𝐊𝐨𝐭𝐨𝐡𝐚 (@_LadyKotoha) header
𝐊𝐨𝐭𝐨𝐡𝐚 (@_LadyKotoha) profile picture

─ ♡ ˗ˏˋ เกี่ยวก้อย เกี่ยวก้อย สัญญา หม่าม๊าจะปกป้องลูกเอง◞

ลัทธิสรวงสวรรค์นิรันดร์
Joined February 2020
Photo by 𝐊𝐨𝐭𝐨𝐡𝐚 (@_LadyKotoha)Photo by 𝐊𝐨𝐭𝐨𝐡𝐚 (@_LadyKotoha)Photo by 𝐊𝐨𝐭𝐨𝐡𝐚 (@_LadyKotoha)Photo by 𝐊𝐨𝐭𝐨𝐡𝐚 (@_LadyKotoha)Photo by 𝐊𝐨𝐭𝐨𝐡𝐚 (@_LadyKotoha)Photo by 𝐊𝐨𝐭𝐨𝐡𝐚 (@_LadyKotoha)Photo by 𝐊𝐨𝐭𝐨𝐡𝐚 (@_LadyKotoha)Photo by 𝐊𝐨𝐭𝐨𝐡𝐚 (@_LadyKotoha)Photo by 𝐊𝐨𝐭𝐨𝐡𝐚 (@_LadyKotoha)Photo by 𝐊𝐨𝐭𝐨𝐡𝐚 (@_LadyKotoha)
❝ อิโนะสุเกะตัวอุ่นจัง 。。、 สิ่งล้ำค่าของแม่ ได้อยู่ด้วยกันแบบนี้มีความสุขจังเลยเนอะ 。♡︎ ❞
91
1
127
ผงกหัวตอบ 、 จากท่าทีงุนงงครู่แรกก็เปลี่ยนเป็นยิ้มรับ ❝ ท่านโดมะ ไม่เคยรบกวนข้าเลยเจ้าค่ะ ❞ เป็นตนเสียมากกว่าที่มารบกวน คอยพึ่งบารมี อาศัย และยังมีอาหารให้กินอยู่ทุกมื้อใต้ตำหนักนี้ ❝ ท่านไม่นอนหรือเจ้าคะ ?❞
“ อ๊ะ! ขอโทษนะ~ เสียงของข้าไปรบกวนเจ้าสินะ ” ศาสดาหนุ่มโบกมือกลายๆ พลางกล่าวปฏิเสธ “ ข้าไม่ได้เรียกหรอก ดึกดื่นแบบนี้ข้าคงไม่คิดรบกวนเจ้า ” “ กลับไปพักผ่อนกับเจ้าตัวเล็กต่อเถอะ~ “ คราวหลังคงต้องระวังเรื่องเสียงมากกว่านี้ หากนางมาพบผิดเวลา คงจะไม่ดี
1
329
❝ เพราะเหมือนได้ยินเสียง 。。?❞ เสียงท่านโดมะโหวกเหวกโวยวายอยู่นอกตำหนัก ประหนึ่งว่ากำลังทะเลาะกับผู้ใดอยู่ 、 ประโยคหลังมิได้เอ่ยออกไป เพราะเกรงว่าจะเพ้อพกไปเอง ❝ อิโนะสุเกะหลับไปแล้ว อีกประเดี๋ยวข้าเองก็จะตามไป แล้วท่านล่ะเจ้าคะ ? ❞ ถึงเดิมทีจะไม่เคยเห็นนอนก็ตาม
เสียงของโคโตฮะ—? โดมะหยิบหมวกขึ้นมาสวมตามปรกติ เสียงจ้อกแจ้กจอแจเงียบลงเพราะได้ยินเสียงฝีเท้าของนางในระยะที่รับรู้ได้ “ไง~ ข้าคุยทั่วไปน่ะ ไม่มีอะไรหรอก” “ลูกชายของเจ้าหลับแล้วหรือ? เหตุใดเจ้าถึงยังไม่พักผ่อน?”
2
295
❝ เจ้าตัวเล็กพึ่งจะหลับไป ❞ หล่อนหมายถึงบุตรของตน อิโนะสุเกะ ที่พึ่งจะหลับใหลด้วยการขับกล่อมของมารดา ❝ มีอะไรหรือเปล่าเจ้าคะ หรือว่าเรียกหาข้า 。。❞ เดิมทีตนนั้นกำลังจะเข้านอน แต่เพราะได้ยินเสียงท่านโดมะที่ด้านนอกตำหนัก รึว่าหูตะแว่วไปเอง ?
“ โคโตฮะ? ดึกป่านนี้แล้ว ข้านึกว่าเจ้าพักผ่อนไปแล้วเสียอีก ” โชคดีที่ครานี้ยังไม่ถึงเวลากิน “ มีอะไรรึ? “
1
530
❝ ฮุฮุ ❞ เหมือนจะได้ยินเสียงแว่วมาแถวนี้ ไม่ใกล้ ไม่ไกลจากตำหนัก ❝ ท่านโดมะ คุยกับผู้ใดอยู่หรือคะ ?❞ ดึกดื่นขนาดนี้แล้ว จะออกไปที่ใดหรือเปล่านะ 。。。
1
15
3
24
3,633
❝ ไม่คิดฝันว่าจะมีครอบครัวที่สมบูรณ์แบบ 、มีแต่ฝันว่ามีครอบครัวที่มีสุข ❞ เท่านั้น 。。เพียงเท่านั้นก็เพียงพอกับโคโตฮะแล้ว
12
41
❝ แม่อาจจะไม่ใ่ช่แม่ที่ดีเลิศเลอหรอก 、อาจจะไม่สมบูรณ์ด้วยซ้ำ❞ ขนาดอวัยวะในร่างกาย สิ่งสำคัญในการมองเห็น แม่ยังรักษาไว้ไม่ได้ ❝ แต่แม่สัญญานะ ว่าจะไม่ทิ้งลูก และจะมองสิ่งที่ดีให้ลูกเสมอ ❞ เพื่ออิโนะสุเกะ จะได้เติบโตเป็นคนดี มีเพื่อน มีครอบครัว แม่สัญญา
25
41
❝ อิโนะสุเกะคุงจ๊ะ ลูกรู้อะไรไหม ? ❞   มารดายังคงขมกล่อมลูกน้อยในอ้อมอกอ้อมแขน 、สายตาของอิโนะสุเกะจ้องมองมาที่แม่ คงนึกสงสัยมารดาเจ้านั้นพูดกระไร ❝ ชีวิตมันไม่ได้ง่ายเลยอิโนะสุเกะ ไม่งั้นโลกนี้คงไม่สร้างน้ำตาขึ้นมา ❞
1
114
1
101
❝สักวันแม่คงต้องจากเจ้าไป ตามอายุขัยของชีวิต❞ ❛ อู้ !❜ เจ้าตัวน้อยส่งเสียงออกมาประหนึ่งคัดค้านคำพูดของแม่ 、ดูใบหน้านั่นสิ คิ้วขมวดกันเป็นปมแล้ว ❝ ไม่อยากให้ไปหรอ?❞ แม่จะอยู่กับอิโนะสุเกะจนสิ้นอายุขัย แต่ก่อนจะถึงวันนั้น อย่าได้มีสิ่งใดมาพรากเราเลย
15
18
ทุกสรรพสิ่งที่เกิดมาล้วนมี ❛ มารดา❜ ผู้ที่คอยดูแลยามเจ็บไข้ ผู้ที่คอยใส่ใจทุกปัญหา ผู้ที่คยให้รักและเมตตา ผู้นั้นหนา มิใช่ใคร 。。แม่เราเอย 。ในอ้อมกอดสอดแนบแอบอกอุ่น อิโนะสุเกะยังคงเป็นเด็กที่แม่รัก สุดดวงใจ ♡︎
❝ อาระ— อิโนะสุเกะคุง ?❞
โดมะบอกว่าข้ามีดวงตาเหมือนแม่ แม่ลูกกันก็ต้องเหมือนกันสิวะ
เป็นอีกหนึ่งวันที่โคโตฮะร้องเพลงกล่อมอิโนะสุเกะนอน 、ลัทธิสรวงสวรรค์นิรันดิ์เป็นเหมือนบ้านใหม่ของเธอ ถูกแล้วที่หนีออกมาจากครอบครัวแบบนั้น ถูกแล้วที่หนีออกมาจากสามีแบบนั้น ไม่ต้องห่วงนะอิโนะสุเกะคุง หม่าม๊าจะปกป้องลูกเอง ♡︎ 、 ที่นี่จะไม่มีใครทำร้ายเรา 。
8
29
❝ อิ-โนะ-สุ-เกะ คุง ❞
โฮ้ย!! เจ้าคิ้วหนาอย่ามายุ่งกับแม่ข้าสิวะ!!!
❝ ? ❞ ได้ยินเสียงแว่วมาแต่ไกล 、โคโตฮะหันหน้าขวับไปตามเสียงเรียก ต้นเสียงอยู่ที่ใดกันหนอ พอเห็นคนตรงหน้าก็อุทานอ๋อขึ้นมาทันที ❝ ท่านโดมะ !❞
สาวกคนโปรดของเขาอยู่ที่ใดกันหนอ ? โดมะย่ำเท้าไปตามทางเดิน สายตาสอดส่ายหาคนสนิทของตนเอง ไม่นานนักก็ได้ยินเสียงฮัมเพลงเบาๆออกมาจากห้องๆหนึ่ง “โคโตฮะ♪” เขาเอ่ยเรียกพร้อมเคาะประตูโชจิเบาๆ ยามนี้คงกำลังกล่อมลูกนอนกระมัง? เขาเองก็อยากเห็นหน้าเจ้าตัวเล็กนั่น @_LadyKotoha
1
1
2
❝ ระหว่างที่แม่ไม่อยู่ หวังว่าลูกน้อยของแม่คงไม่ได้ทำอะไรใช่ไหมนะ ?❞
นั่งเรียบร้อยทันที "ข้าเปล่านะ!"
❝ ฟุฟุ— อิโนะสุเกะคุงจ๊ะ 。。❞
/ซ้อมออกกำลังกายประจำวัน
❝ อิโนะสุเกะคุง ?❞ ❝ ไม่ได้นะ กินมื้อดึกน่ะ แม่ไม่อนุญาต เพื่อสุขภาพของลู—❞ เมื่อเห็นปฏิกิริยาของลูกชายตนที่มีท่าทีนิ่งเฉย ไม่แหกปากโวยวายเหมือนครั้งก่อนก็เกิดใจอ่อนขึ้นมา หัวใจของคนเป็นแม่ ❝ เอาล่ะ สักชิ้นสองชิ้นก็พอนะจ๊ะ ❞
เกือบจะแหกปากโวยวายใส่แต่เลือกจะสงบปากสงบคำเอง "ไม่ได้หรอ"
1
1
❝ ฟุฟุ— หิว ?อย่างงั้นหรือ อิโนะสุเกะ ?❞ ช่างน่าขบขันเสียเหลือเกิน 、อิโนะสุเกะลูกรักของแม่ ❝ ไม่ได้ ไม่ได้ ทานอาหารเวลานี้น่ะ ไม่ได้หรอกนะจ๊ะ ❞
"หิว" ยืนลูบท้องตัวเองไปมา "หิว! แม่ข้าหิว!!"
1
1
❝ ? ❞ ฟุฟุ — นางหัวเราะอย่างอ่อนโยน 、อิโนะสุเกะลูกของแม่นั่นเอง นางช้อนตามองรูปร่างของลูกชายตนที่เปลี่ยนไปมากโขแต่ถึงกระนั้นใบหน้าก็มิผิดเพี้ยนไปจากนางแม้แต่น้อย、อิโนะสุเกะคุงโตแล้วนี่นา ❝ อาระ— ว่ายังไงจ๊ะอิโนะสุเกะ ? ❞
Replying to @_LadyKotoha
@_LadyKotoha "แม่จ๋า?" เอียงคอมองอีกฝ่าย นัยน์ตาวาววับผ่านหน้ากากหมูป่า
❝ แม่จะปกป้องลูก แม่ขอสัญญา 、จนกว่าลูกจะเติบใหญ่และแข็งแรง ❞ เสียงสีกาเอื้อนเอ่ยกับลูกน้อยหัวแก้วหัวแหววของนาง ❝ กลับมาแล้วอิโนะสุเกะ แม่กลับมาแล้วจ้ะ ❞ ต้องปล่อยให้ลูกอยู่โดดเดี่ยวคงเหงาน่าดู 。。、แม่ขอโทษ ❝ สัญญาจะไม่หายไปไหนอีกแล้ว ❞
11
8