ff

คิดถึงบทสนทนาสั้นๆที่เคยทักหากันทุกวันมันโครตจะธรรมดา แต่ตอนนี้กลายเป็นสิ่งที่อยากได้มากที่สุด

ผู้ใดไร้รัก ผู้นั้นไร้ทุกข์

เห็นกูเอ๋อๆแบบนี้ กูก็ตั้งใจรักนะเว้ย รักกูโครตปลอดภัย ภาษารักกูโครตโหด ใครไม่เอาแม่งโครตโง่ พูดจริงไม่ติงนัง

เจอประโยคนี้เกือบสิ้นพระชนม์ เขาอาจจะไม่ได้รักเราเลยก็ได้ เขาอาจจะรักในสิ่งที่เราทำให้เขาแบบที่เขาไม่เคยได้รับจากใครเลยต่างหาก

เผลอดีใจ เผลอรู้สึก เผลอรอคุณ เผลอคิดถึง เผลอมองไปถึงอนาคต เผลอคิดว่าเราจะรักกัน เผลอเชื่อคำที่คุณบอก เผอลืมไปว่าคุณทิ้งไปแล้ว

เวลาเรานับสิ่งดีๆในชีวิต เรานับคุณสองครั้งเสมอ

เราอาจจะไม่ได้ช่วยให้คุณหายเหนื่อย เราอาจจะไม่ได้ทำให้คุณรู้สึกดีขึ้นมากมาย เราอาจไม่ได้เข้าใจคุณทุกเรื่อง เราอาจไม่ได้รับรู้ทุกความเจ็บปวดของคุณ แต่เราจะคอยอยู่ตรงนี้ เป็นพื้นที่เล็กๆที่ปลอดภัยในโลกของคุณ ขอให้คุณรู้สึกว่า ด้านหลังของคุณจะมีเราเสมอ

คุณจะรู้มั้ยนะว่าเราตกหลุมรักคุณทุกวัน ไม่มีวันเบื่อเลย

ถ้าสุดท้ายมันยังไม่ดีพอสำหรับใคร พอแค่นี้ดีกว่ามั้ย

เราไม่มีปัญญาไปตามคุณแล้วแหละ กลับไปใช้ชีวิตของคุณเถอะ เราเหนื่อยมากแล้วจริงๆ

กับคนนี้ทุ่มหมดหน้าตักเลยจริงๆ ไม่เผื่อใจอะไรทั้งนั้น ถ้าจะต้องเสียใจก็ช่างแม่ง ในเมื่อได้รักแล้วก็รักหมดใจเลยแล้วกัน