ferit 🧟‍♂️ (@sonofbrucewayne) header
ferit 🧟‍♂️ (@sonofbrucewayne) profile picture

he/him • screenwriter • director • horror • film critic

İstanbul
Joined September 2010
Photo by ferit 🧟‍♂️ (@sonofbrucewayne)Photo by ferit 🧟‍♂️ (@sonofbrucewayne)Photo by ferit 🧟‍♂️ (@sonofbrucewayne)Photo by ferit 🧟‍♂️ (@sonofbrucewayne)Photo by ferit 🧟‍♂️ (@sonofbrucewayne)Photo by ferit 🧟‍♂️ (@sonofbrucewayne)Photo by ferit 🧟‍♂️ (@sonofbrucewayne)Photo by ferit 🧟‍♂️ (@sonofbrucewayne)Photo by ferit 🧟‍♂️ (@sonofbrucewayne)Photo by ferit 🧟‍♂️ (@sonofbrucewayne)
Cronenberg, Robert Pattinson'ın 2012-2020 arası yaşadığı kariyer değişiminin öncüsüydü. Gerçek yeteneklerini gören ilk yönetmendi. Cosmopolis ve Maps to the Stars ile ona üst üste önemli roller verdi ve bir nevi bağımsız filmlerde, iyi yönetmenlerle çalışmasına önayak oldu.
El chad que la vio antes que el resto
1
10
240
İsteyen istediğini söylesin, benim içn tarihin en hakkı yenen performanslarından biri. Andrew Garfield o sene Oscar’ı rahatlıkla kazanmalıydı. Ayrıca Tick, Tick... Boom! hayatımın en zor dönemlerinden birini atlatmama yardımcı olmuş, inanılmaz özel bir film. Belki de bu yüzden biraz duygusal yaklaşıyorum ama Garfield’ın performansıyla güçlü bir bağ kurmuştum, ki o bağ hala aynı güçle devam ediyor. Zamanında en ihtiyacım olduğu anda karşıma çıkmış, o zamandan beri her izlediğimde bambaşka duygular keşfettiğim, soundtrack'ını onlarca kez dinlediğim büyülü bir film.
Five years ago today, Andrew Garfield blew us all away in Tick, Tick... Boom!
1
34
1
424
9,591
İyi kurt adam filmi bulmak çok zor. İyi polisiye korku filmi bulmak da aynı derecede zor. The Cycle ise bu iki türü harika biçimde harmanlayarak beni şaşırtmayı başardı. Eski usul hikaye anlatıcılığı, kusursuza yakın pratik efektler ve soğuk atmosferi ile tam aradığım, istediğim film. Filmin, kurt adam mitini fiziksel dönüşüm ve vahşet üzerinden ele alması zaten başarılı ama en önemlisi, lanetin doğasını sorgulayan oldukça yaratıcı bir yaklaşımı var. Ölümün bile sona erdiremediği bir lanet. Üstelik film, bunu vahşi şekilde öldürülen insanlar üzerinden, cinayet soruşturmalarının içine yavaş yavaş yerleştirerek yapıyor. 80'lerin pratik efektli yaratık sinemasına aşıksanız, The Cycle'dan keyif almamanız mümkün değil. Özellikle yaratığın fiziksel tasarımı ve dönüşüm sahneleri, dijital efektlerin hakim olduğu günümüz korku sinemasında özlediğim o "gerçeklik" hissini yeniden yaşattı. The Cycle, köklü bir korku mitinin hala ne kadar özgün biçimlerde yorumlanabileceğini gösteren, türün meraklıları için yılın en güzel sürprizlerinden biri.
8
502
Boykot yapanları abartılı bulamıyorum artık. Çünkü ben de özellikle Türklükle ilgili ifadeler söz konusu olduğunda ortaya çıkan bu sürekli düzeltme ihtiyacını, rahatsız surat ifadelerini anlamıyorum, anlamak da zorlanıyorum. Türk sineması demenin nesi yanlış, nesi rahatsız edici? Bu ülkenin sinema tarihini, kültürel birikimini ve sanat geleneğini tanımlayan yerleşik bir ifadeden söz ediyoruz. Türk kimliğine ilişkin ifadelerin sürekli açıklanması, değiştirilmesi ya da daha kabul edilebilir bir karşılıkla sunulması gerektiği düşüncesi normalleştirilmemeli. Türk sineması demek, bu ülkede farklı kimliklerden insanların sinemaya yaptığı katkıları yok saymak değildir. Kapsayıcılık, bir ülkenin kültürel kimliğini ifade eden kavramları silikleştirmekle sağlanmaz. Türk sözcüğünü bir dışlama ifadesi olarak görmek yerine, neden bu kadar kolay rahatsızlık duyulan bir kavrama dönüştüğünü sorgulamak gerektiğini düşünüyorum.
Türkiye'de Türklükten rahatsız olmayan afedersiniz "sanatçı"mız yok galiba.. Türk sinemasını Türkiye sineması diye "düzelten" Haluk Bilginer de boykot. Bu gidişle direkt yerli dizilerin hepsini boykotlamak daha kolay olacak
13
17
1
235
9,352
onu görünce her rol onun olsun istiyoruz, yalan mı söyleyelim
The 5 finalists that have tested for the role of James Bond: • Robert Pattinson • Jack Lowden • Callum Turner • Nicholas Hoult • Josh O'Connor Who would you choose?
5
56
731
13,966
Ben Affleck ve Matt Damon, The Rip filminde çalışan 1.200 kişinin de yapımın ekonomik başarısından pay alabilmesi için Netflix'le özel bir anlaşma yaptı. Üstelik bunu dünyanın en yüksek kazançlı yıldızları arasında yer alan oyunculardan ikisi gerçekleştirdi. Demek ki mesele yalnızca patronların sorumluluğundan söz etmekten ibaret olamazmış. Demek ki önemli olan sahip olduğunuz ekonomik gücü ve sektördeki konumunuzu nasıl kullandığınızmış. Oyuncular Sendikası ise gelir adaletsizliğinin giderilmesini savunurken milyonluk kaşeler alan yıldızların ayrıcalıklı konumlarının sorgulanmasını neredeyse bir dokunulmazlık meselesine dönüştürüyor. Kimse sektörün krizinden sadece oyuncuları sorumlu tutmuyor. Ancak yapımcıların sorumluluğunu öne sürerek yıldız kültürünü, korkunç ücret uçurumunu ve ekonomik ayrıcalıkları tartışmanın dışına itemezsiniz. Bir tarafta milyonluk anlaşmalar yapan başroller, diğer tarafta güvencesiz çalışan, ücretini zamanında alamayan, geçinmekte zorlanan set emekçileri var. Bu eşitsizliği eleştirmek oyunculara saldırı anlamına da gelmiyor, sektörün yarattığı değerin nasıl bölüşüldüğünü sorguluyoruz. Üstelik bütün oyuncular aynı ekonomik sınıfta olmadığı da bir gerçek. Sendikanın en yüksek kazançlı yıldızlarla geçinmekte zorlanan oyuncuları aynı ekonomik konumdaymış gibi değerlendirmesi de başlı başına sorunlu. Emek dayanışması, en ayrıcalıklı olanları eleştiriden muaf tutmak değildir. Sektörün bütününü savunduğunuzu söylüyorsanız o bütünü oluşturan insanların emeğinin neden bu kadar eşitsiz karşılık bulduğunu da tartışabilmelisiniz. Dayanışma dediğiniz şey, yaratılan değerin paylaşılması demektir. Bunu anlamak zor olmamalı.
Kamuoyuna ve meslektaşlarımıza;
5
38
330
12,170
Ben Affleck ve Matt Damon, 2022 yılında Artists Equity adlı yapım şirketini kurdu. Amaçları, sinemada yaratılan ekonomik değerin yıldızlar ve yapımcılar arasında paylaşılmasının önüne geçmekti. Böylece kamera arkasındaki emekçilerin haklarını savunmaya geçtiler. 2026 yapımı The Rip filminde Netflix'le özel bir anlaşma yaparak yaklaşık 1.200 çalışanın filmin başarısından prim almasını sağladılar. Üstelik bu sistem setin farklı departmanlarında çalışan insanları da kapsıyordu. İki Hollywood yıldızı, sahip oldukları ekonomik gücü birlikte çalıştıkları insanların da üretilen değerden pay alması için kullandı. Türkiye'de ise milyonluk kaşelerin yarattığı gelir uçurumunu tartışmaya açmak bile bazı çevrelerce oyuncuları hedef göstermek sayılıyor. Sahip olduğunuz gücü kimin için ve nasıl kullanılacağınızı bildiğiniz sürece bahanelere sığınmaya gerek kalmaz.
2
8
686
Bundan daha utanç verici bir açıklama yapmak gerçekten zor. Üstelik mesele Özge Özpirinçci ile bitmiyor, Türkiye'deki yıldız oyuncuların önemli bir kısmının sektöre bakış açısı da aynı. Sinema ve televizyon sektörü yıllardır korkunç bir emek sömürüsü üzerine kurulu. Setlerde insanlar insanlık dışı saatlerde çalışıyor, güvencesizlikle boğuşuyor, ücretlerini zamanında alamıyor, aylarca işsiz kalıyor. Yönetmen yardımcıları, görüntü ekipleri, sanat departmanları, ışıkçılar, kostümcüler, kurgucular ve daha niceleri bu sektörün bütün yükünü sırtlanırken bazı başrol oyuncularına bölüm başına milyonlarca lira ödeniyor. Elbette sektörün ekonomik krizini yalnızca oyuncuların yüksek kaşelerine bağlamak doğru değil. Ancak bu korkunç gelir adaletsizliğini görmezden gelip milyonluk ücretlerden vazgeçmemeyi savunmak da çok büyük gurursuzluk, onursuzluk örneği. Bir tarafta ay sonunu getiremeyen set emekçileri, diğer tarafta tek bölümden birçok çalışanın yıllarca kazanamayacağı parayı kazanan yıldızlar var. Sonra da çıkıp binlerce insanın ekmek teknesinden söz ediyorlar. Evet, binlerce insanın ekmek teknesi. Ama o ekmeğin ne kadar adaletsiz bölüşüldüğünü konuşmaya gelince herkes susuyor. Türkiye'de sinema ve televizyon sektörünün en büyük sorunlarından biri de bu yıldız kültürü. Oyuncular sektörün merkezine yerleştirilirken o görüntüyü, hikayeyi ve dünyayı yaratan emekçiler görünmez kılınıyor. Bir yapımı yüzlerce insan birlikte ortaya çıkarıyor ama ekonomik karşılığın ve görünürlüğün aslan payı birkaç kişiye gidiyor. Kimse oyuncular bedavaya çalışsın demez zaten. Mesele, emeğin karşılığının bu kadar orantısız dağıtıldığı bir düzende en ayrıcalıklı konumdakilerin hiçbir sorumluluk üstlenmek istememesi. Sektörü ayakta tutan "kameranın önündekiler" olmuyor. Hatta o kameranın arkasındaki insanlar olmadan önündekilerin milyonluk kaşelerinin de hiçbir anlamı yok. Önce bunu kabul etmek gerek.
Özge Özpirinçci, dizi sektöründe yaşanan kriz hakkında konuştu. “Bu binlerce insanın ekmek teknesi olan bir sektör. Dolayısıyla başrollerin indirim yapmasıyla çözülecek bir konu olduğunu düşünmüyorum.”
18
64
5
531
85,317
uyarı vereceklerine okulları tatil yapsalar yarınki yaşanacak krizin önünü büyük ölçüde kapatacaklar ama asla öyle bir dertleri yok, zaten nefes alamayan bir şehri öldürün
İstanbul Valiliği, yarın kent genelinde beklenen kuvvetli sağanak ve gök gürültülü yağış nedeniyle vatandaşları uyardı.
48
1,786
doğru yönetmenle tüm yetenekleri ortaya çıkıyor ama marvel sonrası inanılmaz kötü bir kariyer yaptı
11
806
YA SEN NE DİYORSUN
‘IT: WELCOME TO DERRY’ has released a new special episode as a Halloween surprise. Titled “A Story of Derry,” the episode takes place hundreds of years before Pennywise. Now streaming on HBO Max.
13
745
Clayface, iyi bir çizgi roman uyarlaması olmasının yanında gerçekten çok iyi bir film. Matt’in kimliğini, hayatının da büyük bir kısmını kendi yüzüne bağlamış olmasını direkt olarak görüyoruz. Kariyeri, insanların ona yaklaşımı, kendisi hakkında iyi hissetmesini sağlayan neredeyse her şey dış görünüşüne bağlı. Yüzünü kaybettiğinde çevresindeki insanları da kaybediyor. Benliği, dış görünüşüne değer veren bir endüstri tarafından şekillendirililirken, o görünüş ortadan kalktığında kendisine ait sandığı kimlik de onunla birlikte yok oluyor. Başlangıçta eski hayatını neden geri istediğini anlamak kolay. Kim istemez ki? Ancak zamanla iyileşme arzusu bir takıntıya dönüşüyor. Durması gereken yerde duramıyor, kendisini giderek daha fazla zorluyor ve bunun bedelini bedeni ödüyor. O yüzden body horror tarafının böylesine güçlü olmasına şaşırmadım. Çünkü her fiziksel dönüşümün duygusal bir karşılığı var. Herkesin yüzüne bürünebilen ama artık kendisi olmanın ne anlama geldiğini bilemeyen bir oyuncu için en trajik şey bu olsa gerek. Caitlyn'le ilişkisi ise bütün bunları daha da karmaşıklaştırıyor. Neredeyse her şeyini kaybettiği bir dönemde Caitlyn ona sevgi, umut ve iyileşme ihtimali sunuyor. Caitlyn’in ona duyduğu sevgiyi, hala sevilmeye değer olduğunun bir kanıtı olarak görmesi, içinde bulunduğu durumu zaten en iyi özetleyen ayrıntı. Onu kaybetmek, kendisini bir kez daha kaybetmek anlamına geliyor. Filmin dark romance tarafını bu yüzden çok sevdim. Sevgi, minnettarlık, bağımlılık ve sahiplenme isteği birbirinden ayırt edilemeyecek kadar iç içe. Üstelik Caitlyn'in de kendi ihtiyaçları var, özellikle başarılı olma ve yaptığı işin değerini kanıtlama arzusuna sahip. Tam da bu noktada ikisi de birbirlerinde bir şeyler arıyor ve o beklentiler zamanla taşınamayacak kadar ağırlaşıyor. Bütün bunların gotik bir trajedinin içinde anlatılmasına ayrı bayıldım. Dışlanmış, incinmiş birine yakınlık duyarken aynı insanın dönüşmekte olduğu kişiden korkmaya başlıyorsun. En önemlisi de Matt'in yaşadığı acıyı anlamak, başkalarına yaptıklarını haklı çıkarmıyor. Bende en çok kalan şey ise her şeyi geri aldığında yeniden iyi olacağına inanması. Yüzü, kariyeri, Caitlyn ve kendisini incitenlerden alacağı intikam... Bunların her birine öylesine sıkı tutunuyor ki sonunda hayatında başka hiçbir şeye yer kalmıyor. Clayface'i psikolojik açıdan rahatsız edici ve insani yapan da bu bence. Kaybettiğimiz şeyleri geri kazanmanın bizi eskiden olduğumuz insana dönüştüreceğine inanmak, sanırım hepimizin bir şekilde tanıdığı bir his. Zaten filmin anlatmaya çalıştığı her şey, Matt'in hala geri dönebileceği eski bir hayatı olduğuna inanarak kendisini tüketmesini izlemekte saklı.
15
787
bir şey diyim mi
Hani yapalım diye değil de…
2
1
152
9,581
Şarkının Türkiye'de genel olarak sevilmemesi ama Avrupa'da duyanların (özellikle Latinlerin) bayılması sürpriz değil. Aura'yı ilk şarkılarından beri takip ediyorum ve en başından beri hedeflerinin milenyum sound'u olduğu çok açıktı. Klibin de Y2K ve fütüristik olması çok iyi.
AURA grubunun ‘2036’ şarkısı, ‘ELEMENTAL’ albümüyle birlikte yayınlandı. Yorumlarınız neler?
9
17
1
1,239
31,539
DC'nin şu anda Supergirl dışında övülmeyen, iyi bulunmayan tek bir projesi yok. Ama gel gör ki beyni 3 yaşındaki çocuk gibi çalışan koskoca insanlar sırf Marvel sevdiği için gömüyor + Snyder'e tapanlar her bir projeye saldırıyor. Warner Bros ise asla tam güven veren bir stüdyo değil, bütçeler de bu yüzden Marvel kadar harcanamıyor. Tüm bunlara rağmen James Gunn'ın başardıklarını görmemek saçmalık olur. DC'nin geleceği parlak.
Clayface debuts with a 95% Audience Score on Rotten Tomatoes. 🍅 Absolutely insane for R Rated Horror.
26
64
4
940
25,003
ferit 🧟‍♂️ retweeted
benim biricik sevgilim, güzel aşkım seninle geçirdiğim her gün bana bir dilek hakkı verseler onu dileyeceğim kadar güzel benim için. her doğum gününde mumları üflemeden göz ucuyla bakıp güldüğün o insan olmak istiyorum, ruhumun eşsiz eşi seni çok seviyorum 🤍
1
1
12
381
sadece star wars filmi değil, kendi kariyeri de süresiz olarak askıya alınmalı
Taika Waititi’s ‘STAR WARS’ film has been put on hold indefinitely. (Via: inverse.com/entertainment/ta…)
10
500
Hayatımda satın aldığım en iyi şeylerden biri. Fransa'da özel olarak basılmış ve dünyada sadece 3 bin adet bulunan The Texas Chain Saw Massacre seti sonunda evime geldi. Belki de koleksiyonuma eklediğim en iyi ürün. Kutu üzerindeki testere darbelerine kadar aşık oldum.
16
563