Muhammed Fatih

"Şairlerin ömrü az olurmuş..."

çiçekler senleyken güzel…🌸

bazen birini çok önemsersin, sanırım buna sevmek deniyor

sen güldüğün zaman şarkılar söylenir içimde güller açar kendiliğinden başlar gözlerimde bir renk cümbüşü çimen yeşilinden gök maviliğinden

yardım istiyorum, Senden başka da güç ve kuvvet sahibi yoktur

somurtuş ki bıçak nâra ki tokat zift dolu gözlerde karanlık kat kat yalnız seccademin yününde şefkat beni kimsecikler okşamaz madem öp beni alnımdan sen öp seccadem

hissedince sana vurulduğumu anladım ne kadar yorulduğumu sakinleştiğimi, durulduğumu denize dökülen bir pınar gibi şimdi şiir bence senin yüzündür şimdi benim tahtım senin dizindir sevgilim, saadet ikimizindir göklerden gelen bir yadigâr gibi

mevsimler geçiyor içimden sen geçmiyorsun tükenmiyor sayfalar hiçbir şey silmiyorum bir tek ezberim var bir tek, gayrısız hükümsüz seni seviyorum ve hiçbir şey bilmiyorum

huzur oydu, onunla olmaktı

söz de biter yazı da biter, sonra insan gerçekten böyle kendi iç dünyasında elim bir hüzünle veya Allah Tealaya samimi bir teslimiyetle baş başa kalır

derin bir nezaket gerekli bizlere… bir teşekkürün söylenmediği, bir özrün geciktiği, bir takdirin esirgendiği hatta bir nasılsın sorusunun bile sorulmadığı yerlerde görünmez yaralar tezahür edebiliyor

hep eski evliyalardan bahsederiz, günümüzde de takvasıyla ilmiyle muhabbetiyle teslimiyetiyle misal almamız gereken o kadar çok Allah dostu var ki böyle bir devirde bizleri dostlarına denk getiren meclislerinde bulunmayı nasip eden Rabbe sonsuz hamd olsun

bazen dünyada bir insan bulursun, bazen de dünyayı bir insanda bulursun

yağmurdan sonra büyürmüş başak meyveler sabırla olgunlaşırmış bir gün gözlerimin ta içine bak anlarsın ölüler niçin yaşarmış mona roza

bütün sevgiler, Allah’ın sevgisiyle bütünleşince kemâle erer

ben Seni çok özledim Rabbim

rüyalarda tenhalarda dualarda seni hissediyorum şuledar eyleyip sundun elini tayfuna çevirdin sevda yelini tutuşturdun yüreğimin külünü nevalarda seni hissediyorum akşamın renginde ay ışığında bir gül yaprağının kırışığında bulutta yağmurda gökkuşağında semalarda seni hissediyorum

kimi zaman şiirin artık yeterince okunmadığından dem vuruyoruz, belki de öncelikle aşkın unutulmaya yüz tuttuğundan yakınmamız lazım

dünyada eş yüzler olduğu gibi eş ruhlar da vardır, bunlar diğer ruhların kalabalığı arasında mütemadiyen birbirini ararlar…