอกันอีกเป็นชั่วโมง จนในที่สุดสายการบินประกาศว่าจะเปลี่ยนเครื่องบิน และให้ผู้โดยสารทั้งหมดเดินไปที่เกท 70 เราก็ต้องเดินย้ายเกทกันอีกครั้ง และไปนั่งรอบนพื้นสนามบินอยู่เป็นชั่วโมง จากนั้นมีประกาศให้ทุกคนมาต่อคิวเพื่อรับบัตรโดยสารใบใหม่ แต่เจ้าหน้าที่กลับบอกว่า ยังไม่แน่ใจว่าจะสามารถออกบัตรโดยสารให้ได้หรือไม่ โดยไม่ได้อธิบายเหตุผลที่ชัดเจน หลังจากรอจนได้รับบัตรโดยสารใบใหม่ เราก็ถูกแจ้งให้ย้ายไปยังเกทที่อยู่ไกลออกไปอีกฝั่งของสนามบิน ทุกคนต้องลากกระเป๋า เดินกันไปมา ทั้งที่แทบไม่ได้นอนกันมาทั้งคืน พอไปถึงเกทใหม่ เราก็นั่งรออีกครั้ง โดยไม่มีประกาศหรือข้อมูลความคืบหน้าใด ๆ จนกระทั่งเวลา 21.00 น. ผมทนไม่ไหว จึงเดินไปสอบถามเจ้าหน้าที่ด้วยตัวเอง เจ้าหน้าที่แจ้งว่า สายการบินกำลังพยายามจัดการให้ผู้โดยสารที่ตกค้างจากเมื่อวานได้เดินทางกลับก่อน เพื่อไม่ให้เกิดปัญหาต่อไป ตอนนั้นผมอยู่ที่สนามบินนาริตะมาแล้วกว่า 30 ชั่วโมง และสิ่งที่ผมเริ่มเข้าใจก็คือ สายการบินกำลังนำผู้โดยสารที่ตกค้างจากเที่ยวบินของเมื่อวานมาเดินทางแทนเที่ยวบินของวันนี้ ขณะเดียวกัน ผมได้รับข้อมูลว่าผู้โดยสารที่มีกำหนดเดินทางในวันนี้กลับไม่ได้รับอนุญาตให้เช็กอิน และต้องเผชิญกับความล่าช้าในลักษณะเดียวกับที่พวกเราเจอเมื่อวาน เท่ากับว่าปัญหาไม่ได้ถูกแก้ไข แต่กำลังถูกผลักต่อไปให้ผู้โดยสารอีกกลุ่มหนึ่งรับผลกระทบแทนหรือเปล่า? นี่คือสิ่งที่ผมรับไม่ได้มากที่สุด เพราะมันไม่ใช่แค่เรื่องที่ผมจะได้กลับบ้านหรือไม่ แต่เป็นเรื่องของผู้โดยสารทุกคนที่จ่ายเงินซื้อตั๋วและควรได้รับการดูแลอย่างเหมาะสม สำหรับตั๋วของผม เดิมทีผมจองที่นั่งแบบ Flatbed ไว้ แต่เนื่องจากเครื่องบินที่นำมาเปลี่ยนไม่มีที่นั่งประเภทนี้ เจ้าหน้าที่จึงจัดให้ผมนั่งที่นั่งธรรมดาบริเวณด้านหน้าสุดแทน ไม่มีหมอน ไม่มีผ้าห่ม และไม่ได้รับบริการตามประเภทที่นั่งที่ผมจ่ายเงินซื้อไว้ แต่ ณ วินาทีนั้น ผมไม่สนใจแล้วว่าจะต้องนั่งแบบไหน ผมแค่อยากพาครอบครัวและทีมงานกลับบ้านให้ได้สักที ในที่สุดผมก็ได้ขึ้นเครื่องตอนประมาณ 22.00 น. กว่า ๆ แต่เรื่องยังไม่จบครับ เราต้องนั่งรออยู่บนเครื่องบินอีกประมาณ 2 ชั่วโมง โดยไม่ทราบเหตุผลที่ชัดเจนว่าเรากำลังรออะไร สุดท้ายเครื่องบินออกเดินทางจริง ๆ ประมาณตี 1 ผมนั่งหลับ ๆ ตื่น ๆ ด้วยความเหนื่อยล้าสะสมจากเหตุการณ์ทั้งหมด และในที่สุดก็เพิ่งเดินทางกลับมาถึงประเทศไทย แต่เรื่องที่ทำให้ผมรู้สึกแย่ยิ่งกว่าเดิม คือการได้รับทราบว่าผู้โดยสารของเที่ยวบินวันที่ 21 ก็ต้องเผชิญกับเหตุการณ์คล้ายกับที่พวกเราเจอ ทั้งการรอคอยที่ยาวนาน การได้รับถุงยังชีพสีเขียว และการต้องนอนบนพื้นสนามบิน ผมได้รับข้อมูลว่าการเยียวยาที่เสนอให้ผู้โดยสารบางส่วนเป็นเพียงเครดิตมูลค่า 5,000 บาท ซึ่งผมมองว่าไม่เพียงพอเมื่อเทียบกับความเดือดร้อนที่เกิดขึ้น ทั้งนี้ ผมอยากให้สายการบินชี้แจงรายละเอียดการชดเชยให้ชัดเจนกับผู้โดยสารทุกคน ผมเข้าใจดีว่าเครื่องบินสามารถเกิดปัญหาทางเทคนิคได้ และเรื่องความปลอดภัยของผู้โดยสารต้องมาเป็นอันดับหนึ่งเสมอ
1
11
29
2,520
เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้เลย เป๊ะ แต่ของ ANA ที่สนามบินฮาเนดะ และใช่ สายการบินไม่รับผิดชอบอะไรทั้งนั้น สเต็ปเดียวกันเลย ช่วยมากสุดแค่คูปองอาหาร 1500 เยน เป๊ะ ไปวีนแล้ว วีนสุดๆได้เครดิตชดเชยมาแค่ $100 น้อยกว่าแอเอเชียอีก 555555555 อยากเห็นเขาเอาเรื่องสายการบินได้อะ แค้นด้วย
สรุปเหตุการณ์วันที่ 2 กับสายการบิน AirAsia X หลังจากเที่ยวบินถูกยกเลิก และเราต้องนอนบนพื้นสนามบินนาริตะทั้งคืน หลังจากที่ผมและทีมงานต้องนอนบนพื้นสนามบินนาริตะกันทั้งคืน ผมตื่นขึ้นมาตอนประมาณ 6 โมงเช้า มีเจ้าหน้าที่เดินมาแจ้งว่าให้เราไปเช็กอินพร้อมกับผู้โดยสารของเที่ยวบินเช้าวันนั้น เพราะทางสายการบินจะพยายามให้เราเดินทางกลับไปพร้อมกัน ตอนนั้นในหัวผมคิดทันทีว่า “มันจะเป็นไปได้ยังไง ในเมื่อเที่ยวบินเช้าก็มีผู้โดยสารที่จองมาเต็มอยู่แล้ว?” แต่เราก็ยังทำตามที่เจ้าหน้าที่แจ้ง เราต้องไปยืนต่อคิวกันอีกประมาณ 2–3 ชั่วโมง คิวยาวมาก จนผมต้องให้แม่ไปนั่งพัก เพราะกลัวท่านจะปวดขาจากการยืนรอนาน ๆ ส่วนผมก็ยืนต่อคิวแทน สุดท้ายมีพนักงานเดินมาแจ้งว่า เราไม่สามารถเดินทางไปกับเที่ยวบินนี้ได้แล้ว และให้ทุกคนไปต่อคิวใหม่เพื่อรับคูปองอาหารมูลค่า 1,500 เยน หรือประมาณ 300 กว่าบาท ซึ่งเงินจำนวนนี้ แค่จะซื้อข้าวหน้าหมูสักมื้อในสนามบินยังแทบไม่พอด้วยซ้ำ ที่สำคัญ คิวรับคูปองก็ยาวมาก ทุกคนเหนื่อยและปวดขาจากการยืนรอมาทั้งคืน ผมจึงบอกทีมงานว่า “ไม่ต้องรอแล้ว ไปกินข้าวกันเถอะ เดี๋ยวผมจ่ายเอง” เพราะตั้งแต่เมื่อคืน สิ่งที่เราได้รับจากสายการบินมีเพียงบิสกิตคนละหนึ่งกล่องเท่านั้น หลังจากกินข้าวกันเสร็จ ช่วงประมาณเที่ยง เราก็กลับมาเริ่มกระบวนการเช็กอินอีกครั้ง และต้องยืนรอคิวอีกประมาณ 2–3 ชั่วโมง ในที่สุดเราก็ได้เช็กอิน โดยมีกำหนด Boarding Time เวลา 14.40 น. เราจึงเข้าไปรอที่หน้าเกทตามปกติ แต่จนกระทั่งเวลา 15.00 น. ก็มีประกาศว่า เครื่องบินยังซ่อมไม่เสร็จ และให้ผู้โดยสารรอต่อไป เรารอกันอีกเป็นชั่วโมง จนในที่สุดสายการบินประกาศว่าจะเปลี่ยนเครื่องบิน และให้ผู้โดยสารทั้งหมดเดินไปที่เกท 70 เราก็ต้องเดินย้ายเกทกันอีกครั้ง และไปนั่งรอบนพื้นสนามบินอยู่เป็นชั่วโมง จากนั้นมีประกาศให้ทุกคนมาต่อคิวเพื่อรับบัตรโดยสารใบใหม่ แต่เจ้าหน้าที่กลับบอกว่า ยังไม่แน่ใจว่าจะสามารถออกบัตรโดยสารให้ได้หรือไม่ โดยไม่ได้อธิบายเหตุผลที่ชัดเจน หลังจากรอจนได้รับบัตรโดยสารใบใหม่ เราก็ถูกแจ้งให้ย้ายไปยังเกทที่อยู่ไกลออกไปอีกฝั่งของสนามบิน ทุกคนต้องลากกระเป๋า เดินกันไปมา ทั้งที่แทบไม่ได้นอนกันมาทั้งคืน พอไปถึงเกทใหม่ เราก็นั่งรออีกครั้ง โดยไม่มีประกาศหรือข้อมูลความคืบหน้าใด ๆ จนกระทั่งเวลา 21.00 น. ผมทนไม่ไหว จึงเดินไปสอบถามเจ้าหน้าที่ด้วยตัวเอง เจ้าหน้าที่แจ้งว่า สายการบินกำลังพยายามจัดการให้ผู้โดยสารที่ตกค้างจากเมื่อวานได้เดินทางกลับก่อน เพื่อไม่ให้เกิดปัญหาต่อไป ตอนนั้นผมอยู่ที่สนามบินนาริตะมาแล้วกว่า 30 ชั่วโมง และสิ่งที่ผมเริ่มเข้าใจก็คือ สายการบินกำลังนำผู้โดยสารที่ตกค้างจากเที่ยวบินของเมื่อวานมาเดินทางแทนเที่ยวบินของวันนี้ ขณะเดียวกัน ผมได้รับข้อมูลว่าผู้โดยสารที่มีกำหนดเดินทางในวันนี้กลับไม่ได้รับอนุญาตให้เช็กอิน และต้องเผชิญกับความล่าช้าในลักษณะเดียวกับที่พวกเราเจอเมื่อวาน เท่ากับว่าปัญหาไม่ได้ถูกแก้ไข แต่กำลังถูกผลักต่อไปให้ผู้โดยสารอีกกลุ่มหนึ่งรับผลกระทบแทนหรือเปล่า? นี่คือสิ่งที่ผมรับไม่ได้มากที่สุด เพราะมันไม่ใช่แค่เรื่องที่ผมจะได้กลับบ้านหรือไม่ แต่เป็นเรื่องของผู้โดยสารทุกคนที่จ่ายเงินซื้อตั๋วและควรได้รับการดูแลอย่างเหมาะสม สำหรับตั๋วของผม เดิมทีผมจองที่นั่งแบบ Flatbed ไว้ แต่เนื่องจากเครื่องบินที่นำมาเปลี่ยนไม่มีที่นั่งประเภทนี้ เจ้าหน้าที่จึงจัดให้ผมนั่งที่นั่งธรรมดาบริเวณด้านหน้าสุดแทน ไม่มีหมอน ไม่มีผ้าห่ม และไม่ได้รับบริการตามประเภทที่นั่งที่ผมจ่ายเงินซื้อไว้ แต่ ณ วินาทีนั้น ผมไม่สนใจแล้วว่าจะต้องนั่งแบบไหน ผมแค่อยากพาครอบครัวและทีมงานกลับบ้านให้ได้สักที ในที่สุดผมก็ได้ขึ้นเครื่องตอนประมาณ 22.00 น. กว่า ๆ แต่เรื่องยังไม่จบครับ เราต้องนั่งรออยู่บนเครื่องบินอีกประมาณ 2 ชั่วโมง โดยไม่ทราบเหตุผลที่ชัดเจนว่าเรากำลังรออะไร สุดท้ายเครื่องบินออกเดินทางจริง ๆ ประมาณตี 1 ผมนั่งหลับ ๆ ตื่น ๆ ด้วยความเหนื่อยล้าสะสมจากเหตุการณ์ทั้งหมด และในที่สุดก็เพิ่งเดินทางกลับมาถึงประเทศไทย แต่เรื่องที่ทำให้ผมรู้สึกแย่ยิ่งกว่าเดิม คือการได้รับทราบว่าผู้โดยสารของเที่ยวบินวันที่ 21 ก็ต้องเผชิญกับเหตุการณ์คล้ายกับที่พวกเราเจอ ทั้งการรอคอยที่ยาวนาน การได้รับถุงยังชีพสีเขียว และการต้องนอนบนพื้นสนามบิน ผมได้รับข้อมูลว่าการเยียวยาที่เสนอให้ผู้โดยสารบางส่วนเป็นเพียงเครดิตมูลค่า 5,000 บาท ซึ่งผมมองว่าไม่เพียงพอเมื่อเทียบกับความเดือดร้อนที่เกิดขึ้น ทั้งนี้ ผมอยากให้สายการบินชี้แจงรายละเอียดการชดเชยให้ชัดเจนกับผู้โดยสารทุกคน ผมเข้าใจดีว่าเครื่องบินสามารถเกิดปัญหาทางเทคนิคได้ และเรื่องความปลอดภัยของผู้โดยสารต้องมาเป็นอันดับหนึ่งเสมอ
4
1,121
18
372
51,632
well retweeted
คือโดน2ไฟล์ทเต็มๆ แต่สายการบินยังเลือกที่จะนิ่ง ฟีลๆว่าให้เหนื่อยไปเอง ไม่ออกมาชี้แจงและรับผิดชอบอะไร คน600คน2ไฟล์ทต้องสลับกันนอนพื้นสนามบิน แพลนชีวิตเปลี่ยนกันหมด เลือกที่จะให้แค่รับเงินเครดิต 5000 อุบาท ใครจะกลับมาใช้อีก @airasia @airasiaTH
สรุปเหตุการณ์วันที่ 2 กับสายการบิน AirAsia X หลังจากเที่ยวบินถูกยกเลิก และเราต้องนอนบนพื้นสนามบินนาริตะทั้งคืน หลังจากที่ผมและทีมงานต้องนอนบนพื้นสนามบินนาริตะกันทั้งคืน ผมตื่นขึ้นมาตอนประมาณ 6 โมงเช้า มีเจ้าหน้าที่เดินมาแจ้งว่าให้เราไปเช็กอินพร้อมกับผู้โดยสารของเที่ยวบินเช้าวันนั้น เพราะทางสายการบินจะพยายามให้เราเดินทางกลับไปพร้อมกัน ตอนนั้นในหัวผมคิดทันทีว่า “มันจะเป็นไปได้ยังไง ในเมื่อเที่ยวบินเช้าก็มีผู้โดยสารที่จองมาเต็มอยู่แล้ว?” แต่เราก็ยังทำตามที่เจ้าหน้าที่แจ้ง เราต้องไปยืนต่อคิวกันอีกประมาณ 2–3 ชั่วโมง คิวยาวมาก จนผมต้องให้แม่ไปนั่งพัก เพราะกลัวท่านจะปวดขาจากการยืนรอนาน ๆ ส่วนผมก็ยืนต่อคิวแทน สุดท้ายมีพนักงานเดินมาแจ้งว่า เราไม่สามารถเดินทางไปกับเที่ยวบินนี้ได้แล้ว และให้ทุกคนไปต่อคิวใหม่เพื่อรับคูปองอาหารมูลค่า 1,500 เยน หรือประมาณ 300 กว่าบาท ซึ่งเงินจำนวนนี้ แค่จะซื้อข้าวหน้าหมูสักมื้อในสนามบินยังแทบไม่พอด้วยซ้ำ ที่สำคัญ คิวรับคูปองก็ยาวมาก ทุกคนเหนื่อยและปวดขาจากการยืนรอมาทั้งคืน ผมจึงบอกทีมงานว่า “ไม่ต้องรอแล้ว ไปกินข้าวกันเถอะ เดี๋ยวผมจ่ายเอง” เพราะตั้งแต่เมื่อคืน สิ่งที่เราได้รับจากสายการบินมีเพียงบิสกิตคนละหนึ่งกล่องเท่านั้น หลังจากกินข้าวกันเสร็จ ช่วงประมาณเที่ยง เราก็กลับมาเริ่มกระบวนการเช็กอินอีกครั้ง และต้องยืนรอคิวอีกประมาณ 2–3 ชั่วโมง ในที่สุดเราก็ได้เช็กอิน โดยมีกำหนด Boarding Time เวลา 14.40 น. เราจึงเข้าไปรอที่หน้าเกทตามปกติ แต่จนกระทั่งเวลา 15.00 น. ก็มีประกาศว่า เครื่องบินยังซ่อมไม่เสร็จ และให้ผู้โดยสารรอต่อไป เรารอกันอีกเป็นชั่วโมง จนในที่สุดสายการบินประกาศว่าจะเปลี่ยนเครื่องบิน และให้ผู้โดยสารทั้งหมดเดินไปที่เกท 70 เราก็ต้องเดินย้ายเกทกันอีกครั้ง และไปนั่งรอบนพื้นสนามบินอยู่เป็นชั่วโมง จากนั้นมีประกาศให้ทุกคนมาต่อคิวเพื่อรับบัตรโดยสารใบใหม่ แต่เจ้าหน้าที่กลับบอกว่า ยังไม่แน่ใจว่าจะสามารถออกบัตรโดยสารให้ได้หรือไม่ โดยไม่ได้อธิบายเหตุผลที่ชัดเจน หลังจากรอจนได้รับบัตรโดยสารใบใหม่ เราก็ถูกแจ้งให้ย้ายไปยังเกทที่อยู่ไกลออกไปอีกฝั่งของสนามบิน ทุกคนต้องลากกระเป๋า เดินกันไปมา ทั้งที่แทบไม่ได้นอนกันมาทั้งคืน พอไปถึงเกทใหม่ เราก็นั่งรออีกครั้ง โดยไม่มีประกาศหรือข้อมูลความคืบหน้าใด ๆ จนกระทั่งเวลา 21.00 น. ผมทนไม่ไหว จึงเดินไปสอบถามเจ้าหน้าที่ด้วยตัวเอง เจ้าหน้าที่แจ้งว่า สายการบินกำลังพยายามจัดการให้ผู้โดยสารที่ตกค้างจากเมื่อวานได้เดินทางกลับก่อน เพื่อไม่ให้เกิดปัญหาต่อไป ตอนนั้นผมอยู่ที่สนามบินนาริตะมาแล้วกว่า 30 ชั่วโมง และสิ่งที่ผมเริ่มเข้าใจก็คือ สายการบินกำลังนำผู้โดยสารที่ตกค้างจากเที่ยวบินของเมื่อวานมาเดินทางแทนเที่ยวบินของวันนี้ ขณะเดียวกัน ผมได้รับข้อมูลว่าผู้โดยสารที่มีกำหนดเดินทางในวันนี้กลับไม่ได้รับอนุญาตให้เช็กอิน และต้องเผชิญกับความล่าช้าในลักษณะเดียวกับที่พวกเราเจอเมื่อวาน เท่ากับว่าปัญหาไม่ได้ถูกแก้ไข แต่กำลังถูกผลักต่อไปให้ผู้โดยสารอีกกลุ่มหนึ่งรับผลกระทบแทนหรือเปล่า? นี่คือสิ่งที่ผมรับไม่ได้มากที่สุด เพราะมันไม่ใช่แค่เรื่องที่ผมจะได้กลับบ้านหรือไม่ แต่เป็นเรื่องของผู้โดยสารทุกคนที่จ่ายเงินซื้อตั๋วและควรได้รับการดูแลอย่างเหมาะสม สำหรับตั๋วของผม เดิมทีผมจองที่นั่งแบบ Flatbed ไว้ แต่เนื่องจากเครื่องบินที่นำมาเปลี่ยนไม่มีที่นั่งประเภทนี้ เจ้าหน้าที่จึงจัดให้ผมนั่งที่นั่งธรรมดาบริเวณด้านหน้าสุดแทน ไม่มีหมอน ไม่มีผ้าห่ม และไม่ได้รับบริการตามประเภทที่นั่งที่ผมจ่ายเงินซื้อไว้ แต่ ณ วินาทีนั้น ผมไม่สนใจแล้วว่าจะต้องนั่งแบบไหน ผมแค่อยากพาครอบครัวและทีมงานกลับบ้านให้ได้สักที ในที่สุดผมก็ได้ขึ้นเครื่องตอนประมาณ 22.00 น. กว่า ๆ แต่เรื่องยังไม่จบครับ เราต้องนั่งรออยู่บนเครื่องบินอีกประมาณ 2 ชั่วโมง โดยไม่ทราบเหตุผลที่ชัดเจนว่าเรากำลังรออะไร สุดท้ายเครื่องบินออกเดินทางจริง ๆ ประมาณตี 1 ผมนั่งหลับ ๆ ตื่น ๆ ด้วยความเหนื่อยล้าสะสมจากเหตุการณ์ทั้งหมด และในที่สุดก็เพิ่งเดินทางกลับมาถึงประเทศไทย แต่เรื่องที่ทำให้ผมรู้สึกแย่ยิ่งกว่าเดิม คือการได้รับทราบว่าผู้โดยสารของเที่ยวบินวันที่ 21 ก็ต้องเผชิญกับเหตุการณ์คล้ายกับที่พวกเราเจอ ทั้งการรอคอยที่ยาวนาน การได้รับถุงยังชีพสีเขียว และการต้องนอนบนพื้นสนามบิน ผมได้รับข้อมูลว่าการเยียวยาที่เสนอให้ผู้โดยสารบางส่วนเป็นเพียงเครดิตมูลค่า 5,000 บาท ซึ่งผมมองว่าไม่เพียงพอเมื่อเทียบกับความเดือดร้อนที่เกิดขึ้น ทั้งนี้ ผมอยากให้สายการบินชี้แจงรายละเอียดการชดเชยให้ชัดเจนกับผู้โดยสารทุกคน ผมเข้าใจดีว่าเครื่องบินสามารถเกิดปัญหาทางเทคนิคได้ และเรื่องความปลอดภัยของผู้โดยสารต้องมาเป็นอันดับหนึ่งเสมอ
3
250
124
6,860