عامل آگاهی

آقای کارنی! خاک ایران، بهای قراردادهای اقتصادی شما نیست! ما ایرانیان، موضع شرم‌آور دولت کانادا درباره جزایر سه‌گانه ایرانی را به‌شدت محکوم می‌کنیم اظهارات مارک کارنی، نخست‌وزیر کانادا، و ولیعهد ابوظبی مبنی بر تعلق جزایر ابوموسی، تنب بزرگ و تنب کوچک به امارات و درخواست پایان آنچه «اشغال» این جزایر خوانده‌اند، از منظر حاکمیت ملی و تمامیت ارضی ایران، قویاً مورد اعتراض و محکومیت ماست ابوموسی، تنب بزرگ و تنب کوچک، بخشی جدایی‌ناپذیر از تمامیت ارضی ایران هستند آقای کارنی! ایران پیش از بهمن ۵۷ ایران بود و پس از جمهوری اسلامی نیز ایران خواهد ماند. اختلاف ما با جمهوری اسلامی، مجوزی برای تعرض سیاسی به حاکمیت ملی ایران نیست دولت‌ها رفتنی‌اند، قراردادها فراموش‌شدنی‌اند، اما خاک ایران نه فروختنی است، نه بخشیدنی و نه حتی قابل معامله! @MarkJCarney @CBCNews @globalnews

از دفتر شاهزاده رضا پهلوی در بررسی این موضوع مچکرم این همان اینترنت ماهواره ای از فضا به گوشی های معمولی از طریق استارلینک است که قبلا پستی در مورد هزینه های آن که بالغ بر ۶۰۰ میلیون دلار بود، منتشر کرده بودم و البته تکنولوژیش همین حالا در دسترس است، فقط باید اراده اش نیز به دولت های خارجی تحمیل شود؛ تا رژیم نتواند اینترنت ملت ایران را در لحظه تاریخی قطع کند

میدانم که سخت است تهیه همه اقلام ضروری زندگی، ولی اگر امکانش را داشتید تا عید امسال آذوقه و بنزین و وسایل پزشکی و لوازم شارژی ذخیره کنید این زمستان شاید آخرین زمستان رژیم باشد

پیمان ابراهیم یا پیمان مکه؛ تصادف دو هندسه قدرت، آغاز نبرد بر سر معماری نظم آینده خاورمیانه! دوران میانجیگری‌های پراکنده قطری و پاکستانی را پایان‌یافته فرض کنید، دو بلوک و متحدانشان در حال بازتعریف موازنه قدرت‌اند ایران «آینده» هنوز معادله غایب این صف‌آرایی است. شاید این دو پیمان، مقدمه تولد «پیمان کوروش» باشند؛ نظمی فراگیر که به جای میانجیگری میان دو محور، هر دو را زیر یک چتر بنشاند آیا توییتم را می بینید؟ پشتیبان را داشته باشید؛ @DNA_SHADOW1

#سیاست_ورزی_برتر #تحلیل | چرا نسخه ونزوئلا برای ایران کار نمی‌کند؟ نسخه ونزوئلا برای ایران کار نمی‌کند، چون شباهت‌ها سطحی‌اند و تفاوت‌ها بنیادین. هر دو رانتی اند؛ اقتصادی که از فروش نفت زندگی می‌کند، نه از مالیات شهروند. هر دو سرکوبگرند. هر دو زیر فشار تحریم‌اند. ولی همین‌جا تمام شباهت‌هاست.و تمام و حالا تفاوت ها: اول، ساختار قدرت. ونزوئلا یک دولت بود. ارتش داشت، بوروکراسی داشت، ولی سپاه نداشت. وقتی مادورو کنار رفت، ارتش برای حفظ او وارد جنگ تمام‌عیار نشد، اما بخش مهمی از همان ساختار قدرت باقی ماند. ایران سپاه دارد؛ نهادی که نه فقط نظامی است، بلکه اقتصادی است: قرارگاه خاتم، بنیادها، شبکه‌های مالی و کنترل بخش‌هایی از اقتصاد. وقتی سپاه هست، «سقوط دولت» لزوما به معنی سقوط نظام نیست، چون دولت فقط ویترین بخشی از قدرت است. دوم، جمعیت و سرزمین. ونزوئلا حدود ۲۹ میلیون نفر جمعیت دارد، ایران بیش از ۹۰ میلیون. ونزوئلا کوچک‌تر و از مسیر دریا محاصره‌پذیرتر است. ایران با مرزهای گسترده، همسایگان متعدد و تنگه هرمز، داستان متفاوتی دارد. حتی اگر رژیم بیفتد، خلأ قدرت اینجا لزوما نه با دموکراسی پر می‌شود، نه با هرج‌ومرج معمولی؛ پای بازیگران منطقه‌ای وسط می‌آید که هر کدام ذی‌نفع‌اند. و اینجاست که نقش #شاه اهمیت پیدا میکند و همین دیروز توییت شان در مورد آمادگی برای تحویل قدرت در لحظه خلا نیز جهت اطمینان بخشی بود سوم، ایدئولوژی. چاوز کاریزما بود، مادورو ادامه او. ولی ولایت فقیه یک مشروعیت متافیزیکی ادعا می‌کند ، ادعای ظهور مهدی و جنگ آخرالزمانی دارد که با رفتن یک نفر از بین نمی‌رود. رهبر عوض می‌شود، ساختار می‌ماند. مهم: ✍️چهارم، پیام شاهزاده رضا پهلوی. پیام شاهزاده به ماریا کورینا ماچادو درباره آینده بود؛ درباره دوستی ایران و ونزوئلا پس از آزادی دو کشور. اشتباه نکنیم! نگاه یک رهبر سیاسی به آینده، لزوما همان برداشت ما از اتفاقات امروز نیست. ما لحظه پیروزی را می‌بینیم، او باید فردای آن را هم در نظر بگیرد. مساله ای که بعضی ها دچار اشتباه میشوند ، میگویند نه یک قدم جلوتر و نه یک قدم عقبتر از شاه نباید قدم برداشت: و این درست است اما باید قوه تشخیص داشت که آیا این پیام مخاطب خاص دارد یا برای پادشاهیخواهان است؛ و نیاز است تفکیک شود و با دقت پیام های شاه خوانده شود و اما خطر اصلی همین‌جاست. این همان جایی است که می‌توانند پوست‌اندازی جمهوری اسلامی را در بسته‌بندی «نسخه ونزوئلایی» به خورد مردم بدهند. چند چهره کنار بروند، چند نفر تازه بیایند، ولی همان شبکه قدرت باقی بماند. و این ذهنیت از امروز در ذهن ما ایجاد کنند که نسخه ونزویلا اجرا میشه و حساسیت مان کم شود؛ و ببینیم در یک جمهوری دیگر گرفتار شدیم اینجا خاورمیانه است هر بازیگری قدرت را در دست بگیرد؛ حتی موقت: دیگر به سختی تحویل میدهد پس الگوی ونزوئلا بیشتر شبیه آرزوی کسانی است که می‌خواهند سناریوی ساده «رژیم بیفتد و همه‌چیز تمام شود» را باور کنند، تا تحلیل واقعیت پیچیده ایران. اشتباه نکنیم؛ عوض شدن حاکم، لزوما به معنی پایان حاکمیت قبلی نیست. «ایران و ونزوئلا فقط از دور شبیه همن؛ از نزدیک، دو تا داستان کاملاً متفاوتن» و در اخر : «کسی که تفاوت ساختار قدرت در ایران و ونزوئلا را نمی‌بیند، هنوز سیاست را از روی تیتر خبرها می‌خواند.»

دو پیش‌بینی خلاف جریان غالب ثابت کرد: قدرت روی کاغذ نیست، پشت صحنه ست امیدوارم در این روزهای تاریک، اندکی امید و آرامش به دل‌هایتان آورده باشم صفحه ام‌ ریفرش نمیشه، نمیدانم من و میبینید؟ صفحه‌ام را احتمالا ریپورت هماهنگ میکنند؛ اگر قطع شد پشتیبان را دنبال کنید @DNA_SHADOW1

بر خلاف نظرسنجی ها ، نتانیاهو پیروز است

ایرانیان طی یک دهه، نتانیاهو و دکترین امنیتی او را شناخته‌اند؛ از سکوت معنادارش تا هماهنگی‌های راهبردی با واشنگتن.اما رویکرد دیگرنامزدها برای ما روشن نیست، مسئله، دشمنی ساختاری اسرائیل با جمهوری اسلامی نیست؛ مسئله زمانه، تغییر رهبری یعنی بازتعریف هماهنگی‌ها و خرید زمان برای رژیم.

دل میلیون ها مادر و پدر ایرانی را التیام بخشیدی، نتیجه هر چه باشد ؛@netanyahu تو برنده ای…

سه عامل علیه نتانیاهو در انتخابات امروز تا این لحظه، سه موضوع به ضرر نتانیاهو تمام شده است: ۱. مانور مخالفان روی اخبار جعلی: مخالفان نتانیاهو با دامن زدن به این روایت که او می‌خواسته پیش از انتخابات به ج.ا حمله کند تا نتیجه انتخابات را به سود خود تغییر دهد، تلاش می‌کنند او را متهم کنند که امنیت اسرائیل را فدای قدرت سیاسی خود می‌کند ۲. افزایش بیسابقه رای دهندگان نارضایتی نظامیان: حدود ۱۱۰ هزار حریدی که بخش مهمی از پایگاه ائتلاف نتانیاهو محسوب می‌شوند، با مسئله معافیت از سربازی روبه‌رو هستند. نظامیان از این تبعیض ناراضی‌اند و این اختلاف به زیان نتانیاهو است ۳. مشارکت اعراب: افزایش مشارکت رأی‌دهندگان عرب می‌تواند به نفع گادی آیزنکوت و مخالفان نتانیاهو باشد. همچنین شنیده‌هایی درباره استقرار تیم‌های فیلمبرداری وابسته به لیکود در اطراف حوزه‌های رأی‌گیری عرب‌نشین مطرح شده که فردا نتوانند زیرش بزنند اما چرا همچنان معتقدم نتانیاهو نخست‌وزیر باقی خواهد ماند؟ نتانیاهو اصلا به پیروزی قاطع نیاز ندارد. کافی است مخالفانش نتوانند بر سر جانشینی او و تشکیل دولت توافق کنند که تا این لحظه نتوانستند! مهم: در اسرائیل، تعداد کرسی‌ها مهم است، اما توانایی تشکیل دولت مهم‌تر است یعنی نتانیاهو برای در قدرت ماندن ، کافیست رقبایش نتوانند ائتلاف کنند که این کار را نتوانستند انجام بدهند نتانیاهو استاد بازی ائتلاف‌هاست؛ حتی اگر انتخابات را نبرد، ممکن است قدرت را واگذار نکند. و در آخربا اینکه چند ساعتی به اتمام رای گیری نمانده، ولی باز هم روی حرفم هستم ، نتانیاهو نخست وزیر خواهد ماند

بد شد که! ترامپ میگوید، این توافق در مقطعی از جنگ، موقتی بود و جهت عبور کشتی؛ بخوانید، «تجاری، مین روبی خلیج فارس و ملوانان » بود رژیم دوباره و البته ۱۰۰ بار دیگه هم که گوول خورد…