سیامک اعظمی

امروز همراه با خانواده های جاویدنامی که در #میعادگاه_عاشقان_راه_آزادی هستند بعد از گذشت چهار سال موفق به گرفتن مراسم تولد برای #محمدمهدی_کرمی شدیم #سپهر_اعظمی

#ابوالفضل_آدینه‌زاده ؛ شانزده‌ساله‌ای که در راه مدرسه، بند کفش‌هایش را برای راهی به سوی آزادی محکم کرد ۲۷ خرداد ۱۳۸۴، مشهد؛ پسری به دنیا آمد که قرار بود سال‌های نوجوانی‌اش را میان مدرسه، دوستان، خانواده و رؤیاهای آینده بگذراند. نامش ابوالفضل آدینه‌زاده بود؛ دانش‌آموز رشته الکترونیک، علاقه‌مند به تکواندو و نوجوانی که از چهارده‌سالگی تعمیرات موبایل انجام می‌داد. او هنوز شانزده سال بیشتر نداشت؛ سنی که جهان باید پیش روی آدم باز شود، نه اینکه ناگهان به دیوارهای خون و خاک ختم شود. شنبه ۱۶ مهر ۱۴۰۱ ابوالفضل از خانه بیرون آمد. قرار بود روزی معمولی باشد؛ راه مدرسه، خیابان، زندگی... اما آن روز، مسیر زندگی او برای همیشه تغییر کرد. در جریان اعتراضات مقابل دانشگاه فردوسی مشهد زخمی شد و با گلوله‌های ساچمه‌ای به‌شدت آسیب دید. او را به بیمارستان امام رضا(ع) مشهد رساندند. تلاش پزشکان برای نجاتش ادامه یافت ، اما زخم‌ها سنگین‌تر از آن بود که یک نوجوان شانزده‌ساله بتواند از آن بازگردد. ۱۸ مهر ۱۴۰۱ پیکر ابوالفضل در آرامستان روستای نجف‌آباد ، شهرستان فاروج ، خراسان شمالی به خاک سپرده شد. اما در تاریخ همه‌چیز با دفن شدن پایان نمی‌یابد. ابوالفضل برای بسیاری ، یادآور نسلی شد که آزادی را نه واژه‌ای دور و دست‌نیافتنی ، بلکه حقی برای زندگی می‌دانست؛ حقی برای انتخاب ، برای کرامت و برای آنکه انسان بتواند آینده‌اش را خودش بسازد. شاید تلخ‌ترین حقیقت درباره ابوالفضل این باشد که او هنوز آن‌قدر جوان بود که آینده‌اش را زندگی نکرده بود. او به خاک سپرده شد؛ اما پرسشی که نسل او با خود به خیابان برد ، زیر خاک نرفت: انسان تا کجا می‌تواند برای آزادی و کرامت انسانی ایستادگی کند؟ برگی از #کتاب #حقایق_زیر_خاک به قلم #سیامک_اعظمی