Yūgen 幽玄 (@yugenmarkos) header
Yūgen 幽玄 (@yugenmarkos) profile picture

Post-Peat Bioenergetic ve Garip Kont / ICT Charter https://nitter.cf/t.co/8a4qU3hWXW

İstanbul, Türkiye
Joined November 2012
Photo by Yūgen 幽玄 (@yugenmarkos)Photo by Yūgen 幽玄 (@yugenmarkos)Photo by Yūgen 幽玄 (@yugenmarkos)Photo by Yūgen 幽玄 (@yugenmarkos)Photo by Yūgen 幽玄 (@yugenmarkos)Photo by Yūgen 幽玄 (@yugenmarkos)Photo by Yūgen 幽玄 (@yugenmarkos)Photo by Yūgen 幽玄 (@yugenmarkos)Photo by Yūgen 幽玄 (@yugenmarkos)Photo by Yūgen 幽玄 (@yugenmarkos)
Ray Peat Türkiye LLM'i oluşturdum. Mail'ler dahil tüm literatürü yükledim. Aklınıza gelen merak ettiğiniz her konuyu sorabilirsiniz. Mesela "Aspirin nasıl kullanılmalı ve nelere dikkat edilmeli?" gibi. Diğer yandan, Ray Peat öğretilerini farmakolojiyle eşleştiren ve peaty olan sentetik maddeleri de öğrenebilmeniz için @haidut 'un tüm makalelerini collected olarak yükledim. İstediğiniz her şeyi sorabilir, aldığınız cevaplar doğrusunda konuyu derinleştirebilirsiniz. 10 bin sayfaya yakın bir kaynak mevcut. notebooklm.google.com/notebo…
23
42
8
418
107,447
Zamanında şamarı vurduklarımdan.
"Türk diye bir ırkın ne demek olduğu tartışmalı" diyen sözde Biyolog Sinan Canan’ın, terörist Fethullah Gülen’i övdügü tweetlerinden sonra Gazi Mustafa Kemal Atatürk ile dalga geçtiği tweetleri de ortaya çıktı.
3
43
954
Tabii öyle şahsına saldırarak değil, genel olarak niyeti makul söylemleri olmadığı için fikirlerine sokup sokuşturuyordum. Sonra bazılarını silmiş sanırım
3
82
Yūgen 幽玄 retweeted
Ray Peat claimed that oral pregnenolone changed his facial appearance. However, few others have noted the same effect, and decades-old research also shows the effects of topical pregnenolone (acetate). Research from 1961 reported: Pregnenolone-treated facial skin became firmer, smoother, and plumper, with deeper layers and subcutaneous tissues filling out, notably over the cheekbones and under the eyes. The change was described as resembling increased tissue fullness. Patients could often identify the active side by both appearance and a subjective “feeling of fullness.” Onset was typically 10–14 days, with maximal effect around 6 weeks. In animal models, it produced dermal thickening/filling-out and epidermal smoothing. [The hydrating effects of pregnenolone acetate on the human skin] The images are from another paper and are a little confusing, as they refer to the right and left sides of the face, which are shown on the opposite sides of the photos. Refer to the R (right) and L (left) indicators on the photos.
1
4
71
2,814
Grand Theft Auto IV (2008)
46
1,106
120
9,024
567,075
Bu mecrada Ray Peat anlatılarından dolayı ister istemez düştüğümüz hataların safi protokol diye kafa açmaya devam etmesi ve herkesin baştan her şeyi yanlış anlamasından biraz sıkıldığım için geri adım attım. Herkese hitap etmeyecek olsa bile söylemek istediğim birkaç bir şey var, bunu anlayan kişiler Ray Peat'in önemini bir şekilde kavrayacaktır ve konunun portakal suyu, şeker, jelatin vs. olmadığını anlayacaktır. Şimdi, hayat dediğimiz şey özünde, maddenin kendi geçiciliği sinesinde bir süreklilik kurabilmesinin, iman ettiren tezahüründen başka bir şey değil. Heraklitos'un aynı nehirde iki kez yıkanılamayağını söylerken sezdiği o kadim "oluş" hakikati biyolojinin derinliklerinde çok berrak halde önümüze çıkar. Organizma, yani biz, kendisini terkip eden unsurların mütemadiyen değiştiği bir döngünün ortasında belli bir düzeni muhafaza ederek yaşar(ız). John Dupré'nin süreç ontolojisi bu sezgiyi alıp felsefi bir zemine taşıyarak canlıyı kesintisiz bir akış, bir proses olarak kavrar. Hücrelerimiz, dokularımız ve bütün bir beden, içlerinden gelip geçen maddenin ördüğü ve her an yenilediği ilişkiler ağı üzerinden kavranabilir canlılık, bir biçimi taşımakla birlikte o biçimi daima yeniden mümkün kılma fiilidir. Erwin Schrödinger'in yaşamı termodinamik dağılmaya mukavemet eden bir düzen hali diye düşünmesi, Prigogine'in ise dengeden uzak sistemlerde düzenin nasıl kendiliğinden teşekkül edebileceğini göstermesi, bu varoluş tarzının fiziksel derinliğine direkt fener tutar. Bu yaşayan beden, entropi yasalarının doğal seyri içerisinde çevresiyle daimi bir enerji ve madde mübadelesi yürütür, böylece kendi nizamını bu son derece incelikli termodinamik örgütlenme sayesinde ayakta tutar. Aha da Ray Peat'in biyoenerjetik yaklaşımı tam bu kavşakta yaşamın gözden kaçan temel bir boyutunu yakalar, der ki; "Enerji, hem organizmanın bütün faaliyetlerini besleyen bir kaynak hem de o faaliyetlere imkan tanıyan yapısal örgütlenmenin asli şartıdır." Peat'in düşüncesinde metabolizma, dokuların bütünlüğü, gelişimin imkan ufku ve çevreye verilen incelikli yanıtlarla iç içe geçmiş canlı bir süreç olarak idealize edilmişti. Bir de onun enerji ile yapı arasındaki karşılıklı bağımlılığa yaptığı vurgu Matteo Mossio'nun örgütsel kapanış kuramında sistematik felsefi karşılığa da sahiptir. Organizma, kendi mevcudiyetini ayakta tutan süreçleri yine kendi örgütlenme döngüsü içerisinde yeniden üretir. Enerji yapıyı ayakta tutarken, yapı da enerjinin hangi mecralardan akıp nasıl dönüştürüleceğini tayin eder. Humberto Maturana ve Francisco Varela'nın otopoiesis kavramıyla anlatmaya çalıştığı öz-üretim yetisi bu çerçeveye oturur mesela. Bir canlı, bundan dolayı, çevresiyle girdiği tesir alışverişi içinde kendi varlık şartlarını durmaksızın yeniden inşa eden faal maddi bir etkinliktir. Aynen bu kavrayış biyolojik olayların çok yönlü zenginliğini muhafaza ederek metabolizmaya hakkını teslim eder. Yani enerjinin mevcudiyeti hayatı mümkün kılar, hayatın kendine has suretini ise bu enerjinin nasıl örgütlendiği belirler. (Peat'in Sovyet literatürüne olan ilgisi veya etkilenmesi yüksek bir ihtimal bundan.) Nitekim Lynn Margulis'in simbiyogenez kuramı, yaşam tarihindeki büyük sıçramaların ve yeniliklerin rekabetin yanında farklı canlılar arasındaki köklü ortaklıklardan ve kaynaşmalardan da doğduğunu söyler. Richard Lewontin'in organizma ile çevrenin birbirini karşılıklı olarak şekillendirdiğine dair tezi, canlıyı ve doğal ortamı birbirinden koparılamaz, ortak bir tekamül hikayesinin iç içe geçmiş iki yüzü olarak okur. Michael Levin'in gelişimsel biyoelektrik alanındaki araştırmalarıysa hücrelerin kimyasal ve genetik süreçlerin yanı sıra elektriksel durumları ve karşılıklı sinyalleşmeleri vasıtasıyla dokuların teşekkülüne doğrudan iştirak ettiğini gösteriyor. Böylelikle gen, metabolizma, biyoelektrik örüntüler, mekanik gerilim ve çevre, yekdiğerini besleyen unsurlar halinde canlılığın çok katmanlı nedenselliğinde buluşur. DNA da yaşamın kadim tarihini ve biriktirdiği imkanları muhafaza eden esaslı bir unsur olarak bu bütünlüğün içinde iş görür ve organizmanın geleceğini çevre ve fizyolojiyle kurduğu geniş bir etkileşim ağı içinde şekillendirir. Gelişim de böylece tevarüs edilen imkanların reel dünyanın somut şartları içerisinde her daim yeniden tahakkuk etmesi olarak gerçekleşir. İşte bu açıdan bakıldığında sağlık olgusu, organizmanın değişen şartlar karşısında bütünlüğünü muhafaza edebilme, lüzum gördüğünde faaliyetini artırıp yavaşlatabilme, uğradığı hasarı onarabilme ve yeni muvazeneler kurabilme kudreti anlamına kavuşur. Peat'in kronik stresin biyolojik örgütlenme üzerindeki tahrip eden etkilerine çektiği dikkat, burada anlattığım şeyler içinde çok kıymetli bir sezgi içeriyor. Bir canlıyı kısa vadede koruyan bir savunma yanıtı, süreklilik kazandığında yaşamın imkan alanını daraltabilir. Öte yandan stres de metabolik yoğunluk da içine doğdukları bağlama göre farklı anlamlar kazanabilir. Kimi anlarda dirayet, daha yüksek bir enerji üretiminde kimi anlarda ise sarfiyatı kısmakta, durup beklemekte, intibak sağlamakta veya yeniden yapılanmakta kendini gösterir. Canlılığın bu hikmeti hangi hallerde neyin icap ettiğini ayırt ederek ona göre karşılık verebilen bu ince düzenleyici esneklikte saklıdır diyebiliriz. Bu nedenle Peat'in biyoenerjetik düşüncesinin en olgun, bereketli şekli, enerji, biçim ve işlev arasındaki karşılıklı bağımlılığı bütün inceliğiyle soruşturan açık ufuklu bir felsefedir. Bu, metabolizma anlayışını dar bir tedavi doktrininin sınırlarından çıkararak geniş bir düşünce alanına oturtur. Yani çok iddialı olmaktan çekiniyorum ama çağdaş biyoloji felsefesinde yaşamı kavrama konusundaki eşik, moleküllerin dar mekaniğine hapsolmadan ve onları aşan esrarengiz bir yaşam kuvvetine dünden razı körü körüne sığınmadan (tövbe haşa), maddi bütünlüğün kendi dahili dinamiklerine nüfuz etmekle mümkün olduğu aşikar. Spinoza'nın her varlığın kendi varlığında sebat etme çabasını dile getiren conatus kavramı biyolojik özerklik düşüncesiyle yan yana getirildiğinde bu düzlemde yeni bir anlam kazanır, zira burada iş gören şey, bilinçli bir iradeden yahut doğaya gizlenmiş bir gayeden bağımsız, içkin bir maddi yönelimdir. Yaşamak, maddi bir sistemin kendi devamlılığının şartlarını bilfiil ve etkin biçimde ayakta tutmasıdır. Organizma dünyanın bağrından neşet eden ve onunla birlikte dönüşerek yol alan bir varoluş tarzıdır. Madde, bu mertebede hem bir biçim kazanır hem de büründüğü o biçim vasıtasıyla kendi sürekliliğinin dayanaklarını bizzat üretir. Enerji akışı bu sürekliliğin bedeli, örgütlenme onun imkanı, intibak ise zamana verilen cevaptır. Ölümün kaçınılmazlığı ortasında hayatı hayret verici kılan hakikat değişimin tam kalbinde kendisini her dem yeniden kurabilmesidir. Canlılık bu cihetle, geçiciliğin, daha keskin bir ifadeyle faniliğin bağrında mümkün olmuş, her an yeniden icra edilen incelikli bir süreklilik sanatıdır. İşte Ray Peat, bu sanatı icra etmek için size geliştirmeniz adına malzemeler verdi. Ortada herhangi bir protokol yok, sadece paradigma var: Perceive, think, act
People keep asking for the Ray Peat protocol. He hated the word. The only protocol he'd accept was: "Perceive, Think, Act."
3
9
1
95
4,075
Çok konuştum, şimdi güzel kızlara yazılma vakti.
2
10
641
Dünden bugüne sadece 0 tane güzel kızla konuştum
3
148
Yūgen 幽玄 retweeted
New free Substack article: why my homies and I declared war on TSH. “I never saw a person whose TSH was over 2 who was comfortably healthy” Ray Peat Where its receptors are and what it does: inflammation, immunity, iron, fat storage, energy expenditure, insulin resistance, liver metabolism, cholesterol, heart function, circulation, blood pressure, clotting, hair, skin, eyes, fluid retention, thyroid growth, ovaries, testes, testosterone, fertility, pregnancy, cartilage, bones, muscles, brain, nerves, pituitary, pancreas, adrenals, kidneys, lungs, cancer and reference ranges. Link: open.substack.com/pub/berbar…
9
10
3
62
5,421
insanların %95'i anlama güçlüğü çekiyor
1
18
383
Buradaki biceps muhabbetlerin alayı osuruk. Biceps kasının en ideal hali jimnastikçilerdedir, VG bicepsi tırt.
6
1
127
15,266
2007 yılında Türklerin koyduğu başlık 😘
Kisspeptin & melanocortin agonists show biological effects on male sexual function: kisspeptin modulates brain processing & arousal in HSDD, melanotan II & bremelanotide trigger acute erections. But repeated-use efficacy & safety remain untested, & melanotan II is unregulated.
31
1,469
Yūgen 幽玄 retweeted
Bu mecrada Ray Peat anlatılarından dolayı ister istemez düştüğümüz hataların safi protokol diye kafa açmaya devam etmesi ve herkesin baştan her şeyi yanlış anlamasından biraz sıkıldığım için geri adım attım. Herkese hitap etmeyecek olsa bile söylemek istediğim birkaç bir şey var, bunu anlayan kişiler Ray Peat'in önemini bir şekilde kavrayacaktır ve konunun portakal suyu, şeker, jelatin vs. olmadığını anlayacaktır. Şimdi, hayat dediğimiz şey özünde, maddenin kendi geçiciliği sinesinde bir süreklilik kurabilmesinin, iman ettiren tezahüründen başka bir şey değil. Heraklitos'un aynı nehirde iki kez yıkanılamayağını söylerken sezdiği o kadim "oluş" hakikati biyolojinin derinliklerinde çok berrak halde önümüze çıkar. Organizma, yani biz, kendisini terkip eden unsurların mütemadiyen değiştiği bir döngünün ortasında belli bir düzeni muhafaza ederek yaşar(ız). John Dupré'nin süreç ontolojisi bu sezgiyi alıp felsefi bir zemine taşıyarak canlıyı kesintisiz bir akış, bir proses olarak kavrar. Hücrelerimiz, dokularımız ve bütün bir beden, içlerinden gelip geçen maddenin ördüğü ve her an yenilediği ilişkiler ağı üzerinden kavranabilir canlılık, bir biçimi taşımakla birlikte o biçimi daima yeniden mümkün kılma fiilidir. Erwin Schrödinger'in yaşamı termodinamik dağılmaya mukavemet eden bir düzen hali diye düşünmesi, Prigogine'in ise dengeden uzak sistemlerde düzenin nasıl kendiliğinden teşekkül edebileceğini göstermesi, bu varoluş tarzının fiziksel derinliğine direkt fener tutar. Bu yaşayan beden, entropi yasalarının doğal seyri içerisinde çevresiyle daimi bir enerji ve madde mübadelesi yürütür, böylece kendi nizamını bu son derece incelikli termodinamik örgütlenme sayesinde ayakta tutar. Aha da Ray Peat'in biyoenerjetik yaklaşımı tam bu kavşakta yaşamın gözden kaçan temel bir boyutunu yakalar, der ki; "Enerji, hem organizmanın bütün faaliyetlerini besleyen bir kaynak hem de o faaliyetlere imkan tanıyan yapısal örgütlenmenin asli şartıdır." Peat'in düşüncesinde metabolizma, dokuların bütünlüğü, gelişimin imkan ufku ve çevreye verilen incelikli yanıtlarla iç içe geçmiş canlı bir süreç olarak idealize edilmişti. Bir de onun enerji ile yapı arasındaki karşılıklı bağımlılığa yaptığı vurgu Matteo Mossio'nun örgütsel kapanış kuramında sistematik felsefi karşılığa da sahiptir. Organizma, kendi mevcudiyetini ayakta tutan süreçleri yine kendi örgütlenme döngüsü içerisinde yeniden üretir. Enerji yapıyı ayakta tutarken, yapı da enerjinin hangi mecralardan akıp nasıl dönüştürüleceğini tayin eder. Humberto Maturana ve Francisco Varela'nın otopoiesis kavramıyla anlatmaya çalıştığı öz-üretim yetisi bu çerçeveye oturur mesela. Bir canlı, bundan dolayı, çevresiyle girdiği tesir alışverişi içinde kendi varlık şartlarını durmaksızın yeniden inşa eden faal maddi bir etkinliktir. Aynen bu kavrayış biyolojik olayların çok yönlü zenginliğini muhafaza ederek metabolizmaya hakkını teslim eder. Yani enerjinin mevcudiyeti hayatı mümkün kılar, hayatın kendine has suretini ise bu enerjinin nasıl örgütlendiği belirler. (Peat'in Sovyet literatürüne olan ilgisi veya etkilenmesi yüksek bir ihtimal bundan.) Nitekim Lynn Margulis'in simbiyogenez kuramı, yaşam tarihindeki büyük sıçramaların ve yeniliklerin rekabetin yanında farklı canlılar arasındaki köklü ortaklıklardan ve kaynaşmalardan da doğduğunu söyler. Richard Lewontin'in organizma ile çevrenin birbirini karşılıklı olarak şekillendirdiğine dair tezi, canlıyı ve doğal ortamı birbirinden koparılamaz, ortak bir tekamül hikayesinin iç içe geçmiş iki yüzü olarak okur. Michael Levin'in gelişimsel biyoelektrik alanındaki araştırmalarıysa hücrelerin kimyasal ve genetik süreçlerin yanı sıra elektriksel durumları ve karşılıklı sinyalleşmeleri vasıtasıyla dokuların teşekkülüne doğrudan iştirak ettiğini gösteriyor. Böylelikle gen, metabolizma, biyoelektrik örüntüler, mekanik gerilim ve çevre, yekdiğerini besleyen unsurlar halinde canlılığın çok katmanlı nedenselliğinde buluşur. DNA da yaşamın kadim tarihini ve biriktirdiği imkanları muhafaza eden esaslı bir unsur olarak bu bütünlüğün içinde iş görür ve organizmanın geleceğini çevre ve fizyolojiyle kurduğu geniş bir etkileşim ağı içinde şekillendirir. Gelişim de böylece tevarüs edilen imkanların reel dünyanın somut şartları içerisinde her daim yeniden tahakkuk etmesi olarak gerçekleşir. İşte bu açıdan bakıldığında sağlık olgusu, organizmanın değişen şartlar karşısında bütünlüğünü muhafaza edebilme, lüzum gördüğünde faaliyetini artırıp yavaşlatabilme, uğradığı hasarı onarabilme ve yeni muvazeneler kurabilme kudreti anlamına kavuşur. Peat'in kronik stresin biyolojik örgütlenme üzerindeki tahrip eden etkilerine çektiği dikkat, burada anlattığım şeyler içinde çok kıymetli bir sezgi içeriyor. Bir canlıyı kısa vadede koruyan bir savunma yanıtı, süreklilik kazandığında yaşamın imkan alanını daraltabilir. Öte yandan stres de metabolik yoğunluk da içine doğdukları bağlama göre farklı anlamlar kazanabilir. Kimi anlarda dirayet, daha yüksek bir enerji üretiminde kimi anlarda ise sarfiyatı kısmakta, durup beklemekte, intibak sağlamakta veya yeniden yapılanmakta kendini gösterir. Canlılığın bu hikmeti hangi hallerde neyin icap ettiğini ayırt ederek ona göre karşılık verebilen bu ince düzenleyici esneklikte saklıdır diyebiliriz. Bu nedenle Peat'in biyoenerjetik düşüncesinin en olgun, bereketli şekli, enerji, biçim ve işlev arasındaki karşılıklı bağımlılığı bütün inceliğiyle soruşturan açık ufuklu bir felsefedir. Bu, metabolizma anlayışını dar bir tedavi doktrininin sınırlarından çıkararak geniş bir düşünce alanına oturtur. Yani çok iddialı olmaktan çekiniyorum ama çağdaş biyoloji felsefesinde yaşamı kavrama konusundaki eşik, moleküllerin dar mekaniğine hapsolmadan ve onları aşan esrarengiz bir yaşam kuvvetine dünden razı körü körüne sığınmadan (tövbe haşa), maddi bütünlüğün kendi dahili dinamiklerine nüfuz etmekle mümkün olduğu aşikar. Spinoza'nın her varlığın kendi varlığında sebat etme çabasını dile getiren conatus kavramı biyolojik özerklik düşüncesiyle yan yana getirildiğinde bu düzlemde yeni bir anlam kazanır, zira burada iş gören şey, bilinçli bir iradeden yahut doğaya gizlenmiş bir gayeden bağımsız, içkin bir maddi yönelimdir. Yaşamak, maddi bir sistemin kendi devamlılığının şartlarını bilfiil ve etkin biçimde ayakta tutmasıdır. Organizma dünyanın bağrından neşet eden ve onunla birlikte dönüşerek yol alan bir varoluş tarzıdır. Madde, bu mertebede hem bir biçim kazanır hem de büründüğü o biçim vasıtasıyla kendi sürekliliğinin dayanaklarını bizzat üretir. Enerji akışı bu sürekliliğin bedeli, örgütlenme onun imkanı, intibak ise zamana verilen cevaptır. Ölümün kaçınılmazlığı ortasında hayatı hayret verici kılan hakikat değişimin tam kalbinde kendisini her dem yeniden kurabilmesidir. Canlılık bu cihetle, geçiciliğin, daha keskin bir ifadeyle faniliğin bağrında mümkün olmuş, her an yeniden icra edilen incelikli bir süreklilik sanatıdır. İşte Ray Peat, bu sanatı icra etmek için size geliştirmeniz adına malzemeler verdi. Ortada herhangi bir protokol yok, sadece paradigma var: Perceive, think, act
People keep asking for the Ray Peat protocol. He hated the word. The only protocol he'd accept was: "Perceive, Think, Act."
3
9
1
95
4,075
Yūgen 幽玄 retweeted
unfortunately very unsexy and straightforward interventions are some of the biggest ROI needle movers when it comes to gut health. - protein-rich breakfast as biggest meal of the day - chewing food thoroughly - eating slowly and undistracted - walking after meals - stopping eating 2 hours before bed - reducing snacking as daddy huberman says, "zero cost to consumer."
3
4
99
3,575
Acizlikten, tembellikten, korkaklıktan, cimrilikten, ihtiyarlıktan sıyrılmak arzusu
1
12
2
160
3,062
Yūgen 幽玄 retweeted
We live in the age of autofiction, so I recommend Krúdy's "Sinbad", in which the author's decadent alter ego meanders through the restaurants, wine, and women of a dying Austro-Hungarian Empire, revisiting the memories of his youth. It's similar to 21st-century autofic in that it's sensual and fun, sometimes bordering on pornographic; it has restaurant and dish recommendations and banter. But there's also a sense of lost time, of "not finding one's place".
2
3
18
585
Yūgen 幽玄 retweeted
I’ve been saying this for a while now. Fat is prepackaged lipid and ready to be stored as fat when you eat in a surplus. And to boot, saturated fats gum up the inner workings of the cell contributing to insulin resistance. Carbs can n a surplus are typically stored as glycogen first before going through liponeogenesis to be converted into lipids. This of course assumes you aren’t a fat lazy and actually lift weights.
Around 70% of ingested fat is stored before being burned. Higher for terrestrial animal fats, and higher yet when consuming over 50 grams in one meal. The primary cause of insulin resistance is excess fat storage, to the point of overfilling adipocytes. @grok can confirm. ☺︎
15
4
2
94
6,447
Yūgen 幽玄 retweeted
Little article on how to make better decisions when sleep-deprived.
1
75
2
537
11,852
Yūgen 幽玄 retweeted
The questions: "What sort of things cause localized endoplasmic reticulum (ER) stress versus global ER stress in the body, if there are any things? For example, what might cause ER stress in the brain alone while leaving the thyroid and peripheral cells' ERs healthy?" Yes. ER stress can be concentrated in one organ, one brain region, or even one cell type while other tissues maintain adequate ER function Using brain versus thyroid as an example: A brain insult/injury does not have to produce thyroid ER stress, because ER stress is a local cellular state, not a single body-wide condition The important qualification is that “brain-predominant ER stress” is usually easier to establish than “brain ER stress with absolutely no stress anywhere else.” Studies seldom examine every peripheral tissue (Laymen's answers at the very end)
Signal at least partial ER stress contribution? Also, what sorts of things are going to cause such localized ER stress vs global? For example, what might cause ER stress in the brain alone while leaving the thyroid and peripheral cells' ERs healthy?
2
1
9
905
Yūgen 幽玄 retweeted
→ Patient on 50mcg levothyroxine (T4) → Not converting well; T3 barely moves → Doc switches to T3 (35 mcg) → Withdraws all levo (T4) → T3 drops, doc/patient surprised The degree of misunderstanding about thyroid hormones is hard to fathom. Most T3 comes from T4. If you remove all T4 from a hypothyroid patient and give someone a sub-replacement dose of T3, T3 WILL drop. The person's FT4 is now 0.78, below range. [... Never mind the question of whether conversion issues can be assessed at 50 mcg/T4, and how the T3 is dosed...] nitter.cf/lowmegatron/status/211…
Broda Barnes: 40% of people are hypothyroid. Ray Peat: The average person is hypothyroid. Jamal Dinkoui: Over 90% are hypothyroid. This is mostly about thyroid hormones, and not the thyroid gland... using the concept of type 2 hypothyroidism... insufficient thyroid hormone activity at the cellular level - even when the thyroid gland itself is functioning normally and producing enough hormones. The problem here isn't with the gland. It's downstream. Common causes include: — Impaired conversion of T4 to active T3 in tissues — Poor transport of thyroid hormones into the cells — Impaired conversion of T4 to T3 inside the cells — Excessive deactivation of active T3 — Reduced transport of T3 into the nucleus — Impaired or blocked binding of T3 to nuclear receptors — Thyroid hormone resistance (RTH) at the receptor level (TRa and TRß) Many of these problems are completely invisible on standard thyroid blood tests. Others may be apparent if your doctor knows exactly what to look for, which is exceedingly rare. If you're still using the old TSH/T4 paradigm, you'll almost certainly miss them entirely. The symptoms caused by low T3 action at the cellular level then get wrongly blamed on things like “mental health”, poor diet, genes, aging, stress, or "just getting older." “Hypothyroidism must be defined physiologically as insufficient T3 effect in some or all tissues. The best indicators of tissue T3 effect are the patient's signs and symptoms, and the best serum tests are FT4 and FT3, considered together. The TSH level is not a reliable indicator of T3 status in the untreated state and is oversuppressed by the peak levels that occur with once-daily oral T4 and/or T3. Normalizing an elevated TSH or low FT4 with T4 usually does not produce sufficient, let alone optimal, T3 effect and can leave some patients markedly hypothyroid. T4/13 combination therapy is more physiological and effective than T4 monotherapy and must be guided by clinical criteria, not the TSH.” — Clinical thyroidology: beyond the 1970s' TSHT4 Paradigm
7
14
141
6,929
Yūgen 幽玄 retweeted
The Blake College bulletin (32 pages) is now available for download. The link is in the bio.
9
15
183
3,780
What if it turned out that all longevity practices shared a common mechanism? Caloric restriction = lowers iron mTOR inhibition = lowers iron Exercise = lowers iron Methionine restriction = lowers iron Polyphenol intake = lowers iron Eating fiber = lowers iron High altitude = lowers iron Aspirin = lowers iron IP6 = lowers iron Pentadecanoic acid (C15) = lowers iron
154
139
39
1,583
426,513
Yūgen 幽玄 retweeted
İnsanların, Ray Peat'in son kullanıcının şakkadanak diye anlaması için anlattığı düz mantık şeylerin arkasındaki karmaşık sistemi görmemesini anlıyorum. Ray Peat bunu neden söyledi: Dopaminin kendisi redoks-aktif bir molekül çünkü. Dopaminerjik nöronlarda, özellikle substantia nigra pars compacta'da / SNpc, yüksek lokal dopamin konsantrasyonu oksidatif stresin başlıca kaynaklarından biridir. Bundan ötürü dopamin sistemini farmakolojik veya öncü maddelerle çok fazla zorlamak oksidatif hasarı artırma eğilimindedir. Dopamin iki ana yolla hidrojen peroksit (H202) ve reaktif türler üretir. 1 - Mao: MAO-A ve MAO-B sitozolik dopamini oksidatif deaminasyona uğratır. Üretilen H2O2, Fe2+ varlığında Fenton reaksiyonuyla hidroksil radikale çevirir kendini. Dopal kendisi reaktif bir aldehittir ve proteinlere kovalent bağlanarak toksik agregatlar oluşturur. 2 - Nonenzimatik oto-oksidasyon: Dopamin moleküler oksijenle kendi kendine oksitlenir. Oluşan dopamin kinonları özellikle özellikle sistein ve glutatyon gibi nükleofilik tiyol gruplarıyla tepkime yaratarak 5-S-sisteinil-dopamin ve diğer konjugatları üretir. Bu konjugatlar mitokondriyal Kompleks I'i inhibe eder sonra da a-sinüklein agregasyonunu hızlandırır. Bir de substantia nigra özgüllüğü denen bir şey var, demirle dopaminin seksi. Redoks yani. Bunlar, SNpc nöronları yüksek miktarda nöromelanin ve labile demir havuzu içerir. Demir hem Fenton reaksiyonunu katalize eder hem de DA oto-oksidasyonunu hızlandırır. Peat'in yüksek lokal dopamin konsantrasyonunun demirle reaksiyona girerek çeşitli toksinler üretir dediğini hatırlıyorum, hafızamda yanılabilirim ancak bu ifadesi tam olarak bu redoks çiftine işaret eder. Yaşlanma ve Parkinson hastalığında SNpc'de demir birikimi arttığını biliyoruz. Bu da hayatta kalan nöronlarda dopamin turnoverının daha da yükselmesine ve kısır döngüye yol açar. Östrojenin katkısı da cabası; hali hazırda östrojen baskın kişilerde dopamin yeniden alımı yavaşlar, hücre içi ve sinaptik alanda daha uzun süre kalmasına neden olur ki bu da dolayısıyla yukarıda bahsettiğim oto-oksidasyon ve demirle etkileşim fırsatının artmasına neden olur. Diğer yandna östrojen PUFA (öz araşidonik asit ve DHA) birikimini ve nitrik oksit/prostaglandin üretimini artırarak lipid peroksidasyonunu artırır. Progesteron ise bu etkilerin tersini gösterir diyor. Yani adam bu karmaşık nörobiyolojik halleri birine kolayca anlatıyor diye yanılıyor sanmayın. Dopamine karşı değil, uç ürün olarak dopamini zorlamayın diyor. DA sistemini downstream yerine upstream düzeyde destekle diyor. Çünkü tiroit hormonları, başta sitokrom oksidaz olmak üzere mitokondriyal solunum zincirini indükleyerek ATP/ADP oranını yükseltir ve bu da hücreyi oksidatif strese karşı daha dirençli kılar ve stres kaynaklı katekolamin excessini azaltır. Progesteron, pregnenolon ve DHEA, glukokortikoid ve östrojen etkilerini antagonize ederek hem inflamasyonu hem de lipid peroksidasyonunu sınırlar. PUFA ve demir yükünün azaltılması, Fenton ve lipid peroksidasyon substratlarını düşürür. Yeterli glukoz oksidasyonu ve co2 üretimi, hücre içi pH ve redoks dengesini stabilize ederek dopamin salınımının daha fizyolojik, daha az zorlanmış bir şekilde gerçekleşmesini sağlar. Birkaç mikrogram T3 alınca mutluluk gelmesinin nedenlerinden biri de budur.
If ray peat never started talking about neurotransmitters and the brain he would have a perfect track record.
4
8
1
97
24,303