
#ทุกโคฟของปั้น อยู่ด้อม jpop หวีดซีรีส์ญี่ปุ่น ไบแอสหนุ่มแว่น แปลอะไรไม่รู้ ทำกับข้าวบ้าง และเขียนเธรดเปียโนนาน ๆ ที she/her
ไทย/ENG/汉语/日本語
Joined June 2011
- Tweets116K
- Following1.8K
- Followers401
- Likes114K
Pinned Tweet
เธรดรีวิวซีรีส์ญี่ปุ่นแบบขึ้นหิ้งของเรา
Ver. หาดูง่ายๆตามแอป/ บ้านซับ
(อยากให้ทุกคนได้ดู เผื่อจะเปลี่ยนมุมมองกับซีรีส์ญี่ปุ่นบ้าง)
notpunpun retweeted
ประสบการณ์ที่ผมและผู้โดยสารอีกหลายร้อยชีวิตได้รับจากสายการบิน AirAsia X @airasia @airasiaTH
รอบนี้ผมเดินทางมาประเทศญี่ปุ่นเพื่อทำงานแฟนไซน์ที่โตเกียว รวมถึงงานอื่น ๆ และอยู่เที่ยวต่อกับครอบครัว โดยมีทั้งคุณพ่อ คุณแม่ และทีมงานเดินทางมาด้วยกัน
เที่ยวบินขากลับของผมมีกำหนด Boarding เวลา 19.45 น.
ผมนั่งรออยู่บริเวณหน้าเกทจนถึงเวลา 20.30 น. ตอนนั้นก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะเข้าใจว่าเที่ยวบินอาจจะดีเลย์เล็กน้อย ซึ่งเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ตามปกติ
จนกระทั่งเวลา 21.00 น. มีประกาศแจ้งว่าเครื่องบินมีปัญหาทางเทคนิค จำเป็นต้องให้ทีมช่างเข้าซ่อมแซม และจะแจ้งเรื่องการขึ้นเครื่องอีกครั้งในเวลา 22.00 น.
พอถึงเวลา 22.00 น. ก็มีประกาศให้รอต่อจนถึง 23.00 น.
และเมื่อถึงเวลา 23.00 น. สายการบินก็ประกาศยกเลิกเที่ยวบิน (Flight Cancelled) พร้อมแจ้งให้ผู้โดยสารทุกคนออกจากพื้นที่โดยเร็ว เนื่องจากสนามบินกำลังจะปิดให้บริการ
ตอนนั้นทุกคนยืนงงอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่มีใครทราบเลยว่าต้องทำอย่างไรต่อ ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน หรือสายการบินจะมีมาตรการช่วยเหลือผู้โดยสารอย่างไร
ผมจึงเดินเข้าไปสอบถามพนักงานบริเวณเคาน์เตอร์ว่า
“แล้วพวกเราต้องทำอย่างไรต่อครับ? ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน?”
พนักงานตอบกลับมาว่าไม่รู้ แต่ขอให้พวกเราออกจากพื้นที่ก่อน พร้อมอธิบายว่าเครื่องบินไม่สามารถซ่อมแซมได้ เนื่องจากอะไหล่จะมาถึงในช่วงเช้าของวันถัดไป
สิ่งที่ผมสงสัยมากคือ ถ้าทางสายการบินทราบอยู่แล้วว่าไม่มีอะไหล่ และไม่สามารถซ่อมเครื่องบินให้เสร็จได้ในคืนนั้น ทำไมถึงต้องรอจนถึงเวลา 23.00 น. จึงประกาศยกเลิกเที่ยวบิน?
ถ้าทางสายการบินสามารถแจ้งให้เร็วกว่านี้ เช่น ตั้งแต่เวลา 20.00 น. ผู้โดยสารทุกคนก็ยังพอมีเวลาเดินทางด้วยรถไฟเพื่อออกไปหาโรงแรม หรือจัดการเรื่องที่พักของตัวเองได้ทัน
แต่การประกาศยกเลิกเที่ยวบินในเวลาที่ดึกขนาดนั้น ทำให้ทุกคนแทบไม่มีทางเลือกเหลืออยู่เลย
ผมจึงถามพนักงานต่อว่า แล้วพวกเราต้องออกไปทางไหน แต่พนักงานกลับเดินหลบเลี่ยงไปโดยไม่ได้ให้คำตอบที่ชัดเจน
เมื่อผู้โดยสารจำนวนมากยังคงยืนอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรต่อ ก็มีการปิดไฟและประกาศให้ทุกคนออกจากพื้นที่
หลังจากนั้นผู้โดยสารทุกคนต้องเดินกลับเข้าสู่กระบวนการตรวจคนเข้าเมืองของญี่ปุ่นอีกครั้ง เหมือนกับเพิ่งเดินทางมาถึงประเทศญี่ปุ่น ต้องผ่านการตรวจพาสปอร์ต และไปรอรับกระเป๋าที่สายพาน ซึ่งใช้เวลานานมาก
เมื่อพวกเราได้รับกระเป๋ากันแล้ว กัปตัน นักบินผู้ช่วย และลูกเรือของเที่ยวบินดังกล่าวก็เดินลงมาบริเวณเดียวกัน
ผู้โดยสารจำนวนมากจึงเข้าไปสอบถามว่าเกิดอะไรขึ้น และพวกเราจะต้องทำอย่างไรต่อ
จากที่ผมเห็น ลูกเรือผู้หญิงเดินก้มหน้าเลี่ยงออกไปโดยไม่ได้ให้คำตอบ ส่วนกัปตันและนักบินผู้ช่วยถูกผู้โดยสารจำนวนมากเข้าไปรุมสอบถาม
มีผู้ใหญ่ท่านหนึ่งซึ่งเดินทางมาพร้อมเด็ก ๆ กว่า 100 คน เพื่อเข้าร่วมการแข่งขันหุ่นยนต์ เข้าไปสอบถามกัปตันว่า
“แล้วพวกเราจะทำอย่างไรได้บ้างครับ เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยจำนวนมาก”
กัปตันกลับนิ่งเงียบอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะตอบว่า
“พรุ่งนี้ผมมีงานครับ”
แล้วเดินออกไป
คำถามของผมคือ แล้วผู้โดยสารทุกคนไม่มีงานต้องทำกันเหรอครับ?
ทุกคนต่างก็มีภาระหน้าที่ มีครอบครัว มีตารางงาน และมีเหตุผลที่จำเป็นต้องเดินทางกลับตามกำหนดเหมือนกัน
หลังจากนั้น เหลือเจ้าหน้าที่ชาวญี่ปุ่นอยู่ประมาณ 10 คน เพื่อจัดการกับผู้โดยสารที่ยังตกค้างอยู่ในสนามบิน
แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกลับเป็นการพยายามให้ผู้โดยสารออกจากพื้นที่ มีทั้งการตะคอก การผลักดัน และการบอกให้ทุกคนออกไป
ผู้โดยสารหลายคนพยายามสอบถามว่า
“สรุปแล้วเที่ยวบินของพวกเราจะเป็นอย่างไรต่อ?”
“พวกเราต้องจองตั๋วใหม่เองหรือเปล่า?”
“แล้วตอนนี้พวกเราต้องทำอย่างไร?”
“ทางสายการบินสามารถจัดหาโรงแรมให้พวกเราได้ไหม เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยกว่า 100 คน?”
แต่คำตอบที่ได้รับคือให้ทุกคนออกไปก่อน โดยแจ้งว่าจะมีขนมและที่นอนให้
ผมจึงถามกลับว่า “ที่นอนที่ว่าคือที่ไหนครับ?”
เพราะตอนนั้นเป็นเวลาหลังเที่ยงคืนแล้ว การหาโรงแรมหรือเช็กอินในญี่ปุ่นเวลานั้นเป็นเรื่องยากมาก โดยเฉพาะถ้าไม่ได้จองล่วงหน้า หลายโรงแรมก็ไม่มีพนักงานให้เช็กอินในช่วงดึก ทำให้พวกเราอาจต้องรอจนถึงเช้า
เจ้าหน้าที่ตอบว่าจะมีถุงนอนกับขนมให้ และให้ทุกคนไปหาที่นอนกันเองบริเวณโซนด้านหน้าใกล้ประตูทางเข้าสนามบิน ซึ่งเป็นพื้นที่ที่ไม่ได้ปิดให้บริการ
แต่บริเวณนั้นอากาศหนาวมาก
ผมจึงเดินแหวกกลุ่มผู้โดยสารเข้าไปถามเจ้าหน้าที่เป็นภาษาอังกฤษว่า
“If you had kids, or if we were your family, would you let us sleep on the floor in this freezing weather?“
🤖 Made with AI
notpunpun retweeted
ไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ แต่เคยเจอสถานการณ์คล้ายๆกันมาก่อน
ก่อนอื่นเลย
1. สายการบินรู้อยู่แล้วว่า สนามบินจะปิด 23.00 (ที่ญี่ปุ่น หลายสนามบินปิดเวลานี้)
2. เทคนิคแจ้งดีเลย์ไปเรื่อยๆ (เพื่อเซฟความเสียหายให้สายการบินเอง) อาจจะพอถูไถไปได้ ถ้าสนามบินเปิดทั้งคืน หรือมีโรงแรมในสนามบิน/ติดสนามบิน แต่สนามบินนี่มันมีช่วงปิดทำการและไม่มีอะไรให้ไปนอนพักดีๆได้เลย
3. แจ้งแคนเซิลเลย สายการบินจะเสียหายเยอะ (ค่าสล็อต ค่าปรับการจัดการเที่ยวบิน) พวกโลวคอร์สเลยชอบใช้วิธีดีเลย์ไปเรื่อยๆก่อนค่อยแจ้งยกเลิก เสียเงินอยู่ดี แต่ไม่ต้องดีลกับความวุ่นวายที่กราวด์
4. ถ้าแจ้งแคนเซิลเลยในเวลา 19.00-22.30 ผู้โดยสารอาจจะโวยวายทันที และสถานการณ์บานปลาย เพราะยังอยู่ในเวลาทำการ แต่ถ้าแจ้งตอนสนามบินปิด เหมือนได้มัดมือชกผู้โดยสาร ให้เจ้าหน้าที่สนามบินไปจัดการต่อเอาเอง
5. ไม่มีจนท.สายการบินมาดูแลผู้โดยสาร ซึ่งเต็มลำ ไม่ใช่แค่ไม่กี่สิบคน
6. มีปัญหาทีหลัง ก็มาไล่เคลียร์เป็นเคสๆไป ใครหลักฐานครบก็ได้รีฟันด์ ได้ต่อรอง ใครหลักฐานไม่ครบ ไม่เข้าเงื่อนไข สายการบินก็รอดไป ไม่ต้องรับผิดชอบอะไร
7. ส่วนใหญ่ ลูกค้าโมโห จนขี้เกียจตามเรื่อง
8. มักถูกแจ้งให้ได้รับการเยียวยาเป็น เลื่อนเที่ยวบิน+แต้มเข้าบัญชี ซึ่งสายการบินแทบไม่ต้องเสียอะไร เพราะลูกค้าน้อยมากที่จะหาตารางใหม่ได้ลงตัวกับเงื่อนไขสายการบิน
เหตุผลที่เราบอกลา low cost ถาวร ถ้าไฟล์ทยาวกว่า 2 ชม. 😊 มีปัญหาไรมา การบริการหลังการขายคือ บัดซบสุดๆ
ประสบการณ์ที่ผมและผู้โดยสารอีกหลายร้อยชีวิตได้รับจากสายการบิน AirAsia X @airasia @airasiaTH
รอบนี้ผมเดินทางมาประเทศญี่ปุ่นเพื่อทำงานแฟนไซน์ที่โตเกียว รวมถึงงานอื่น ๆ และอยู่เที่ยวต่อกับครอบครัว โดยมีทั้งคุณพ่อ คุณแม่ และทีมงานเดินทางมาด้วยกัน
เที่ยวบินขากลับของผมมีกำหนด Boarding เวลา 19.45 น.
ผมนั่งรออยู่บริเวณหน้าเกทจนถึงเวลา 20.30 น. ตอนนั้นก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะเข้าใจว่าเที่ยวบินอาจจะดีเลย์เล็กน้อย ซึ่งเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ตามปกติ
จนกระทั่งเวลา 21.00 น. มีประกาศแจ้งว่าเครื่องบินมีปัญหาทางเทคนิค จำเป็นต้องให้ทีมช่างเข้าซ่อมแซม และจะแจ้งเรื่องการขึ้นเครื่องอีกครั้งในเวลา 22.00 น.
พอถึงเวลา 22.00 น. ก็มีประกาศให้รอต่อจนถึง 23.00 น.
และเมื่อถึงเวลา 23.00 น. สายการบินก็ประกาศยกเลิกเที่ยวบิน (Flight Cancelled) พร้อมแจ้งให้ผู้โดยสารทุกคนออกจากพื้นที่โดยเร็ว เนื่องจากสนามบินกำลังจะปิดให้บริการ
ตอนนั้นทุกคนยืนงงอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่มีใครทราบเลยว่าต้องทำอย่างไรต่อ ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน หรือสายการบินจะมีมาตรการช่วยเหลือผู้โดยสารอย่างไร
ผมจึงเดินเข้าไปสอบถามพนักงานบริเวณเคาน์เตอร์ว่า
“แล้วพวกเราต้องทำอย่างไรต่อครับ? ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน?”
พนักงานตอบกลับมาว่าไม่รู้ แต่ขอให้พวกเราออกจากพื้นที่ก่อน พร้อมอธิบายว่าเครื่องบินไม่สามารถซ่อมแซมได้ เนื่องจากอะไหล่จะมาถึงในช่วงเช้าของวันถัดไป
สิ่งที่ผมสงสัยมากคือ ถ้าทางสายการบินทราบอยู่แล้วว่าไม่มีอะไหล่ และไม่สามารถซ่อมเครื่องบินให้เสร็จได้ในคืนนั้น ทำไมถึงต้องรอจนถึงเวลา 23.00 น. จึงประกาศยกเลิกเที่ยวบิน?
ถ้าทางสายการบินสามารถแจ้งให้เร็วกว่านี้ เช่น ตั้งแต่เวลา 20.00 น. ผู้โดยสารทุกคนก็ยังพอมีเวลาเดินทางด้วยรถไฟเพื่อออกไปหาโรงแรม หรือจัดการเรื่องที่พักของตัวเองได้ทัน
แต่การประกาศยกเลิกเที่ยวบินในเวลาที่ดึกขนาดนั้น ทำให้ทุกคนแทบไม่มีทางเลือกเหลืออยู่เลย
ผมจึงถามพนักงานต่อว่า แล้วพวกเราต้องออกไปทางไหน แต่พนักงานกลับเดินหลบเลี่ยงไปโดยไม่ได้ให้คำตอบที่ชัดเจน
เมื่อผู้โดยสารจำนวนมากยังคงยืนอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรต่อ ก็มีการปิดไฟและประกาศให้ทุกคนออกจากพื้นที่
หลังจากนั้นผู้โดยสารทุกคนต้องเดินกลับเข้าสู่กระบวนการตรวจคนเข้าเมืองของญี่ปุ่นอีกครั้ง เหมือนกับเพิ่งเดินทางมาถึงประเทศญี่ปุ่น ต้องผ่านการตรวจพาสปอร์ต และไปรอรับกระเป๋าที่สายพาน ซึ่งใช้เวลานานมาก
เมื่อพวกเราได้รับกระเป๋ากันแล้ว กัปตัน นักบินผู้ช่วย และลูกเรือของเที่ยวบินดังกล่าวก็เดินลงมาบริเวณเดียวกัน
ผู้โดยสารจำนวนมากจึงเข้าไปสอบถามว่าเกิดอะไรขึ้น และพวกเราจะต้องทำอย่างไรต่อ
จากที่ผมเห็น ลูกเรือผู้หญิงเดินก้มหน้าเลี่ยงออกไปโดยไม่ได้ให้คำตอบ ส่วนกัปตันและนักบินผู้ช่วยถูกผู้โดยสารจำนวนมากเข้าไปรุมสอบถาม
มีผู้ใหญ่ท่านหนึ่งซึ่งเดินทางมาพร้อมเด็ก ๆ กว่า 100 คน เพื่อเข้าร่วมการแข่งขันหุ่นยนต์ เข้าไปสอบถามกัปตันว่า
“แล้วพวกเราจะทำอย่างไรได้บ้างครับ เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยจำนวนมาก”
กัปตันกลับนิ่งเงียบอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะตอบว่า
“พรุ่งนี้ผมมีงานครับ”
แล้วเดินออกไป
คำถามของผมคือ แล้วผู้โดยสารทุกคนไม่มีงานต้องทำกันเหรอครับ?
ทุกคนต่างก็มีภาระหน้าที่ มีครอบครัว มีตารางงาน และมีเหตุผลที่จำเป็นต้องเดินทางกลับตามกำหนดเหมือนกัน
หลังจากนั้น เหลือเจ้าหน้าที่ชาวญี่ปุ่นอยู่ประมาณ 10 คน เพื่อจัดการกับผู้โดยสารที่ยังตกค้างอยู่ในสนามบิน
แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกลับเป็นการพยายามให้ผู้โดยสารออกจากพื้นที่ มีทั้งการตะคอก การผลักดัน และการบอกให้ทุกคนออกไป
ผู้โดยสารหลายคนพยายามสอบถามว่า
“สรุปแล้วเที่ยวบินของพวกเราจะเป็นอย่างไรต่อ?”
“พวกเราต้องจองตั๋วใหม่เองหรือเปล่า?”
“แล้วตอนนี้พวกเราต้องทำอย่างไร?”
“ทางสายการบินสามารถจัดหาโรงแรมให้พวกเราได้ไหม เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยกว่า 100 คน?”
แต่คำตอบที่ได้รับคือให้ทุกคนออกไปก่อน โดยแจ้งว่าจะมีขนมและที่นอนให้
ผมจึงถามกลับว่า “ที่นอนที่ว่าคือที่ไหนครับ?”
เพราะตอนนั้นเป็นเวลาหลังเที่ยงคืนแล้ว การหาโรงแรมหรือเช็กอินในญี่ปุ่นเวลานั้นเป็นเรื่องยากมาก โดยเฉพาะถ้าไม่ได้จองล่วงหน้า หลายโรงแรมก็ไม่มีพนักงานให้เช็กอินในช่วงดึก ทำให้พวกเราอาจต้องรอจนถึงเช้า
เจ้าหน้าที่ตอบว่าจะมีถุงนอนกับขนมให้ และให้ทุกคนไปหาที่นอนกันเองบริเวณโซนด้านหน้าใกล้ประตูทางเข้าสนามบิน ซึ่งเป็นพื้นที่ที่ไม่ได้ปิดให้บริการ
แต่บริเวณนั้นอากาศหนาวมาก
ผมจึงเดินแหวกกลุ่มผู้โดยสารเข้าไปถามเจ้าหน้าที่เป็นภาษาอังกฤษว่า
“If you had kids, or if we were your family, would you let us sleep on the floor in this freezing weather?“
notpunpun retweeted
ค่ายเกาหลีมันเลี้ยงเด็กระบบปิดไง ต้องซ้อมจนดึก ต้องไปอยู่หอพักของเทรนนี จัดตารางทุกอย่างจนแน่น จนไม่มีเวลาไปเรียน ทำเหมือนกลัวว่าถ้าเด็กไปเรียนหนังสือแล้วจะไม่ตั้งใจซ้อม และ ค่ายก็ตั้งใจแบบนั้นอยู่แล้ว การที่เด็กไม่ได้เรียน ทำให้เด็กไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากยอมอยู่ใต้สัญญาการเป็นไอดอล นี่เป็นการกดดันเลยแหละว่าถ้าไม่ได้เดบิวไม่ได้ดังขึ้นมาคือหมดอนาคตแน่ เพราะไม่มีการศึกษาติดตัว ทำให้ทุกคนต้องพยายามหนักมาก
แต่ค่ายไทยมันไม่ได้เป็นแบบนั้น มันไม่ได้เป็นระบบปิดที่ว่าทุกคนต้องอยู่หอและทำทุกอย่างร่วมกัน24ชั่วโมง ดาราไทยทุกคนมีชีวิตของตัวเอง ไปเรียนหนังสือคือเรื่องปกติมาก (ซึ่งค่ายเองบางทีก็เอาตรงนี้ไปใช้ประโยชน์เหมือนกัน เช่นทำรายการเกี่ยวกับการศึกษา หรือ จัดอีเว้นงานเรียนจบของศิลปิน) ว่าไปนี่แทบไม่เคยเห็นดาราคนไหนไม่จบมหาลัยอ่ะ
めっちゃ女の子。
男の子になるフリすらしてない。
⋱ 15秒予告解禁 ⋰
アメリカ育ちの高校2年生・芦屋瑞稀は、
憧れの走り高跳び選手・佐野泉に会うため、
男のふりをして全寮制の男子校・桜咲学園へ転入する!
ところが、ようやく会えた佐野は
なんと高跳びを辞めてしまっていた……。
瑞稀を待っていたのは、中津秀一をはじめとする超個性豊かな桜咲学園の仲間たち!
秘密の男子校生活は、恋に、友情に、毎日が大騒ぎ!
今、一度きりの青春が走り出す――!🌸
◎オープニング主題歌:CIRRA「CHE.R.RY」(Sony Music Labels Inc.)
作詞・作曲:YUI/編曲:FAST LANE
【CIRRA】
E-girls二代目リーダー佐藤晴美がプロデューサーを務めたオーディション番組『ガルバト –GIRLS BATTLE AUDITION-』から生まれた10人組ガールズグループ。2026年11月発売の3rd EP「Snow Dress / I like it」ではボーカルとダンスそれぞれにフォーカスした楽曲を披露し話題となる。
◎エンディング主題歌:龍宮城「すきだから」(Sony Music Labels Inc.)
作詞:Ray/作曲:KEIGO/編曲:Taka Perry
【龍宮城】
日本テレビ“スクール型”オーディション番組『0年0組 -アヴちゃんの教室-』から誕生した、7人組の「オルタナティブ歌謡舞踊集団」。2027年2月には京王アリーナTOKYOでの2DAYS公演を控える。
📺 12.5(土)スタート 毎週土曜14:30〜 日本テレビ
🎫 2027年2月〜 大阪・愛知・東京で舞台上演
→キャスト先行受付中!11.23(月・祝)23:59まで
#ハナドラ #ハナステ
notpunpun retweeted
โฆษณาเมื่อ 18 ปีที่แล้ว คนขำแบบตลกๆ และตอนนี้ก็กลายเป็นเรื่องตลกร้ายของคนไทยไปแล้ว 😢
สิ้นคิดชิบหาย ลงทุนหน่อยก็ไม่ได้ พอแต่งเมียก็ค่อยๆ ดูด โถ่ถัง โชคดีของผู้หญิงแระ ที่ผู้ชายมันโง่
ผู้หญิงสั่งกาแฟแก้วละ 110 บาท เขาบอกว่าแพง จะลงเขาไปซื้อแก้วละ 28 บาทมาให้แทน
แต่สเปกเมียของเขาคือ สวย เป็นคนในเมือง บ้านมีฐานะ
หนึ่งชั่วโมงก่อน เขายังนั่งยองๆ นวดข้อเท้าที่พลิกให้เธออยู่เลย
ผู้ชายชื่อ หลี่ชุน อายุ 26 เงินเดือนราว 38,000 บาท เก็บเงินไว้ 500,000 บาทเพื่อแต่งเมีย
ผู้หญิงชื่อ ถิงถิง อายุ 22 เป็นหมอตรวจสุขภาพ สวยและอ่อนโยน
เพิ่งเจ็บมาจากความรักครั้งก่อน เธอแค่อยากเจอคนที่จริงใจและมีความรับผิดชอบ
วันที่เจอกัน หลี่ชุนเห็นถิงถิงก็หน้าแดง พูดจาติดๆ ขัดๆ
แล้วเขาก็เป็นคนชวนเองว่า ไปนั่งร้านกาแฟบนเขากัน
ระหว่างทาง เขาคอยถามเรื่องฐานะทางบ้านกับงานของถิงถิงไม่หยุด
พอรู้ว่าบ้านเธอฐานะดี เขาก็กระตือรือร้นขึ้นมาทันที
ถิงถิงข้อเท้าพลิก เขารีบนั่งยองๆ นวดให้
ขนาดเพื่อนสนิทของถิงถิงยังคิดว่า ผู้ชายคนนี้ก็ดีนะ
ตากแดดปีนเขาอยู่หนึ่งชั่วโมง ทั้งสามคนก็ขึ้นไปถึงยอด
ถิงถิงสั่งอเมริกาโน่เย็นหนึ่งแก้ว 23 หยวน (ประมาณ 110 บาท)
ก็ร้านนี้ เขาเป็นคนเลือกเองนี่
หน้าหลี่ชุนเปลี่ยนสีทันที
”23 เลยเหรอ? เดี๋ยวผมลงไปซื้อข้างล่างให้ดีกว่า ข้างล่างขวดละ 6 หยวนเอง“
ถิงถิงอึ้งไป แต่ก็ยังหาทางลงให้เขา
”งั้นเปลี่ยนเป็นอันที่ถูกที่สุดก็ได้“
เขาก็ยังว่าแพง
แล้วทิ้งถิงถิงไว้ หันหลังจะเดินลงเขา
ต่อมาทีมงานเกลี้ยกล่อมอยู่นาน เขาถึงยอมซื้อให้หนึ่งแก้ว
ก่อนสั่ง เขาถามถิงถิงอยู่นั่นว่าอยากดื่มอะไร
แต่พอหันไปสั่ง กลับสั่งอเมริกาโน่ร้อน ไม่ใส่น้ำตาล
ปีนเขากลางแดดมาตั้งชั่วโมง
เธออยากได้เย็น เขาสั่งร้อน
ถิงถิงพูดว่า
”สิ่งที่ฉันพูด คุณไม่เคยใส่ใจเลย“
แต่หลี่ชุนกลับคิดว่าตัวเองต่างหากที่น่าเห็นใจ
”กาแฟสำหรับผม รสชาติก็เหมือนกันหมด
20 กว่าหยวน ข้างล่างซื้อได้ตั้ง 3 ขวด“
ในสายตาเขา ถิงถิงต่างหากที่วัตถุนิยม
เขาวางแผนชีวิตหลังแต่งงานไว้แล้วด้วยซ้ำ
ค่าใช้จ่ายในบ้านห้ามเกินเดือนละ 4,700 บาท
สกินแคร์ห้ามใช้ของแพง
เสื้อผ้า สองสามเดือนซื้อสักชุดก็พอ
สุดท้าย เขายังสงสัยต่อหน้าถิงถิงว่า ทะเบียนบ้านของเธออยู่ในเมืองจริงหรือเปล่า
เมียที่เขาต้องการ: สวย รวย เป็นคนในเมือง ช่วยดันเขาให้ไปได้ไกล
ความจริงใจที่เขาให้: แม้แต่กาแฟแก้วละ 110 บาทยังไม่ยอมจ่าย
ประหยัด คือโหดกับตัวเอง
เห็นแก่ได้ คือโหดกับคนอื่น
ความอ่อนโยนตอนนั่งลงนวดข้อเท้า
กับหน้าบึ้งตึงบนยอดเขา
จริงๆ แล้วคือการดีดลูกคิดแบบเดียวกัน
ผู้ชายแบบนี้
คุณว่าเขาเป็นคน ”รู้จักเก็บ“ หรือ ”เห็นแก่ได้“?
notpunpun retweeted
🍨 #Priscillaicecream
🍴30 - 80 บาท/สกูป
🥾 MRT อิสรภาพ, ท่าเรือวัดอรุณ, สาย 57
🌳 เปิดทุกวัน สาขา 1 08:00 / สาขา 2 10:00
notpunpun retweeted
As a lawyer, stuff like this from the math world is always so bizarre to me. The legal field is basically just inferences all the way down. You could show 3 or 4 repetitions of the same pattern and a court is going to just go "Yeah unless I see otherwise we are gonna just assume the pattern is true." With this level of reasoning, we will sentence people to death.
Meanwhile mathematicians are like "Ok yeah so the pattern has been repeated 10,000 times without error, but what if when we pass 10^10000 numbers change colors and the pattern stops working?" And everyone in math is like "Fuck, I guess it's not really a pattern." Then someone writes it on a blackboard and tells the world that if you can prove the pattern that has never been disproved can be proven they will pay that person $1,000,000. Also, no human alive can imagine a scenario in which this proof will make a meaningful difference to society.
For those who dont know what Reimann Hypothesis means :
Prime numbers (2, 3, 5, 7, 11…) are the building blocks of all numbers, and up close they seem to pop up completely randomly. However, if you zoom way out, we actually have a smooth formula that estimates roughly how many primes exist up to any huge number and it’s just never exact.
In 1859, a mathematician named Bernhard Riemann found a way to turn the prime numbers into a 2D map filled with special "zero" points, where each point acts like a wave that controls how far off our estimate can get.
The Riemann Hypothesis is the claim that every single one of those special points lines up on one exact straight line, with zero exceptions, all the way to infinity. If that’s true, it guarantees that prime numbers never clump up or vanish in weird ways and they stay spread out as cleanly and evenly as random coin flips, forever.
notpunpun retweeted
เวลาอ่านทวิตแฟนอินเตอร์เถียงกันเรื่องเชื้อสายละรู้สึกได้ว่าเขาหลอกตัวเองว่าดาราศลปที่ตามเป็นจีน100% แค่เกิดและโตในไทยเฉยๆเพื่อความสบายใจในการติ่งต่อ ทำใจติ่งคนไทยไม่ได้ขนาดนั้นแหละ เวท
notpunpun retweeted
یکی این پرامپتو به کلاد داده، و نتیجهش خیلی جالبه!
«یه وبسایت بساز که اول شبیه یه سایت مارکتینگ معمولیه. اما با اسکرول کردن کاربر، سایت به تدریج عجیبتر و غیرعادیتر میشه. در آخر باید کاملا وحشتناک بشه؛ مثل صحنهای که مستقیم از یه فیلم ترسناک اومده»
jikol1906.github.io/Hearthly…
notpunpun retweeted
กูอุ้มท้องมาตั้งหลายเดือน มึงให้ลูกปีนไม่ถึงนาทีมาบ่น
รู้เลยบ้านนี้ใครใหญ่สุด
เมื่อพ่อเสือรำคาญลูกน้อยที่ ขึ้นมาเปลี่ยนสายเล่นบนตัว เลยเผลอคำรามใส่
เมื่อแม่เสือเห็นพฤติกรรมนี้ ก็เลยตะคอกใส่พ่อเสีย คำเดียวสั้นสั้น แต่ทำให้พ่อเสือถึงกับ คอตก
Readers added context they thought people might want to know
Original poster on TikTok (@novarelay.animals) marked this video as AI-Generated.
vt.tiktok.com/ZSs1B5dFt/
notpunpun retweeted
และนี่คือเรื่องราวของหอยเม่น 🤣
Replying to @MyONE172806
ชั้นชอบแก๊งหอยเม่นหอยม้าหอยมั่วเป็นพิเศษ เพราะวีรกรรมที่จึ้งใจ 55555555555555












































































