ᵖˡˢ 𝘱𝘮 𐙚 ˚

LENAMIU PLS LOVE EP5 #PlsLoveรักได้ไหมEP5 ดู pls love แล้วรู้สึกได้อะไรกลับมามากกว่าการทำให้รู้สึกว่าเป็นละคร GL ที่เน้นการขายเลิฟซีนเป็นหลัก อย่าง highlight t-ser เรียกคนมามุง ก็เน้นไปที่การแสดง การปะทะอารมณ์ สาดอารมณ์ใส่กันด้วยความเป็นตัวละครนั้นๆมากกว่า นี่แหละที่รู้สึกว่าเป็นเสน่ห์ของเรื่องนี้ ความมีที่มาที่ไปของเรื่องราว การเล่าถึง background ของตัวละคร ไปจนถึงการแสดงที่ทำให้คนดูอินตามได้ ตั้งแต่เจอกันครั้งแรกที่ตกหลุมรักกัน หลงใหลและรักกันมากขึ้น จนถึงการเทหมดหน้าตัก ยกให้อีกคนเป็นทุกอย่าง เป็นข้อยกเว้นของเงื่อนไขในชีวิตที่เคยเป็นมาตลอด อะไรแบบนี้ ทำให้คนดูเข้าใจและค่อยๆไปกับการเติบโตของความสัมพันธ์ตัวละครได้ ถึงแม้ว่าในตอนแรกอาจจะดูรักกันเร็วไปสักหน่อย ก็ยังพอเข้าใจได้ว่าบางทีการตกหลุมรัก เจอคนที่ใช่มันก็ไม่มีอะไรต้องซับซ้อนมากไปกว่าความรู้สึกที่มีให้กันก็เป็นได้ ด้วยการปูเรื่องราวต่างๆมานี้ ถึงเวลาที่มีเลิฟซีน ก็ทำให้คนดูเข้าใจไปกับความต้องการ ความรู้สึกของตัวละครได้ โดยไม่รู้สึกขัดหรือถูกยัดเยียดให้เกิดขึ้นเลย ละทุกซีนก็เป็นเลิฟซีนที่เน้นอินเนอร์ เน้นมุมภาพ วิธีการแสดง การทัช มากไปกว่าเน้นการให้เวลา ไม่ได้เทคไทม์กับตรงนั้นมาก แต่ออกมาได้แบบน้อยแต่มาก ต่อให้เสื้อผ้าอยู่ครบทุกชิ้น ไม่ได้สัมผัสตัวกันแม้แต่น้อย เพียงแค่บทสนทนาบางประโยคที่ภีมกับป่านคุยกัน ก็ทำให้เขินเหมือนผีเสื้อบินวนอยู่ในท้องได้แล้วเหมือนกัน นอกจากเลิฟซีนที่มี ในอีกมุมหนึ่งและคิดว่าเป็นโจทย์หลักที่ pls love ต้องการจะสื่อ คือการสะท้อนเรื่องราวความรักและการรักษาความสัมพันธ์ ถึงแม้ชีวิตจะแตกต่างกัน ก็สามารถรักกันได้ด้วยความรัก ความเข้าใจและความเชื่อใจที่มีให้กัน ให้มองเห็นความจำเป็นของแต่ละคน บางครั้งคนเราก็มีทางเลือกในชีวิตให้เลือกแค่ไม่กี่ทาง หรืออาจจะไม่มีเลยด้วยซ้ำ ควรระวังในการจะตัดสินใครหรือกาหัวใครว่าเป็นแบบนั้นแบบนี้ จากแค่วิธีการมองโลกในแบบที่ตัวเองมอง การกระทำสำคัญกว่าคำพูดก็จริง แต่ในสิ่งที่มองเห็นได้นั้น อาจเป็นเพียงยอดภูเขาน้ำแข็งที่ยังมีเรื่องราวมากมาย มีเบื้องหลังที่มาที่ไป มากไปกว่าสิ่งที่ได้รับรู้ และตัดสินโดยเชื่อมั่นว่าเข้าใจถูกต้องทั้งหมดไปแล้ว ก็เป็นได้ การทิ้งบทเรียนอะไรแบบนี้ไว้ให้ผู้ชมได้นำมาคิดทบทวน สำหรับในมุมคนดูคนนึงถือว่าเป็นละครเรื่องนึงที่มีคุณค่า และคุณค่านั้นก็ได้ทำงานอย่างสมบูรณ์ในใจของคนที่รับสารเรียบร้อยแล้ว จะเป็นอีกเรื่องที่ให้อะไรมากไปกว่าความบันเทิง มากไปกว่าการได้เห็นแค่มุมสวยงามของความรัก ไม่ว่า “รักได้ไหม” จะเป็นในมุมของความไม่แน่ใจ หรือคำถามที่ถามเพราะความคู่ควร คำตอบที่มีให้ในฐานะคนดู ก็จะเป็น “รักได้ เท่าที่ใจอยากจะรัก” และเราก็รักเรื่องนี้มากเท่าที่ใจจะรักได้เช่นเดียวกัน 🤍