Pinned Tweet
Pre-order Sourdough ประจำเดือนพ.ย.'69
วันอาทิตย์ที่ 1, 8, 15, 22และ 29
เปิดรับพรี 14.00-20.00น.
📌สามารถสั่งล่วงหน้าได้ทางDM
((ค่าของค่อยจ่ายเมื่อถึงวีคที่สั่งจองค่ะ))
𝒪𝓃 ・:*。~(ꈍᴗꈍ)~。*:・𝓑𝓪𝓴𝓮 retweeted
ม.4 เคยไปทำจิตอาสาที่บ้านเด็กกำพร้า ครูห้ามเพื่อนกอดหรืออุ้มน้องเด็ดขาด ถ้าทำกิจกรรมต้องทำแบบกลุ่มนันทนาการเท่านั้น ตอนนั้นก็ไม่เข้าใจกันว่าทำไม และตอนกลับน้องๆมาบ๊ายบายตรงรั้วแบบเกาะรั้วยื่นแขนออกมา เพื่อนก็ถ่ายรูปกัน ครูสั่งให้ลบทันทีเพราะน้องไม่ใช่ human zoo
เต๋วเรือสูตรใส่กะปิซอสพริกผ่านทลมาแล้วมีอันนึงเขาเอาพริกจ้วงกะปิกัดแล้วจ้วงซ้ำบอกทีว่ากระปุกนั้นซื้อแยกไม่เวียนรอบต่อไป😱
80
เปิดพรีออเดอร์ Sourdough
เมนชั่นหรือทักdmไว้ได้เลยค่ะ☺️
Sourdough
Sourdough Bagel
🚛จัดส่งไปรวันพุธ
📌ปิดรับ2ทุ่ม
**ใครล็อคแอคอาจจะทำให้ไม่เห็นเพราะข้อความเด้งไปอยู่ในกล่องRequestค่ะ
𝒪𝓃 ・:*。~(ꈍᴗꈍ)~。*:・𝓑𝓪𝓴𝓮 retweeted
ปัจจุบันแทบจะ 100% ของห้องพักโรงแรมหรือรีสอร์ทมักจะติดตั้ง "โทรทัศน์" ไว้บริการแขกผู้เข้าพักเสมอ แต่ผู้เชี่ยวชาญด้านความปลอดภัยหลายท่านกลับแนะนำตรงกันว่า สิ่งแรกที่ควรทำเมื่อเช็กอินเข้าห้องพักคือ "การถอดปลั๊กทีวีออกทันที" ทำไมถึงเป็นเช่นนั้น?
🔺️เหตุผลเบื้องหลัง: ทำไมทีวีในโรงแรมถึงกลายเป็นจุดอันตราย?
ทีวีในห้องพักมักถูกจัดวางไว้อยู่ในตำแหน่งศูนย์กลางของห้อง โดยหันหน้าเข้าหาเตียงนอนหรือพื้นที่ทำกิจกรรมหลัก ทำให้สามารถมองเห็นทัศนียภาพเกือบทั้งหมดภายในห้องพักได้ ด้วยมุมมองที่ครอบคลุมนี้ เครื่องใช้ไฟฟ้าที่ดูไม่มีพิษมีภัยจึงกลายเป็น "ชัยภูมิชั้นดี" ของผู้ไม่หวังดีในการแอบซ่อนกล้องแอบถ่าย เพื่อละเมิดความเป็นส่วนตัวของผู้เข้าพัก
กล้องแอบถ่ายในปัจจุบันถูกพัฒนาให้มีขนาดจิ๋ว เล็กเล็กรวมไปถึงการส่งสัญญาณภาพผ่านไร้สาย (Wi-Fi) ได้จากระยะไกลโดยไม่ต้องต่อสายไฟยุ่งยาก ทำให้การตรวจค้นด้วยตาธรรมดาเป็นเรื่องยากมาก ดังนั้น เพียงแค่ลงมือถอดปลั๊กไฟของทีวีออกทันทีที่เข้าห้องพัก คุณก็สามารถตัดไฟเลี้ยงกล้องแอบถ่ายที่อาจแอบซ่อนอยู่ภายในทีวี ช่วยลดความเสี่ยงจากการถูกแอบถ่ายได้อย่างมีประสิทธิภาพที่สุด
𝒪𝓃 ・:*。~(ꈍᴗꈍ)~。*:・𝓑𝓪𝓴𝓮 retweeted
สายการบินคืนเงืนเป็นเครดิตเข้า account อันนี้ก็เกินไป ดูแลก็ไม่ดี แถมยังบังคับช่องทางคืนเงินอีก
จริงๆ ต้องได้รับทั้งค่าอาการ /ที่พัก + เงินชดเชยตามระยะทางด้วย
ผู้โดยสารมีสิทธิ์เรียกร้องคืนเป็นเงินโอนเข้าบัญชีตัวเองได้
แนบรายละเอีบดกฏของการบินพลเรือนมาให้แล้สครับ เผื่อใครเจอแบบนี้ เซฟไว้นะๆ
เรื่องแอร์เอเชียไฟล์ทนาริตะอะ คนนั้นเค้าเป็นดาราหรือนักร้องใช่มั้ยนะสารภาพว่าไม่ได้รู้จักหรือติดตามเค้ามาก่อน แต่นี่แหละๆตัวอย่างของคนมีแสงและใช้มันให้เป็นประโยชน์อะแล้วเค้าไม่ได้เรียกร้องให้แค่ตัวเองอะแต่เค้าคือเป็นตัวแทนให้ผู้โดยสารคนอื่นๆด้วยเลยอะ น่ารักมากเลยอะตัวอย่างที่ดี
𝒪𝓃 ・:*。~(ꈍᴗꈍ)~。*:・𝓑𝓪𝓴𝓮 retweeted
💢 ท้อชิปหาย สารหนูลงน้ำบาดาลแล้ว
📢 มาฟังรศ.ดร.สิตางศุ์ พิลัยหล้า, อาจารย์และนักวิชาการผู้เชี่ยวชาญด้านวิศวกรรมทรัพยากรน้ำและการจัดการน้ำ สังกัดภาควิชาวิศวกรรมทรัพยากรน้ำ คณะวิศวกรรมศาสตร์ ม.เกษตรศาสต
🔹ต้องหยุดที่ต้นตอคือเหมืองจีนในพม่า
🔹ลงน้ำบาดาลคือยากมากที่จะฟื้นฟู
🔹ยกตย.การจัดการปัญหาของญี่ปุ่น ใช้เวลาการปนเปื้อน 25 ปี! โดยตัดต้นตอได้แล้วฟื้นฟู
⛔ แต่ของไทยตัดปัญหาต้นตอก็ไม่ได้ แล้วจะฟื้นฟูยังไง แล้วต้องใช้เวลาเท่าไหร่ คาดหวังอะไรได้บ้าง...
#แม่น้ําไทยมีสารพิษ
#StopPoisonedRiversInThailand
# สารหนู
𝒪𝓃 ・:*。~(ꈍᴗꈍ)~。*:・𝓑𝓪𝓴𝓮 retweeted
ต่อ
แต่สิ่งที่ผมไม่เข้าใจคือ ทำไมสายการบินถึงไม่มีแผนรับมือและดูแลผู้โดยสารที่ดีกว่านี้?
ทำไมผู้โดยสารต้องนอนบนพื้นสนามบิน?
ทำไมครอบครัวที่มีเด็ก ผู้สูงอายุ และผู้โดยสารที่มีข้อจำกัดด้านสุขภาพ ต้องมายืนต่อคิวครั้งแล้วครั้งเล่าเป็นเวลาหลายชั่วโมง?
ทำไมถึงไม่มีการสื่อสารที่ชัดเจน?
ทำไมผู้โดยสารต้องเดินไปถามเจ้าหน้าที่เองตลอดเวลาว่าจะได้เดินทางเมื่อไหร่?
และทำไมการแก้ปัญหาของผู้โดยสารกลุ่มหนึ่ง ถึงดูเหมือนเป็นการผลักปัญหาไปให้ผู้โดยสารอีกกลุ่มหนึ่งแทน?
ผมยังได้รับข้อมูลอีกว่า เที่ยวบินก่อนหน้าของผมก็เคยประสบปัญหาในลักษณะคล้ายกัน ซึ่งผมอยากให้สายการบินออกมาชี้แจงข้อเท็จจริงในส่วนนี้ด้วย
ผมอดคิดไม่ได้ว่า ถ้าเหตุการณ์ครั้งนี้ไม่ได้เกิดขึ้นกับผม และไม่ได้มีน้อง ๆ ทีมเยาวชนทีมชาติไทยที่เดินทางไปแข่งขันอยู่ในกลุ่มผู้โดยสารที่ได้รับผลกระทบ เรื่องนี้จะได้รับความสนใจมากเท่านี้หรือไม่?
หรือถ้าเป็นผู้โดยสารทั่วไปที่ไม่มีพื้นที่สื่อ ไม่มีคนติดตาม เรื่องทั้งหมดจะถูกปล่อยให้เงียบหายไป?
ผมไม่ได้ต้องการออกมาพูดเพื่อเรียกร้องสิทธิพิเศษให้ตัวเอง
ผมโชคดีที่ยังสามารถจ่ายค่าอาหารให้ครอบครัวและทีมงานได้ด้วยตัวเอง และยังพอมีช่องทางในการสื่อสารเรื่องราวที่เกิดขึ้น
แต่ผมคิดถึงผู้โดยสารคนอื่น ๆ ที่อาจไม่มีทางเลือกแบบผม
คนที่ต้องเสียค่าโรงแรมเพิ่ม คนที่ต้องเสียงาน คนที่มีเด็กเล็ก คนที่มีผู้สูงอายุเดินทางมาด้วย หรือคนที่อาจไม่มีเงินสำรองมากพอจะรับมือกับสถานการณ์แบบนี้
ใครจะรับผิดชอบความเสียหายและความเดือดร้อนของพวกเขา?
วันนี้ผมกลับถึงประเทศไทยแล้ว แต่ผมไม่อยากให้เรื่องนี้จบลงเพียงเพราะผมได้กลับบ้าน
ผมอยากเรียกร้องความเป็นธรรมให้กับผู้โดยสารทุกคนที่ได้รับผลกระทบ ไม่ใช่แค่เที่ยวบินของผม แต่รวมถึงเที่ยวบินอื่น ๆ ที่ต้องเผชิญกับเหตุการณ์ต่อเนื่องจากปัญหาครั้งนี้ด้วย
ผมอยากให้ AirAsia X ออกมาชี้แจงอย่างเป็นทางการถึงสาเหตุของเหตุการณ์ทั้งหมด แผนการจัดการผู้โดยสารที่ตกค้าง และมาตรการชดเชยที่เป็นธรรมสำหรับทุกคน
เพราะการซื้อตั๋วเครื่องบิน ไม่ได้หมายความว่าเราต้องยอมรับการถูกปล่อยให้นอนบนพื้นสนามบินโดยไม่มีการดูแลที่เหมาะสม
ความปลอดภัยเป็นสิ่งสำคัญ แต่ความรับผิดชอบต่อผู้โดยสารก็สำคัญไม่แพ้กัน
สุดท้ายนี้ ผมอยากถามสายการบินว่า
“ถ้าคนที่ต้องนอนบนพื้นสนามบินท่ามกลางอากาศหนาวตลอดทั้งคืน เป็นพ่อแม่ของคุณ เป็นลูกของคุณ หรือเป็นครอบครัวของคุณเอง คุณจะยอมรับการดูแลแบบนี้ได้จริง ๆ เหรอครับ?”
นี่คือมาตรฐานการบริการและความรับผิดชอบที่ลูกค้าของ AirAsia X ควรได้รับจริง ๆ หรือครับ?
ผมหวังว่าสายการบินจะไม่ปล่อยให้เรื่องนี้เงียบหายไป และจะออกมารับผิดชอบต่อผู้โดยสารทุกคนอย่างจริงจัง
เพราะผู้โดยสารทุกคนควรได้รับการปฏิบัติอย่างมีศักดิ์ศรี ไม่ว่าเขาจะเป็นใครก็ตาม
𝒪𝓃 ・:*。~(ꈍᴗꈍ)~。*:・𝓑𝓪𝓴𝓮 retweeted
สรุปเหตุการณ์วันที่ 2 กับสายการบิน AirAsia X หลังจากเที่ยวบินถูกยกเลิก และเราต้องนอนบนพื้นสนามบินนาริตะทั้งคืน
หลังจากที่ผมและทีมงานต้องนอนบนพื้นสนามบินนาริตะกันทั้งคืน ผมตื่นขึ้นมาตอนประมาณ 6 โมงเช้า มีเจ้าหน้าที่เดินมาแจ้งว่าให้เราไปเช็กอินพร้อมกับผู้โดยสารของเที่ยวบินเช้าวันนั้น เพราะทางสายการบินจะพยายามให้เราเดินทางกลับไปพร้อมกัน
ตอนนั้นในหัวผมคิดทันทีว่า “มันจะเป็นไปได้ยังไง ในเมื่อเที่ยวบินเช้าก็มีผู้โดยสารที่จองมาเต็มอยู่แล้ว?” แต่เราก็ยังทำตามที่เจ้าหน้าที่แจ้ง
เราต้องไปยืนต่อคิวกันอีกประมาณ 2–3 ชั่วโมง คิวยาวมาก จนผมต้องให้แม่ไปนั่งพัก เพราะกลัวท่านจะปวดขาจากการยืนรอนาน ๆ ส่วนผมก็ยืนต่อคิวแทน
สุดท้ายมีพนักงานเดินมาแจ้งว่า เราไม่สามารถเดินทางไปกับเที่ยวบินนี้ได้แล้ว และให้ทุกคนไปต่อคิวใหม่เพื่อรับคูปองอาหารมูลค่า 1,500 เยน หรือประมาณ 300 กว่าบาท
ซึ่งเงินจำนวนนี้ แค่จะซื้อข้าวหน้าหมูสักมื้อในสนามบินยังแทบไม่พอด้วยซ้ำ
ที่สำคัญ คิวรับคูปองก็ยาวมาก ทุกคนเหนื่อยและปวดขาจากการยืนรอมาทั้งคืน ผมจึงบอกทีมงานว่า
“ไม่ต้องรอแล้ว ไปกินข้าวกันเถอะ เดี๋ยวผมจ่ายเอง”
เพราะตั้งแต่เมื่อคืน สิ่งที่เราได้รับจากสายการบินมีเพียงบิสกิตคนละหนึ่งกล่องเท่านั้น
หลังจากกินข้าวกันเสร็จ ช่วงประมาณเที่ยง เราก็กลับมาเริ่มกระบวนการเช็กอินอีกครั้ง และต้องยืนรอคิวอีกประมาณ 2–3 ชั่วโมง
ในที่สุดเราก็ได้เช็กอิน โดยมีกำหนด Boarding Time เวลา 14.40 น.
เราจึงเข้าไปรอที่หน้าเกทตามปกติ
แต่จนกระทั่งเวลา 15.00 น. ก็มีประกาศว่า เครื่องบินยังซ่อมไม่เสร็จ และให้ผู้โดยสารรอต่อไป
เรารอกันอีกเป็นชั่วโมง จนในที่สุดสายการบินประกาศว่าจะเปลี่ยนเครื่องบิน และให้ผู้โดยสารทั้งหมดเดินไปที่เกท 70
เราก็ต้องเดินย้ายเกทกันอีกครั้ง และไปนั่งรอบนพื้นสนามบินอยู่เป็นชั่วโมง
จากนั้นมีประกาศให้ทุกคนมาต่อคิวเพื่อรับบัตรโดยสารใบใหม่ แต่เจ้าหน้าที่กลับบอกว่า ยังไม่แน่ใจว่าจะสามารถออกบัตรโดยสารให้ได้หรือไม่ โดยไม่ได้อธิบายเหตุผลที่ชัดเจน
หลังจากรอจนได้รับบัตรโดยสารใบใหม่ เราก็ถูกแจ้งให้ย้ายไปยังเกทที่อยู่ไกลออกไปอีกฝั่งของสนามบิน
ทุกคนต้องลากกระเป๋า เดินกันไปมา ทั้งที่แทบไม่ได้นอนกันมาทั้งคืน
พอไปถึงเกทใหม่ เราก็นั่งรออีกครั้ง โดยไม่มีประกาศหรือข้อมูลความคืบหน้าใด ๆ
จนกระทั่งเวลา 21.00 น.
ผมทนไม่ไหว จึงเดินไปสอบถามเจ้าหน้าที่ด้วยตัวเอง
เจ้าหน้าที่แจ้งว่า สายการบินกำลังพยายามจัดการให้ผู้โดยสารที่ตกค้างจากเมื่อวานได้เดินทางกลับก่อน เพื่อไม่ให้เกิดปัญหาต่อไป
ตอนนั้นผมอยู่ที่สนามบินนาริตะมาแล้วกว่า 30 ชั่วโมง
และสิ่งที่ผมเริ่มเข้าใจก็คือ สายการบินกำลังนำผู้โดยสารที่ตกค้างจากเที่ยวบินของเมื่อวานมาเดินทางแทนเที่ยวบินของวันนี้
ขณะเดียวกัน ผมได้รับข้อมูลว่าผู้โดยสารที่มีกำหนดเดินทางในวันนี้กลับไม่ได้รับอนุญาตให้เช็กอิน และต้องเผชิญกับความล่าช้าในลักษณะเดียวกับที่พวกเราเจอเมื่อวาน
เท่ากับว่าปัญหาไม่ได้ถูกแก้ไข แต่กำลังถูกผลักต่อไปให้ผู้โดยสารอีกกลุ่มหนึ่งรับผลกระทบแทนหรือเปล่า?
นี่คือสิ่งที่ผมรับไม่ได้มากที่สุด
เพราะมันไม่ใช่แค่เรื่องที่ผมจะได้กลับบ้านหรือไม่ แต่เป็นเรื่องของผู้โดยสารทุกคนที่จ่ายเงินซื้อตั๋วและควรได้รับการดูแลอย่างเหมาะสม
สำหรับตั๋วของผม เดิมทีผมจองที่นั่งแบบ Flatbed ไว้ แต่เนื่องจากเครื่องบินที่นำมาเปลี่ยนไม่มีที่นั่งประเภทนี้ เจ้าหน้าที่จึงจัดให้ผมนั่งที่นั่งธรรมดาบริเวณด้านหน้าสุดแทน
ไม่มีหมอน ไม่มีผ้าห่ม และไม่ได้รับบริการตามประเภทที่นั่งที่ผมจ่ายเงินซื้อไว้
แต่ ณ วินาทีนั้น ผมไม่สนใจแล้วว่าจะต้องนั่งแบบไหน
ผมแค่อยากพาครอบครัวและทีมงานกลับบ้านให้ได้สักที
ในที่สุดผมก็ได้ขึ้นเครื่องตอนประมาณ 22.00 น. กว่า ๆ
แต่เรื่องยังไม่จบครับ
เราต้องนั่งรออยู่บนเครื่องบินอีกประมาณ 2 ชั่วโมง โดยไม่ทราบเหตุผลที่ชัดเจนว่าเรากำลังรออะไร
สุดท้ายเครื่องบินออกเดินทางจริง ๆ ประมาณตี 1
ผมนั่งหลับ ๆ ตื่น ๆ ด้วยความเหนื่อยล้าสะสมจากเหตุการณ์ทั้งหมด และในที่สุดก็เพิ่งเดินทางกลับมาถึงประเทศไทย
แต่เรื่องที่ทำให้ผมรู้สึกแย่ยิ่งกว่าเดิม คือการได้รับทราบว่าผู้โดยสารของเที่ยวบินวันที่ 21 ก็ต้องเผชิญกับเหตุการณ์คล้ายกับที่พวกเราเจอ
ทั้งการรอคอยที่ยาวนาน การได้รับถุงยังชีพสีเขียว และการต้องนอนบนพื้นสนามบิน
ผมได้รับข้อมูลว่าการเยียวยาที่เสนอให้ผู้โดยสารบางส่วนเป็นเพียงเครดิตมูลค่า 5,000 บาท ซึ่งผมมองว่าไม่เพียงพอเมื่อเทียบกับความเดือดร้อนที่เกิดขึ้น ทั้งนี้ ผมอยากให้สายการบินชี้แจงรายละเอียดการชดเชยให้ชัดเจนกับผู้โดยสารทุกคน
ผมเข้าใจดีว่าเครื่องบินสามารถเกิดปัญหาทางเทคนิคได้ และเรื่องความปลอดภัยของผู้โดยสารต้องมาเป็นอันดับหนึ่งเสมอ
𝒪𝓃 ・:*。~(ꈍᴗꈍ)~。*:・𝓑𝓪𝓴𝓮 retweeted
Replying to @piukdevil
ฝีกได้ แต่ควรฝึกในที่ที่ให้ฝึกโดยเฉพาะ เช่น ที่สอนขับรถยนต์ จริงๆเห็นด้วยเลยว่าอายุไม่ถึง ก็อย่าทำผิดกม.เลย ถึงจะทำก็ไม่ควรลงโซเชียล ไม่มีเหตุอะไรก็ดีไปถ้ามีเหตุขึ้นมาก็แย่เลย ต่อให้อีกปีเดียวก็ทำใบขับขี่ได้ แต่ตอนนี้ผิดกม.อ่ะ
𝒪𝓃 ・:*。~(ꈍᴗꈍ)~。*:・𝓑𝓪𝓴𝓮 retweeted
โฆษณาเมื่อ 18 ปีที่แล้ว คนขำแบบตลกๆ และตอนนี้ก็กลายเป็นเรื่องตลกร้ายของคนไทยไปแล้ว 😢
𝒪𝓃 ・:*。~(ꈍᴗꈍ)~。*:・𝓑𝓪𝓴𝓮 retweeted
วาระแห่งชาติได้ยังอิเหี้ย!!
สารหนู-ตะกั่วปนเปื้อนในน้ำเข้าขั้นวิกฤตทุกคนทราบ บางคนคิดว่าก็บำบัดฟื้นฟูสิ ไม่ได้ไปกินน้ำในนั้น ไม่ได้อยู่ในพื้นที่ก็ไม่เดือดร้อน ความชิบหายคือไรรู้ป่ะแม่งสเกลมันใหญ่มากเกินกว่ามาตรฐานหลายเท่า แบบระบบกรองน้ำยังเอาไม่อยู่ และตอนนี้มันแพร่กระจายสู่ห่วงโซ่อาหารเรียบร้อยแล้ว มันจะวนเวียนในระบบนิเวศไม่ว่ายังไงก็เข้าสู่ร่างกายมึงอยู่ดี ต่อให้ไม่ได้กินหรือใช้น้ำที่ปนเปื้อนมันก็ส่งต่อในรูปแบบต่างๆ พืชผัก เนื้อสัตว์ และปนเปื้อนในนาข้าวคิดดูอิสัดอะไรที่แดกเข้าไปอ่ะมีสิทธิ์หมด แล้วเป็นภัยระยะยาวเป็นชาวมะอย่างเท่าเทียม มึงกลายพันธุ์แน่อิคนไทย
เรื่องใหญ่กว่าที่เราคิด‼️ วอนช่วยกันให้ความสนใจเรื่องนี้ด้วยครับ 🙏🏻🙇🏻♂️ #สารพิษในแม่น้ํา
ต่อไปจากนี้นอกจากแม่น้ำกกที่เป็นเขตควบคุมมลพิษ มันจะมีแม่น้ำสาย แม่น้ำรวก จะถูกประกาศมาเหมือนกัน เพราะต้นทางของแม่น้ำพวกเนี่ยก็มาจากพม่า อยู่ใกล้กับจุดที่เหมืองมันตั้งอยู่ ส่วนแม่น้ำโขงกับแม่น้ำสาละวินมันเป็นแม่น้ำที่กั้นพรมแดนซึ่งไทยจะประกาศฝั่งเดียวก็ไม่ได้ แต่ก็ขอให้รู้ไว้ว่าแม่น้ำทุกสายที่ไหลผ่านลงมาประเทศไทยที่มามาจากพม่า ล้วนแต่ปนเปื้อน และนั่นคือ ชีวิตของคนไทยกำลังจะได้รับผลกระทบในระดับปัญหาสุขภาพเข้มข้นที่ไม่อาจเลี่ยงได้
📌คำถามก็คือ
- แล้วที่พวกคุณออกสื่อว่าน้ำสะอาด ปลอดภัยหายห่วงไร้กังวลมาก่อนหน้านี้ คืออะไร?
- ทำมาเป็นวัดค่าตลอดว่าค่าสารพิษไม่สูง ไม่กระทบต่อการดำรงชีวิตของชาวไทย ที่ผ่านมาคือไม่ใช่เรื่องจริงหรอ?
- ประชาชนไทยเชื่ออะไรพวกคุณได้บ้างในตอนที่ทุกคนกำลังลำบากกันตอนนี้?
คนที่ออกสื่อมาพูดในสิ่งที่ไม่ใช่ความจริง ตอนนี้ทุกคนชาวไทยจำหน้าพวกคุณไว้แล้ว กระทำอะไรไว้ก็รอรับผลกรรมนั้นละกันครับ
Cr. Reporter Journey
𝒪𝓃 ・:*。~(ꈍᴗꈍ)~。*:・𝓑𝓪𝓴𝓮 retweeted
ไม่เข้าใจคนที่ออกมาด้อยค่าม็อบ แล้วปกป้องอนุทินเท่าไร อนุทินมีอะไรให้น่าปกป้อง มันทำคนตายไปตอนโควิดไม่รู้กี่หมื่นคน แล้วในอนาคตก็จะฆ่าทุกคนด้วยสารพิษที่ปนเปื้อนอยู่ในทุกอณูอากาศ น้ำ และดิน คนอย่างนั้นควรตายอย่างทรมานที่สุดด้วยซ้ำ
𝒪𝓃 ・:*。~(ꈍᴗꈍ)~。*:・𝓑𝓪𝓴𝓮 retweeted
💀 หวยออกที่เชียงคานแล้วเรียบร้อย
วางใจได้แค่ไหนกับคำว่า "อยู่ในเกณฑ์ควบคุม"❓
"น้ำประปาในเขตเทศบาลตำบลเชียงคาน อ.เชียงคาน จ.เลย เมื่อช่วงก่อนเที่ยงวันนี้ (20 พ.ย. 2569) มีสีขุ่น สร้างความวิตกกังวลให้แก่ประชาชน เกี่ยวกับสารหนูที่พบในแม่น้ำโขง ซึ่งน้ำประปาในเขตเทศบาลตำบลเชียงคานใช้น้ำแม่น้ำโขงเป็นน้ำดิบ อย่างไรก็ตาม ในช่วงบ่าย เจ้าหน้าที่การประปาส่วนภูมิภาคสาขาเชียงคาน ได้ดำเนินการซ่อมแซมแก้ไข น้ำกลับมาใสตามปกติแล้ว
ทั้งนี้ การประปาส่วนภูมิภาคสาขาเชียงคาน ได้เปิดเผยผลการตรวจหาสารหนูน้ำดิบในแม่น้ำโขงเมื่อวานนี้ พบว่า "อยู่ในเกณฑ์ควบคุม" ซึ่งสารหนูจะอยู่ในตะกอนดิน กระบวนการผลิตน้ำประปาจะกรองเอาตะกอนดินแยกออกจากน้ำ ประชาชนสามารถใช้น้ำได้ตามปกติ"
ที่มา - เลยไทม์ออนไลน์
#แม่น้ำไทยมีสารพิษ #StopPoisonedRiversInThailand
#สารหนู
💀สารพิษประเทศไทย อยู่ที่ไหนบ้างในปี 2569 #แม่น้ำไทยมีสารพิษ #StopPoisonedRiversInThailand
#ขยะพิษ #อนุทิน
1. จ.เชียงราย – สารหนูปนเปื้อนแม่น้ำสาย กก รวก และแม่น้ำโขง
พบน้ำขุ่นและสารหนูเกินค่ามาตรฐานในแม่น้ำสาย กก รวก และแม่น้ำโขงบางจุด คาดว่าต้นตอมาจากการทำเหมืองแร่บริเวณต้นน้ำฝั่งเมียนมา ส่งผลกระทบต่อแหล่งน้ำและการดำรงชีวิตของประชาชน โดยบางพื้นที่ต้องหยุดผลิตน้ำประปา ขณะที่ผลผลิตทางการเกษตรเริ่มประสบปัญหาด้านการจำหน่าย
2. จ.เชียงใหม่ – ผักและผลไม้ริมแม่น้ำกกปนเปื้อนโลหะหนัก
พบผักและผลไม้ 24 ชนิด ในพื้นที่ ต.ท่าตอน และ ต.แม่อาย จ.เชียงใหม่ มีสารหนู ตะกั่ว และแคดเมียมเกินค่ามาตรฐานความปลอดภัยในการบริโภค
3. ลุ่มน้ำโขง – มลพิษข้ามพรมแดนจากเหมืองแร่เมียนมา
มีรายงานการตรวจพบสารหนูในตะกอนดินบริเวณแม่น้ำโขงบางจุด และพบสารหนูเกินค่ามาตรฐานในปัสสาวะของประชาชน 4 จังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือ โดยมีข้อกังวลว่าแหล่งกำเนิดสารพิษอาจเกี่ยวข้องกับกิจกรรมเหมืองแร่ในเมียนมา
4. จ.ปราจีนบุรี – ขยะพิษ น้ำสีรุ้ง และสารเคมีปนเปื้อน
หลังเกิดน้ำท่วมเมื่อเดือน ก.ย.2569 ในพื้นที่ อ.ศรีมหาโพธิ และ อ.กบินทร์บุรี พบคราบน้ำสีรุ้ง น้ำสีดำ และปลาตายในบางพื้นที่ ผลตรวจน้ำบริเวณท้ายบ่อฝังกลบพบสารเคมีกลุ่มปิโตรเลียมไฮโดรคาร์บอนในปริมาณสูง ภาครัฐจึงสั่งปิดโรงงานที่เกี่ยวข้อง 3 แห่ง
5. จ.ฉะเชิงเทรา – น้ำเสียแม่น้ำบางปะกง เสี่่ยงได้รับผลกระทบจากมลพิษต้นน้ำ
แม่น้ำบางปะกงกำลังถูกจับตา หลังมีความกังวลว่าน้ำเสียและสารปนเปื้อนจากแม่น้ำปราจีนบุรีอาจไหลลงสู่พื้นที่ จ.ฉะเชิงเทรา ส่งผลกระทบต่อระบบนิเวศ การเกษตร และแหล่งน้ำดิบสำหรับผลิตน้ำประปา ขณะที่มีรายงานปลาตายและปัญหาน้ำเสียในพื้นที่ อ.บางน้ำเปรี้ยว และ อ.บางคล้า
6. จ.ระยอง – ลักลอบทิ้งกากอุตสาหกรรมกลางไร่สับปะรด
พบการลักลอบนำขยะทั่วไปและกากอุตสาหกรรมมากองทิ้งในพื้นที่ประมาณ 5 ไร่ บริเวณ ต.แม่น้ำคู้ อ.ปลวกแดง ใกล้บ่อน้ำขนาดใหญ่ โดยชาวบ้านกังวลว่าน้ำเสียและสารเคมีอาจปนเปื้อนลงสู่ดินและแหล่งน้ำใต้ดิน
7. จ.ชลบุรี – กองขยะอุตสาหกรรมปนเปื้อนโลหะหนัก
พบกองกากของเสียอุตสาหกรรมในพื้นที่ ต.เขาไม้แก้ว อ.บางละมุง ผลตรวจเบื้องต้นพบองค์ประกอบของโลหะหนัก ได้แก่ พลวง ซีลีเนียม และตะกั่ว พร้อมทั้งพบน้ำเสียไหลออกจากกองขยะ ภาครัฐสั่งให้ขนย้ายกากของเสียออกจากพื้นที่ภายใน 30 วัน พร้อมดำเนินคดีกับผู้เกี่ยวข้อง
8. จ.สมุทรสาคร – กากอะลูมิเนียมดรอสประมาณ 200 ตัน
พบกองกากอะลูมิเนียมดรอสประมาณ 200 ตัน ภายในและบริเวณโดยรอบโกดังโรงงานเก่าที่เลิกกิจการแล้ว ในพื้นที่ ต.นาดี อ.เมืองสมุทรสาคร กรมควบคุมมลพิษเข้าตรวจสอบและเก็บตัวอย่างคุณภาพอากาศและน้ำ เนื่องจากกากชนิดนี้อาจทำปฏิกิริยากับน้ำหรือความชื้นและก่อให้เกิดก๊าซแอมโมเนีย จึงจำเป็นต้องควบคุมการจัดเก็บอย่างเหมาะสม
ที่มา - ThaiPBSnews
มึงแรงมาก พี่ยุทอ่านแบบไม่มีเซ็นเซอร์ใดๆ อ่านหมด ไอ้หนูขี้ข้าจีน #เรื่องเล่าเช้านี้ #ม็อบเจนซี #ม็อบ20พฤศจิกายน
𝒪𝓃 ・:*。~(ꈍᴗꈍ)~。*:・𝓑𝓪𝓴𝓮 retweeted
ทำไมเรื่องขยะพิษยังไม่เห็นมีข่าวข้าราชการโดนลงโทษเลย
ขยะเป็นหมื่นหมื่นตันขนมาได้ไงถ้าเจ้าหน้าที่ไม่รู้เห็น โรงงานเบ้อเร้อไม่มีใบอนุญาตตั้งมาได้ยังไงตั้งนานจนเกิดเรื่อง
𝒪𝓃 ・:*。~(ꈍᴗꈍ)~。*:・𝓑𝓪𝓴𝓮 retweeted
ไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ แต่เคยเจอสถานการณ์คล้ายๆกันมาก่อน
ก่อนอื่นเลย
1. สายการบินรู้อยู่แล้วว่า สนามบินจะปิด 23.00 (ที่ญี่ปุ่น หลายสนามบินปิดเวลานี้)
2. เทคนิคแจ้งดีเลย์ไปเรื่อยๆ (เพื่อเซฟความเสียหายให้สายการบินเอง) อาจจะพอถูไถไปได้ ถ้าสนามบินเปิดทั้งคืน หรือมีโรงแรมในสนามบิน/ติดสนามบิน แต่สนามบินนี่มันมีช่วงปิดทำการและไม่มีอะไรให้ไปนอนพักดีๆได้เลย
3. แจ้งแคนเซิลเลย สายการบินจะเสียหายเยอะ (ค่าสล็อต ค่าปรับการจัดการเที่ยวบิน) พวกโลวคอร์สเลยชอบใช้วิธีดีเลย์ไปเรื่อยๆก่อนค่อยแจ้งยกเลิก เสียเงินอยู่ดี แต่ไม่ต้องดีลกับความวุ่นวายที่กราวด์
4. ถ้าแจ้งแคนเซิลเลยในเวลา 19.00-22.30 ผู้โดยสารอาจจะโวยวายทันที และสถานการณ์บานปลาย เพราะยังอยู่ในเวลาทำการ แต่ถ้าแจ้งตอนสนามบินปิด เหมือนได้มัดมือชกผู้โดยสาร ให้เจ้าหน้าที่สนามบินไปจัดการต่อเอาเอง
5. ไม่มีจนท.สายการบินมาดูแลผู้โดยสาร ซึ่งเต็มลำ ไม่ใช่แค่ไม่กี่สิบคน
6. มีปัญหาทีหลัง ก็มาไล่เคลียร์เป็นเคสๆไป ใครหลักฐานครบก็ได้รีฟันด์ ได้ต่อรอง ใครหลักฐานไม่ครบ ไม่เข้าเงื่อนไข สายการบินก็รอดไป ไม่ต้องรับผิดชอบอะไร
7. ส่วนใหญ่ ลูกค้าโมโห จนขี้เกียจตามเรื่อง
8. มักถูกแจ้งให้ได้รับการเยียวยาเป็น เลื่อนเที่ยวบิน+แต้มเข้าบัญชี ซึ่งสายการบินแทบไม่ต้องเสียอะไร เพราะลูกค้าน้อยมากที่จะหาตารางใหม่ได้ลงตัวกับเงื่อนไขสายการบิน
เหตุผลที่เราบอกลา low cost ถาวร ถ้าไฟล์ทยาวกว่า 2 ชม. 😊 มีปัญหาไรมา การบริการหลังการขายคือ บัดซบสุดๆ
ประสบการณ์ที่ผมและผู้โดยสารอีกหลายร้อยชีวิตได้รับจากสายการบิน AirAsia X @airasia @airasiaTH
รอบนี้ผมเดินทางมาประเทศญี่ปุ่นเพื่อทำงานแฟนไซน์ที่โตเกียว รวมถึงงานอื่น ๆ และอยู่เที่ยวต่อกับครอบครัว โดยมีทั้งคุณพ่อ คุณแม่ และทีมงานเดินทางมาด้วยกัน
เที่ยวบินขากลับของผมมีกำหนด Boarding เวลา 19.45 น.
ผมนั่งรออยู่บริเวณหน้าเกทจนถึงเวลา 20.30 น. ตอนนั้นก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะเข้าใจว่าเที่ยวบินอาจจะดีเลย์เล็กน้อย ซึ่งเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ตามปกติ
จนกระทั่งเวลา 21.00 น. มีประกาศแจ้งว่าเครื่องบินมีปัญหาทางเทคนิค จำเป็นต้องให้ทีมช่างเข้าซ่อมแซม และจะแจ้งเรื่องการขึ้นเครื่องอีกครั้งในเวลา 22.00 น.
พอถึงเวลา 22.00 น. ก็มีประกาศให้รอต่อจนถึง 23.00 น.
และเมื่อถึงเวลา 23.00 น. สายการบินก็ประกาศยกเลิกเที่ยวบิน (Flight Cancelled) พร้อมแจ้งให้ผู้โดยสารทุกคนออกจากพื้นที่โดยเร็ว เนื่องจากสนามบินกำลังจะปิดให้บริการ
ตอนนั้นทุกคนยืนงงอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่มีใครทราบเลยว่าต้องทำอย่างไรต่อ ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน หรือสายการบินจะมีมาตรการช่วยเหลือผู้โดยสารอย่างไร
ผมจึงเดินเข้าไปสอบถามพนักงานบริเวณเคาน์เตอร์ว่า
“แล้วพวกเราต้องทำอย่างไรต่อครับ? ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน?”
พนักงานตอบกลับมาว่าไม่รู้ แต่ขอให้พวกเราออกจากพื้นที่ก่อน พร้อมอธิบายว่าเครื่องบินไม่สามารถซ่อมแซมได้ เนื่องจากอะไหล่จะมาถึงในช่วงเช้าของวันถัดไป
สิ่งที่ผมสงสัยมากคือ ถ้าทางสายการบินทราบอยู่แล้วว่าไม่มีอะไหล่ และไม่สามารถซ่อมเครื่องบินให้เสร็จได้ในคืนนั้น ทำไมถึงต้องรอจนถึงเวลา 23.00 น. จึงประกาศยกเลิกเที่ยวบิน?
ถ้าทางสายการบินสามารถแจ้งให้เร็วกว่านี้ เช่น ตั้งแต่เวลา 20.00 น. ผู้โดยสารทุกคนก็ยังพอมีเวลาเดินทางด้วยรถไฟเพื่อออกไปหาโรงแรม หรือจัดการเรื่องที่พักของตัวเองได้ทัน
แต่การประกาศยกเลิกเที่ยวบินในเวลาที่ดึกขนาดนั้น ทำให้ทุกคนแทบไม่มีทางเลือกเหลืออยู่เลย
ผมจึงถามพนักงานต่อว่า แล้วพวกเราต้องออกไปทางไหน แต่พนักงานกลับเดินหลบเลี่ยงไปโดยไม่ได้ให้คำตอบที่ชัดเจน
เมื่อผู้โดยสารจำนวนมากยังคงยืนอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรต่อ ก็มีการปิดไฟและประกาศให้ทุกคนออกจากพื้นที่
หลังจากนั้นผู้โดยสารทุกคนต้องเดินกลับเข้าสู่กระบวนการตรวจคนเข้าเมืองของญี่ปุ่นอีกครั้ง เหมือนกับเพิ่งเดินทางมาถึงประเทศญี่ปุ่น ต้องผ่านการตรวจพาสปอร์ต และไปรอรับกระเป๋าที่สายพาน ซึ่งใช้เวลานานมาก
เมื่อพวกเราได้รับกระเป๋ากันแล้ว กัปตัน นักบินผู้ช่วย และลูกเรือของเที่ยวบินดังกล่าวก็เดินลงมาบริเวณเดียวกัน
ผู้โดยสารจำนวนมากจึงเข้าไปสอบถามว่าเกิดอะไรขึ้น และพวกเราจะต้องทำอย่างไรต่อ
จากที่ผมเห็น ลูกเรือผู้หญิงเดินก้มหน้าเลี่ยงออกไปโดยไม่ได้ให้คำตอบ ส่วนกัปตันและนักบินผู้ช่วยถูกผู้โดยสารจำนวนมากเข้าไปรุมสอบถาม
มีผู้ใหญ่ท่านหนึ่งซึ่งเดินทางมาพร้อมเด็ก ๆ กว่า 100 คน เพื่อเข้าร่วมการแข่งขันหุ่นยนต์ เข้าไปสอบถามกัปตันว่า
“แล้วพวกเราจะทำอย่างไรได้บ้างครับ เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยจำนวนมาก”
กัปตันกลับนิ่งเงียบอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะตอบว่า
“พรุ่งนี้ผมมีงานครับ”
แล้วเดินออกไป
คำถามของผมคือ แล้วผู้โดยสารทุกคนไม่มีงานต้องทำกันเหรอครับ?
ทุกคนต่างก็มีภาระหน้าที่ มีครอบครัว มีตารางงาน และมีเหตุผลที่จำเป็นต้องเดินทางกลับตามกำหนดเหมือนกัน
หลังจากนั้น เหลือเจ้าหน้าที่ชาวญี่ปุ่นอยู่ประมาณ 10 คน เพื่อจัดการกับผู้โดยสารที่ยังตกค้างอยู่ในสนามบิน
แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกลับเป็นการพยายามให้ผู้โดยสารออกจากพื้นที่ มีทั้งการตะคอก การผลักดัน และการบอกให้ทุกคนออกไป
ผู้โดยสารหลายคนพยายามสอบถามว่า
“สรุปแล้วเที่ยวบินของพวกเราจะเป็นอย่างไรต่อ?”
“พวกเราต้องจองตั๋วใหม่เองหรือเปล่า?”
“แล้วตอนนี้พวกเราต้องทำอย่างไร?”
“ทางสายการบินสามารถจัดหาโรงแรมให้พวกเราได้ไหม เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยกว่า 100 คน?”
แต่คำตอบที่ได้รับคือให้ทุกคนออกไปก่อน โดยแจ้งว่าจะมีขนมและที่นอนให้
ผมจึงถามกลับว่า “ที่นอนที่ว่าคือที่ไหนครับ?”
เพราะตอนนั้นเป็นเวลาหลังเที่ยงคืนแล้ว การหาโรงแรมหรือเช็กอินในญี่ปุ่นเวลานั้นเป็นเรื่องยากมาก โดยเฉพาะถ้าไม่ได้จองล่วงหน้า หลายโรงแรมก็ไม่มีพนักงานให้เช็กอินในช่วงดึก ทำให้พวกเราอาจต้องรอจนถึงเช้า
เจ้าหน้าที่ตอบว่าจะมีถุงนอนกับขนมให้ และให้ทุกคนไปหาที่นอนกันเองบริเวณโซนด้านหน้าใกล้ประตูทางเข้าสนามบิน ซึ่งเป็นพื้นที่ที่ไม่ได้ปิดให้บริการ
แต่บริเวณนั้นอากาศหนาวมาก
ผมจึงเดินแหวกกลุ่มผู้โดยสารเข้าไปถามเจ้าหน้าที่เป็นภาษาอังกฤษว่า
“If you had kids, or if we were your family, would you let us sleep on the floor in this freezing weather?“










































