วัวทุกภาคส่วน

ชั้นพูดจริงๆนะ ในฐานะคนเดทมาประมาณนึง นี่มองว่าการเป็นผู้หญิงที่พร้อมจ่ายเสมอ และเลิกคิดเรื่องลองใจหรือเลิกคิดว่าผู้ชายต้องจ่ายสิ แล้วทุกอย่างจะง่ายขึ้นมากกกก (นี่คือสิ่งที่เล่าผ่านประสบการณ์ ไม่ใช่สูตรสำเร็จ) ถามว่า เรามีสิทธิ์มั้ยที่จะเลือกความสัมพันธ์ที่อยากให้อีกคนดูแลมากกว่า มีสิทธิ์และไม่ผิดเลย แต่แนะนำว่าอย่าเอาสิ่งนี้ไปตั้งธงขีดว่า โอเค นี่เท่ากับผชต้องเลี้ยงกูเท่านั้นถึงจะผ่าน แต่สิ่งที่ต้องดูคือลักษณะนิสัย ตัวตน ทัศนคติ + เก็บไว้ในใจนะว่า เรารู้ว่าตัวเองชอบการใช้จ่ายแบบไหนในความสัมพันธ์ สิ่งนี้แชร์ได้ ปรับกันทีหลังได้ ถ้าผชเขาโตมาแบบพร้อมจ่ายให้ ด้วยนิสัยและฐานะที่พร้อมกว่า ก็ตามนั้น บางคนเขาก็จ่ายได้ แต่ไม่ชอบโดนคาดหวัง บางคนเขาก็อยากหารบ้าง เพราะเวลาคบจริง อนาคตอยากได้ภรรยาที่ช่วยเหลือกัน คือผญมี preference / ผชนางก็มี พูดถึงเดทแรกต่อ เมื่อไหร่ก็ตามที่เราแสดงออกว่าพร้อมจ่าย เราพร้อมดูแลส่วนของเราเสมอ ฝ่ายชายโอเคกับเราเสมอเหมือนกัน ซึ่งจาก % ที่เจอเกือบทุกคน เขาจ่ายให้ จ่ายตลอดไม่ใช่เดทเดียว (นี่คือประสบการณ์วัยทำงานนะ ถ้าเด็กๆ แกก็ช่วยกันเถอะ ถ้าเขาไม่ได้รวยกว่าอย่างชัดเจน) และเรายินดีเสนอตัวเลี้ยงครั้งถัดไป มันคือการแสดงเจตนาแหละว่า เออ สิ่งนี้เราจะไม่ได้ผลักให้คุณ cover มันคนเดียวนะ และเชื่อมั้ย สุดท้ายการเป็นแบบนี้ อีกคนสบายใจที่จะออกให้ คือผชหลายๆ คน ฮีพร้อมจ่ายให้ แต่เขาก็ไม่ชอบให้มาปักธงใส่หัว อันนี้พูดได้จากแฟนตัวเองนี่แหละ ดูแลเราเยอะกว่า ช่วงแรกเขาเลี้ยงข้าวเราฝ่ายเดียวตลอดด ไม่ยอมให้เราจ่ายเลย แต่พอคบมา 5 ปีพอคุยย้อนไป เขาบอกว่าเพราะเราแสดงออกว่าจะช่วยเสมอ แค่นั้นเขาโอเคแล้ว มันต่างจากการแสดงออกว่ามึงเลี้ยงสิในมุมมองเขา จนคบกันนานแล้วนี่แหละ เราเลยช่วยออกเยอะขึ้น ช่วยจ่ายหรือเลี้ยงเลย เพราะแฟนก็กำลังเก็บเงินเพื่อเข้าสเตจต่อไป ส่วนเราก็ช่วยค่าใช้จ่ายชีวิตประจำวัน จริงๆ เรื่องการเลี้ยงข้าว การเปย์กันอะ มัน develop ได้ตามสเตจความสัมพันธ์ ความรักนะ เป็นสิ่งที่คุยกันได้อะ ถ้าสิ่งที่เป็นไม่ใช่ความขี้งก/ตระหนี่จนอึดอัด/ใช้เงินเฟ้อแบบไม่ดูหนี้สิน คือการจ่ายให้กัน เลี้ยงกันยังไง มันคุยกันได้นะเว้ย ว่าแกชอบแบบไหน คาดหวังแบบไหน แค่ไม่ mind game ชีวิตก็เบาขึ้นแล้ว