لوته کارامل

در سرم جنگ های بسیاری است و تنها کشته اش منم.

دوستم میگفت این دفعه اگه اذیتت کرد میریم باهم میزنیمش:

اونجایی که فقط کنجکاو حالش هستی ولی از غصه ام دق کنی پیام نمیدی

یادت میاد مدت ها قبل خواب آرزو میکردی که فردا دیگه بیدار نشی و هنوز داری ادامه میدی

همه یه زندگی معمولی دارن جز تو که همیشه باید بپذیری :

دلم میخواد برم یه جایی که دست هیچکس بهم نرسه که فقط خودم باشم و خودم

عزیز برگرد برات متن آماده کردم

این قشر از دخترارواز نزدیک دیدم انقد مشکل و عقده های جمع شده دارن که اصلا تا اخر عمرت نباید ببینیشون اغلب پر از حسادت و کمبودن درحالیکه قصد دارن بهت بفهمونن دید از بالا به پایین دارن تا به خودت شک کنی یا بیوفتی دنبالشون برای تایید اهل بازی روانی ان وسلیطه های کم فرهنگ.

اینجوریه که حتی اگه ۱۰سال هم مووان نکنی و کلا منتظر گذشته باشی و...هیچ خبری نمیشه. کافیه فقط از یکی خوشت بیاد و تا میای بگی خب تونستم کسیو بخوام یهو سر کله همه رفتگان پیدا میشه.

من حتی میخواستم درباره خاطرات شپشی که دو ماه پیش گرفتم بهت بگم...خاک تو سرت بی لیاقتتتتتتتتت

من دیگه باید چجوری نخ میدادم که بفهمی ازت خوشم میاد مرتیکه خر

اولین بارون با تو باشم. خب؟

من همون روز اولی که پام رسید دانشگاه اینو فهمیدم و یه حس بیهوده و پوچی عجیبی گرفتم!

این مقوله ی ازدواج با یسریا و گند زدن به ژن از وقتی مطرح شد برام واقعا جالبه و امشب دو مورد اینجوری دیدم:)

به ته ته جهان فکرمیکنی....

درحالیکه از مردها میترسم کراش زدم ...لعنتتتتتتتت

خیلی قشنگ منتظر می مونم خونه خالی بشه که با صدای بلند با خودم گفتگو کنم‌:)

آخ که دیگه فرنگیس ...

اون لحظه ای که از فرط خستگی و بی خوابی ذهنت کشش فکر کردن به هیچ چیزی رو نداره، منتظری ناهار بخوری و تا خود عصرپاییزی بخوابی هزاران بار تقدیم تو باد.