Pinned Tweet
โอเคเริ่มเลย ชีวิตแรก จะจบตรงไหน
มีคนทำเกมชื่อ 1 in 8 Billion เป็นเกมจำลองชีวิตที่ให้เราสุ่มเกิดใหม่เป็นมนุษย์หนึ่งคนบนโลก โดยใช้ข้อมูลสถิติประชากรจริง ๆ เราเลือกไม่ได้ว่าจะเกิดประเทศไหน เป็นลูกใคร หรือมีฐานะยังไง ทุกอย่างขึ้นอยู่กับดวงล้วน ๆ
แล้วผมลองสุ่มดู ผมเกิดเป็น William Hill เด็กผู้ชายชาวแคนาดา เกิดที่เมืองมอนทรีออล ในเดือนสิงหาคม 2026
พ่ออายุ 36 แม่อายุ 33 เป็นลูกคนแรกของครอบครัว แถมฐานะทางบ้านยังอยู่ในกลุ่มรายได้สูงสุด 20% ของประเทศอีกด้วย 55555
โอกาสที่จะได้เกิดในแคนาดามีแค่ 0.27% ส่วนอายุขัยเฉลี่ยของผู้ชายอยู่ที่ 80.2 ปี
นี่แค่เริ่มต้นชีวิตก็ดูมีแต้มต่อกว่าคนอีกหลายพันล้านคนบนโลกละแห่ะ ๆ
หลังจากนั้นเกมก็ให้เราใช้ชีวิตต่อไปเรื่อย ๆ เจอเหตุการณ์ต่าง ๆ และตัดสินใจเลือกเส้นทางชีวิตด้วย
ใครอยากรู้ว่าถ้าได้เกิดใหม่อีกครั้ง ชีวิตตัวเองจะเป็นยังไง ลองเล่นดู
1in8b.life
1
67
🌉สะพานพระราม 8 มีพลุม่านน้ำตกสวยจึ้งงง
เพิ่งจะมาเห็นว่ามีแบบนี้ด้วย สวยมากๆเลยอะ เป็นไฮไลท์ของสะพานพระราม 8 เลยตอนนี้ ✨
📌รอบพลุม่านน้ำตกทองสะพานพระราม 8 รอบอีกแค่ 3 รอบสุดท้ายในปีนี้แล้ว
- 27 พฤศจิกายน 2569 เวลา 20.45น.
- 4 ธันวาคม 2569 เวลา 20.45น.
- 11 ธันวาคม 2569 เวลา 20.45น.
ใครมีโอกาสไปดูเถอะ แค่ในคลิปก็สวยมากแล้ว ของจริงจะขนาดไหนอะ 🥺
#พลุม่านน้ำตกทอง สะพานพระราม8
🍃 ชาร้อนใส่น้ำแข็ง 🍵 retweeted
สายตาสั้นเกินห้าร้อย เตรียมตัวเลยจ้า วุ้นตาเสื่อม 5555555
ชีวิตจริงยิ่งกว่านิยาย เพื่อนฉันโดนผัวนอกใจ แต่ไม่อยากหย่าดีๆ เพราะต้องแบ่งสมบัติ (เพื่อนฉันรวยกว่าผัวแต่พอเป็นผัวเมียกันช่วยกันสร้างเพิ่มไปอีกเยอะ=สินสมรส) ฟิลทนผัวเก็บสมบัติให้ลูก+เก็บสลิปทุกใบเผื่อไว้ แล้วก็ทนๆ ไป เจอเมียน้อยแบบอรอิน ในเมียหลวงแบบผัวหลงมาก+เมียน้อยอยากได้มาก/1
เชิด ต้องมีกรรมหนักถึงได้มาเป็น ผจก.ร้านซึ่งคนเก่า คือ คนเขียนบท
พี่เชิดถึงไปไหนไม่ได้ต้องติดอยู่ที่มินิมาร์ทจนกว่าจะมีคนใหม่มาแทน
เดาว่าร้านต้องมีการเซ็ตระบบ ปิดปรับปรุงร้าน เพิ่มหรือเปลี่ยนกฎเพื่อรับมือเหล่าผี สังเกตเห็นสรุปยอดประจำเดือน ที่มีเม.ย. เว้น ( พ.ค-มิ.ย.-ก.ค) มาที่เดือน ส.ค.-ก.ย.-ต.ค. แสดงว่าร้านอาจใกล้ที่จะครบรอบเซ็ตระบบใหม่ (หรือจบ อีพี 8 ) ต่อเป็น ss2 ได้เลยอะ
#TheRulesกฎหลังเที่ยงคืน
#TheRulesกฎหลังเที่ยงคืน
กฎหลังเที่ยงคืน เส้นแบ่งเวลาอีกมิติของโลกวิญญาณ พอเวลาเที่ยงคืนตรงร้านกลับสู่โหมดทางผ่านที่เหล่าผี ปีศาจ แวะเวียนเข้ามาเอาของต้องการ ไม่ใช่สินค้าแต่ชีวิตของพนง.เองก็เอาด้วย อีผีมีวิธีหลอกล่อเล่ห์เหลี่ยมมากกว่าที่คิด แว่นตาคืออุปกรณ์ชั้นดี
ทุกคนมักจะพูดว่าทำตามกฎก็รอด ในโลกมนุษย์ไม่มีใครทำตามกฎหรอกทุกคนมีเหลี่ยมปะปนกันไป ถ้าในโลกลึกลับกฎต้องเป็นกฎนั่นเป็นสิ่งที่มนุษย์ทำตามได้ยาก
ผีน่ากลัวแล้วแต่การเป็นหนี้ไม่มีเงินน่ากลัวกว่า
🍃 ชาร้อนใส่น้ำแข็ง 🍵 retweeted
🍨 #Priscillaicecream
🍴30 - 80 บาท/สกูป
🥾 MRT อิสรภาพ, ท่าเรือวัดอรุณ, สาย 57
🌳 เปิดทุกวัน สาขา 1 08:00 / สาขา 2 10:00
🍃 ชาร้อนใส่น้ำแข็ง 🍵 retweeted
551に並んでるんちゃうで、時速50mくらいだから、改札にたどり着くまで1時間以上
降車客が出て来られずにホームに滞留するから、降車するのにも時間がかかって列車自体もどんどん遅れる
京都は今年も駅自体への入場制限かかるんじゃない?この寒くて風が強いのに🥶
🍃 ชาร้อนใส่น้ำแข็ง 🍵 retweeted
ไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ แต่เคยเจอสถานการณ์คล้ายๆกันมาก่อน
ก่อนอื่นเลย
1. สายการบินรู้อยู่แล้วว่า สนามบินจะปิด 23.00 (ที่ญี่ปุ่น หลายสนามบินปิดเวลานี้)
2. เทคนิคแจ้งดีเลย์ไปเรื่อยๆ (เพื่อเซฟความเสียหายให้สายการบินเอง) อาจจะพอถูไถไปได้ ถ้าสนามบินเปิดทั้งคืน หรือมีโรงแรมในสนามบิน/ติดสนามบิน แต่สนามบินนี่มันมีช่วงปิดทำการและไม่มีอะไรให้ไปนอนพักดีๆได้เลย
3. แจ้งแคนเซิลเลย สายการบินจะเสียหายเยอะ (ค่าสล็อต ค่าปรับการจัดการเที่ยวบิน) พวกโลวคอร์สเลยชอบใช้วิธีดีเลย์ไปเรื่อยๆก่อนค่อยแจ้งยกเลิก เสียเงินอยู่ดี แต่ไม่ต้องดีลกับความวุ่นวายที่กราวด์
4. ถ้าแจ้งแคนเซิลเลยในเวลา 19.00-22.30 ผู้โดยสารอาจจะโวยวายทันที และสถานการณ์บานปลาย เพราะยังอยู่ในเวลาทำการ แต่ถ้าแจ้งตอนสนามบินปิด เหมือนได้มัดมือชกผู้โดยสาร ให้เจ้าหน้าที่สนามบินไปจัดการต่อเอาเอง
5. ไม่มีจนท.สายการบินมาดูแลผู้โดยสาร ซึ่งเต็มลำ ไม่ใช่แค่ไม่กี่สิบคน
6. มีปัญหาทีหลัง ก็มาไล่เคลียร์เป็นเคสๆไป ใครหลักฐานครบก็ได้รีฟันด์ ได้ต่อรอง ใครหลักฐานไม่ครบ ไม่เข้าเงื่อนไข สายการบินก็รอดไป ไม่ต้องรับผิดชอบอะไร
7. ส่วนใหญ่ ลูกค้าโมโห จนขี้เกียจตามเรื่อง
8. มักถูกแจ้งให้ได้รับการเยียวยาเป็น เลื่อนเที่ยวบิน+แต้มเข้าบัญชี ซึ่งสายการบินแทบไม่ต้องเสียอะไร เพราะลูกค้าน้อยมากที่จะหาตารางใหม่ได้ลงตัวกับเงื่อนไขสายการบิน
เหตุผลที่เราบอกลา low cost ถาวร ถ้าไฟล์ทยาวกว่า 2 ชม. 😊 มีปัญหาไรมา การบริการหลังการขายคือ บัดซบสุดๆ
ประสบการณ์ที่ผมและผู้โดยสารอีกหลายร้อยชีวิตได้รับจากสายการบิน AirAsia X @airasia @airasiaTH
รอบนี้ผมเดินทางมาประเทศญี่ปุ่นเพื่อทำงานแฟนไซน์ที่โตเกียว รวมถึงงานอื่น ๆ และอยู่เที่ยวต่อกับครอบครัว โดยมีทั้งคุณพ่อ คุณแม่ และทีมงานเดินทางมาด้วยกัน
เที่ยวบินขากลับของผมมีกำหนด Boarding เวลา 19.45 น.
ผมนั่งรออยู่บริเวณหน้าเกทจนถึงเวลา 20.30 น. ตอนนั้นก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะเข้าใจว่าเที่ยวบินอาจจะดีเลย์เล็กน้อย ซึ่งเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ตามปกติ
จนกระทั่งเวลา 21.00 น. มีประกาศแจ้งว่าเครื่องบินมีปัญหาทางเทคนิค จำเป็นต้องให้ทีมช่างเข้าซ่อมแซม และจะแจ้งเรื่องการขึ้นเครื่องอีกครั้งในเวลา 22.00 น.
พอถึงเวลา 22.00 น. ก็มีประกาศให้รอต่อจนถึง 23.00 น.
และเมื่อถึงเวลา 23.00 น. สายการบินก็ประกาศยกเลิกเที่ยวบิน (Flight Cancelled) พร้อมแจ้งให้ผู้โดยสารทุกคนออกจากพื้นที่โดยเร็ว เนื่องจากสนามบินกำลังจะปิดให้บริการ
ตอนนั้นทุกคนยืนงงอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่มีใครทราบเลยว่าต้องทำอย่างไรต่อ ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน หรือสายการบินจะมีมาตรการช่วยเหลือผู้โดยสารอย่างไร
ผมจึงเดินเข้าไปสอบถามพนักงานบริเวณเคาน์เตอร์ว่า
“แล้วพวกเราต้องทำอย่างไรต่อครับ? ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน?”
พนักงานตอบกลับมาว่าไม่รู้ แต่ขอให้พวกเราออกจากพื้นที่ก่อน พร้อมอธิบายว่าเครื่องบินไม่สามารถซ่อมแซมได้ เนื่องจากอะไหล่จะมาถึงในช่วงเช้าของวันถัดไป
สิ่งที่ผมสงสัยมากคือ ถ้าทางสายการบินทราบอยู่แล้วว่าไม่มีอะไหล่ และไม่สามารถซ่อมเครื่องบินให้เสร็จได้ในคืนนั้น ทำไมถึงต้องรอจนถึงเวลา 23.00 น. จึงประกาศยกเลิกเที่ยวบิน?
ถ้าทางสายการบินสามารถแจ้งให้เร็วกว่านี้ เช่น ตั้งแต่เวลา 20.00 น. ผู้โดยสารทุกคนก็ยังพอมีเวลาเดินทางด้วยรถไฟเพื่อออกไปหาโรงแรม หรือจัดการเรื่องที่พักของตัวเองได้ทัน
แต่การประกาศยกเลิกเที่ยวบินในเวลาที่ดึกขนาดนั้น ทำให้ทุกคนแทบไม่มีทางเลือกเหลืออยู่เลย
ผมจึงถามพนักงานต่อว่า แล้วพวกเราต้องออกไปทางไหน แต่พนักงานกลับเดินหลบเลี่ยงไปโดยไม่ได้ให้คำตอบที่ชัดเจน
เมื่อผู้โดยสารจำนวนมากยังคงยืนอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรต่อ ก็มีการปิดไฟและประกาศให้ทุกคนออกจากพื้นที่
หลังจากนั้นผู้โดยสารทุกคนต้องเดินกลับเข้าสู่กระบวนการตรวจคนเข้าเมืองของญี่ปุ่นอีกครั้ง เหมือนกับเพิ่งเดินทางมาถึงประเทศญี่ปุ่น ต้องผ่านการตรวจพาสปอร์ต และไปรอรับกระเป๋าที่สายพาน ซึ่งใช้เวลานานมาก
เมื่อพวกเราได้รับกระเป๋ากันแล้ว กัปตัน นักบินผู้ช่วย และลูกเรือของเที่ยวบินดังกล่าวก็เดินลงมาบริเวณเดียวกัน
ผู้โดยสารจำนวนมากจึงเข้าไปสอบถามว่าเกิดอะไรขึ้น และพวกเราจะต้องทำอย่างไรต่อ
จากที่ผมเห็น ลูกเรือผู้หญิงเดินก้มหน้าเลี่ยงออกไปโดยไม่ได้ให้คำตอบ ส่วนกัปตันและนักบินผู้ช่วยถูกผู้โดยสารจำนวนมากเข้าไปรุมสอบถาม
มีผู้ใหญ่ท่านหนึ่งซึ่งเดินทางมาพร้อมเด็ก ๆ กว่า 100 คน เพื่อเข้าร่วมการแข่งขันหุ่นยนต์ เข้าไปสอบถามกัปตันว่า
“แล้วพวกเราจะทำอย่างไรได้บ้างครับ เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยจำนวนมาก”
กัปตันกลับนิ่งเงียบอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะตอบว่า
“พรุ่งนี้ผมมีงานครับ”
แล้วเดินออกไป
คำถามของผมคือ แล้วผู้โดยสารทุกคนไม่มีงานต้องทำกันเหรอครับ?
ทุกคนต่างก็มีภาระหน้าที่ มีครอบครัว มีตารางงาน และมีเหตุผลที่จำเป็นต้องเดินทางกลับตามกำหนดเหมือนกัน
หลังจากนั้น เหลือเจ้าหน้าที่ชาวญี่ปุ่นอยู่ประมาณ 10 คน เพื่อจัดการกับผู้โดยสารที่ยังตกค้างอยู่ในสนามบิน
แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกลับเป็นการพยายามให้ผู้โดยสารออกจากพื้นที่ มีทั้งการตะคอก การผลักดัน และการบอกให้ทุกคนออกไป
ผู้โดยสารหลายคนพยายามสอบถามว่า
“สรุปแล้วเที่ยวบินของพวกเราจะเป็นอย่างไรต่อ?”
“พวกเราต้องจองตั๋วใหม่เองหรือเปล่า?”
“แล้วตอนนี้พวกเราต้องทำอย่างไร?”
“ทางสายการบินสามารถจัดหาโรงแรมให้พวกเราได้ไหม เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยกว่า 100 คน?”
แต่คำตอบที่ได้รับคือให้ทุกคนออกไปก่อน โดยแจ้งว่าจะมีขนมและที่นอนให้
ผมจึงถามกลับว่า “ที่นอนที่ว่าคือที่ไหนครับ?”
เพราะตอนนั้นเป็นเวลาหลังเที่ยงคืนแล้ว การหาโรงแรมหรือเช็กอินในญี่ปุ่นเวลานั้นเป็นเรื่องยากมาก โดยเฉพาะถ้าไม่ได้จองล่วงหน้า หลายโรงแรมก็ไม่มีพนักงานให้เช็กอินในช่วงดึก ทำให้พวกเราอาจต้องรอจนถึงเช้า
เจ้าหน้าที่ตอบว่าจะมีถุงนอนกับขนมให้ และให้ทุกคนไปหาที่นอนกันเองบริเวณโซนด้านหน้าใกล้ประตูทางเข้าสนามบิน ซึ่งเป็นพื้นที่ที่ไม่ได้ปิดให้บริการ
แต่บริเวณนั้นอากาศหนาวมาก
ผมจึงเดินแหวกกลุ่มผู้โดยสารเข้าไปถามเจ้าหน้าที่เป็นภาษาอังกฤษว่า
“If you had kids, or if we were your family, would you let us sleep on the floor in this freezing weather?“
🍃 ชาร้อนใส่น้ำแข็ง 🍵 retweeted
เรื่องนี้น่ารักมากกกกก คุณพ่อชาวเกาหลีพาลูกสาวมาเที่ยวไทย แล้วแวะซื้อกาแฟ Amazon ระหว่างรอ พ่อก็พยายามมัดผมให้ลูกสาว แต่พนักงานเห็นแล้วขัดใจเพราะนานเกิ๊น ก็เลยอาสาทำให้ อะไรแบบนี้มีที่ไทยเท่านั้นแหละ 😍
top comment บอกถ้าคุณพ่อไปเจอครูอนุบาลจะตะลึงกว่านี้อีก 😂
ตอนเด็ก ๆ อายเพื่อนมากที่เพื่อนใช้ร่มลายคิดตี้ ต่าง ๆ แต่กุได้ใช้ร่มธนาคารทุกอัน เกือบทุกธนาคาร เพราะมันเต็มตู้ที่บ้าน ทั้งกระเป๋า ร่ม 50 กว่าอันได้ทุกวันนี้ก็ยังใช้อยู่ ฟีลแบบแอบน้อยใจมาก ๆ ทั้งห้องกุใช้ร่มอะไรแบบนี้อยู่คนเดียว จน ม.6 ก็ยังรู้สึกแบบนั้น พอโตขึ้น รู้สึกภูมิใจ 🤣
แอบเห็นใจเลยอะแบบนี้ ทั้งที่มาเที่ยวญี่ปุ่นแท้ ๆ เสียเงินจองตั๋วเครื่องบินราคาก็ไม่ใช่เท่ารถทัวร์ แต่ต้องมาเป็นผู้ประสบภัยอีก สายการบินแบบนี้เมื่อไหร่จะโดนอะไรสักที
แล้วสายการบินไม่สามารถจัดหาที่พักให้ได้ = ไม่มีเงินแล้วปะอะ เอาเงินไปหมุนฉ่ำ ๆ เลยปะ 5555555555
🍃 ชาร้อนใส่น้ำแข็ง 🍵 retweeted
ดีมากก พี่เราเปิด ชีบอกขายดีมากบางคนคิดเล็กคิดน้อยเรื่องกิน(ขายของชำด้วย)แต่พอเป็นสัตว์เลี้ยงเขาไม่คิดเลย พี่บอกวันนึงขายดีจนบอกให้เราเรียนจบให้ไปขายอาหารสัตว์
🍃 ชาร้อนใส่น้ำแข็ง 🍵 retweeted
가챠 캡슐 절대 버리지 말고 가져가… 이거 겨울에 진짜 개개개애ㅐ 꿀템인거 알고있어?
여기에 귤이 진짜 소름 돋을 정도로 딱 들어감ㅋㅋㅋㅋㅋㅋ 가방에 넣어도 귤 안짓눌리고 멀쩡하게 들고 다닐 수 있움
심지어 생긴 것도 걍 귤 전용 케이스 같음ㅋㅋㅋㅋ 여기에 스티커 붙여서 귤케꾸할사람? >나
เคยโม้กับแฟนไว้ว่าเอว 24 นิ้ว แต่พอถึงวันเกิด แฟนดันซื้อกางเกงยีนส์มาให้เป็นของขวัญ ซวยแล้วไง
ความจริงแล้วเอวฉัน 28 นิ้วต่างหาก ตอนคบกันใหม่ๆ แฟนถามไซซ์ ฉันก็เลยโกหกไปว่า 24
ที่ผ่านมาฉันใส่แต่ชุดเดรสหรือไม่ก็กางเกงเอวยางยืดมาตลอด เลยไม่เคยโป๊ะแตกสักที
พอถึงวันเกิด แฟนก็ยื่นถุงช้อปปิ้งมาให้ ข้างในคือกางเกงยีนส์ตัวที่ฉันเคยบ่นว่าอยากได้
บนป้ายแท็กมีตัวเลข “24” เขียนไว้ตัวเบ้อเริ่ม แฟนทำตาเป็นประกายแล้วพูดว่า “ลองใส่ดูสิ ลองใส่ดู”
ฉันเอาเข้าไปลองในห้องน้ำ พอเอาขาสอดเข้าไป มันก็ดึงขึ้นมาได้ถึงแค่ต้นขา ในใจคิดว่าเหนือจากนี้ไปไม่รอดแน่
ฉันเลยกลั้นหายใจแขม่วพุงแล้วออกแรงดึงขึ้น แต่แปลกมากที่มันรูดปรื๊ดขึ้นมาทีเดียว แถมยังติดกระดุมได้สบายๆ อีกต่างหาก
พอยืนส่องกระจก ฉันก้มลงมองป้ายแท็กอีกรอบ มันก็เขียนว่า 24 ชัดๆ นี่นา
เสียงแฟนตะโกนถามมาจากข้างนอกห้องน้ำ “ใส่พอดีไหม?”
พอลองสังเกตดูดีๆ ตรงใต้ป้ายแท็กมีรอยเย็บด้ายอยู่ ที่แท้เขาเลาะป้ายเดิมออก แล้วเอาป้าย “24” มาเย็บติดเข้าไปใหม่
แฟนเล่าว่าเขาไปซื้อไซส์ 28 ที่ช็อปมา โดยแอบวัดรอบเอวจากชุดเดรสของฉันเอาไว้ล่วงหน้า
จากนั้นก็ไปขอป้ายไซส์ 24 จากทางร้านมา แล้วเอาไปให้คุณป้าร้านแก้ทรงแถวบ้านช่วยเย็บติดให้ใหม่
“ก็เธอบอกว่าเธอเอว 24 เพราะงั้นมันก็ต้องเป็น 24 สิ”
ฉันใส่กางเกงยีนส์ตัวนั้นออกไปกินมื้อเย็นทันที แถมยังฟาดหมูย่างไปตั้ง 3 ที่
กระดุมกางเกงก็ไม่หลุดเลยจนกินเสร็จ
อีกไม่กี่วันต่อมา ฉันพลิกดูด้านหลังของป้ายแท็ก เห็นคุณป้าร้านแก้ทรงเอาปากกาลูกลื่นเขียนข้อความทิ้งไว้ว่า “เจอแฟนที่ดีเลยนะเนี่ย”
남친한테 허리 24라고 했는데 생일 선물로 청바지가 옴 ㅅㅂ
내 진짜 허리는 28임 사귈 때 남친이 사이즈를 물어봐서 24라고 뻥쳤음
그동안 원피스나 고무줄 바지만 입어서 들킬 일이 없었음
생일날 남친이 쇼핑백을 내밀었음 내가 갖고 싶다던 그 청바지였음
태그에 큼지막하게 '24'가 적혀 있었음 남친은 "입어 봐 입어 봐" 하면서 눈을 반짝였음
화장실에서 다리를 넣었음 허벅지까지는 올라갔음 그 위로는 끝이라고 생각했음
숨을 들이마시고 끌어올렸음 그런데 이상하게 한 번에 쑥 올라갔음 단추도 잠겼음
거울 앞에서 태그를 다시 봤음 분명 24였음
밖에서 남친이 물었음 "맞아?"






































































