پوشیده (@pushideh) header
پوشیده (@pushideh) profile picture

ـ𝙿𝚞𝚜𝚑ـیده در فلسفه، ادبیات، واژه‌ها‌ و خاورمیانه

Joined November 2015
Photo by پوشیده (@pushideh)Photo by پوشیده (@pushideh)Photo by پوشیده (@pushideh)Photo by پوشیده (@pushideh)Photo by پوشیده (@pushideh)Photo by پوشیده (@pushideh)Photo by پوشیده (@pushideh)Photo by پوشیده (@pushideh)Photo by پوشیده (@pushideh)Photo by پوشیده (@pushideh)
کاش یکی از مترجمان فرانسه، که دستی بر آتش فلسفه هم داره، این اثر رو ترجمه کنه. به‌ویژه که ترجمه‌ی انگلیسی هم نداره. با این‌که با ترجمه‌ی هوشواره احتمالا بخش اندکی از مطالب این کتاب رو درک کردم، اما باز هم برام اندیشه‌برانگیز بود و یکی از کتاب‌های خوندنی درباره‌ی «مرگ».
2
13
277
از همان دم که کسی زاده شده و زیسته است، همیشه چیزی از او باقی خواهد ماند، حتا اگر نتوان گفت چه؛ از این پس دیگر نمی‌توانیم چنان رفتار کنیم که گویی این شخص به‌طور کلی ناموجود است یا هرگز نبوده است. تا ابدالآباد باید این «بوده‌بودنِ» رازآمیز را به حساب آورد. —ولادیمیر یانکلویچ —مرگ
1
5
165
جواد باشید و ظریف.🕺
سیما باشید و تیرانداز. 🏹
3
138
آدمی هستی را دریافت کرد بی‌آن‌که آن را خواسته باشد، و چه کسی می‌توانست بخواهد، وقتی هنوز حتا کسی نبود که بخواهد؟ سپس از او خواسته شد این هدیه را که هرگز در پی‌ش نبوده، اما سرانجام به آن دل بسته بود، پس بدهد؛ کسی پدیدار شد تا سپس برای همیشه ناپدید شود؛ ↓
1
1
7
282
↑ کسی رنج کشید، امید بست، حسرت خورد، سپس بی‌آن‌که ردی بر جای بگذارد نیست شد. —ولادیمیر یانکلویچ —مرگ
3
65
پرسمان: اگه قرار بود جای سه کتاب ‹دین و زندگی› مدرسه، سه کتاب ادبی جایگزین بشه، شما چه کتاب‌هایی رو پیشنهاد می‌کردید؟
10
17
1,269
روحِ متافیزیکی در شگفت‌زده‌شدن از چیزی است که کم‌ترین شگفتی را برمی‌انگیزد. برای شگفت‌زده‌شدن از ماجرایی خارق‌العاده، رویدادی استثنایی یا دیداری نامتعارف، نیازی نیست فیلسوف باشیم؛ اما برای آن‌که معمولی‌ترین وجودِ روزمره و ↓
1
1
15
344
↑ این‌که‌هستیِ هستیِ عریان به‌طور کلی، و واقعیتِ جهانِ بیرونی را شگفت‌انگیز بیابیم، باید فیلسوف بود. —ولادیمیر یانکلویچ —مرگ
6
96
خانمه به آقائه می‌گفت: «خواستم با حرف زدن باهات، به خودم جایزه بدم». توی این عصر «من ام، من ام» کردن‌ها، واقعا بعضی‌ها چقدر عاشقی بلد اند و ماها چقدر نابلد ایم.
23
401
در دل هر جاذبه‌ی اروس، دافعه‌ی ثاناتوس خفته است و آن‌گاه هویدا می‌شود که میل' سخت در آغوش کشیده می‌شود. در پس هر ارضای لبریزانه‌ی میل، نقاب اروس برمی‌افتد و چهره‌ی پوزخندزننده‌ی مرگ رعشه بر اندامواره‌ی میل‌ورز می‌اندازد.
1
18
706
باور نمی‌کردم که دیوانه نباشی؛ و حالا باور نمی‌کنند که دیوانه نباشیم.
کتاب موردعلاقه‌ات رو توی ۱۲ کلمه یا کمتر توصیف کن، بدون گفتن اسمش. بقیه باید حدس بزنن کدوم کتابه! ما شروع می‌کنیم: وقتی زمان مرگش رسید، تازه پرسید: «یعنی زندگی کردم؟»
2
14
719
مرگ نامشروع است و نباید رخ دهد؛ و مرگ واقعی‌ترینِ واقعیت‌هاست. مرگ رسوایی است و بااین‌حال پدیده‌ای عادی است. برگشت‌ناپذیریِ وجودی که آغاز شده و نباید هرگز پایان یابد، با برگشت‌ناپذیریِ پوچِ نیست‌شدن برخورد می‌کند. —ولادیمیر یانکلویچ —مرگ
1
37
559
«ترجمه‌شده توسط هوشواره» ترجمه‌ی هوشواره:
14
412
برادرم عکس‌های گوشی قدیمی‌ش رو برام فرستاده. اینی که ناغافل توی مرخصی سربازی ازم گرفته، برام حال و هوای نیماطوری داره.
16
273
خاطره‌ها در صندوقچه‌ی حافظه زندانی‌اند، همان‌گونه که عطر در شیشه محبوس است؛ هنگامی که صندوقچه شکسته شود، خاطره‌ها از رنج به این سو و آن سو همچون پروانه‌هایی سرگردان پرواز می‌کنند. —ولادیمیر یانکلویچ —مرگ
24
472
حس مارسل توی ‹در جست‌وجو…› رو دارم، وقتی برای نخستین‌بار وارد محفل اشرافی دو ویلپاریزیس شد و دو گرمانت رو دید. من هم دیگه جزو اعیان و اشراف شدم. :) مدت‌ها بود می‌خواستم واسه خودم ساعت بخرم. هیچی دیگه، بی‌خیال‌ش شدم. پول‌ش رو دادم این‌ها رو گرفتم. شاید که چو وابینی...
23
1
149
3,563
میل در نبود خودآگاهی:
可惜隔着玻璃🙈🙈
12
1,954
‹گردن‌کشی› مگه متضاد ‹گردن‌نخی› نیست؟
Replying to @pushideh
بیشتر برابر «گردنکشی» است.
1
2
382
هنگامی که بازمانده‌ی دوزخ می‌پذیرد ناگفتنی را روایت کند، نباید چندان به روایت‌هایش گوش داد؛ بیش‌تر باید به سکوت‌هایش گوش سپرد. —ولادیمیر یانکلویچ —مرگ
19
414
پوشیده retweeted
در انتهای شاخه "شکوفه" انکار انتهاست یدالله رویایی
1
2
53
689