明 retweeted
Saat 09.05… 🇹🇷❤️ Ulus 100.yil otopark
Bir insan, yanı başında can dostu…
İkisi de durmuş, yan yana, sessizce…
Belki biri neden durduğunu biliyor, diğeri sadece dostuna eşlik ediyor…
Ama ortaya öyle güzel, öyle içten bir görüntü çıkıyor ki…
Sevgi bazen tek kelime etmeden, sadece yan yana durabilmektir. 🐾❤️
Sonsuz özlem ve minnetle… ♾️
明 retweeted
Ne gençliğini yaşayabildin ne de bir aile kurabildin, hiç tanımadığın ve tanımayacağın insanlar uğruna ömrünü feda ettin. Şimdilerde milyonlarca torunun olarak emanetin olan vatanı layığınca koruyamamanın utancını yaşıyoruz. İyi ki vardın Atam, bizi affet...
明 retweeted
Atatürk’ün cenazesindeki o gözyaşları… Bir milletin kalbinden kopan feryat. Vefa her zaman aynı.
nefret ediyorum insanlari bu hale dusuren herkesden her seyden
⚠️ “Eşim 61 yaşında, merdiven silmeye gidiyor.
Yavan ekmekle besleniyoruz...”
İstanbul'da yaşayan emekli Özkan çifti, yaşadıkları geçim zorluğuna isyan etti:
👉🏻 78 yaşındaki Kadir Özkan:
• Eşim merdiven silmeye gitmese ayı tamamlayamayız.
• Ben eşimi bir tiyatroya, bir sinemaya götüremiyorum. Kendisi sanatı da çok sever aslında. Eskiden bayramlarda memlekete gider, akrabalarımızı ziyaret ederdik. Şimdi İstanbul’da bir semtten diğerine gidemiyoruz.
• Bir akrabamıza misafirliğe gidelim desek, eve giderken tatlı al, meyve al, dışarıya adım atmak para. O nedenle ne kadar az çıkarsak o kadar iyi diyoruz.
• Her şeyin en ucuzunu bulmaya çalışıyoruz, sebzeyi marketten, pazardan çıkma olarak alıp o şekilde besleniyoruz.
• Ne eşim kendine yeni kıyafet alır ne ben alabilirim. Parçalanması gerekiyor ki ancak öyle alalım.
• Bir takım elbisem olsun isterdim, en son düğünümde takım elbise aldım...
• Torunlarıma bayramdan bayrama cebimde ne varsa koyuyorum ama çoğu zaman 100 lira bile etmiyor, utanıyorum.
👉🏻 61 yaşındaki Selma Özkan:
• Eşimin aylığıyla geçinmek mümkün değil. Bir yerden ek gelir sağlamamız gerekiyordu. Kadir 78 yaşında, artık hastalanıyor.
• Ben de merdiven silerek en azından mutfak alışverişini halletmeye çalışıyorum.
• Bazen torunlarımızın ihtiyacı oluyor, onlara çalıştığım yevmiyemi veriyorum. Ancak bizim için bu ekonomik koşullarda yaşamak çok zor.
• Torunlarımıza bir yevmiyemi veriyorsam o ay başka bir şeylerimizden kısmak zorunda kalıyoruz. En küçük bir gider bile bir ayımızı etkileyebiliyor.
• Gıda en büyük masraf. Elektrik var, aidat var, çoluğumuz çocuğumuz var. Bugün torunumun doğum günü. Akşam yanına gideceğim ama hediye alamadım.
• Doğruyu söylemek gerekirse artık doğru düzgün beslendiğimizi de söyleyemeyiz. Yavan ekmekle besleniyoruz.
• Peynirin fiyatı da çok arttı. Mecburen ucuz olanı alıyoruz. Eskisi gibi beslenemiyoruz. (Birgün - Ebru Çelik)
I love that rescue pets don’t have a clue they were adopted, they just know that one day a strange new person kidnapped them and took them home and started talking to them in a high pitched voice all day and giving them treats.
SHOW ME YOUR BABIES 🥹🐾























