ปซ์

ครั้งแรกที่ผมเจอเน็กซ์คือที่เขาชนไก่รด วันแรกที่ผมเจอเน็กซ์เลยดูเป็นคนที่แบบว่า นิ่ง ๆ เข้าถึงยากหน่อยแต่เป็นคนที่น่าเข้าหา เพราะรู้สึกว่าพอเข้าถึงยากปุ๊บอะ มันมีความแบบน่าค้นหาอยู่นิดนึง ผมก็เลยแบบ อยากสนิทกับเน็กซ์ในช่วงแรก ๆที่ไปรดกัน แต่กลับมาจากรดปุ๊บ เข้าบ้านพอดี ก็ ไม่ได้คุยกันขนาดนั้น แบบเดินผ่านก็ไม่ค่อยทักกันบ้าง แต่ผมก็รู้สึกว่าผมทักเน็กซ์เยอะ แต่เน็กซ์ไม่ค่อยทักผมไรงี้ แต่พอได้มาอยู่กรุ๊ปเดียวกันตอนกรุ๊ปB1 รู้สึกว่า เอาจริงช่วงแรกที่ทำงานด้วยกัน ผมไม่อยากทำงานกับเน็กซ์เลย รู้สึกคนนี้มีความคิดแปลกมาก ความคิดต่างจากคนอื่น แล้วผมก็รู้สึกว่าเน็กซ์ก็แอนตี้ผมในใจ แบบว่าผมทำไรผิดอะ หรือแบบเวลาผมทำไรอะ มันคือความผิดทุกอย่างเลย เวลาผมทำอะไรกับเน็กซ์ คือไม่ว่าผมจะทำไรอะไรอะ คือเน็กซ์มันจะคิดว่าผมผิดหมดเลย ผมทำอย่างงู้น เน็กซ์ก็บอกไม่ได้ ผมจะกินข้าว ก็บอกอยากงู้นว่าไม่อร่อยนะ ผมจะกินน้ำ ถ้าผมเทียบง่ายๆ เน็กซ์บอกว่าน้ำนี้หวานไปน้า กินข้าว เฮ้ย อันนี้ไม่เผ็ดไปหรอ หรือแบบ ทำไรก็ไม่ได้ผิดทุกอย่าง ร้องเพลงเพี้ยน คือ แบบทุกอย่าง เดินชนนี่ก็เดียวเป็นรอย เออ คือแบบทุกอย่าง คนอื่นทำไม่เป็นไรแต่พอผมทำปุ๊บ เหมือนเน็กซ์ เหมือนคอยจับผิดผมเลย แบบว่า แซะผมตลอดเลยเงี้ย ช่วงแรกเอาจริงผมยอมรับว่าผมไม่ชอบเน็กซ์เลย ไม่ค่อยอยากอยู่กับเน็กซ์ พอจบ มิชชั่นB1ปุ๊บ แล้วได้กลับมาอยู่ด้วยกันอีกทีนึงตอนกรุ๊ปS กลัวแค่ว่าเน็กซ์จะมีความคิดแบบเดิมว่า ว่าไม่อยากอยู่กับผม แต่พอมันถึงเวลาที่ต้องเปิดใจกันจริง ๆแล้วไรงี้ ผมก็เปิดใจกับเน็กซ์ เน็กซ์พูดกับผมแบบ พูดว่า กูอยากสนิทกับมึงนะ เอาจริงที่กูทำไป กูก็ไม่รู้เหมือนกัน

คือเราได้ยินเสียงเพลงขี้หึงดังมาก เหมือนจะมาจากวิศวะ มก.นะ

พี่จุง พี่จู พี่จี แล้วพี่ไจยอะ

ฉันว่า ฉันชอบแกว่ะ คือ เวลาที่ฉันมองหน้าแกแล้วอะ หัวใจฉันมันงอแงยังไงก็ไม่รู้อะ