mer retweeted
อิโมมาก พี่แจนพูดถึงที่ตัวเองชอบไปดูคอนเสิต แล้วภาพข้างหลังคือตอนชีไปดูคอนต่างๆ 🥹🥹🥹
เสร็จแล้วชีบอกว่าที่เคยไปถ่ายโปรเจค วันนี้มันเป็นภาพของแจนแล้ว กรุร้องงงง 😭😭😭😭😭 พี่แจนเก่งมากกกกๆๆ แบบมากๆๆๆ ฮือออ เค้าภุมิใจในพี่แจนมากๆๆๆๆๆ
RAK NA JANJINGJING
#JanJingJingFanconD2
mer retweeted
พี่แจน : เอาอีกแล้วนะ หนูไปเสพสื่อที่ไหนมาลูก
ที่เจเวลไม่จุ๊บม้าเพราะอยากให้ม้ามัมจุ๊บกันหรอลูก เก่งจังเลยหลานรัก
RAK NA JANJINGJING
#JanJingJingFanconD2
mer retweeted
ทุกคน คือมีใครเข้าใจชั้นบ้างวะ เพลง sizzy 😭😭😭😭😭😭 (( เจนเย่จะโผล่มาตอนท้ายไหม )) 💔
RAK NA JANJINGJING
#JanJingJingFanconD2
mer retweeted
: พี่ยู หล่อโดนใจหนูมากค่า
jj : หัวใจหรอ 🫶🏻
2552525252525525252 พี่แจนขำเลยย
RAK NA JANJINGJING
#JanJingJingFanconD2
จจ : คนที่เลี้ยงหนูมา 10 กว่าปี คือ พี่กัน อรรถพันธ์
เจนนี่ : นี่เลี้ยงคนอื่นแต่ตัวเองไม่โตขึ้นเลยนะลูก
กัน : โตแล้ว
จจ : หลังๆ กลายเป็นหนูที่ต้องเลี้ยงพี่กัน
กันเลี้ยงจิงจิงมาตลอด ความสัมพันธ์สองคนนี้น่ารักมาก🤍
RAK NA JANJINGJING
#JanJingJingFanconD2
mer retweeted
แจน : ตั้งแต่ยังไม่มีคอนเสิร์ต หนูบอกอ้ายกับไซซีเลยว่า “เฮ้ย! เดี๋ยวพี่จะทำทุกทางเลยให้เราได้ขึ้นเวทีด้วยกันอีก” แล้ววันนี้ แจนก็พาอ้ายกับไซซีมาขึ้นเวทีด้วยกันได้สำเร็จแล้ว
RAK NA JANJINGJING
#JanJingJingFanconD2
mer retweeted
[FULL] 30 ยังแจ๋ว แบบฉบับรวมเกส + เจเวล สนุกเกิ๊นปะ555555555
RAK NA JANJINGJING
#JanJingJingFanconD2
mer retweeted
พอเห็นเจ้าของร้านแล้วก็ไม่แปลกใจว่าทำไมตอนดราม่าไข่เจียวเจ๊ไฝ ที่พีชชี่ไม่ได้มีปัญหาเรื่องราคาแต่มีปัญหาเรื่อง “ไม่บอกราคาก่อนว่าเป็น 4000 บาท” แกถึงไม่เข้าใจว่ามันมีปัญหาที่ตรงไหน
mer retweeted
หล่อมากอะ ถ้าชั้นยืนข้าง ๆ ต่อให้เสื้อเปียก พอเดินออกจากงานชั้นก็เสื้อแห้งอะเพราะยืนบิดไม่เลิก ผมสั้นหันไปเจอก็รู้สึกผมยาวทันที มีฟีลยืนทัดหูแบบอัตโนมัติ ตัวโตกว่าเจองี้ก็เหลือ 3 เซน
mer retweeted
ไอ้พวกนี้เหมือนไม่มีสมองจริงๆนะ
อ่านบทสนทนาแล้วหดหู่ใจ 😔😔😔
.
.
พิธีกร: ทำไมถึงแต่งงานกับน้องตั้งแต่อายุยังน้อยเลยครับ?
ฝ่ายชาย: อยากสร้างครอบครัวครับ รับมาเลี้ยงดูเองกับมือตั้งแต่เด็กเลย
พิธีกร: ว่าไงนะ?
ฝ่ายชาย: รับมาเลี้ยงเองกับมือตั้งแต่เด็กครับ
พิธีกร: เลี้ยงเองกับมือนี่หมายความว่ายังไง?
ฝ่ายชาย: จะได้เข้าใจกันและกันมากขึ้นไงครับ
พิธีกร: ไหนเล่าให้ฟังหน่อยว่าเลี้ยงเมียยังไง?
ฝ่ายชาย: ก็ทำความเข้าใจกันมาตั้งแต่เด็กๆ ครับ
พิธีกร: ในฐานะสามี คุณคาดหวังอะไรจากภรรยา? เขาต้องเชื่อฟังคุณทุกอย่างเลยไหม?
ฝ่ายชาย: ก็อยากให้เชื่อฟังครับ
พิธีกร: เช่นเรื่องไหนบ้าง? ในฐานะสามีอยากได้อะไร? เอาแบบชัดๆ เลยว่าต้องการอะไร?
ฝ่ายชาย: ก็คือผมพูดอะไรก็ต้องฟังหมดครับ
พิธีกร: ซักผ้า ทำความสะอาด ทำงานบ้านพวกนี้เหรอ?
ฝ่ายชาย: จัดบ้าน เตรียมน้ำร้อน แล้วก็ปรนนิบัติครอบครัวผมครับ
พิธีกร: (หันไปถามเด็กหญิง) ทำไมหนูถึงเตรียมน้ำร้อน (ให้ตัวเอง) ล่ะ?
เด็กหญิง: ถ้าอยากทำก็เตรียมค่ะ แล้วพอถึงตอนค่ำก็ต้องเตรียมพร้อมไว้ให้สามี
พิธีกร: ทั้งหมดนี้โดนบังคับทำเหรอ?
เด็กหญิง: ตอนนี้หนูเป็นผู้หญิง (ภรรยา) คนนึงแล้ว ผู้หญิงก็ต้องทำพวกนี้ทั้งหมดแหละค่ะ
พิธีกร: แล้วถ้าไม่อยากทำล่ะ?
เด็กหญิง: เด็กผู้หญิงไม่มีสิทธิ์พูดคำว่า "ไม่" ค่ะ
พิธีกร: ว่าไงนะ?
เด็กหญิง: เด็กผู้หญิงไม่มีสิทธิ์พูดคำว่า "ไม่" ค่ะ
พิธีกร: ถ้าเธอพูดว่า "ไม่" จะเกิดอะไรขึ้น? คุณจะทำอะไรเธอ?
เด็กหญิง: โดนซ้อมค่ะ โดนตี
พิธีกร: อืม... แปลว่าถ้าไม่อยากโดนซ้อมก็ต้องตอบ "ตกลง" สินะ
เด็กหญิง: ค่ะ
พิธีกร: แล้วต่อให้โดนซ้อมก็ต้องทนเงียบไว้ เพราะไม่มีวุฒิการศึกษาใช่ไหม ถ้ามีการศึกษาก็คงออกไปทำงานหาเลี้ยงตัวเองได้ ไม่ต้องพึ่งสามี
เด็กหญิง: ค่ะ
พิธีกร: สามีชื่ออะไรเหรอ?
เด็กหญิง: ชื่อมูฮัมหมัด เหมือนพ่อเลยค่ะ
พิธีกร: ก่อนแต่งงานได้ชอบเขาไหม?
เด็กหญิง: ไม่รู้จักเลยค่ะ
พิธีกร: ไม่รู้จักเลยสินะ
เด็กหญิง: ไม่ค่ะ
พิธีกร: เห็นหน้าเขาครั้งแรกเมื่อไหร่?
เด็กหญิง: ตอนที่หมั้นค่ะ
พิธีกร: หมายความว่าเห็นหน้าเขาครั้งแรกคือวันหมั้นเลยเหรอ?
เด็กหญิง: ใช่ค่ะ เห็นหน้าเขาตอนวันหมั้น
พิธีกร: ตอนเห็นหน้าเขาแล้วรู้สึกยังไงบ้าง?
เด็กหญิง: ตอนแรกกลัวอย่างเดียวเลยค่ะ ทำตัวไม่ถูก
พิธีกร: เปลี่ยนใจได้ไหม?
เด็กหญิง: ไม่ได้ค่ะ
พิธีกร: เรื่องที่เจ็บปวดที่สุด (เจ็บใจ/เสียดายที่สุด) คือเรื่องไหน?
เด็กหญิง: เรียนไม่จบค่ะ
พิธีกร: แล้วทุกวันนี้เรื่องที่ทรมานที่สุดที่ต้องเจอคืออะไร?
เด็กหญิง: การที่ต้องมาแต่งงานในวัยแค่นี้ค่ะ
พิธีกร: ทำไมถึงไม่ปฏิเสธพ่อไปล่ะ?
เด็กหญิง: หนูไม่รู้ว่าการแต่งงานมันเป็นแบบนี้ ตอนแรกก็ดีใจ นึกว่าเป็นเรื่องปกติ
พิธีกร: พ่อพูดว่ายังไงบ้าง?
เด็กหญิง: พ่อบอกว่า "คนนี้คือผัวแก แกต้องเชื่อฟังผัวกับครอบครัวผัวนะ"
พิธีกร: ก็เลยปฏิเสธไม่ได้สินะ
พิธีกร: ได้ใส่ชุดแต่งงานสีขาวไหม?
เด็กหญิง: ใส่ค่ะ
พิธีกร: ดีใจไหม?
เด็กหญิง: ดีใจค่ะ แต่ก็กลัว เด็กอายุ 13 ต้องมาแต่งงานอะ
พิธีกร: ตอนอายุ 13 กลัวเรื่องอะไร?
เด็กหญิง: กลัวการแต่งงานค่ะ
พิธีกร: รู้ไหมว่าหลังแต่งงานแล้วผัวเมียเขาต้องทำอะไรกัน?
เด็กหญิง: ใครบอกเหรอคะ? (※เสียง: ใครพูดนะ?) ครูบอกค่ะ
พิธีกร: เรียนตอน ป. ไหน?
เด็กหญิง: ป.6 ค่ะ
พิธีกร: เรียนเรื่องอะไร?
เด็กหญิง: เรียนเรื่องสัตว์ผสมพันธุ์กันเพื่อมีลูก แล้วก็โตมายังไงค่ะ
พิธีกร: แล้วก็เลยเข้าใจใช่ไหมว่าวันนั้นต้องเกิดอะไรขึ้น?
เด็กหญิง: ใช่ค่ะ ที่บ้านก็บอกด้วย แม่กับลูกพี่ลูกน้องบอกมา
พิธีกร: แล้วเรื่องนั้นเกิดขึ้นในวันนั้นเลย หรือว่าเลื่อนออกไปหน่อย?
เด็กหญิง: เลื่อนออกไปหน่อยค่ะ
พิธีกร: หนูไม่เต็มใจใช่ไหม?
เด็กหญิง: ไม่เต็มใจค่ะ กลัวมาก
พิธีกร: แล้วความทรมานก็เริ่มจากตรงนั้นสินะ อยากอยู่กับพ่อแม่มากกว่าใช่ไหม?
พิธีกร: คิดว่าถ้าไม่โดนจับแต่งงานก็คงดีใช่ไหม? แล้ววันนึงเริ่มต้นยังไง ตอนเช้าเริ่มแบบไหน? เริ่มทำอะไรก่อน?
เด็กหญิง: ตื่นเช้ามาก็กวาดบ้าน ซักผ้า ทำกับข้าวเช้า แล้วพอสามีมาก็ยกข้าวให้สามีกิน ยกให้สามีของพี่สะใภ้ด้วย
เด็กหญิง: ยกให้ลุงด้วยค่ะ หลังจากนั้นก็ซักผ้าอีกรอบ ถึงตอนนั้นก็เที่ยงพอดี ต้องทำมื้อเที่ยง กวาดบ้าน ล้างจาน แล้วถึงจะได้พักแป๊บนึง
เด็กหญิง: พอตอนเย็นก็กวาดบ้านอีกรอบค่ะ





























