#vitamineD is de vijand van de farmaceutische industrie, een krachtig middel tegen ziekten en ter bevordering van de #gezondheid. Het wordt aangevallen met gebrekkige studies tijdens de #Corona plandemie en wordt vaak verkeerd begrepen door artsen. Sommige weglatingen onder het mom van het bestrijden van desinformatie zijn ronduit bizar, vooral wanneer ze vervolgens zelf de ene na de andere onjuiste bewering produceren. Onwetendheid is geen probleem als je je ervan bewust bent; het wordt gevaarlijk wanneer iemand denkt alles te weten. Neem bijvoorbeeld een artikel dat beweert "gevaarlijke desinformatie over 'vitamine D' " aan de kaak te stellen. Meteen aan het begin worden er pareltjes uitgehaald zoals: " Het innemen van meer dan de eigen calciumproductie van het lichaam betekent altijd een overdosis ." De eigen calciumproductie van het lichaam (Ca)? Een chemisch element dat in kalksteen voorkomt als CaCO3? Ten eerste wordt beweerd dat de zogenaamde "vitamine D" eigenlijk geen vitamine is: "Vitamine D is geen vitamine..." Deze bewering is misleidend en op meerdere punten onjuist. Ten eerste bestaan ​​er verschillende soorten vitamine D, namelijk D2 en D3. "Er moet onderscheid worden gemaakt tussen calciferol (vitamine D), dat ofwel van dierlijke oorsprong kan zijn en dan cholecalciferol (D3) wordt genoemd , ofwel van plantaardige oorsprong en dan ergocalciferol (D2) wordt genoemd . ... We kunnen ergocalciferol natuurlijk niet zelf aanmaken in het lichaam, maar we kunnen het wel op dezelfde manier gebruiken (het resultaat is ook calcitriol [de biologisch actieve vorm als hormoon])." Ook dit wordt bekritiseerd, omdat " de nieuwe, abstractere chemische naam voor vitamine D, 'cholecalciferol', het essentiële punt volledig verhult: dat het een hormoon is... " Maar het is geen hormoon, omdat het zich niet aan een receptor in cellen kan binden en eerst in twee stappen via hydroxylering in een hormoon moet worden omgezet. De evolutionaire geschiedenis van vitamine D bevestigt ook dat het een vitamine is. Nogmaals, uit het leerboek: "Eencellige organismen. In de laatste stap van de cholesterolsynthese wordt 7-dehydroxycholesterol geproduceerd . Onder invloed van UV-straling wordt dit omgezet in 'vitamine D'. De functie ervan was vermoedelijk om eencellige organismen te beschermen tegen schadelijke UV-straling door 7-dehydroxycholesterol de energie van de straling te laten absorberen en om te zetten in vitamine D. " De toen nog ontbrekende ozonlaag leidde tot een grotere blootstelling aan straling. Miljoenen jaren lang gebeurde er niets. Maar verder: "Het is ook onduidelijk of er al een verband was met calcium. Deze stap vindt echter nog steeds plaats aan de oppervlakte van het organisme bij mensen – namelijk in de huid, omdat alleen daar voldoende UV-licht het lichaam bereikt." Later in hun evolutie hielp vitamine D bij de opname van calcium en fosfaat in de botten van vissen. Dit was geen probleem in de oceaan vanwege de ruime beschikbaarheid van beide elementen, maar het vormde een aanzienlijk probleem voor zoetwatervissen. " Ze kampten met een calciumtekort en moesten actieve mechanismen ontwikkelen om voldoende calcium en fosfaat in hun lichaam te krijgen." We zien dat de vitamine, die alleen met UV-licht kan worden aangemaakt, zich heeft ontwikkeld tot een "volwaardig endocrien vitamine D-systeem ": Geen receptor, geen hormoon. Er is echter wel een specifieke vitamine D-receptor (VDR) ontstaan ​​uit bestaande nucleaire receptoren. De enzymen van het CYP450-systeem die vitamine D metaboliseren, zijn geëvolueerd en werken onder invloed van andere calciumregulerende hormonen. Er moest een transporteiwit in het plasma worden uitgevonden.” We kunnen dus concluderen dat de term 'vitamine' slechts gedeeltelijk terecht is, aangezien vitamines in principe door het lichaam zelf worden aangemaakt. Dit gebeurt echter alleen wanneer er voldoende UV-licht aanwezig is, wat in de wintermaanden, in huizen en kantoren niet het geval is. Vitamines moeten daarom via de voeding worden aangeleverd. De biosynthese van vitamine D Helaas lijken er ook nog wat onzekerheden te bestaan ​​over de biosynthese van het hormoon. Het artikel stelt: " Ons lichaam produceert niet het hormoon D zelf, maar het prohormoon D. Dit gebeurt in de lever in samenwerking met de nieren. Het prohormoon D bereikt de huid, waar het wordt blootgesteld aan licht. Dit is de cruciale stap waarbij het prohormoon D wordt omgezet in het actieve hormoon D." Terug naar het leerboek: Ten eerste, wat is de bioactieve vorm, het hormoon? " Calcitol is de actieve metaboliet van vitamine D..." "Calcitriol wordt in verschillende organen geproduceerd: de huid, de lever en de nieren. ... Het uitgangspunt voor de endogene productie van 'vitamine D' is het provitamine 7-dehydroxycholesterol, dat zowel in de lever als in de huid kan worden geproduceerd als onderdeel van de cholesterolsynthese." Cholecalciferol wordt dus geproduceerd. De volgende stap in de biosynthese vindt plaats in de lever door middel van hydroxylering. De wetenschappelijke naam voor deze vorm is 25-hydroxycholecalciferol . Het is het prohormoon en de opslagvorm. De laatste stap vindt plaats in de nieren en is afhankelijk van parathormoon. Het actieve 1,25-dihydroxycholecalciferol wordt gevormd uit 25-hydroxycholecalciferol . Het heeft nu drie hydroxylgroepen en wordt daarom ook wel calcitriol genoemd – de uitgang -ol staat voor de hydroxylgroep (OH). Vitamine D-supplementatie Vitaminen worden niet permanent opgeslagen; ze worden verbruikt, afgebroken, uitgescheiden en hun concentratie neemt af zonder aanvulling. Hieronder vindt u de halfwaardetijden van vitamine D: Vitamine D3 Cholecalciferol 12-24 uur 25-Hydroxycholecalciferol (dit is de bewaarvorm) is ongeveer 3 weken houdbaar. 1,25-Dihydroxycholecalciferol (calcitriol, de actieve vorm) 2-5 uur De omzetting van cholecalciferol naar 25-hydroxycholecalciferol verloopt relatief langzaam. Daarom zal toediening van een eenmalige hoge dosis vitamine D (cholecalciferol) een minimaal effect hebben op de calcitriolspiegel. Daarentegen leidt toediening van 25-hydroxycholecalciferol tot een zeer goed klinisch effect vanwege de snelle stijging van de bioactieve calcitriolspiegel. Om vitamine D-tekort te bestrijden, worden in studies bolusdoseringen van 200.000 IE als cholecalciferol toegediend, waarna een lage werkzaamheid wordt vastgesteld. In een Braziliaans onderzoek naar Covid-19 werd bij opname in het ziekenhuis 200.000 IE vitamine D3 toegediend, vergeleken met een placebogroep. Er werd geen verschil gevonden in de ernst van de ziekte of het aantal sterfgevallen. Dit is nauwelijks verrassend, aangezien het onderzoek zo was opgezet dat het geen effect kon hebben, omdat de omzetting naar de actieve vorm in de lever vrij traag verloopt. De afbraak van vitamine D verliep sneller dan de omzetting. Als er dagelijks 20.000 IE was toegediend in plaats van de eenmalige dosis, zou er wel een positief effect zijn geweest. tkp-at.translate.goog/2026/0… Daarentegen werd in twee Spaanse studies 25-hydroxyvitamine D rechtstreeks toegediend. Omdat de omzetting naar de actieve vorm binnen enkele uren plaatsvindt, was het effect zeer sterk en snel, waardoor de ernst van de ziekte en het sterftecijfer aanzienlijk afnamen. Ik heb hier meer over beschreven . In het Coimbra-protocol worden bolusdoseringen vitamine D toegediend om auto-immuunziekten zoals diabetes type 1 – vaak veroorzaakt door een vitamine D-tekort in het eerste levensjaar – lupus, multiple sclerose en soortgelijke aandoeningen te bestrijden. Het protocol heeft een succespercentage van 70-90% wat betreft het stabiliseren van de ziekte, en gedeeltelijke vermindering van de symptomen is ook mogelijk. Het werkt door het toedienen van hoge doses vitamine D, samen met belangrijke cofactoren zoals magnesium en verschillende B-vitaminen, met name vitamine B2, en andere stoffen om het celmetabolisme te optimaliseren. Ook suppletie met vitamine K2 wordt aanbevolen, omdat het calcium vanuit de bloedvaten naar de botten transporteert en zo de elasticiteit ervan bevordert. Het moet echter wel om K2 gaan en niet om K1 of een preparaat met de aanduiding "K", dat een mengsel van K1 en K2 bevat. Gewenste waarden Nogmaals, het artikel over "desinformatie": "Laboratoria hanteren een standaardwaarde van meer dan 30 ng/ml. Een vergelijking van de waarden van veel mensen laat echter zien dat vrijwel niemand deze waarde haalt. Zelfs in de zomer is een waarde van 30 ng/ml moeilijk te bereiken. In de wintermaanden ligt deze waarde door de verminderde zonlichtinval nog lager, vaak met 5-10 ng/ml, wat dan als een meer normale waarde kan worden beschouwd. Maar als de zogenaamd normale waarde van meer dan 30 ng/ml door vrijwel niemand wordt gehaald, kan het geen 'normale' waarde zijn." Een waarde van 30 ng/ml wordt zelfs al als normaal beschouwd voor iemand met een medische aandoening . Nogmaals, uit het leerboek: "De menselijke geschiedenis is waarschijnlijk in Afrika begonnen, in regio's met een hoge UV-straling."