Pinned Tweet
حوضِ خانهی ترابی.
...
اگر دوست دارید این عکسها رو داشته باشید لطفا پیام بدین. کارهای بیشتر در اینستاگرام:
instagram.com/kooroshranjbar…
یه کاری رو دارم ویرایش میکنم که هم کلافه میشم و هم کلی میخندم. جملاتی که با نقطه شروع میشه. بدون اسپیسزدن تایپ شدهن، با دو ویرگول پشت هم تمام میشن. علائم نگارشی داغان و خود داستان هم بیمنطق روایی.
24
260
دو سه سال اخیر خواب مادرم رو زیاد میبینم. امروز اما خواب خیلی عجیبی دیدم. در خواب هم مادرم رو از دست دادم ولی در یک حادثه. خیلی ناراحتی بیشتری رو در خواب تجربه کردم.
1
48
495
koorosh ranjbar retweeted
Replying to @IranianThings @CompanyArtSt
از نمایشگاه #چیزهای_انباری ۱۵ تکه وسیله باقی مانده که به دلیل اسبابکشی استودیو کمپانی از سینما، فرصت «رفتن» نیافتند.
این چیزها که عموما مبلمان و دکوراسیون چوبیاند، اکنون برای فروش اینستاگرامی آمادهاند:
instagram.com/companyartstud…
ممنونیم که با معرفی به دوستان حمایتمان میکنید.
koorosh ranjbar retweeted
«این دام است، همگیتان را میاندازند ته دره!»
تازه ۲۶ روز بود که از دیدن چند روزهی فرزندانش به ایران بازگشته بود. چند روز قبل از ۲۰ آبان به یکی از دوستان نویسندهاش گفته بود که دیشب با جعبه شیرینی، برای آخرین تهدیدها به خانهام آمده بودند.
ما هرگز نخواهیم دانست که دکتر غفار حسینی، نویسندهی ممنوعکار، مترجم و استاد اخراجی دانشگاه ملی،
چه در آن آخرین “بازجویی دوستانه” به حرامیان وزارت اطلاعات گفته بود که ناگهان نه دیگر جواب تلفنهایش را داد و نه وقتی دوستانش در کانون نویسندگان، به خانهاش مراجعه کردند، در را بر آنها گشود.
هرگز نخواهیم دانست که چه بر سر او در شامگاه ۲۰ آبان ۱۳۷۵ رفت، وقتی گماشتگان بُت اعظم، شبانه به خانهاش یورش بردند، کتکش زدند و با تزریق پتاسیم، سکتهاش دادند.
تا چند روز هیچکس خبردار نشد. تا که همسایگان به کلانتری اطلاع دادند، چراغها روشن است و صدای رادیو قطع نمیشود.
علت تهدید کردنش، پافشاری او بود به حق آزادی بیان و مخالفتش با سانسور، و به حضور فعالی که در “جمع مشورتی کانون نویسندگان” داشت.
بعدها اما گفتند که دلیل کشتن و سر به نیست کردنش، این بود که به قول هوشنگ گلشیری با یک جمله، قویترین تحلیلها را از وضعیت میکرد،
و به گفتهی اسماعیل نوریعلا، با دقت شگفتانگیزی، منطق تهدیدها و سرکوب “برادران حرامی” را حدس زده بود.
گواهش همان هشداری بود که چند ماه قبل از شامگاه ۲۰ آبان که برای آخرینبار سراغش رفتند و با تزریق سم او را کشتند، به همکارانش داد.
به دوستانش در کانون نویسندگان گفته بود که نه دعوت انجمن نویسندگان ارمنستان را باور میکنم و نه به شما توصیه میکنم که به این سفر بروید.
گفته بود این دام وزارت اطلاعات است. میخواهند همگیتان را با اتوبوس به ته دره بیاندازند.
که همین هم بود!
دو بار تلاش برای کشتن ۲۰ نویسنده و شاعر با پرت کردن اتوبوس نویسندگان به انتهای دره، که البته نتیجه نداد و موجب رسوایی جهانیشان شد.
برای همین هم، حرامیان سراغ دکتر غفار حسینی رفتند تا انتقام شکستشان را از کسی بگیرند که در آخرین متنی که در جمعی از دوستان نویسندهاش چند ماه پیش از قتلش خوانده بود، گفته بود؛
اجازه نمیدهم از من چیز دیگری بسازند،
«حتی اگر میخواهند این پیکر زنده را که هوای سنگین راه نفسش را بسته است، مُثله کنند، از شکل بیندازند، گوشت و استخوانش را خمیر کنند…» /۱
چرا یهویی تعدادی از دوستان دارند راجع به چگونه اسکرینشات گرفتن مینویسند. چه ذوقی داره این کار که بلید در موردش نوشت.
17
211
یه نامهی اداری رو گرفتم و اومدم پارک نا دوستم بیاد و بریم نامه رو بدیم. هوا آفتابی و قشنگه. کمی سرد ولی قابل تحمله. یه عده دارند ورزش میکنند. گربهها کش و قوس میآن و کفترا به زمین نوک میزنند. یاد تمام کسانی هستم که آسمون آبی و آفتاب نشاطی به دلشون میآورد.
1
33
398
koorosh ranjbar retweeted
آخر وقت کاری، داستانکوتاه «بوی خون خر» رو خوندم از حافظ خیاوی. داستان رو میتونین تو کانال اپیفنی بخونین. این کانال رو دو تا از دوستانم راه انداختن، هفتهای یه داستانکوتاه میذارن و تو یه ویس دهدقیقهای تحلیلش میکنن.
t.me/epiphanygroup/1212
koorosh ranjbar retweeted
روایت میزوگوچی از یه فداکاری در قالب م*رگ خودخواسته در فیلم "سانشو مشاور"
توی فیلم بینظیر سانشو مباشر اثر کنجی میزوگوچی، خ*ود*کش*ی فداکارانه و آگاهانه آنجو مثل یه خط قرمز قطعیه؛ آخرین راه مقاومت در برابر یه سیستم فئودالی و بیرحم که توش خودمختاری و حقوق انسانها لگدمال شده.
آنجو با این کارش هم از لو رفتن مخفیگاه برادرش زوشیو جلوگیری میکنه و چرخه اسارت رو میشکنه، هم بهش قدرت سیاسی لازم برای برگشتن و نابودی سانشو رو هدیه میده، و هم اجازه نمیده محیط کثیف اسارت، روح پاکش رو آلوده کنه.
اما از نظر سینمایی و بصری، این سکانس بینظیره، حتی شاید در تاریخ سینماست. میزوگوچی و فیلمبردار افسانهایش کازوئو میاگاوا این صحنه رو طوری درآوردن که حسوحال نقاشیهای سنتی ژاپنی با مرکب سیاه رو میده؛ ترکیب نور کمفروغ غروب با سکون مطلق آب که فضای عجیبی ساخته.
دوربین صبر میکنه و توی یه برداشت بلند و بدون کلوزآپهای سانتیمانتال، قدم زدن آرام آنجو رو توی آب نشون میده تا مرگ*ش همونجور که هست جلوه کنه: یه فداکاری کاملا آگاهانه و سعادتمندانه نه یه شکست.
بعد هم تمرکز دوربین روی موجهای متحدالمرکزی که بعد از رفتنش روی آب میفته، دقیقا نشون میده چطور این فداکاری قراره مثل موج توی کل استان بپیچه و بنیاد استبداد رو بکنه.
در نهایت هم یه برش تمیز و ناگهانی از این امواج روی مجسمه بودا، خشونت فیزیکی مرگ رو بیرنگ میکنه و با یه حذف هوشمندانه، پیوند عمیق آنجو رو با دنیای ماورایی و حفاظت از برادرش به تصویر میکشه.
رفتیم پیکر دوستمون رو تحویل سردخونه دادیم تا جمعه به خاک بسپریم. گفتیم ملزومات رو پیش بخریم جمعه گرفتار نشیم. آقاهه بعد از نشون دادن ترمه و قالیچه و اینها و قیمتش گفت که طرف مُرده یا زنده است؟ گفتیم مرده دیگه اخوی، زنده باشه سراغ تو نمیآمدیم. گفت من مداح هم هستم.
3
32
747
اصرار به ویدیوگرفتن وقت کمک رو متوجه نمیشم. یکی افتاده میخوان بلندش کنند یا خودش داره فیلم میگیره یا همراهش، چیزی افتاده تو سوراخی و جایی یه دست موبایل و یه دست در حال گشتن اون چیز. دعوا شده و میخواد سواشون کنه ویدیو هم میگیره.
17
229
موقع نوشتن بخاری ناخودآگاه به ذهنم اومد بخارای من و یاد کتاب بخارای من، ایل من نوشتهی محمد بهمنبیگی افتادم. بخارا معانی مختلفی داره، مشتق از بخار به معنی بسیارعلم است و قدیما دانشمندان زیادی در اون ناحیه زندگی میکردند.
بخاری من درست شد، بخاری بابا رفت تعمیرگاه. بخاری کارگاه رو دادم بابا تا مال خودش درست بشه. برعکس پدرم من اصلا به چیزی که بلد نیستم دست نمیزنم ولی تعمیرکار میگفت فندک رو باز کردی. گفتم دست نزدم باور نکرد. دیگه ادامه ندادم، بذار فکر کنه باز شده بود.
2
20
422




























