❝︎ Even though I’m the First Generation of Vongola Family 、but I don’t like being under anyone ❞︎ ─︎ 𝐴𝑙𝑎𝑢𝑑𝑒.
𓊆 ☁️ 𓊇
‣︎ 𝙏𝙝𝙚 𝙂𝙪𝙖𝙧𝙙𝙞𝙖𝙣 𝙤𝙛 𝘾𝙡𝙤𝙪𝙙 ¹︎
‣︎ 𝙁𝙤𝙪𝙣𝙙𝙚𝙧 𝙤𝙛 𝘾𝙀𝘿𝙀𝙁
⌗︎ ติชมทาง Mention หรือ DM 📌
𝓐𝒍𝒂𝒖𝒅𝒆. retweeted
#LaMemoriaDiPrimo
ปลายนิ้วของจีอ็อตโต้ที่จับถ้วยไวน์เย็นจนเกือบแข็ง มันขึ้นสีม่วงจาง ๆ ตัดกับสีขาว ชาเข้าไปจนความปวดร้าวกลายเป็นไม่รู้สึก
เขายืนพิงปลายขอบระเบียงคฤหาสถ์ หมุนควงแก้วไวน์ในมือไปมาในค่ำคืนที่ไร้ดารา
𝓐𝒍𝒂𝒖𝒅𝒆. retweeted
" เป็นค่ำคืนที่สงบดีจังเลยครับ "
" โอ้ะโอ๋ ไม่สิ.. ดูเหมือนว่าตอนนี้จะถึงเวลานอนของพวกเด็กน้อยแล้วสินะครับ "
" หวังว่าจะไม่พบฝันร้ายกันนะครับ "
มาย่ำเยือนโดยปราศจากเสียง
จากลาไปอย่างไร้ร่องรอย
เหมือนกับทุกคราที่มา
สมดั่งผู้ครองสมญานามปฐมเมฆา..
3
52
…
ปฐมเมฆาเพียงเฝ้ามองภาพนั้น
ภายใต้สีหน้าและแววตาอันเยียบเย็นที่ยากจะหยั่งรู้ถึงความรู้สึก ท้ายที่สุดมีเพียงเปลือกตาคู่ที่ปิดลงโดยไร้คำเอ่ย
เสียงฝีเท้ากระทบจากดังไปเบาเมื่อเจ้าของร่างก้าวออกห่างไปไกลจากบริเวณ
พร้อมกับแผ่นหลังที่ค่อย ๆ เลือนหายไปในความมืด
1
2
57
การรวมกลุ่มคือความอ่อนแอ
ความวุ่นวายคือไม่น่าอภิรมย์ใจ
คิดเช่นนั้นเสมอมา ไม่เคยเปลี่ยน
ดังนั้นจึงมีเพียงแต่ความรำคาญใจต่อความรื่นเริงและเสียงก้องกังวานที่ยลยินนั่น
ครั้นหลุบสายตามองลงไปเบื้องล่าง ประจักษ์กับรอยยิ้มและเสียงหัวเราะอย่างสุขสันต์ของเหล่าผู้คน
1
2
33
แหงนมองฟ้าในยามราตรี เสียงปะทุของดอกไม้ไฟที่ถูกจุดดังสนั่นทุกหนแห่ง สีสันตระการตาประปรายทั่วผืนฟ้า วูบหนึ่งแสงสว่างวาบฉาบแสงสีบนใบหน้าของเมฆาผู้เงียบงัน
นัยน์คู่คมอันเฉยชา ทอดมองอย่างไร้ความรื่นรมย์ใด ๆ เฉกเช่นผู้อื่น
𝓐𝒍𝒂𝒖𝒅𝒆. retweeted
#TogetherIsChaosNotCozy
31 / 7 / 2022
꒰ ❛ Will always be a place to comeback ❜ ꒱
( Although it was chaos )
𝓐𝒍𝒂𝒖𝒅𝒆. retweeted
"....."
ไม่
มันไม่ได้มีอะไรเลย
ก็แค่คนแก่บางคน เกิดคิดถึงความหลังขึ้นมา ทั้งที่ดวงจิตไร้ชีวิตในแหวนไม่น่ามีความห่วงหาอะไรแบบนั้นแล้วก็ตาม
𝓐𝒍𝒂𝒖𝒅𝒆. retweeted
#.TogetherIsChaosNotCozy
ปฏิทินเปลี่ยนหน้า วันเวลาเดินไป
บ้านสีขาวถูกทิ้งร้างจับฝุ่น ใบไม้กอง ผุพังและสุดโทรมจนแทบจำไม่ได้
อีกหนึ่ง หรือ สองเดือน ก็จะครบสามปี หลังจากเหตุการณ์ครั้งนั้น มันไวกว่าที่คาด และในขณะเดียวกันอาจจะยาวนานกว่าที่เห็น
ดวงตาสีทองหม่นแสงลง
และสักวัน
เมฆาจะกลับมาเยือนอีกครั้ง
ต่อให้ที่แห่งนั้นจะไม่หลงเหลือใครก็ตาม
..
.
#.TogetherIsChaosNotCozy
แต่เขาไม่เคยลืมคนเหล่านั้นเลยสักครั้ง
สายลมอ่อนแผ่วพัดเบา ๆ ผ่านร่างของบุรุษ ราวกับนาฬิกาดึงสติให้ตื่นจากห้วงภวังค์ ดูเหมือนว่าเวลาจะหมดลงแล้ว
หมุนกายหันหลังให้ ก่อนจะก้าวจากไปช้า ๆ อย่างเงียบงัน
บอกลาแก่สถานที่ในความทรงจำ
ที่ครั้งหนึ่งเมฆาเคยละทิ้งอิสรภาพมาพักพิง
ที่เขาเคยอาศัยอยู่บ้านหลังนี้
ร่วมกับอีกสามคน
ยามนี้เส้นทางของแต่ละฝ่ายได้แตกแขนงออกไปประดุจรากไม้ ซึ่งอาจหวนคืนมาบรรจบอีกครั้ง หรือจากลาไปชั่วนิรันดร์
สิ่งเดียวที่หลงเหลือมีเพียงต้นไม้ซึ่งผลิบานไปด้วยความทรงจำเลอค่า
ใช่ เขาคงต้องยอมรับมัน
แม้ว่าจะขัดแย้งต่อสิ่งที่ตนเป็น
เป็นบ้านพักที่ไม่อาจมองหาความสงบสุข
มีแต่ความวุ่นวาย
บางคราก็ชวนให้นึกราวกับว่าตนหลุดมาอยู่สถาบันของเด็กอนุบาล
ครั้นคะนึงถึงเรื่องราวก็มีแต่เสียงลมหายใจเหน็ดหน่ายถูกผ่อนออกมา..
ถึงกระนั้น ทุกวันที่ยังมีลมหายใจเสมือนเทปถูกกรอเล่นเวียนวนซ้ำ ๆ ให้เขาจดจำความรู้สึกและไม่หลงลืม










