Pinned Tweet
⠀⠀⠀———— ⋆ 🌘 ⋆ ————
⠀
⠀ ⠀ 「 ❝ I'm a 𝗻𝗶𝗰𝗲 𝗴𝘂𝘆
so I can't just leave you alone. ❞ 」
⠀⠀⠀ ⠀🡺┆โรลเพลย์ Serious / Crack
⠀⠀⠀ ⠀🡺┆ หากมีข้อติชมส่งสาส์นลับตลอดเวลา
⠀⠀⠀ ⠀🡺┆ สปอยเนื้อหามังงะ ข้อมูลอื่นๆใต้พิน↴
สาดแสงยูบีอะไรนั่นใส่โดมะตนหนึ่งไปแล้ว เขาจึงเลือกที่จะปาพริกป่นใส่โดมะอีกตนหนึ่ง
น่ารำคาญทั้งคู่
@Uppermoon_2
สาวกคนโปรดของเขาอยู่ที่ใดกันหนอ ?
โดมะย่ำเท้าไปตามทางเดิน สายตาสอดส่ายหาคนสนิทของตนเอง ไม่นานนักก็ได้ยินเสียงฮัมเพลงเบาๆออกมาจากห้องๆหนึ่ง
“โคโตฮะ♪”
เขาเอ่ยเรียกพร้อมเคาะประตูโชจิเบาๆ ยามนี้คงกำลังกล่อมลูกนอนกระมัง? เขาเองก็อยากเห็นหน้าเจ้าตัวเล็กนั่น
@_LadyKotoha
“ ฮืม... “
น่าลำบากใจจังนะ ถูกออดอ้อนเช่นนี้จะปฏิเสธก็คงจะใจร้ายไปหน่อย เขาเป็นคนจิตใจกว้างขวางและดีงามจะปฏิเสธได้อย่างไรเล่า?
จริงไหม?
“ ฮะ ฮะ ถ้าเจ้าต้องการข้าจะไปด้วยก็ย่อมได้ “
ว่าจบก็หยัดกายลุกขึ้นยืนพร้อมจับจูงมือของเด็กในอุปการะไปนอกตำหนัก
"ไม่ไปด้วยหรอกหรือ"
เงยหน้าไปถามตาแป๋ว , เนิ่นนานจะส่งสายตาออดอ้อนใส่ ถึงจะได้ออกไปเล่นหิมะด้านนอก หากแต่ไปลำพังคงหมดสนุก
1
“ ข้าเป็นคนอนุมัติซะอย่าง จะมีใครว่าอะไรข้าได้กันเล่า? “
ขยี้เส้นผมเล่นจนพอใจก็ละมือออกมาป้องปากกระซิบกระซาบเสียงเบา
“ โอ๊ะ! จริงสิ มีอยู่คนนึงนี่นา.. แต่เอาเถอะ อย่าออกไปเล่นนานล่ะ~ ประเดี๋ยวจะป่วยเอานะ? ถ้าป่วยแล้วอีกนานเชียวถึงจะออกไปซนได้อีกน่ะ “
เขาหัวเราะในลำคอ
“ อือฮึ ! ถูกต้องแล้ว “
โดมะเหยียดแขนออกไปลูบเรือนผมของเด็กน้อยที่ตนรับอุปถัมภ์เพราะความคิดนึกสนุกชั่วครู่ชั่วคราวอย่างเบามือ
“ เจ้าเป็นเด็กดีเช่นนี้ข้าจะให้ออกไปเล่นด้านนอกดีหรือไม่? ”
การที่เด็กเล็กวัยนี้ต้องมาอุดอู้อยู่แต่ในตำหนักคงน่าเบื่อและอึดอัดแย่ , เขาเข้าใจดีเลยล่ะ
“ จริงสิ ! , เป็นเพราะข้าจัดการปรับปรุงตำหนักเสียใหม่ทั้งยังหายหน้าหายตาไปนาน... “
มือขาวซีดคลี่พัดออกกางไว้บริเวณริมฝีปาก ว่ากล่าวกับเหล่าสาวกอย่างอารมณ์ดี
“ มาแนะนำตัวกันใหม่เสียหน่อยสิ? หรือจะเป็นผู้ศรัทธาหน้าใหม่ข้าก็ยินดีจะให้เจ้าเข้าเฝ้านะ~♪ “









