🕹 retweeted
มีคนไทยสามารถเอาชนะกฎที่ว่าสีฟ้าจะทำให้ความอยากอาหารลดลงได้อ่ะ ใครจะว่ายังไงไม่รู้แต่ฉันว่าน่ากินมาก
🕹 retweeted
สาวมมส.หลอกให้กูรัก โป๊ะตรงมันโอนตังค์ให้กูบาทนึงวันตรุษจีนเป็นอั่งเปา กูเลยเอาชื่อในสลิปไปทำการ research สรุปเจอทั้งเฟสมันและผัวมัน คบกับผัวมา 5 ปี วันที่กูไปเจอคือเพิ่งลงหน้าเฟส Aniversary กับผัว
🕹 retweeted
Airpod หาย /ใต้เก้าอื้ให้แจ้งลูกเรือเท่านั้น ! ย้ำต้องแจ้งเท่านั้น 🚨 ถึงจะเสียเวลาอีกกี่ชม ก็ไม่เท่าผู้โดยสารคนต่อไปมานั่งต่อแล้วเลื่อนเก้าอื้ทับมีโอกาสระเบิดและไฟลุกได้อันตรายมากๆๆ อิแอร์ยินดีมุดหาของ ดีกว่าต้องจับถังดับเพลิง 😅
You’re unable to view this Post because this account owner limits who can view their Posts. Learn more
🕹 retweeted
เล่าให้ฟังว่าน้องฉันไปฝึกงานโรงงานสายผลิตอาหารให้เซเว่นอยู่2เดือน มันกลับมาเลิกกินอาหารเซเว่นไปเรย😔
🕹 retweeted
เป็นรุ่นพี่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ ขอเงินพ่อแม่มาเรียนเหมือนรุ่นน้อง แต่ชอบอ้างว่า เมื่อน้องมาเรียนในสถาบันแล้ว ก็ต้องยอมรับกติกา หรือประเพณี นอกระบบ ที่ตกทอดกันมา หากมีความรุนแรงระหว่างสถาบัน บาดเจ็บล้มตายมาก็ช่วยไม่ได้ แถมต้องทำตามกรอบที่กำหนดไว้ #อุเทนถวาย #ช่างกลปทุมวัน #โหนกระแส
🕹 retweeted
คนไทยแบนเกาหลี ไม่น่าจะมีผลเท่าไหร่หรอก คนทั่วโลกก็ยังไปเยอะ แต่ถ้า ตม ไทย ลองส่งคนเกากลับรัวๆ แบบไม่มีเหตุผลดูบ้าง อันนั้นน่าจะอิมแพคกว่า เพราะคนเกาก็มาเที่ยวไทยเยอะมาก อิเกาจะวีนฉ่ำได้ตั้งกระทู้ด่า ตม เหมือนพวกเราบ้าง / วอน ตม ไทยจัดให้ทีจ้า 🙏
ไม่คิดว่าจะเกิดกับตัวเองเพราะประวัติดีมาก ไปเกาหลีรอบนี้ก็รอบที่ 5แล้ว 4รอบก่อน เข้าออก แบบไม่เคยมีปัญหา รอบนี้ติด พอทำใจได้ ก็อยากมาแบ่งปันข้อมูล ในบางมุม ณ ตอนที่อยู่ในห้องสำนักงานรอส่งกลับ ว่าควรทำอย่างไร เพื่อให้มีการดำเนินเรื่องอย่างเร็วที่สุด #รีวิวเกาหลี #ติดตม #ตมเกาหลี
🕹 retweeted
เอาจริงนะ สามารถทำไรแบบนี้ได้ตอนอยู่นอร์เวย์ เพราะมันมีไรให้เรา enjoy ได้แบบฟรีๆ หรือ สะดวกกับการใช้ชีวิตแบบ spend less ได้ เช่น
- พื้นที่สีเขียว ที่มองไปตรงไหนก็เหมือนพักหัวสมอง
- การทำอาหารไปนั่งกินปิคนิคที่ป่าช่วงหน้าร้อน แบบไม่พึ่งร้านอาหาร
- การขี่จักรยาน scooter ไฟฟ้าบนทางที่ไม่ต้องกลัวรถชน
- อากาศไม่มีมลภาวะ
- ระบบจัดการที่เอื้อให้คนทำไรเอง
- ค่ารถมีแบบรายเดือน มีระบบการเดินทางที่กะเวลาได้
- ห้างร้านที่ไม่มีเยอะ ให้ต้องแวะตลอด
- งานที่ไม่ได้โหลด ต้องมี 2-3 งานมารองรับเพราะกลัวจะไม่พอประทังชีวิต กฏหมายแรงงานแข็งแรงพอที่จะฟ้องเวลาโดนเอาเปรียบ
- รัฐดูแลเรื่องพื้นฐานอย่าง ค่าหมอ ค่าเรียน ค่าดูแลลูก etc.
- น้ำสะอาดดื่มได้ที่บ้าน
- ค่าแรงที่เป็นธรรม และมีการขึ้นค่าแรงตามกฏหมายปกติ
และอีกหลายๆ อย่าง ที่เราอยู่นั่น เงินใช้จ่ายจะตกแค่การซื้อของเข้าบ้านและพวกของมาทำอาหาร นอกนั้นก็ค่าใช้จ่ายปกติ ที่แพงคือภาษีจริง แต่คนไม่ขนาดลำบากที่ต้องจ่ายเยอะเพื่อบรรเทาอาการเครียด เบ่งกันรวย etc.
ทำไมเราถึงใช้จ่ายเยอะในไทย เราว่ามันมีเหตุผลมากกว่านั้นที่สังคมบีบให้จ่าย แต่ค่าแรงเท่าเดิม ไม่ว่าจะเป็นการใช้จ่ายเพื่ออะไร แต่ที่แน่ๆ ว่าคนที่ต้องออมหนักมากๆ กลับต้องแลกกับสุขภาพหรืออะไรสักอย่างไปด้วย
ลองจินตนาการภาพนี้ในหัวพร้อมๆ กันครับ
.
วันนี้ทำงานเหนื่อยมาทั้งวัน เลิกงานแล้วยังพอมีเวลาให้ไปเดินเล่นที่ห้างแถวบ้านสักหน่อย คุณหยุดที่ร้านอาหารร้านโปรด ต่อด้วยขนมหวานอีกนิดหน่อย ลองแวะร้านเสื้อผ้าดูเผื่อมีของลดราคา เดี๋ยวก่อนกลับบ้านแวะซูเปอร์มาร์เก็ตสักหน่อย
.
รู้ตัวอีกทีถึงบ้าน เงินหายไปจากบัญชีหลักพันโดยไม่รู้ตัว
.
ถ้าเหตุการณ์นี่อ่านแล้วรู้สึกว่าคล้ายกับชีวิตคุณก็ไม่ต้องแปลกใจครับ เพราะนี่คือสิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิตของคนส่วนใหญ่ในโลกบริโภคนิยมปัจจุบัน
.
“เงินซื้อความสุขไม่ได้” คำกล่าวนี้ไม่จริงซะทีเดียว เพราะส่วนตัวเชื่อว่าความสุขซื้อได้ เพียงแต่ว่าความสุขที่ซื้อได้ในร้านเหล่านี้มันต้อง “ซื้อ” เติมเรื่อยๆ ใช้เงินเพื่อวิ่งไล่ตาม “ความสุข” ชั่วประเดี๋ยวประด๋าว พอบริโภคหมดหรือความสุขอันแสนสั้นนั้นหายไป
.
## หนึ่งปีที่จะไม่ซื้อของฟุ่มเฟือย
.
คุณอาจบอกว่า “ทำงานหนัก หาเงินมาก็ใช้ซื้อความสุขให้ตัวเองบ้างไม่เห็นเป็นไรเลย”
.
ถูกต้องครับ ผมเองก็เชื่อแบบนั้น ถ้าเรามีการจัดการเงินของเราได้ดีอยู่แล้ว มีการทำงบการเงิน ทำบัญชี มีเงินเก็บสำรองเผื่อฉุกเฉิน แบ่งเงินไว้สำหรับลงทุน เพื่อการเกษียณ ซื้อประกันชีวิต/สุขภาพ และดูแลค่าใช้จ่ายประจำที่ต้องจ่ายแต่ละเดือนหมดแล้ว (หนี้บ้าน รถ การศึกษา บัตรเครดิต ค่าน้ำ ค่าไฟ ค่าเน็ต ฯลฯ) ถ้าเงินเหลือเพียงพอ...ผมว่าการซื้อความสุขไม่ใช่เรื่องผิดอะไร
.
ปัญหาคือส่วนใหญ่...เงินมันจะไม่ค่อยเหลือนั่นแหละครับ เราในฐานะผู้บริโภคที่ถูกถาโถมใส่ด้วยคำโฆษณาบอกให้ “ซื้อ” มีวิธีไหนบ้างที่จะหลุดออกจากวงจรตรงนี้ได้?
.
นั่นคือคำถามที่ 'มิเชลล์ แม็กกาห์' (Michelle McGagh) กูรูด้านการเงินจากประเทศอังกฤษ ถามตัวเองในปี 2015 เพราะถึงแม้ว่าเธอจะมีความรู้เกี่ยวกับการเงิน เขียนอธิบายเทคนิคบริหารเงินมาตลอด 10 ปี แต่ตัวเธอเองกลับตกอยู่ในวังวนผู้บริโภค ใช้เงินแบบเดือนชนเดือนแทบไม่มีเหลือเก็บ
.
เรียกว่าย้อนแย้งก็คงไม่ผิดนัก
.
เธอบอกว่า “ฉันไม่ได้มีหนี้มากอะไรนะ มีหนี้บ้าน ไม่ได้เสพติดการซื้อของ แต่ไม่รู้เลยว่าเงินไปอยู่ไหนหมด”
.
หลังจากกลับมาสำรวจชีวิตของตัวเอง นั่งลงดูยอดเงินที่จ่ายไปในแต่ละเดือนว่าออกไปตรงไหนบ้าง ดูของที่อยู่ในบ้านและโกดังเก็บของที่เต็มไปด้วยของมากมายที่ไม่จำเป็น เธอเริ่มตั้งคำถามกับตัวเองว่าชีวิตมาถึงจุดนี้ได้ยังไง เริ่มรู้สึกไม่มีความสุข ไม่พอใจ ทำไมต้องวิ่งตาม “ซื้อ” ความสุขอันแสนสั้นเหล่านี้ด้วย
.
“ฉันใช้เวลา 10 ปี บอกคนอื่นๆ ว่าต้องจัดการเงินของตัวเองยังไง แต่ตัวเองกลับไม่รับผิดชอบเลย และอีกอย่างในฐานะผู้บริโภค ฉันรู้สึกแย่มากๆ ที่ไปทำงานแปดชั่วโมง หาเงิน เพื่อไปซื้อของที่คนอื่นบอกว่าจะทำให้ฉันมีความสุข แล้วสักพักฉันก็ไม่มีความสุข ต่อจากนั้นก็วนกลับไปทำงาน เพื่อหาเงินอีก แล้วกลับไปซื้อของอย่างอื่นที่คนอื่นบอกว่าจะทำให้ฉันมีความสุข”
.
สุดท้ายแม็กกาห์ตัดสินใจเปลี่ยนแปลงครับ
.
เธอเอาของในบ้านและโกดังที่เก็บไว้เกือบ 80% ไปขาย บริจาค ยกให้คนอื่น เพื่อนญาติ คนรู้จัก หลังจากเหตุการณ์นี้ผ่านไป แม็กกาห์เริ่มรู้สึกดีกับตัวเองมากขึ้น ปล่อยวาง มีความสุขมากกว่าเดิม
.
แล้ววันหนึ่งเธอมีโอกาสได้อ่านบทความเกี่ยวกับ “วันที่ไม่ใช้เงิน” (No Spending Day) ซึ่งเป็นวันที่คนจะไม่ใช้เงินซื้อของฟุ่มเฟือย (เสื้อผ้า แกดเจ็ต แบรนด์เนม ฯลฯ อะไรก็ตามที่นอกเหนือจากความจำเป็นในการใช้ชีวิต) แล้วหาวิธีมีความสุขในแบบอื่นๆ แทน (ออกไปเดินเล่น ใช้เวลากับลูก อ่านหนังสือ ฯลฯ)
.
เธอเลยคิดว่ามันเป็นไอเดียที่เยี่ยมมาก แต่ทำแค่วันเดียวดูจะไม่พอ เลยตั้งปณิธานกับตัวเองว่างั้น “หนึ่งปีต่อจากนี้ฉันจะไม่ซื้อของฟุ่มเฟือย” เลยละกัน
.
## ความสุขที่อิ่มใจ
.
กฎก็คือ ส่วนที่จำเป็นต่อการดำรงชีพ เช่น ค่าบ้าน ค่าเน็ต ค่าน้ำ ค่าไฟ ค่าวัตถุดิบทำอาหารที่บ้านวันละ 3 มื้อ และพวกของใช้จำเป็นอย่างกระดาษทิชชู สบู่ แชมพู ผงซักฟอก เหล่านี้ก็ยังต้องจ่ายเงินซื้อ ส่วนอื่นๆ ก็งดให้หมด
.
วิถีชีวิตของเธอเปลี่ยนไปทันที มันเป็นช่วงเวลาที่ท้าทาย แต่ในขณะเดียวกันก็ได้เรียนรู้ว่าชีวิตของเธอมีหลายอย่างมากที่ไม่จำเป็นและมีอะไรบ้างในชีวิตที่จำเป็นสำหรับการใช้ชีวิตให้มีความสุข
.
ไม่ว่าจะเดินทางไปไหนก็ต้องปั่นจักรยาน ถ้าอยากใช้เวลากับเพื่อนหรือครอบครัวก็ต้องหากิจกรรมที่ไม่เสียเงินอย่างเช่นการไปสวนสาธารณะ ทำกิจกรรมที่บ้าน ไปพิพิธภัณฑ์ งานศิลปะ คอนเสิร์ต ฯลฯ เธออธิบายว่าลอนดอนมีกิจกรรมเหล่านี้ให้ทำอยู่ตลอดแต่ไม่เคยสังเกตหรือคิดถึงมาก่อนเลย
.
“ก่อนหน้านี้ฉันขี้เกียจเกินไปที่จะใช้ประโยชน์จากสิ่งเหล่านี้ เลิกงานก็ไปผับหรือไม่ก็ไปกินข้าวนอกบ้าน เพราะมันง่าย และมันต้องใช้ความพยายามที่จะหาอีเวนต์ฟรีเหล่านี้”
.
ตอนเย็นถ้าไม่ได้ไปข้างนอก ก็ใช้เวลากับครอบครัว ชวนเพื่อนมาที่บ้าน ช่วยกันทำอาหาร คุยเล่น หากิจกรรมสนุกๆ ทำด้วยกัน หรือวันหยุดก็ปั่นจักรยานไปตั้งแคมป์กับแฟนที่ข้างชายหาดและใช้เวลาอยู่กับตัวเองและธรรมชาติ ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขมากๆ
.
แม็กกาห์แชร์ภาพถ่ายของกางเกงยีนส์ที่เธอใส่ประจำ ปั่นจักรยานบ่อยๆจนบริเวณบั้นท้ายเป็นรอยซีดรูปเบาะจักรยานและมีรูแทบขาดแล้วก็หัวเราะ บอกว่าหลังจากหนึ่งปีผ่านไปสภาพเธอคือ “รุงรังสุดๆ” แต่เธอก็บอกว่า “มันเป็นความรุงรังที่มีความสุขและอิ่มใจสุดๆ เช่นกัน”
.
เมื่อเธอเลิกวิ่งตามความสุขแสนสั้นจากการ “ซื้อ” สิ่งของมากมายให้กับชีวิต เธอก็ได้พบตัวตนใหม่ของตัวเอง คนที่กล้าจะออกไปทำเรื่องใหม่ๆ มากขึ้น เจอคนใหม่ๆ ที่ไม่เคยเจอ ทำในสิ่งที่ไม่เคยทำ และได้รู้แล้วว่าสิ่งที่สำคัญกับชีวิตของเธอจริงๆ ไม่ใช่สิ่งของที่ใช้เงินไปซื้อมาเลย
.
## ความรับผิดชอบอยู่ที่ตัวเราเอง
.
สังคมแห่งวัตถุเฝ้าบอกว่า “เราควรซื้อสิ่งนั้น ควรเป็นเจ้าของสิ่งนี้” เหนื่อยใช่ไหม เบื่อใช่ไหม อยากรู้สึกดีใช่ไหม อยากดูดีรึเปล่า อยากให้รางวัลตัวเองไหม? ใช้เงินซื้อความสุขสิ หยิบบัตรเครดิตใบนั้นมารูดเลย ถ้าไม่มีบัตรเดี๋ยวนี้จะซื้อก่อนจ่ายทีหลังก็ได้
.
จ่ายแล้วมีความสุขไหม? มีครับ...แต่มันเป็นเพียงการแก้ไขง่ายๆ ที่ไม่ยั่งยืน จนกระทั่งวันที่คุณอารมณ์เสียอีก วันที่คุณเหนื่อย วันที่คุณเบื่อ วันที่อยากรู้สึกดี วันที่อยากจะดูดีอีกครั้ง แล้วคุณก็จะไปวิ่งไล่ตามหาซื้อความสุข “ชิ้นต่อไป” ที่ไม่มีวันสิ้นสุด
.
นี่คือโลกเราในเวลานี้ และมันก็ดูเลวร้ายลงเรื่อยๆ
.
คำถามคือแล้วเราต้องทำยังไง? ต้องทำเหมือนแม็กกาห์ที่ไม่ซื้อของฟุ่มเฟือยทั้งปีเลยไหม?
.
ไม่จำเป็นต้องถึงขั้นนั้นครับ
.
แม็กกาห์เล่าว่าปีนั้นเก็บเงินได้ราวๆ 22,000 ปอนด์ (980,000 บาท) เป็นเรื่องที่ภูมิใจมากและรีบเอาไปโป๊ะหนี้บ้านทันที เธอแนะนำว่า “ถ้าเราไม่มีเงินขนาดที่ไปวิ่งไล่ซื้อของพวกนี้เหมือนฉัน คุณต้องคิดถึงอนาคตมากขึ้น ลองคิดว่า ‘สิ่งที่สำคัญกับฉันคืออะไร?’”
.
เธอชวนให้เราตั้งคำถามกับตัวเองว่า มีตรงไหนที่เราเสียเงินไปโดยเปล่าประโยชน์ ตรงไหนที่ใช้เงินมากเกินไป ตรงไหนที่ไม่จำเป็นต้องใช้ก็ได้ ลองนั่งทำบัญชีรายรับรายจ่ายดูการใช้เงินของตัวเองแล้วอาจจะตกใจ
.
ถามตัวเองว่า เป้าหมายระยะยาวของเราคืออะไร?
.
เรียนต่อปริญญาอีกใบ พาครอบครัวไปเที่ยวต่างประเทศ บ้านของตัวเอง หรือแม้แต่เป็นเงินฉุกเฉินเผื่อตกงาน?
.
แล้วลองคิดดูว่าเงินที่เราเอาไปซื้อความสุขระยะสั้นเหล่านี้ “คุ้ม” รึเปล่าที่จะแลกกับเป้าหมายระยะยาว?
.
ลองถามตัวเองอีกครั้งครับว่า
.
“คุณอยากได้ความสุขระยะสั้นนี้ รองเท้าคู่ใหม่ โทรศัพท์มือถือเครื่องใหม่ มากกว่าสิ่งที่จะสร้างความเปลี่ยนแปลงให้กับชีวิตคุณในระยะยาวจริงๆ รึเปล่า?”
.
เราจะเลือกแบบไหนก็ได้ แต่คนที่จะรับผิดชอบเรื่องการเงิน ชีวิต และความสุขของเราได้ดีที่สุดก็คือตัวเราเองนี่แหละครับ
.
- โสภณ ศุภมั่งมี / sopon
.
อ้างอิง : youtu.be/vRudjy0cub0
🕹 retweeted
อาจารย์มหาลัย หรือครูในโรงเรียนหลาย ๆ คน ยอมรับเลยว่าเก่งมาก ความรู้แน่นปั้ก แต่สกิลการสอนติดลบ ด้านจิตวิทยาก็ไม่ได้ ความเป็นครู ความเข้าใจในตัวเด็กไม่มีสักอย่าง การันตีความรู้ไม่ได้แปลว่าเป็นอาจารย์ได้ไง พวกนี้มันสร้างบาดแผลทางจิตใจให้เด็กกี่คนแล้วไม่ ไม่ต้องให้ค่ามากนักหรอก
🕹 retweeted
ดูในไลฟ์ต้องเต ซีนนี้ตอนแรกเค้าตั้งใจจะใส่ในหนังแต่เค้ากลัวว่าคนดูจะดิ่งเกินเผื่อคนที่เป็นโรคซึมเศร้ามาดูหรือคนที่อินจัดๆเค้าจะมูฟออนไม่ได้ก็เลยตัดออกแล้วเอาไปใส่ในMVแทน เนี่ยเค้าคิดมาหมดแล้วดีจัง
#สัปเหร่อ
10/10 กุไม่ไหวกับไดอะล็อกบทพูดของพ่อประโยคนี้จริง ในหนังมาแต่เสียง แต่ในMVเพลงมีภาพให้ดูด้วย ไม่ไหวกุๆมึง ตอนดูในโรงหนังกุไห้ไปแล้ว ตอนนี้ดูMVก็ไห้ยิ่งกว่า🥹 #สัปเหร่อ #จักรวาลไทบ้าน
🕹 retweeted
เราไปอยู่หลืบไหนมา ถึงเพิ่งรู้ว่าธุรกิจเครื่องซักผ้าอัตโนมัติหยอดเหรียญมันลูกค้าแน่นขนาดนี้ ซัก 60 บาท อบ 60 บาท เครื่องเต็มทุกเครื่อง
เจ้าของจ้างคนมานั่งบริการคอยเอาผ้าใส่เครื่อง คอยเอาผ้าออกจากเครื่องซักมาใส่เครื่องอบให้ คิดว่าบริการ 10 บาท
🕹 retweeted
ชี้แจง ปกติคือจอดรถข้างๆลิฟต์ขนของ ละขึ้นลิฟต์ตรงไปฮอลล์เลยไม่เจอใครนอกจากพี่การ์ด ละมาสก์หน้ามันแพงแผ่นละตั้งสองสามร้อย เพิ่งมาสก์ไปได้ห้านาทีจากทั้งหมดสามสิบ เลยกลั้นใจอายพี่การ์ดมาสก์ลงมาจากรถ แต่วันนี้เค้าพาเดินเข้าห้างทางปกติแบบเจอผู้คน อยากถามว่าทำแบบนี้กับผมทำไม เค้าดันชิงบอกก่อนว่าลิฟต์ขนของเสีย ต้องไปขึ้นในห้าง แต่ถ้าถามว่าอายกับเสียดายเงินอะไรนำชีวิตเรา ก็ตามที่เห็น สรุปความได้ว่ามาสก์หน้าเฉยๆ ไม่ได้แพ้น้ำประปาหรือทำเลเซอร์มา ไม่ต้องซื้อหยูกยาอะไรให้ ขอบคุณครับ
เทออออ พี่เตสไตล์ ชั้นเดินผ่าน ล่ะมองผ่านประตูยังรู้ว่าพี่เตเดินมา 🤣
แก้มพี่เตแดงๆนะคะ
#Tawan_V
#TheKristElementsConcertD2
🕹 retweeted
ถุงยางพยายามพัฒนาให้บางจนไม่รู้จะบางยังไง ตอบสนองให้ไอ้พวกผู้ชายมันสัมผัสได้ถึงความเสียว มันยังสาระแนบอกว่าไม่เสียวอีก ข้ออ้างชัดๆ
Replying to @TarotYouuuu
คือคนไข้กินยาคุมฉุกเฉินมาถี่จนปวดท้องค่ะ😭 เลยสอบถามไปได้ความว่าแฟนไม่ยอมใส่ถุงยาง
🕹 retweeted
หลังขิตไม่มีใครแจ้งตำรวจเลยกว่า4ชม. ทั้งๆที่มีแม่บ้าน ร่างหายไป6ชม. มีการขนส่งร่างไปให้สมาคมนึงเพื่อให้คนมีเงินมาข่มขืน เจ้าหน้าที่เจอDNAที่ระบุไม่ได้เต็มไปหมด ร่างช้ำพังจนชันสูตรไม่ได้ สรุปมาว่าขิตเพราะโอเวอร์โดสแต่ไม่เจอยาอะไรในกระเพาะเลย ย้อนแย้งมากงง
This Post is from a suspended account. Learn more
🕹 retweeted
โอนตังให้พ่อกับแม่ไปใช้ 10,000 บาท
พ่อแม่เอาไปทำบุญทั้งหมดเลย 10,000 บาท !
โอ๊ยยยยยย5555555555555
แต่เอาเหอะ ความสุขของเค้าแหละนะ เค้าบอกทำบุญอุทิศให้เรานี่แหละ แต่มันก็แบบบบบบบบบ 10,000 บาท มันเยอะไปสำหรับการทำบุญสำหรับฉันอะ โอ๊ย แกเข้าใจเราใช่มั้ย แต่ก็สาธุบุญด้วยจ้า🙏















































