Ercüment

bazen vazgeçmek zor olsa da yapmak zorundasın ve kimse ikinci şansı hakketmiyormuş bunu da dibine kadar öğrendiğin andasın.

sevginin dili yoktur hissiyatı vardır

sınırlı zamanda; sonsuzluk için, her daim yapmaya devam edeceğim.

gözünün önündekini bile bile görememek ve kaçmanın sana hissettirdiği derin boşluk..

ne değişti de böyle oldu diye düşünüp duruyorsundur.

Ben sadece birinin bir şeye ihtiyacı olduğunda mı varım, yoksa canları sıkıldığında mı..

hepimizin travması olan o meşhur ve asla unutulmayacak sahne..

karşılaştırdı ama kavuşturmadı ve bu ömürlerinin en güzel karşılaşması olarak kalacaktı.

artık hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağı bir evreye girmenin hissettirdiği boşluk ve yorgunluk.

seni sevmekten korkmayan ve her yerde sevgisini belli eden kişiyle karşılaşana kadar bizim soyutlanış.