Pollowork.ʳᵖᵍ

จากกรณีการชุมนุมยื่นข้อเรียกร้องของสหภาพแรงงานไดกิ้นอมตะรักษ์เสรี ที่ก่อนหน้านี้บริษัทได้ประกาศปิดงานไป และวันนี้บริษัทได้ตั้งโต๊ะเพื่อเปิดให้พนักงานเซ็นกลับเข้าทำงานได้ โดยมีเงื่อนไขว่า พนักงานต้องไม่เป็นสมาชิกสหภาพ หรืออธิบายง่ายๆคือ ถ้าใครอยากกลับมาทำงานก็ไปลาออกจากสหภาพก่อนถึงจะรับกลับเข้าทำงานครับ . การกระทำแบบนี้คือการบ่อนทำลายสหภาพแรงงาน และเป็นช่องว่างที่นายจ้างหลายๆเจ้าใช้เมื่อต้องการจะทำลายสหภาพแรงงานเพื่อลดอำนาจการเจรจาต่อรองของแรงงานลง . การกระทำดังกล่าว อาจสามารถตีความได้ว่า ขัดต่อพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์มาตรา 122 (1) ที่ระบุว่า “ห้ามมิให้ผู้ใด บังคับ หรือขู่เข็ญโดยทางตรง หรือทางอ้อม ให้ลูกจ้างต้องเป็นสมาชิกสหภาพ หรือต้องออกจากการเป็นสมาชิกสหภาพ” และ อาจขัด มาตรา 121(4) และ (5)ที่ห้ามนายจ้างขัดขวางการดำเนินงานการใช้สิทธิหรือแทรกแซงสหภาพแรงงานด้วยเช่นกัน . อย่างไรก็ดี กฎหมายแรงงานสัมพันธ์มีช่องโหว่อยูตรงที่เป็นกฎหมายที่เป็นเรื่องของนายจ้างและลูกจ้าง บุคคลที่สามไม่สามารถร้องเรียนได้ คนที่จะร้องได้คือลูกจ้างหรือนายจ้างเท่านั้น ดังนั้นถ้าใครต้องการที่จะร้องก็อาจใช้จุดนี้เพื่อร้องเรียนได้ แต่จุดนี้ก็เป็นจุดที่เป็นช่องโหว่ใหญ่ของกฎหมาย ที่เป็นการเพิ่มภาระให้กับลูกจ้างโดยไม่จำเป็น . การกระทำแบบนี้ในทางสากลเป็นการละเมิดสิทธิแรงงาน อย่างชัดเจน ขัดต่อหลักการรวมกลุ่มเจรจาต่อรอง และผิดกฎหมายในหลายๆประเทศด้วยครับ . ตัวอย่างที่ชัดเจนคือ 1. ญี่ปุ่น ที่บริษัทแม่ของนายจ้างตั้งอยู่ ใน Labor Union Act (1949) ของญี่ปุ่น มาตรา 7 ว่าด้วยการกระทำที่ไม่เป็นธรรมด้านแรงงาน (Unfair Labor Practices) ห้ามไม่ให้ปฏิเสธไม่รับเข้าทำงาน ห้ามทำให้แรงงานเสียเปรียบเพราะเข้าร่วมสหภาพ และห้ามบีบบังคับให้ลาออกจากสหภาพ ซึ่งตรงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนี้ครับ และตามกฎหมายญี่ปุ่นนั้นนายจ้างจะต้องถูกสั่งให้ยกเลิกคำสั่งทันที ต้องรับแรงงานกลับเข้าทำงาน ต้องมีการชดเชยค่าเสียหายและจะโดนตรวจสอบซ้ำโดย คณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์อีกด้วย . 2. เกาหลีใต้ ภายใต้กฎหมาย Trade Union and Labour Relations Adjustment Act (TULRAA) ในมาตรา 81 ได้ระบุถึงการกระทำที่ไม่เป็นธรรมด้านแรงงานโดยสรุปคือ การแทรกแซงกิจกรรมสหภาพ เช่น การกดดันให้ลาออก การเลือกปฏิบัติด้านค่าจ้าง การเลื่อนขั้น การทำงาน และ การลงโทษเพราะเข้าร่วมกิจกรรมหรือเป็นสมาชิกสหภาพจะทำไม่ได้ และ มีโทษถึงขั้น จำคุกสูงสุด 2 ปี หรือปรับสูงสุด 20 ล้านวอน และคำสั่งของนายจ้างจะเป็นโมฆะโดยอัตโนมัติ . 3. เยอรมนี ในเยอรมนีนั้น การคุ้มครองแรงงานเป็นการคุ้มครองที่ถูกระบุไว้ในรัฐธรรมนูญ (Basic Law) ในมาตรา 9(3) โดยระบุไว้สั้นๆเพียง 1 ประโยคว่า “ทุกคนมีสิทธิรวมตัวเพื่อเคารพผลประโยชน์ร่วมกันในสภาวะการทำงาน และรัฐหรือฝ่ายอื่นใด ไม่มีสิทธิลดทอนหรือทำลายสิทธินี้” แปลได้ว่า หากนายจ้างกดดันให้ลาออกจากสหภาพจัเท่ากับเป็นการละเมิดรัฐธรรมนูญโดยตรง และจะส่งผลให้คำสั่งดังกล่าวเป็นโมฆะทันที . ภาพการทำลายสหภาพแรงงานและการรวมกลุ่มของลูกจ้างแบบนี้เกิดขึ้นในประเทศเรามาตลอด โดยอาศัยช่องว่างทางกฎหมาย เช่นการที่ประเทศเราไม่ยอมรับอนุสัญญา ILO ฉบับที่ 87 และ 98 ที่ขบวนการแรงงานเรียกร้องมาหลายสิบปี . พวกเราตั้งแต่พรรคก้าวไกลเคยมีความพยายามในการยื่นกฎหมาย "พระราชบัญญัติสหภาพแรงงาน พ.ศ. ..." เพื่ออุดช่องโหว่ อุดรอยรั่วตรงนี้ เป็นกฎหมายที่จะรับประกันสิทธิการรวมตัวของคนทำงานทุกคน แต่กฎหมายนี้ก็ไม่ถูกนำมาพิจารณาในสภาเพราะถูกตีความว่าเป็นร่างการเงินที่นายกรัฐมนตรีจะต้องเซ็นอนุมัติ . จนถึงวันนี้ ถ้าเราไม่มีการแก้ไขกฎหมาย หรือยกระดับกฎหมายขึ้นไปเพื่อคุ้มครองสิทธิแรงงาน คนทำงานในบ้านเราก็ยังจะต้องถูกตัดแข้งตัดขาเรื่องการเจรจาต่อรองแบบนี้ไปเรื่อยๆ และจะทำให้เราเข้าสู่ภาวะวิกฤตด้านสิทธิแรงงาน สิ่งที่เราต้องอย่าลืมเด็ดขาดคือสิทธิพื้นฐานในระบอบประชาธิปไตยคือสิทธิในการรวมกลุ่ม เราเคยต่อต้านการจำกัดสิทธิการรวมกลุ่มกันมาแล้วอย่างเข้มข้นในยุคเผด็จการ ในปัจจุบันแม้สถานการณ์จะเหมือนเบาบางลงแต่เราต้องอย่าลืมว่าสิทธิทุกอย่างที่เราได้มาในทุกวันนี้ ล้วนมาจากการรวมกลุ่มต่อสู้ ต่อรอง ไม่ใช่การร้องขอ เราต้องยืนหยัดหลักการสิทธิในการรวมกลุ่มไว้ดังเดิม และไม่ควรยอมให้ใครมาใช้ช่องโหว่ทางกฎหมายหรือละเมิดกฎหมายมาทำลายการรวมกลุ่มครับ