Pinned Tweet
อยากแชร์วิธีเรียนเกาหลี (แบบไม่รีบร้อน)+ปสก.สอบtopik1,2+ข้อดีข้อเสียการเรียนด้วยตัวเอง+เรียนเป็นคลาสกับอาจารย์ #ภาษาเกาหลี
บุ๋มหงึชะวิ้งชะแว้งชวั้บ ✨ retweeted
การรักษาคสพไม่ควรเป็น obligation คนเราเดินไปข้างหน้า มีฝันใหญ่ขึ้นผู้คนบางกลุ่มก็ต้อง fall out กันไป ปกติ แต่หลายคนก็เข้ามามีส่วนร่วมใน character ของเราเยอะ วิธีคิด คำพูดบางอย่างมันหลอมจนมาเป็นเราวันนี้ ถึงตัวคนเข้ามาและออกไป สุดท้ายเราก็คือชิ้นส่วนของทุกคนที่เคยรู้จักอยู่ดี
บุ๋มหงึชะวิ้งชะแว้งชวั้บ ✨ retweeted
กำลังเดินทางที่ ถ.เพชรเกษม ผ่าน จ.นครปฐม เพื่อเดินทางไปราชบุรีครับ อาจจะแวะกาญฯ ไปทักทายคนนึง
#GTA6
บุ๋มหงึชะวิ้งชะแว้งชวั้บ ✨ retweeted
เป็นคำตอบที่ชัดเจนมาก ๆ ตอนนี้พฤติกรรมคนมันเปลี่ยนไปแล้ว คนที่บอกแค่ว่านักแสดงถ้าตั้งใจแสดงให้ดีก็พอ เดี๋ยวก็ได้เงินจากการแสดงเอง ซึ่งตอนนี้มันไม่ใช่แล้วไง นสดส่วนใหญ่ได้เงินจากการขายของ ไม่ใช่จากเรตติ้ง หรือ โฆษณาคั่นเวลาซรฉายไง ตอนนี้การทำซรมันเป็นแค่การโปรโมตเพื่อไปทำงานอื่น ๆ นอกเหนือจากการแสดงที่ได้เงินดีกว่าแทนแล้ว
แล้วนี่กล้าพูดเลยนะว่าสุภาพบุรุษสุดซอยคือเป็นซิทคอมที่บทดีมากกกกกก ๆ ๆ ถูกจริตคนไทย ตลก แต่แฝงข้อคิด ใครที่คิดถึงบางรักซอยเก้า บ้านนี้มีรัก ฯลฯ อะไรพวกนี้คือชอบแน่นอน เพราะบทดีมากจริง ๆ แต่ก็อย่างที่พี่เต๋าบอก สุดท้ายดีแค่ไหนก็ไปต่อไม่ได้ เพราะโลกมันหมุนด้วยเงินไง
บุ๋มหงึชะวิ้งชะแว้งชวั้บ ✨ retweeted
อยากแนะนำให้คนทำงานทุกคนหาเวลาอ่านกฎหมายแรงงานกันไว้บ้าง โดยเฉพาะเรื่องการเลิกจ้าง Layoff ค่าชดเชยอะไรต่างๆ
อย่าคิดว่าเรื่องแบบนี้จะไม่มีวันเกิดกับเรา เพราะวันที่มันเกิดขึ้นจริงคือไม่มีเวลาหาข้อมูลอะไรทั้งนั้น HRเรียกเข้าห้อง จับเซ็นสัญญา ยกเลิกจ้าง บางที่เซ็นเสร็จก็ให้ไปเลย รู้ตัวอีกทีเซ็นอะไรไปแล้วบ้างก็ไม่รู้
บุ๋มหงึชะวิ้งชะแว้งชวั้บ ✨ retweeted
แล้วจำไว้ว่า อยู่ไม่ถึงปีได้ชดเชย1 เดือน อยู่ถึง 1 ปี ชดเชย 3 เดือน อยู่ 3 ปี ชดเชย 5 เดือน ถ้าอยู่ดีๆ เรียกไปเลย ค่าตกใจ เขาต้อง+ ค่าชดเชย 1 เดือน
อยากแนะนำให้คนทำงานทุกคนหาเวลาอ่านกฎหมายแรงงานกันไว้บ้าง โดยเฉพาะเรื่องการเลิกจ้าง Layoff ค่าชดเชยอะไรต่างๆ
อย่าคิดว่าเรื่องแบบนี้จะไม่มีวันเกิดกับเรา เพราะวันที่มันเกิดขึ้นจริงคือไม่มีเวลาหาข้อมูลอะไรทั้งนั้น HRเรียกเข้าห้อง จับเซ็นสัญญา ยกเลิกจ้าง บางที่เซ็นเสร็จก็ให้ไปเลย รู้ตัวอีกทีเซ็นอะไรไปแล้วบ้างก็ไม่รู้
บุ๋มหงึชะวิ้งชะแว้งชวั้บ ✨ retweeted
จิงๆ หนักที่สุดคือการดีลกับอารมณ์และนิสัยส่วนตัวของคนในออฟฟิศ เหนื่อยสุดเลย ด้วยความที่ชั้นเป็นสายประนีประนอมและสุขนิยม ชั้นจะมีมายด์เซ็ทว่า การทำงานอะ เพื่อให้งานมันราบรื่น เราสามารถคุยกันด้วยเหตุผล คุยดีๆได้ แต่หลายคนมักเลือกใช้อารมณ์ ซึ่งมันทำชั้นเสียพลังงานมาก
สังคมการทำงานมันเบื่อตรงที่บางครั้งไม่ได้บีบให้เราเก่งขึ้นอย่างเดียวแต่มันยังบีบให้เราต้องเปลี่ยนตัวเองต้องระวังคำพูด ต้องอ่านใจคนและต้องกลายเป็นคนอีกแบบเพื่อให้ตัวเองอยู่รอด ทั้งที่จริงๆเราแค่อยากมาทำงาน หาเงิน และใช้ชีวิตแค่นั้นเอง บางทีก็เหนื่อยนะที่ต้องใช้พลังไปกับการรับมือคนมากกว่าการทำงานที่ตัวเองรับผิดชอบ
บุ๋มหงึชะวิ้งชะแว้งชวั้บ ✨ retweeted
ไปอ่านเจอมา เค้าบอกว่า ความอิจฉาซ่อนยากกว่าที่คิด เพราะมันมักหลุดออกมาผ่านการเปรียบเทียบ การประชดประชัน การไม่ยินดีกับความสำเร็จของคนอื่น พยายามลดคุณค่าคนอื่น ในทางจิตวิทยา คนที่ทำแบบนี้มักกำลังต่อสู้กับความไม่มั่นคงในคุณค่าของตัวเอง ซึ่งบางทีก็แสดงออกมาโดยไม่รู้ตัว
บุ๋มหงึชะวิ้งชะแว้งชวั้บ ✨ retweeted
อย่าเศร้ากับชีวิตเยอะอันนี้เรื่องจริงนะ มันมีใครอีกหลายคนเข้ามาในชีวิตได้เเละก็สามารถออกไปได้เหมือนกัน อย่าผูกพันธ์กับใครมาก เพราะสุดท้ายเราไม่รู้ว่าเขาเข้ามาเพื่อสร้างบาดเเผลหรือความทรงจำดีๆกันเเน่ สิ่งที่ควรทำคือรักตัวเอง
เมื่อไหร่ที่รู้สึกว่าตัวเองเริ่มไม่มีค่าก็เเค่เดินออกมายังจุดเดิม ลองมองย้อนอะไรหลายๆอย่าง ยอมรับความจริง ถึงตอนนั้นเราจะทำมันได้ ใช้เวลาหน่อยเเต่มันก็คุ้มค่าที่จะลองไม่ใช่รึไง จริงไหมล่ะ
บุ๋มหงึชะวิ้งชะแว้งชวั้บ ✨ retweeted
อันนี้จริงนะ แล้วพอความสัมพันธ์มันพังหรือต้องเลิกรากันไป สิ่งที่เหนื่อยยิ่งกว่าตอนคบกันอีก คือกระบวนการซ่อมแซมตัวเอง ที่ต้องใช้พลังงานชีวิตมหาศาลในการฮีลใจ ดึงสติ ประกอบร่างตัวเองขึ้นมาใหม่ ต้องวนลูป self-love เยียวยาแผลใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า
แต่นั่นแหละตลกตรงที่ทั้งๆ ที่รู้ว่ามันเสี่ยง รู้ว่ามันเหนื่อย และจำฝังใจว่าเจ็บแค่ไหน สุดท้ายลึกๆ ในใจมันก็ยังแอบโหยหาและยังต้องการความรักอยู่ดี ทั้งที่ปากก็บอกว่าเข็ด แต่หัวใจมันก็ยังแอบหวังลึกๆ ว่าสักวันอาจจะเจอคนที่ไม่ทำให้เราต้องมานั่งซ่อมแซมตัวเองซ้ำๆ แบบนี้อีก ย้อนแย้งสุด 🥺
บุ๋มหงึชะวิ้งชะแว้งชวั้บ ✨ retweeted
จุดที่อันตรายที่สุดของการเป็นคน Empathy คือ การเผลอใช้ความเข้าใจคนอื่น มาเป็นข้ออ้างในการอนุญาตให้คนอื่น ทำร้ายความรู้สึกเราซ้ำๆค่ะ ต้องค่อยๆแยกแยะออก
การเข้าใจ (Understanding) ไม่เท่ากับ การยอมรับให้เขาทำร้ายความรู้สึกเรา (Tolerating) อะ เราสามารถเข้าใจได้นะ ว่าทำไมเขาถึงทำตัวแย่ๆ หรือมีพฤติกรรมคำพูดแบบนี้เกิดขึ้นมา แต่ไม่ได้แปลว่าเราต้องยอมรับพฤติกรรมนั้น
ถ้าเราเป็นคนที่ Empathy แต่ไม่มีขอบเขตเราจะกลายเป็นคนละเลยความรู้สึกตัวเอง แต่ไปพยายามเข้าใจคนอื่นมากเกินไป จนตัวเราเองนั้นละกลายเป็นทุกข์สะเอง
*ส่วนตัวเรามองว่าคนที่มี Empathy คือคนที่มีเสน่ห์มาก ออร่า ไม่ใช่ทุกคนที่จะเป็นคนแบบนี้ เพราะเราจะไม่ judge ใครแบบไม่มีเหตุผล ไม่ตัดสินชีวิตใคร เป็นคนมองเห็น "ที่มาที่ไป" ของการกระทำคนอื่นเสมอ มันทำให้เราใจดีกับโลกใบนี้มากนะ ปล่อยวาง และปลงง่ายขึ้นอะ
บุ๋มหงึชะวิ้งชะแว้งชวั้บ ✨ retweeted
เคยมีคนบอกเหมือนกันว่า ถ้าอยากจะไปให้ไกลถึงที่ฝันไว้ เราอาจจะต้องเป็นคน delulu สักหน่อย (คือ delusional เพ้อฝันหน่อยๆ) ถ้าเรามองทุกอย่างผ่านสมองที่คิดเป็นเหตุเป็นผลเสมอ ถ้าให้มันคำนวนจากจุดที่เราอยู่มันจะบอกว่าเป็นไปไม่ได้ นั่นแหละคนที่ทำให้เรื่องเป็นไปไม่ได้ เป็นไปได้ ถึงต้องมีความเพ้อฝัน
บุ๋มหงึชะวิ้งชะแว้งชวั้บ ✨ retweeted
เมื่อวานนั่งทำ 1:1 Performance Review กับทีม แล้วน้องเล็กของทีม (อายุ 25) แชร์เป้าหมายชีวิตให้ฟัง ฟังแล้วรู้สึกว่าคนรุ่นใหม่มีวิธีคิดเรื่องความมั่นคงต่างจากคนรุ่นเราไปเยอะเหมือนกัน
น้องบอกว่าเป้าหมายตอนนี้คือการปั้น Personal Brand อัปสกิลเฉพาะทางให้แข็งแรง และเก็บเงินสำรองให้พอใช้ได้ 2 ปี เราถามว่าทำไมต้องถึง 2 ปี น้องตอบว่า “เพื่อให้ตัวเองมีความกล้าพอที่จะปฏิเสธสิ่งที่ไม่ใช่”
ส่วนเป้าหมายระยะยาวคืออยากเกษียณตอนอายุ 40 ไม่คิดซื้อบ้านหรือรถหรู ไม่ได้วางแผนสร้างครอบครัวใหญ่โต แต่อยากมีพอร์ตหุ้นปันผลกับสินทรัพย์ที่เปลี่ยนเป็นเงินสดได้ง่าย เพื่อออกไปใช้ชีวิตแบบ Digital Nomad ไปเรื่อยๆ
น้องพูดถึงเรื่องความมั่นคงด้วยว่า เขาไม่ได้มองว่าการมีบ้านหรือที่ดินเป็นหลักประกันชีวิตอีกแล้ว แต่ความมั่นคงสำหรับเขาคือการมีเงิน มีทักษะ และมีทางเลือกมากพอที่จะเอาตัวรอดได้ในทุกสถานการณ์โดยไม่ต้องพึ่งพาใคร
ฟังแล้วก็ทึ่งกับวิธีคิดของน้องเหมือนกัน ถึงไม่รู้ว่าเป้าหมายทั้งหมดจะเป็นจริงได้แค่ไหน แต่การที่คนอายุ 25 เริ่มคิดเรื่องอิสรภาพทางการเงินและการใช้ชีวิตในแบบที่ตัวเองต้องการอย่างจริงจังขนาดนี้ ก็น่าสนใจดีนะ และแน่นอนว่า Not All
วันก่อนนั่งคุยกับน้องฝึกงาน (อายุ 20) เรื่องแพลนชีวิตหลังเรียนจบ ฟังแล้วอึ้งมาก ค่านิยมเด็กสมัยนี้เปลี่ยนไปเร็วมากจริงๆ 🤯
น้องบอกว่า "หนูไม่อยากได้บ้าน ไม่อยากได้รถ ไม่อยากมีลูก แพลนในชีวิตคือเช่าคอนโดอยู่ ทำงานที่ไหนก็ได้บนโลก (Remote Work) และเก็บเงินไว้ใช้ชีวิตและท่องเที่ยวตอนที่ยังมีแรง"
หันมามองคนรุ่นก่อนที่โฟกัสเรื่องการซื้อสินทรัพย์ ค่านิยมมันต่างกันคนละขั้วเลย แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าสภาวะเศรษฐกิจและราคาอสังหาฯ ตอนนี้มันหล่อหลอมให้พวกเขามีแนวคิดแบบนี้คับ
บุ๋มหงึชะวิ้งชะแว้งชวั้บ ✨ retweeted
รีบตักตวงอากาศเย็นกันไว้ 🥲
13-17พ.ย.69 ฝนกลับมา อากาศอุ่นขึ้น 1-4°C
บุ๋มหงึชะวิ้งชะแว้งชวั้บ ✨ retweeted
ในโลกการทำงานจริงๆ ถ้าแกไม่ฝึกตัวเองให้พูดเก่งเข้าสังคมเก่งๆ เธอไม่มีวันมีตัวตน ลองสังเกตสิเมเนเจอร์หรือซีอีโอต่างๆ ไม่มีใครทำงานเงียบๆหลังคอมไปวันๆ มันต้องพูด พูดๆๆๆๆๆๆ
เพื่อนพนักงานคนหนึ่งเล่าว่า ในทีมมีคนอยู่คนหนึ่งพูดเก่งมาก เวลาประชุมทีไรจะเป็นคนลุกขึ้นอธิบายผลงานของทีมทั้งหมด เล่าได้เป็นฉาก ๆ ว่ามีปัญหาอะไร แก้ไขยังไง และงานสำเร็จเพราะอะไร
ทั้งที่คนลงมือทำจริง ๆ ต้องนั่งแก้งานจนดึก ทดสอบแล้วทดสอบอีก บางวันแทบไม่ได้พัก แต่พอถึงเวลาประชุมกลับแทบไม่มีโอกาสพูดอะไรเลย
พอถึงวันประกาศพนักงานดีเด่น คนที่พูดในห้องประชุมกลับได้รับรางวัล มีชื่อขึ้นจอ ได้รับเสียงปรบมือจากผู้บริหาร
ส่วนคนที่ลงมือทำงานจริง ได้เพียงคำขอบคุณสั้น ๆ ว่า "ทุกคนทำได้ดีมาก"
เพื่อนที่เล่าเรื่องนี้เลยพูดขึ้นมาว่า
"บางทีบริษัทก็ไม่ได้มองหาคนที่สร้างผลงานเก่งที่สุด แต่มองหาคนที่เล่าผลงานได้เก่งที่สุด คนหนึ่งเหนื่อยเพื่อให้งานสำเร็จ แต่อีกคนกลับได้รับความดีความชอบ เพราะทำให้ทุกคนเชื่อว่างานสำเร็จเพราะตัวเอง"
แล้วแบบนี้คนทำงานควรตั้งใจทำงานให้เก่งขึ้น หรือควรฝึกพูดให้คนอื่นเห็นว่าตัวเองเก่ง?
บุ๋มหงึชะวิ้งชะแว้งชวั้บ ✨ retweeted
ก่อนมีลูก ลองถามตัวเองอีกข้อ ถ้าวันนึงเขาโตมาไม่เป็นอย่างที่หวัง ไม่ได้อยู่ดูแลเราตอนแก่ เรายังอยากมีเขาอยู่ไหม?
เพราะลูกเป็นคนอีกคน ไม่ใช่โปรเจกต์ที่ต้องโตมาคืนทุนให้พ่อแม่
ชอบที่พี่ป๊อกพูดเรื่องการมีลูกมากกก เป็นมุมมองที่ชัดเจนมาก
พี่ป๊อกมองว่าการมีลูกเพราะอยากมอบความรักให้ใครซักคนเป็นเหตุผลที่ถูกต้อง แต่สำหรับตัวพี่ป๊อกคิดว่ายิ่งรักมากก็ยิ่งทุกข์มาก เลยเลือกที่จะไม่เพิ่มความรักในรูปแบบนั้นเข้ามาในชีวิต และวางแผนใช้ชีวิตวันนี้ให้ดีเพื่อดูแลตัวเองในอนาคต
เราเห็นด้วยมากว่าการมีลูกควรมาจากความต้องการของตัวเองจริง ๆ ไม่ใช่เพราะแต่งงานแล้วต้องมี หรือสังคมคาดหวัง เพราะบางคนอาจจะไม่เคยถามตัวเองด้วยซ้ำว่าอยากมีลูกจริงมั้ย และมีไปเพื่ออะไร
พอมันไม่ใช่ความตั้งใจอยากมีเพราะอยากให้ความรักแล้ว บางคนอาจจะเผลอฝากความคาดหวังไว้กับลูกเยอะไปหมด ทั้งที่เด็กคนนึงไม่ควรเกิดมาเพื่อแบกรับความคาดหวังของใคร
บุ๋มหงึชะวิ้งชะแว้งชวั้บ ✨ retweeted
มีน้องคนนึงเลิกงานแล้วไปเรียนภาษาเพิ่มทุกเย็น หวังว่าจะได้เปลี่ยนไปทำงานที่รายได้ดีกว่า พอเก็บเงินค่าสอบได้ครบ ก็ต้องเอาไปจ่ายค่ารักษาฟันฉุกเฉิน
น้องบอกว่า "บางทีที่หนูยังไปไม่ถึงไหน ไม่ใช่เพราะหนูไม่พยายามนะ แต่ทุกครั้งที่กำลังจะก้าวไปข้างหน้า ชีวิตมันมีเรื่องให้ถอยกลับมาตลอด" 😮💨
บุ๋มหงึชะวิ้งชะแว้งชวั้บ ✨ retweeted
ฟังหมอแพทแล้วชอบแนวคิดมากเลย คุณหมอพูดถึงเรื่องการให้อภัย ว่าระหว่างที่เราโกรธเราเกลียดอยู่ สมองเราทำงานอย่างหนักตลอด ส่งผลให้สมองเสื่อมไวขึ้น การให้อภัย=เห็นคุณค่าในตัวของเราเอง
“ในวินาทีที่เราตัดสินใจให้อภัย มันเป็นวินาทีที่สมองเราตัดสินใจว่า อารมณ์ ความรู้สึก และเวลาของฉัน มีค่ามากกว่า จะเอาไปเสียกับความผิดพลาดของคนอื่น”
“ให้อภัยเขา ไม่ใช่เพราะเขาสมควรได้รับการให้อภัย แต่เพราะใจเราควรได้รับความสงบ”
พยายามทำอะไรใหม่ ๆ ในชีวิตให้มากขึ้น เพราะ การทำงานไม่มีปิดเทอม ชีวิตเราต้องวนลูปแบบนั้นไปเรื่อย ๆ ความสุขในชีวิตมันจะค่อยลดลงไป ออกไปใช้ชีวิตกันให้เยอะ ๆ กันเถอะ เราเกิดมาเพื่อมีชีวิตกันนะ

































