Pinned Tweet
❝︎ Even though I’m the First Generation of Vongola Family 、but I don’t like being under anyone ❞︎ ─︎ 𝐴𝑙𝑎𝑢𝑑𝑒.
𓊆 ☁️ 𓊇
‣︎ 𝙏𝙝𝙚 𝙂𝙪𝙖𝙧𝙙𝙞𝙖𝙣 𝙤𝙛 𝘾𝙡𝙤𝙪𝙙 ¹︎
‣︎ 𝙁𝙤𝙪𝙣𝙙𝙚𝙧 𝙤𝙛 𝘾𝙀𝘿𝙀𝙁
⌗︎ ติชมทาง Mention หรือ DM 📌
𝓐𝒍𝒂𝒖𝒅𝒆. retweeted
#LaMemoriaDiPrimo
ปลายนิ้วของจีอ็อตโต้ที่จับถ้วยไวน์เย็นจนเกือบแข็ง มันขึ้นสีม่วงจาง ๆ ตัดกับสีขาว ชาเข้าไปจนความปวดร้าวกลายเป็นไม่รู้สึก
เขายืนพิงปลายขอบระเบียงคฤหาสถ์ หมุนควงแก้วไวน์ในมือไปมาในค่ำคืนที่ไร้ดารา
𝓐𝒍𝒂𝒖𝒅𝒆. retweeted
" เป็นค่ำคืนที่สงบดีจังเลยครับ "
" โอ้ะโอ๋ ไม่สิ.. ดูเหมือนว่าตอนนี้จะถึงเวลานอนของพวกเด็กน้อยแล้วสินะครับ "
" หวังว่าจะไม่พบฝันร้ายกันนะครับ "
แหงนมองฟ้าในยามราตรี เสียงปะทุของดอกไม้ไฟที่ถูกจุดดังสนั่นทุกหนแห่ง สีสันตระการตาประปรายทั่วผืนฟ้า วูบหนึ่งแสงสว่างวาบฉาบแสงสีบนใบหน้าของเมฆาผู้เงียบงัน
นัยน์คู่คมอันเฉยชา ทอดมองอย่างไร้ความรื่นรมย์ใด ๆ เฉกเช่นผู้อื่น
…
ปฐมเมฆาเพียงเฝ้ามองภาพนั้น
ภายใต้สีหน้าและแววตาอันเยียบเย็นที่ยากจะหยั่งรู้ถึงความรู้สึก ท้ายที่สุดมีเพียงเปลือกตาคู่ที่ปิดลงโดยไร้คำเอ่ย
เสียงฝีเท้ากระทบจากดังไปเบาเมื่อเจ้าของร่างก้าวออกห่างไปไกลจากบริเวณ
พร้อมกับแผ่นหลังที่ค่อย ๆ เลือนหายไปในความมืด
1
2
57
𝓐𝒍𝒂𝒖𝒅𝒆. retweeted
#TogetherIsChaosNotCozy
31 / 7 / 2022
꒰ ❛ Will always be a place to comeback ❜ ꒱
( Although it was chaos )
𝓐𝒍𝒂𝒖𝒅𝒆. retweeted
"....."
ไม่
มันไม่ได้มีอะไรเลย
ก็แค่คนแก่บางคน เกิดคิดถึงความหลังขึ้นมา ทั้งที่ดวงจิตไร้ชีวิตในแหวนไม่น่ามีความห่วงหาอะไรแบบนั้นแล้วก็ตาม
𝓐𝒍𝒂𝒖𝒅𝒆. retweeted
#.TogetherIsChaosNotCozy
ปฏิทินเปลี่ยนหน้า วันเวลาเดินไป
บ้านสีขาวถูกทิ้งร้างจับฝุ่น ใบไม้กอง ผุพังและสุดโทรมจนแทบจำไม่ได้
อีกหนึ่ง หรือ สองเดือน ก็จะครบสามปี หลังจากเหตุการณ์ครั้งนั้น มันไวกว่าที่คาด และในขณะเดียวกันอาจจะยาวนานกว่าที่เห็น
ดวงตาสีทองหม่นแสงลง
ตึก..
เสียงย่ำกรายฝีเท้ากระทบหินอ่อน ชายเสื้อคลุมพริ้วไสวเฉกเช่นเรือนผมสีอ่อน กายาสูงตระหง่านหยุดลงตรงหน้า ณ สถานที่ความทรงจำ
' บ้าน '
ครั้งหนึ่งเขาเคยใช้คำนั้น กับที่แห่งนี้
แม้ตอนนี้จะกลายเป็นอดีตกาล ผ่านพ้นวันเวลาไปเนิ่นนาน แต่กลับสลักอยู่ในใจของเมฆาอิสระผู้นี้
แต่เขาไม่เคยลืมคนเหล่านั้นเลยสักครั้ง
สายลมอ่อนแผ่วพัดเบา ๆ ผ่านร่างของบุรุษ ราวกับนาฬิกาดึงสติให้ตื่นจากห้วงภวังค์ ดูเหมือนว่าเวลาจะหมดลงแล้ว
หมุนกายหันหลังให้ ก่อนจะก้าวจากไปช้า ๆ อย่างเงียบงัน
บอกลาแก่สถานที่ในความทรงจำ
ที่ครั้งหนึ่งเมฆาเคยละทิ้งอิสรภาพมาพักพิง










