runn | 🪐 (@runnn_m) header
runn | 🪐 (@runnn_m) profile picture

Always #หลิงออม แบบมีสติ

Joined July 2018
Photo by runn | 🪐 (@runnn_m)Photo by runn | 🪐 (@runnn_m)Photo by runn | 🪐 (@runnn_m)Photo by runn | 🪐 (@runnn_m)Photo by runn | 🪐 (@runnn_m)Photo by runn | 🪐 (@runnn_m)Photo by runn | 🪐 (@runnn_m)Photo by runn | 🪐 (@runnn_m)Photo by runn | 🪐 (@runnn_m)Photo by runn | 🪐 (@runnn_m)
จะฟ้าลดาหรือตะวัน ก็สู้หลิงหลิงคองไม่ได้เลยสักคน คนที่อ่อนโยนขนาดนี้น่ะ 🥹
219
แม้จะน้อยอกน้อยใจอยู่บ้างที่ไม่เคยมีโชคลาภกับเขาบ้างเลย แต่รู้แบบนี้แล้วก็อยากขอบคุณเหมือนกันนะ ที่ยังสุขภาพแข็งแรง หาเงินด้วยความสามารถของตัวเองได้อยู่อย่างเต็มที่ มีคนที่รัก มีคนให้รัก 🥹 จริงๆ เทวดาก็คงอวยพรอยู่แหละ แต่เป็นในรูปแบบนี้แทน
การถูกรางวัลที่1 เป็นเรื่องที่น่าดีใจและยินดี แต่ทุกคนเคยได้ยินคำว่า มันจะต้องมีสิ่งที่ต้องแลกไหม? แล้วเชื่อเรื่องแบบนี้กันไหม ? ลุงของเรา ญาติแท้ๆเลย เคยถูกรางวัลที่1 ยุคที่ รางวัลที่1ได้4 ล้าน ในระยะเวลาสองปี แม่พี่สาวพี่ชายของแก เสียชีวิตหมด ด้วยโรคร้าย ตัวแกหลังถูกไม่นาน ตังหมด ไปทำงาน ตปท. แต่ได้กลับไทยด้วยโรค เรียกไม่ถูก ที่เป็นเกล็ด ตัวลอก แดง กัดกินมือ หัว ไปหมด เพราะไปทำงานเกษตร น่าจะยาแรง ทุกวันนี้ก็มารักษาตัวอยู่บ้าน เข้าออกรพ.บ่อยๆ
3
4
1,737
runn | 🪐 retweeted
สังคมการทำงานที่ดี ไม่ใช่สังคมที่ทุกคนรักกัน แต่คือสังคมที่ต่างคนต่างรู้หน้าที่และไม่ก้าวก่ายกัน
3
1,110
3
898
32,697
โลโล่ก็ไม่มีใครอยู่ข้างในนะคะ อันนี้กายวิภาคของน้องค่ะ
เกิด topic ว่า ดารารู้ปะว่าคนในมาสคอตข้างนอกชุดเป็นใคร นี่บอกไม่น่ารู้ ถ้ารู้จะไม่อินความเป็นเด็ก ความเป็นลูก เป็นครอบครัวนะ น่าจะผู้ดูแลเท่านั้นแหละที่รู้ แล้วก็มีคำถามต่อคือเวลาใส่ชุดมาสคอตก็ต้องเป็นหลานคนนั้นตลอดเวลาแม้หลังกล้อง จบงานถอดชุดออกถึงเป็นตัวเองได้แบบนี้ใช่ปะ ก็คืองานที่ต้องใช่สติสุด งานไม่ใช่แค่สวมชุดไปเดินด้องแด้ง ต้องสวมจิตวิญญานคาแรคเตอร์ด้วย ฉนั้นการที่หลานคนใดคนหนึ่งโดยเฉพาะคนที่พูดได้ป่วย เลยไม่มีทางหาคนมาแทนได้เลย ย่ายายมันจำได้
14
1,285
29
2,085
72,692
เหนื่อยจนเวียนหัว หรือเวียนหัวเพราะฝุ่นหว่า
27
ขอมือหน่อยได้ไหมอากาศหนาวๆ ไม่ชอบเลย
23
โดนหลอกให้ออกหน้า อาศัยว่าเราเป็นเด็กมีความสดใจกล้าพูดตรง เรียกร้องสิทธิแล้วก็ปฏิเสธขอบเขตที่มันเกินเลย ผลสรุปทุกคนได้ประโยชน์เกิดความเปลี่ยนแปลง ส่วนตัวเราโดนบีบให้ออกเพราะว่าเขามองว่าเราคุมไม่ได้และก้าวร้าว ในโลกความเป็นจริงเก่งอย่างเดียวไม่พอ ต้องเหลี่ยมดีด้วย
เคยมีประสบการณ์ทำงานที่ทำให้รู้ว่าโลกของผู้ใหญ่มันไม่ง่ายอย่างที่คิดไหม?
4
2,398
37
1,579
65,392
ธนาคารสุ่มเสี่ยงจะโดน cyberattack ทั้งโลกนะครับ ยังไงระวังกันไว้ก็ดีเช่นถอนเงินสดเก็บไว้ บันทึกยอดคงเหลือให้ดี ฯลฯ
16
14,748
152
8,938
969,572
runn | 🪐 retweeted
ความน่าเชื่อถือคือหายไปเยอะ ตั้งแต่โดนอีกแบรนด์แฉว่าก็อปสูตรเขาไปทั้งพวง
ใครทานอยู่เช็คกันด้วยนะคะ ต้นโพสต์ออกมาให้ข้อมูล Dr.pong Fiber Xs lot.9970 ผลิตวันที่ 28/9/26 สินค้ามีปัญหา ‼️ ตัวยาไม่ละลายในกระเพาะอาหาร จะเป็นเม็ดออกมาเลยเวลาถ่าย ยิ่งถ้าใครกินน้ำน้อยผมว่าจะอันตรายมากๆ เพราะ มันอาจอุดตันในลำใส้ได้นะครับ‼️ “ปล.ผมมีสองล๊อต ได้ลองเอาอีกล๊อต มาลองแล้วแค่40นาทีเปลือกนอกก็ละลายจนเม็ดบุกด้านในพองออกมา แต่ล๊อตที่มีปัญหา สองวันแล้วพองแค่เปลือกนอกยังเป็นเม็ดปกติ“ #ผู้บริโภค
12
12,474
48
6,054
857,984
ชอบเรื่องนี้มาก เสียดสีสังคมไทยขั้นสุด นักแสดงโคตรเก่ง
"ฉันไม่เคยเห็นด้วยกับการกระทำของรุ้ง แต่ถ้าฉันไม่มีรุ้ง ฉันก็คงจะเป็นคนไข้อีกคนหนึ่งของหมอ" มธุสรพูดประโยคนี้กับจิตแพทย์ในละครเรื่อง #ล่า หลังจากหมอค้นพบว่า ผู้หญิงที่นั่งอยู่ตรงหน้าไม่ได้มีเพียงบุคลิกของมธุสรที่เธอคุ้นเคย แต่ยังมีอีกบุคลิกหนึ่งชื่อ “รุ้ง” ฉากนี้น่าสนใจมาก เพราะหมอไม่ได้ถามเพียงว่า "รุ้งเป็นใคร" แต่พยายามทำความเข้าใจว่ารุ้งเข้ามามีบทบาทในชีวิตมธุสรได้อย่างไร เมื่อหมอถามว่ารุ้งจะออกมาตอนไหน รุ้งตอบอย่างไม่สะทกสะท้านว่า “เวลาที่อีสรมันทนไม่ได้ ฉันก็ออกมาแค่นั้นเอง” เธอยกตัวอย่างเวลาที่มธุสรตกใจมาก เจอสุนัขตัวใหญ่ หรือพบคนแปลกหน้าที่น่ากลัว คำตอบนี้ทำให้รุ้งน่าสนใจขึ้นมาทันที เพราะรุ้งไม่ได้ปรากฏเฉพาะเวลามธุสรต้องการแก้แค้น แต่ยังออกมาในสถานการณ์ที่มธุสรรู้สึกกลัวหรือรับมือไม่ไหว คนที่เคยดู ล่า คงจำฉากที่มธุสรพูดคุยกับรุ้งผ่านกระจกได้ รุ้งเป็นผู้หญิงที่แข็งกร้าว มั่นใจ และพร้อมทำสิ่งที่มธุสรไม่กล้าทำ เธอตำหนิความอ่อนแอของมธุสร และพยายามโน้มน้าวว่าคนที่ทำร้ายสองแม่ลูกสมควรได้รับการแก้แค้น แต่ฉากพบจิตแพทย์ทำให้เราเห็นว่า รุ้งอาจไม่ได้เป็นเพียงด้านมืดหรือความพยาบาทที่ถูกเก็บกดไว้ ลองย้อนกลับไปดูสิ่งที่มธุสรเผชิญ เธอพยายามพาลูกออกจากชีวิตคู่ที่มีความรุนแรง แต่กลับต้องเผชิญเหตุการณ์ที่ 2 แม่ลูกถูกทำร้ายอย่างโหดร้ายแบบที่ชีวิตผู้หญิงคนนึงเกินจะรับไหว แม้พยายามเรียกร้องความยุติธรรม เธอก็ยังไม่สามารถกลับไปใช้ชีวิตอย่างปลอดภัยได้ ในอีกช่วงหนึ่งของฉากพบแพทย์ มธุสรเล่าทั้งน้ำตาว่า “ทุกวันนี้ฉันยังได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือของลูกอยู่ทุกคืน แล้วฉันก็ช่วยอะไรลูกไม่ได้” เหตุการณ์ผ่านไปแล้ว แต่ความทรงจำในวันที่เธอไม่สามารถช่วยลูกได้ยังตามรบกวน ในทางจิตวิทยา ความทรงจำที่ย้อนกลับมารบกวนเช่นนี้อาจสัมพันธ์กับผลกระทบจากบาดแผลทางใจ (psychological trauma) โดยเฉพาะความทรงจำที่ไม่ต้องการให้กลับมาแต่ยังเกิดขึ้นซ้ำ ๆ เมื่อมองจากสิ่งที่มธุสรเผชิญ คำพูดของรุ้งที่ว่า “เวลาที่อีสรมันทนไม่ได้ ฉันก็ออกมา” จึงมีความหมายมากขึ้น รุ้งอาจเป็นวิธีที่ละครใช้แสดงตัวตนซึ่งออกมารับมือกับความกลัวและความเจ็บปวดที่มธุสรรู้สึกว่าตัวเองไม่อาจทนได้ แต่ปัญหาคือ รุ้งไม่ได้เพียงเผชิญความกลัวแทนมธุสร เธอยังพยายามเปลี่ยนความกลัวและความเจ็บปวดให้กลายเป็นเหตุผลสำหรับการใช้ความรุนแรงด้วย รุ้งจะตำหนิมธุสรว่าอ่อนแอ และผลักดันให้เธอตอบโต้คนที่ทำร้าย สิ่งที่เกิดขึ้นจึงไม่ใช่แค่การปลุกความโกรธ แต่เป็นการเปลี่ยนความหมายของคำว่า “เข้มแข็ง” และ "ความอดทนและพยายามปกป้องลูก" ให้กลายเป็นความตอบสนองกลับด้วยความรุนแรง ในทางจิตวิทยา สิ่งนี้เชื่อมโยงกับแนวคิด Moral Disengagement โดยเฉพาะการสร้างเหตุผลให้การกระทำที่ขัดกับคุณค่าทางศีลธรรมของตัวเองดูเป็นสิ่งที่ยอมรับได้ รุ้งไม่ได้พยายามทำให้มธุสรเชื่อว่าการฆ่าคนเป็นเรื่องถูกต้องเสมอไป แต่พยายามทำให้เชื่อว่าคนกลุ่มนี้สมควรได้รับการแก้แค้นและควรได้รับผลจากการกระทำเช่นกัน และทำให้ความรุนแรงถูกอธิบายใหม่ให้ดูเหมือนเป็นการทวงคืนความยุติธรรม แต่ละครไม่ได้ทำให้มธุสรยอมรับเหตุผลของรุ้งทั้งหมด เมื่อหมอถามว่ามธุสรเกี่ยวข้องกับคดีฆาตกรรมสามีเก่าและคนในแก๊งร่วมอาสาหรือไม่ มธุสรพูดถึงความเจ็บปวดที่เธอเผชิญ ก่อนยอมรับว่าไม่เคยเห็นด้วยกับการกระทำของรุ้ง ความน่าสนใจคือ "ความขัดแย้งในตัวเองของมธุสร" เธอรู้ว่ารุ้งทำอะไร และยังตัดสินได้ว่าสิ่งนั้นผิด แต่ในเวลาเดียวกันกลับรู้สึกว่าตัวเองขาดรุ้งไม่ได้ มธุสรไม่ได้สูญเสียความสามารถในการแยกถูกผิด แต่เธอรู้สึกว่ารุ้งช่วยให้ตัวเองรับมือกับชีวิตที่เต็มไปด้วยความกลัวและความเจ็บปวดได้ การมีรุ้งหมายความว่า..มธุสรเป็นโรคหลายอัตลักษณ์ หรือ Dissociative Identity Disorder (DID) หรือไม่? การวินิจฉัย DID ต้องพิจารณาองค์ประกอบอื่นร่วมด้วย รวมถึงช่องว่างของความทรงจำที่เกิดซ้ำ ซึ่งข้อมูลจากฉากเหล่านี้ยังไม่เพียงพอจะยืนยันโรคดังกล่าว และผู้มี DID ก็ไม่ได้จำเป็นต้องมีพฤติกรรมรุนแรงเหมือนที่ละครนำเสนอ สิ่งที่ทำให้ฉากพบแพทย์สะเทือนใจจึงไม่ใช่เพียงการเปิดเผยว่ามธุสรมีรุ้งอยู่ด้วย แต่เป็นช่วงที่มธุสรกลับมาเป็นตัวเอง ร้องไห้ และพูดถึงเสียงร้องขอความช่วยเหลือของลูกที่ยังตามหลอกหลอนเธอทุกคืน เราจึงเห็นทั้งผู้หญิงที่พยายามทำตัวให้แข็งแกร่งจนพร้อมฆ่าคน กับแม่คนหนึ่งที่ยังเจ็บปวดกับวันที่ตัวเองช่วยลูกไม่ได้ในฉากเดียวกัน มธุสรเชื่อว่ารุ้งช่วยให้เธออยู่รอด แต่การแก้แค้นของรุ้งกลับกำลังพาเธอออกห่างจากชีวิตที่เธออยากกลับไปมี และนี่อาจเป็นความเจ็บปวดอีกชั้นหนึ่งของมธุสร ที่ฉากพบจิตแพทย์ทำให้เราเห็นได้ชัดกว่าฉากแก้แค้นเสียอีก #ละครล่า #จิตวิทยา #บาดแผลทางใจ #พฤติกรรมมนุษย์ #มธุสร #DID
1
2
262
runn | 🪐 retweeted
หัวหน้าบางคนโชคดีที่มีลูกน้องที่รับผิดชอบสูง จนอาจไม่เคยรู้เลยว่า ที่งานทุกอย่างเดินหน้าได้ ไม่ใช่เพราะตัวเองบริหารเก่ง แต่เพราะลูกน้องมีความรับผิดชอบมากพอต่างหาก
42
20,175
230
10,561
519,844
ตอนสุขภาพดีคนมักจะลืมว่า การหายใจปกติ/กินข้าวแล้วไม่อ้วก/ขับถ่ายได้ด้วยตัวเอง เป็นสิ่งที่มีค่ามากๆเลย
คิดว่ามีเรื่องอะไรที่หลายคนมองข้าม แต่จริงๆแล้วสำคัญกับชีวิตมากบ้างมั้ยคะ
20
21,893
130
15,046
537,651
runn | 🪐 retweeted
ทำงานในโรงฆ่าสัตว์มา 5 ปี จะบอกความลับให้ฟัง สัตว์พวกนี้จะรู้หมดว่าวันไหนตัวเองจะต้องตาย ฉันทำงานในโรงฆ่าสัตว์มา 5 ปีเต็ม ทุกวันต้องคลุกคลีกับหมู วัว แกะ เห็นสัตว์เกิดและตายจนนับไม่ถ้วน บอกตรงๆจากใจเลย ก่อนเข้าวงการนี้ ฉันก็เหมือนคนทั่วไป คิดว่าสัตว์คงกินนอนไปวันๆมึนๆงงๆ จนตายไปโดยไม่รู้เรื่องรู้อะไร สัตว์จะไปเข้าใจเรื่องความตายได้ยังไง แต่พอผ่านมา 5 ปี ฉันสังเกตแววตาและการเคลื่อนไหวของมัน แล้วถึงได้รู้ว่าตัวเองไร้เดียงสาขนาดไหน เจ้าพวกสิ่งมีชีวิตที่พูดไม่ได้เหล่านี้ ในใจพวกมันกระจ่างแจ้งเหมือนกระจกเงา วันไหนที่มันต้องจากไป พวกมันรู้ตัวดีอย่างชัดเจนเลยล่ะ ในวันธรรมดาทั่วไป พวกสัตว์จะคึกคักมาก หมูเบียดหมู แกะขี่แกะ แย่งอาหารกันเล่นหยอกกัน แววตาสดใสดูเชื่อง ถึงเวลากินก็กิน ถึงเวลานอนก็นอน ต่อให้ฟ้าถล่มลงมาก็ไม่ขัดขวางการกินของพวกมัน แต่พอถึงวันที่ต้องเข้าโรงเชือด บรรยากาศจะเปลี่ยนไปทันที ราวกับพลิกหน้าหนังสือ สัตว์ทั้งคอกเหมือนนัดกันไว้ จู่ๆ ก็เงียบกริบลงพร้อมๆ กัน แล้วเบียดตัวเข้าหากันเป็นก้อนกลมๆ ร่างกายสั่นเทาเหมือนคนจับไข้ ความสั่นนั้นไม่ได้มาจากความหนาว แต่มันคือความกลัวที่ซึมลึกออกมาจากกระดูก เวลาคุณไล่ให้มันเดินไป มันจะเอาเท้าทั้งสี่ข้างตะกุยยึดพื้นไว้แน่น หมูตัวใหญ่หนักหลายร้อยกิโลกรัมที่ปกติแค่ไล่นิดหน่อยก็วิ่งจู๊ด วันนั้นกลับปักหลักนิ่งอยู่กับที่แล้วพยายามถอยหลัง หนีจากช่องทางเดินด้านหน้าที่ราวกับเป็นประตูนรก คนโบราณชอบพูดว่า "ทุกสรรพสิ่งมีจิตวิญญาณ" เมื่อก่อนฉันฟังแล้วเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง แต่ตอนนี้ฉันเชื่อสนิทใจเลย อาการของวัวยิ่งมองยิ่งรู้สึกสะท้อนใจ วัวตัวไหนมีกำหนดฆ่าในวันนั้น มันจะไม่กินไม่นอนตั้งแต่เช้า เอาแต่ก้มหน้ายืนนิ่งอยู่ตรงมุมกำแพง ไม่ขยับตัว ฉันเคยเห็นสิ่งนี้มานับครั้งไม่ถ้วนด้วยตาตัวเอง น้ำตาเม็ดโตๆ ไหลร่วงลงมาจากตาของมัน ดวงตาที่เปียกชุ่มคู่นั้นจ้องมองมาที่คุณ ไม่ดิ้นรน ไม่ขัดขืน ไม่ร้อง มีเพียงน้ำตาที่ไหลออกมาเงียบๆ ครั้งหนึ่ง วัวแก่ตัวหนึ่งถูกเจ้าของจูงมาส่ง เจ้าของยืนมองดูมันจากนอกรั้ว วินาทีนั้นตาของมันแดงก่ำขึ้นมาทันที มันจ้องมองเจ้าของตรงๆ ด้วยสายตาที่เชื่องและต่ำต้อย เดินตามพวกเราไปโดนหันกลับมามองเจ้าของทีละก้าว ฉันไม่มีวันลืมได้ลงเลยตลอดชีวิต แกะก็เหมือนกัน ปกติจะกระโดดโลดเต้นตัวนุ่มนิ่มน่ารัก แต่พอถึงเวลาสุดท้ายกลับเงียบผิดปกติ เบียดกายเข้าหาเพื่อนร่วมฝูงและตัวสั่น เวลาต้อนแกะตัวปกติจะพุ่งไปข้างหน้า มีแค่วันนั้นแหละที่ผลักกันไปมา ไม่มีใครเดินนำเลย นานๆ ทีจะมีลูกแกะที่ถูกจูงแยกออกมาเดี่ยวๆ ส่งเสียงร้องแหลมเล็กอันน่าเวทนาออกมา มันไม่ใช่การก่อกวน แต่เป็นเพราะมันกลัวจริงๆ นานวันเข้า พวกเราคนงานไม่จำเป็นต้องดูใบสั่งของ ไม่ต้องจำหมายเลข แค่ดูจากสภาพของพวกมันก็ประเมินได้ค่อนข้างแม่นยำแล้วว่าตัวไหนที่ร่าเริงสดใส แสดงว่าวันเวลาของมันยังอีกยาวไกล ส่วนตัวไหนที่เงียบขรึมสั่นเทา ไม่กินไม่นอน แววตาตื่นตระหนกหวาดกลัว แสดงว่านั่นคือกำหนดการของสัตว์ตัวนั้น คุณอาจจะบอกว่าพวกมันฟังภาษาคนไม่รู้เรื่อง ดูขั้นตอนการทำงานไม่เป็น แล้วพวกมันรู้ได้ยังไง ความจริงแล้วเหตุผลไม่ได้ซับซ้อนเลย พอเพื่อนพ้องค่อยๆ หายไปทีละตัวและไม่มีวันได้กลับมาอีก พวกที่อยู่ข้างหลังก็เห็นทั้งหมด ประกอบกับบรรยากาศรอบตัว เสียงร้องคร่ำครวญอันหดหู่ของพวกเดียวกัน พวกมันไวต่อความรู้สึกมากกว่ามนุษย์เราเป็นร้อยเท่า คำโบราณว่าไว้ "แม้แต่สิ่งมีชีวิตเล็กๆ อย่างมดก็ยังรักตัวกลัวตาย" นับประสาอะไรกับสัตว์ใหญ่เหล่านี้? การที่พวกมันเงียบ สั่น หลั่งน้ำตา ไม่ใช่เพราะมันโง่ แต่เป็นความสิ้นหวังอันลึกล้ำที่ไม่สามารถย้อนคืนอะไรได้อีกแล้ว 5 ปีผ่านไป สภาพจิตใจของฉันเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ตอนเข้าวงการใหม่ๆ ยังเป็นวัยรุ่นใจแข็ง คิดแค่ว่ามาทำงาน พอเห็นบ่อยๆก็เริ่มชิน แต่ยิ่งทำไปใจกลับยิ่งอ่อนแอ ยิ่งรู้สึกว่าควรจะมีความเคารพในชีวิต เมื่อเดินออกจากโรงเชือด ฉันไม่เคยทานอาหารทิ้งขว้างอีกเลย เบื้องหลังเนื้อสัตว์ทุกชิ้นล้วนเคยเป็นชีวิตที่เคยสดใส เคยหวาดกลัว และเคยดิ้นรนต่อสู้มาก่อน ตั้งแต่เกิดจนถึงวันสุดท้าย พวกมันไม่เคยทำอะไรผิดเลย แต่กลับยอมรับชะตากรรมที่กำหนดไว้แล้วอย่างสงบ พอหันกลับมามองดูพวกเรา มีเสื้อผ้า มีอาหาร มีชีวิตที่ราบรื่นปลอดภัย แต่กลับชอบไปเครียดกับเรื่องไร้สาระ จมดิ่งอยู่กับเรื่องได้เรื่องเล็กน้อย ลองคิดแล้วมันก็น่าขันอยู่เหมือนกันนะ เพราะฉะนั้น การมีชีวิตอยู่ก็คือวาสนาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกแล้ว ความเรื่องมาก ความวิตกกังวล ความน้อยเนื้อต่ำใจทั้งหลาย พอมาวอยู่ต่อหน้าความตายแล้ว มันไม่มีค่าอะไรเลย มีความเคารพ รู้จักเห็นคุณค่า และเมตตาต่อสรรพสิ่ง นั่นคงจะเป็นการฝึกตนที่ดีที่สุดในชีวิตของมนุษย์ พูดมาถึงตรงนี้แล้ว อยากจะถามหน่อยว่า ครั้งต่อไปที่คุณกำลังทานข้าว จะนึกถึงสิ่งมีชีวิตที่เคยยืนเงียบและสั่นเทาเหล่านั้นบ้างไหม แล้วจะรู้สึกขึ้นมาหรือเปล่าว่าข้าวอุ่นๆ ตรงหน้านี้ รสชาติต่างไปจากเดิม?
在屠宰场干了5年,告诉你一个秘密:动物今天要死,它们全都知道 我在屠宰场干了整整五年,每天跟猪牛羊打交道,见过的生死场面成千上万。说句掏心窝子的话,没入这行之前,我跟大伙儿一样,觉得牲口嘛,吃吃睡睡,稀里糊涂一辈子,哪懂什么生死。可五年下来,我摸透了它们每一个眼神、每一个动作,才发现自己当初多天真——这些不会说话的家伙,心里跟明镜似的,自己哪天走,清清楚楚。 平日里,待宰圈那叫一个热闹。猪拱猪、羊顶羊,抢食的打闹的,眼神清亮温顺,该吃吃该喝喝,天塌下来都不耽误长膘。可一到屠宰当天,那气氛说变就变,比翻书还快。整圈牲畜像商量好了似的,瞬间安静下来,挤成一团,紧紧挨着彼此,浑身抖得跟筛糠一样。那抖不是冻的,是打骨头缝里渗出来的恐惧。你赶它走,它四只脚死死扒着地,几百斤的大猪平时一轰就跑,那天愣是钉在原地往后缩,好像前面那条通道是鬼门关。老话讲“万物有灵”,我原先半信半疑,后来彻底信了。 牛的表现更让人心里发酸。但凡当天要走的牛,从早上起就不吃不喝,低着头杵在墙角,一动不动。我亲眼见过无数次,大颗大颗的泪珠子顺着牛眼角往下滚,湿漉漉的眼睛望着你,不挣不扎不吼叫,就那么默默流泪。有一回,一头养了好几年的老牛被主人牵来,主人站栏杆外看了一眼,那牛瞬间红了眼眶,直勾勾盯着主人,温顺又卑微,一步三回头地跟着我们走。那画面,我这辈子忘不掉。羊也一样,平时蹦蹦跳跳软软糯糯,临了却异常安静,紧紧偎着同伴发抖。赶别的羊成群往前冲,唯独那天,你推我挤谁都不肯带头,偶尔被单独牵出来的小羊,发出细细的凄厉叫声,不是闹腾,是真害怕。 时间一长,我们工人不用看单据不用记编号,单凭状态就能判断个八九不离十——活蹦乱跳的是来日方长,沉默发抖、不吃不喝、眼神惶恐的,全是今日宿命。你说它们听不懂人话、看不懂流程,怎么就掐得这么准?其实道理不复杂,流水线一开,前面的同伴一个个消失再没回来,后面的全看在眼里;环境里那股肃杀的气息、同类压抑的悲鸣,它们比人敏感百倍。俗话说“蝼蚁尚且贪生”,何况这些大牲口?它们沉默、发抖、流泪,不是傻,是无力回天的绝望。 五年下来,我这心态彻底翻了个个儿。刚入行那会儿年轻心硬,只当是谋生糊口的活儿,见多了也就麻木了。可干得越久,心越软,越觉得该存一份敬畏。走出屠宰场,我再也不糟蹋粮食,每一块肉背后都是一条热烈活过、恐惧过、挣扎过的命。它们从出生到落幕,没做错任何事,却坦然接受了既定的安排。反观咱们,衣食无忧平安顺遂,倒常常为鸡毛蒜皮纠结、为一点得失内耗,想想真有点滑稽。 所以你看,活着本身就是天大的福气。所有的矫情、焦虑、委屈,搁在生死面前,屁都不是。心存敬畏,懂得珍惜,善待万物,大概就是人这辈子最好的修行。说到这儿我倒想问问你——下次端起饭碗的时候,会不会也想起那些沉默发抖的生灵,然后觉得,眼前这口热乎饭,真香?
117
14,358
527
18,554
1,706,612
runn | 🪐 retweeted
เขาสองคนให้เกียรติแฟนคลับมาก แม้กระทั่งในวันที่แฟนคลับบางคนหัวร้อน บ้าระห่ำที่สุดถึงขั้นว้อแตกใส่ดาราตรง ๆ ดาราก็ยังไม่เคยพูดจาประชดประชันสั่งสอน หรือทำร้ายน้ำใจกลับเลย เหมือนน้ำใสไหลเย็น นิ่งจนต้องเกรงใจไปเอง บอกเพียงว่าจะปรับปรุงและเตือนแฟน ๆ ให้คอมเมนท์อย่างมีสติ ทั้งทีในใจดาราเราก็ไม่รู้หรอกนะว่าเขาจะโกรธมั้ย เสียใจมั้ย หรือมีน้ำโหแค่ไหน แต่เพราะคนที่พูดคือคนที่รักทะนุถนอมเค้ามาตลอด เขาก็พยายามพูดจาแบบบัวไม่ให้ช้ำน้ำไม่ให้ขุ่น ใครอยู่ในเหตุการณ์คงพอจำได้
กุพูดจริงนะ กุไม่เคยเจอดาราคนไหนที่รักแฟนคลับเท่าหลิงออมเลยอะ พวกชั้นในสายตาหลิงออมคือน่ารัก เป็นคนดี ขออะไรไปพวกชีก็ให้ตลอด(ยกเว้นจิ้น) ใครจะตามใจเราเท่าหลิงออมวะแก ชั้นเอาแต่ใจเพราะหลิงออมตามใจอะ รักหลิงออมนะลูก😭😭😭😭😭
3
620
1
1,091
26,707
สังเกตง่ายมาก คนกลุ่มนี้จะยินดีกับคนอื่นง่าย ไม่ค่อยสนใจใครเน้นFocus on yourself เป็นหลัก เคยมีรุ่นพี่คนนึงเป็นคนนิ่งๆ ไม่ค่อยสุ่งสิงกับใครแต่พอคุยด้วยชีมี Positive energy ในตัวเองมาก Mindset ในการใช้ชีวิตดี เข้าใจชีวิตมาก นี่อยู่ด้วยกับนางมาสองปี ไม่เคยได้ยินนางนินทาใครให้ฟังเลย ชอบคุยเรื่องการพัฒนาตัวเอง การใช้ชีวิตปกติ ทำธุรกิจ ชอบชื่นชมคนอื่น ตกเย็นชีไปออกกำลังกาย เรียนภาษาจีน ว่างๆทำขนมกับแฟน อยู่ด้วยแล้วรู้สึกได้รับพลังงานบวกไปด้วย คือคุยแล้วมันไม่เหนื่อย คนแบบนี้มีเสน่ห์มาก มารู้ว่าชีรวยมากตอนนั้นไถ่ TIKTOK อยู่ดีๆฟิดพี่แกขึ้นมา อยู่บ้านน่าจะราคาเกิน 20ล้าน ในหมู่บ้านหรูทำเลทองที่นึง แฟนชีเป็นเจ้าของโรงงานข้าวสาร มาทำงานขับรถ honda jazz หน้าไม่แต่ง แต่ในบ้านก็คือ รถไฟฟ้า 3 คัน BMW, Mercedes-Benz คือรถปกติของชีเลย คนที่รวยและต้นดีอยู่แล้วเขาจะไม่พยายามโชว์ หรืออวดอะไร เขาจะใช้ชีวิตเงียบๆปกติ แต่มันจะมีออร่าทางความคิด การใช้ชีวิตนี่ละที่มันส่งให้เขาดูเป็นคนที่สะอาด น่าค้นหา และดูดีไปเองอะ
เคยเจอคนประเภท “ผ้าขี้ริ้วห่อทอง” กันไหมคะ คนที่ภายนอกดูธรรมดา ๆ ไม่ได้ร่ำรวยอะไร แต่พอรู้จักจริง ๆ แล้วถึงกับอึ้งว่าเขามีอะไรซ่อนอยู่อีกเยอะ มาแชร์ประสบการณ์กันหน่อยค่ะ อยากรู้ว่าแต่ละคนเคยเจอแบบไหนกันมาบ้าง 👀
2
5,449
10
6,003
225,111
runn | 🪐 retweeted
อะไรดลใจให้ตั้งชื่อร้านว่า Nuts,Yes! แค่ชื่อร้านก็น่าเดินหนีละอะ😵‍💫
58
3,890
152
4,072
2,038,496
Replying to @punsik
เคยไปแลกเปลี่ยนที่ SOPA ค่ะ
1
53
5
189
81,349
runn | 🪐 retweeted
รักหลิงหลิงที่สุดครับ😭 THE WORLD BETWEEN LINGORM D1 #LingOrmBetweenUsConcertD1
🦮 : ขอบคุณน้าาที่ทำให้เกิดวันนี้ 🐰 : 😟☹️😭 เมะพูดประโยคเดียวลุกกุน้ำตาไหลไม่หยุด THE WORLD BETWEEN LINGORM D1 #LingOrmBetweenUsConcertD1
1,199
18,110
509
34,555
502,526
ช่วยกุด้วย ไม่ไหวแล้ว ขำเจ็บปอด ไหล่สั่น น้ำตาไหลไปหมดแล้วอห. หาให้เจอนะดาราที่พาเราออกกำล้งกลางอิมแพค กุอึ้งที่ร้องสวยเด๋งดึ๋งยังไม่หาย เจอซีนนี้กุขิต ไม่ไหว ชุดกับท่าไม่ไปด้วยกัน แต่พี่หลิงดูสนุกอะมึง ดูสะใจ 555555555555555555 #LingOrmBetweenUsConcertD1
359
15,867
1,341
25,457
3,611,143
สารตั้งต้นความฉิบหายของการพูดไม่ชัดของละครยุคใหม่คือผู้กำกับสินะ ผู้กำกับคนไหน มันเป็นใคร!
เรื่อง ร.เรือ ล.ลิง กุฟังแล้วแบบพี่นกรักษาคำคลบกล้ำชัด ๆ ไว้นะคะพี่ พี่ทำถูกต้องแล้วพี่ต้องพูดชัด ๆ นี่แหละตัวอย่างที่ดีของประชาชน คือในขณะที่ทุกคนทวงกันเรื่องนักแสดงสมัยใหม่พูด ร.เรือ ล.ลิง ไม่ชัด แต่ระดับนกสินจัยโดนไม่ให้พูดชัด คือจะเป็นซีรีส์,หนัง,ละครสมัยใหม่ก็พูดชัดได้ป้ะ 😩
36
21,321
102
12,064
832,666
runn | 🪐 retweeted
ส่วนตัวไม่ค่อยชอบชื่อที่สื่อไปทางเพศเท่าไหร่อะ ไม่ได้มองว่าไอเดียมันสร้างสรรค์สักเท่าไหร่
MVP ของปี แบรนด์ที่ตั้งชื่อโหดที่สุดแห่งปี
31
15,227
161
6,596
921,220