𝐃𝐨𝐦𝐚 (@Uppermoon_2) header
𝐃𝐨𝐦𝐚 (@Uppermoon_2) profile picture

ᴜᴘᴘᴇʀ ᴍᴏᴏɴ ɪɪ | ᴅᴏᴍᴀ (童磨) | ғᴏᴜɴᴅᴇʀ ᴏғ ᴛʜᴇ ᴇᴛᴇʀɴᴀʟ ᴘᴀʀᴀᴅɪsᴇ ᴄᴜʟᴛ —「ʟɪғᴇ ɪs ᴘʀᴇᴄɪᴏᴜs ʏᴏᴜ ɢᴏᴛᴛᴀ ᴠᴀʟᴜᴇ ɪᴛ」

Joined November 2019
⠀⠀⠀———— ⋆ 🌘 ⋆ ———— ⠀ ⠀ ⠀ 「 ❝ I'm a 𝗻𝗶𝗰𝗲 𝗴𝘂𝘆 ‍ so I can't just leave you alone. ❞ 」 ⠀⠀⠀ ⠀🡺┆โรลเพลย์ Serious / Crack ⠀⠀⠀ ⠀🡺┆ หากมีข้อติชมส่งสาส์นลับตลอดเวลา ⠀⠀⠀ ⠀🡺┆ สปอยเนื้อหามังงะ ข้อมูลอื่นๆใต้พิน↴
33
42
สาดแสงยูบีอะไรนั่นใส่โดมะตนหนึ่งไปแล้ว เขาจึงเลือกที่จะปาพริกป่นใส่โดมะอีกตนหนึ่ง น่ารำคาญทั้งคู่ @Uppermoon_2
โฮ้ย!! เจ้าคิ้วหนาอย่ามายุ่งกับแม่ข้าสิวะ!!!
สาวกคนโปรดของเขาอยู่ที่ใดกันหนอ ? โดมะย่ำเท้าไปตามทางเดิน สายตาสอดส่ายหาคนสนิทของตนเอง ไม่นานนักก็ได้ยินเสียงฮัมเพลงเบาๆออกมาจากห้องๆหนึ่ง “โคโตฮะ♪” เขาเอ่ยเรียกพร้อมเคาะประตูโชจิเบาๆ ยามนี้คงกำลังกล่อมลูกนอนกระมัง? เขาเองก็อยากเห็นหน้าเจ้าตัวเล็กนั่น @_LadyKotoha
“ ฮืม... “ น่าลำบากใจจังนะ ถูกออดอ้อนเช่นนี้จะปฏิเสธก็คงจะใจร้ายไปหน่อย เขาเป็นคนจิตใจกว้างขวางและดีงามจะปฏิเสธได้อย่างไรเล่า? จริงไหม? “ ฮะ ฮะ ถ้าเจ้าต้องการข้าจะไปด้วยก็ย่อมได้ “ ว่าจบก็หยัดกายลุกขึ้นยืนพร้อมจับจูงมือของเด็กในอุปการะไปนอกตำหนัก
"ไม่ไปด้วยหรอกหรือ" เงยหน้าไปถามตาแป๋ว , เนิ่นนานจะส่งสายตาออดอ้อนใส่ ถึงจะได้ออกไปเล่นหิมะด้านนอก หากแต่ไปลำพังคงหมดสนุก
1
“ ข้าเป็นคนอนุมัติซะอย่าง จะมีใครว่าอะไรข้าได้กันเล่า? “ ขยี้เส้นผมเล่นจนพอใจก็ละมือออกมาป้องปากกระซิบกระซาบเสียงเบา “ โอ๊ะ! จริงสิ มีอยู่คนนึงนี่นา.. แต่เอาเถอะ อย่าออกไปเล่นนานล่ะ~ ประเดี๋ยวจะป่วยเอานะ? ถ้าป่วยแล้วอีกนานเชียวถึงจะออกไปซนได้อีกน่ะ “ เขาหัวเราะในลำคอ
ใบหน้ายิ้มละไมเหมือนมารดา เขย่งปลายเท้าให้เรือนผมนุ่มถูไถกับฝ่ามือใหญ่ๆนั่นไปมา "เล่นได้หรือขอรับ ถ้าออกไปเล่นข้าจะไม่โดนดุใช่ไหม"
“ อือฮึ ! ถูกต้องแล้ว “ โดมะเหยียดแขนออกไปลูบเรือนผมของเด็กน้อยที่ตนรับอุปถัมภ์เพราะความคิดนึกสนุกชั่วครู่ชั่วคราวอย่างเบามือ “ เจ้าเป็นเด็กดีเช่นนี้ข้าจะให้ออกไปเล่นด้านนอกดีหรือไม่? ” การที่เด็กเล็กวัยนี้ต้องมาอุดอู้อยู่แต่ในตำหนักคงน่าเบื่อและอึดอัดแย่ , เขาเข้าใจดีเลยล่ะ
พอโดนท่านศาสดาหนุ่มชม เด็กน้อยยิ้มแก้มปริทันที เนียนขยับเข้าไปนั่งใกล้ๆอาสนะ "เด็กดีหรอ" "ข้าเป็นเด็กดีแล้วใช่ไหมท่านโดมะ"
“ จริงสิ ! , เป็นเพราะข้าจัดการปรับปรุงตำหนักเสียใหม่ทั้งยังหายหน้าหายตาไปนาน... “ มือขาวซีดคลี่พัดออกกางไว้บริเวณริมฝีปาก ว่ากล่าวกับเหล่าสาวกอย่างอารมณ์ดี “ มาแนะนำตัวกันใหม่เสียหน่อยสิ? หรือจะเป็นผู้ศรัทธาหน้าใหม่ข้าก็ยินดีจะให้เจ้าเข้าเฝ้านะ~♪ “
1
3
12
“ อ๋า! อย่างนี้นี่เอง “ เจ้าลัทธิดีดนิ้วดัง ‘ เป๊าะ ’ คล้ายบรรลุอะไรบางอย่าง , เด็กคนนี้อยู่ในกิจกรรมค่าตอบแทนนั่นเอง “ โอยะ? ไม่มีสิ่งใด ไม่มีสิ่งใด~ แค่รู้สึกประหลาดใจนิดหน่อย เจ้าไม่ต้องใส่ใจข้าหรอก “ “ เจ้าเนี่ย เป็นเด็กดีจังเลยน้า~ “ เรียบร้อยผิดคาด!
เอียงคอเมียงมอง "ท่านโดมะ ทำไมตกใจข้ากันนะ?"
1
3