Risenge

12 Nisan'da kulüpten ayrılma sebebim ödeme problemleriydi. Kulüpteki tek muhattap olarak doğal bir şekilde oyuncusundan koçuna, tasarımcısından sosyal medyacısına herkesten günde onlarca mesaj alıyordum. Önceki iki kulübümden de ödemelerin sürekli gecikmesinden dolayı ayrılmış biri olarak bu durumun burada tekrarlanmasını istemediğimi işe başlarken de belirtmiştim zaten. Sektörün içerisindeki herkes bilir ki ödemeler gecikir. Keşke gecikmese ama maalesef bu durum böyledir. Fakat bana bu gecikmelerin kulübün parası olmadığı için değil, farklı bir problemden dolayı gerçekleştiği ve bir süre daha bu şekilde gideceği iletilince ben de tek şartım yerine getirilmediği için ayrılmak istedim. 16-18 yaşındaki gençlerin bu işi yaparak kazandığı (çok da büyük olmayan) paralar çok ama çok kıymetli. Ailesine destek olan var, borç ödeyen var, kendi hayatını idame etmeye çalışan var, ailesini espora ikna etmek adına o paraya ihtiyaç duyan var. Bugün 8 mayıs ve bildiğim kadarıyla hala daha kulüpte kimse hak edişini alabilmiş değil. İşin üzücü yanı kimseye hiçbir şekilde bir tarih verilmiyor, ben 20 nisandan beri mesajlarıma yanıt alamıyorum, ajansım da ne maaşını alabiliyor ne de yanıt. Şubat ayının maaşlarından sonra ödemesi yapılan olmadı diye biliyorum. Asıl sorun net bir yanıt verilmemesi, olayın doğallaştırılmaya çalışılması ve önemsenmemesi. 3 yılda çok fazla sorun yaşadım, ama böylesini görmedim. Bir menajer olarak bu tarz durumlar kariyerime ciddi zarar veriyor. Oyuncumun babası beni arayıp bilgi alıyor. O kızı üzülüyor diye üzgün, ben hem oyuncuma hem mahcubiyetime üzgünüm, konuşuyoruz ama elimden hiçbir şey gelmiyor. Ben bunları yaşamak için yapmıyorum bu mesleği. İnsanlar bana güvenip, projeme inanıp götürdüğüm teklifi kabul ediyorlar fakat elimde olmayan sebeplerle bunları yaşıyoruz. Bundan sonra ne bu tarz bir oluşumda yer alırım, ne de kendi kariyerimi başkaları için riske atarım.