🎙️ Episode 5 - "Toxic Discourse" has been released This episode looks at the toxic nature of discourse in Iranian spaces in the aftermath of the January protests and current war. Listen when you have a chance!

⚽️🇮🇷 Here’s the Team Melli squad I would have called up for this international break. Am I forgetting anyone? Who would you add or drop?

Mi papá a los 33 // Yo a los 33

Ali Larijani was the corridor Islamabad built to connect Riyadh with Tehran. Assassination broke that link. Now, Arragchi and Pezeshkian are the key to relative peace and doomsday. For architects of chaos, both of them are at the top of the target list, even above IRGC command.

🚨 At the U20 Mayors Summit, Mamdani Says the Left Has Ceded “Quality of Life,” “Efficiency,” and “Fraud and Waste” to the Right This was one of the more interesting arguments Zohran Mamdani made today at the U20 Mayors Summit, and a reminder that he can be genuinely sharp when he drops the “central casting” routine. “In New York City, there are certain words that have taken on ideological associations.” “Quality of life has come to be seen as somehow a right-wing concern. Efficiency… has been taken on as a right-wing concern, rooting out fraud and waste, a right-wing concern.” Mamdani’s argument is that refusing to engage those issues actually helps the Right. “If you are staring at an example of social disorder or social inefficiency, and the left refuses to explain either why it has happened or how they will fix it, then the right gets to point at someone in the immediate area and say, ‘That’s who did it.’” The harder question is how much of the broader Left is actually prepared to follow the advice.

ممکن است عده‌ای خبر امروز درباره محدودیت‌های تازه علیه شرکت‌های هواپیمایی ایران را این‌طور کوچک کنند که خب، چند نفر کمتر به پاتایا می‌روند، چند نفر کمتر در استانبول خرید می‌کنند و چند سفر دوبی هم سخت‌تر می‌شود. اما مسئله اصلاً این نیست. ما این الگو را قبلاً هم دیده‌ایم. بعد از آتش‌بس آوریل و آغاز محاصره دریایی، عده‌ای با دیدن عبور چند کشتی ایرانی گفتند پس محاصره‌ای در کار نیست. در حالی که اساساً مسئله این نبود که آیا یک کشتی توانسته عبور کند یا نه. مسئله این بود که آزادی عمل ایران در دریا تا چه اندازه محدود شده و چه کسی دارد قواعد عبور و مرور را تعیین می‌کند. خبر امروز درباره هوانوردی هم باید در همان چارچوب دیده شود. این‌که یک هواپیمای ایرانی هنوز بتواند از تهران بلند شود یا در یک فرودگاه خارجی بنشیند، اصل مسئله را عوض نمی‌کند. سؤال این است که ایران تا چه اندازه می‌تواند شبکه هوایی خودش را مستقل از فشار خارجی اداره کند، هواپیماهایش را در خارج بنشاند، سوخت و خدمات بگیرد و ارتباط عادی هوایی‌اش را حفظ کند. این‌ها اتفاقات جدا از هم نیستند. قطعات یک پازل‌اند. یک قطعه در دریاست، یک قطعه در هوا، قطعات دیگر در بانک، بیمه، تجارت، انرژی و حمل‌ونقل. هر کدام را اگر جدا نگاه کنیم، می‌شود اهمیتش را پایین آورد. یک کشتی هنوز عبور کرده، یک هواپیما هنوز پرواز می‌کند، یک مسیر بانکی هنوز باز است. اما وقتی این قطعات را کنار هم می‌گذارید، تصویر متفاوتی شکل می‌گیرد: کوچک‌شدن تدریجی فضای مانور ایران. بعد امنیتی ماجرا هم دقیقاً همین‌جاست. کنترل آسمان فقط این نیست که روی نقشه، حریم هوایی ایران همچنان متعلق به ایران باشد. کنترل واقعی یعنی بتوانید از آن حریم، شبکه هوایی خودتان را اداره کنید و ارتباطتان با بیرون را حفظ کنید. وقتی بازیگر خارجی بتواند هزینه فرود، سوخت‌گیری، خدمات و فعالیت شرکت‌های هوایی شما را بالا ببرد و طرف‌های خارجی را از همکاری با آنها بترساند، بخشی از کنترل عملی شما بر آسمان و اتصال هوایی‌تان فرسوده می‌شود. این فقط محاصره هوایی نیست. هرچه هوانوردی ایران منزوی‌تر، حضور شرکت‌های خارجی کمتر و امکان اعمال فشار خارجی بر رفت‌وآمد هوایی بیشتر شود، در صورت ورود بحران به مرحله بعد، حرکت از «محدودکردن پرواز» به «کنترل نظامی آسمان» آسان‌تر می‌شود؛ و کنترل نظامی آسمان نیز در عمل می‌تواند مستلزم حمله دوباره به پدافند، رادارها و زیرساخت‌های نظامی ایران باشد. هم چنین امکان اعمال محدودیت پرواز بر خاک ایران برای حمایت از نیروهای شبه‌نظامی مزدور . بنابراین این فقط مسئله تحریم هواپیما نیست؛ یکی از خطرهای امنیتی همین است که قطعاتی که امروز اقتصادی و هوانوردی به نظر می‌رسند، فردا بخشی از معماری عملیاتی یک حمله و اعمال کنترل بر آسمان ایران شوند. اشتباه محاصره دریایی و تحمل آن را به امید فرجی تا ستون دیگر نکنید . قبل از اعمال محاصره هوایی زیر میز بزنید.

Those diesel refineries, man…

Iranian Jews reciting Selichot prayers in preparation for Yom Kippur in Tehran

روز گذشته، برگزاری مراسم «سلیحوت» (نیایش‌های شبانه توبه و استغفار) یهودیان در تهران خاخام ارشد جامعه کلیمیان ایران، یهودا گرامی، در شب یوم کیپور، نماز و مراسم سلیحوت را در کنیسه‌ای که مملو از عبادت‌کنندگان بود، اقامه کرد. حاضران همچنین مراسم «هتارت نداریم» (مراسم نذورات و عهدها) را به جا آوردند.