strano

از امروز هم مویه های زن عربِ توی حیاط بهمون رسید و دو تا قاصدک و چند قطره خون

قلبم نازک تر از شیشه شده، تند و تند میشکنه.

بغض آسمون هم نمیترکه که، بعد من از خودم ایراد می گیرم.

دلم برای اهواز قد مورچه شده.

دارم همزمان هم کیک قهوه درست می کنم و هم سوسیس تخم مرغ تمام زندگیم تقریبا همینجوری پیش میره.

دلم ترکیب سویینی تاد دیدن و دوغ رو میخواد.

مامانم یه جوری برای استوری هام بوس میفرسته و نازنازیم میکنه که قشنگ همون سوسک و دست و پای بلوری.

حالا چند روزیه، حالُم خرابه💃🏻

غیر ضروری بدی، نمیخوام هم به این فکر کنم که چی بهت گذشته، مهم نیست چون به منم چیزای خوبی نگذشته.

تا اینجای شیفت بیمارم منو برای برادرش خواستگاری کرد که خب این جدید نیست و غر نمیزنم، مشکلم اینه که اشاره کرد برادرش دهه شصتیه😭

حالا تیتراژ پدرسالا چرا انقدر طولانیه؟

هر وقت تونستم کلمه هام رو کنار هم بچینم، برات تعریف می کنم چی بهم گذشت.

بله الگوریتم، من ویدیو میمون تازه دوش گرفته رو دوست دارم.

هر روزی رو که دووم میارم به خودم شیر کاکائو جایزه میدم.

نمیدونم واقعا نگاهش ملامت کننده بود، یا چون میدونستم که اشتباه کردم این برداشت رو کردم.

با اولین مرخصی سینه خیز میرم تا اهواز، یخ زدم بابا.

اگر کسی ببشتر از دو بار توی حرفم بپره، واقعا و برای همیشه وقتی قراره اون مخاطب باشه روزه ی سکوت می گیرم.

تتو آرتیست خوب که بهداشت و اینارو درست رعایت کنه معرفی کنید لطفا🫶🏻

ماگ قشنگم رو احتمالا جا گذاشتم دانشگاه و این سومین وسیله ایه که توی دو هفته ای اخیر دارم اینور اونور جا میذارم. تو ضررم.

انقدر نیازمند شیرینی هستم که وقت هایی هم که یادم میره یه چیزی بردارم همه ش دارم از این و اون میپرسم چیز میز شیرین چی داری؟

من وقتی با پسر ارائه مشترک و کار گروهی برمیدارم: