บัยโพราชาโรบ้อค

มีใครรักหมาเหมือนกันบ้างงงงงงงง

(เพอเซอนอล) คือดีใจที่ได้ยินโนลพูดย้ำเรื่องนี้ในสารคดีโอเอซิสมากๆอะ 🥹🥹 ในฐานะที่ฉันเป็นผู้ใหญ่คนนึงที่ยิ่งโตขึ้นยิ่งตระหนักว่าชีวิตมันยาก ไม่ใช่เพราะว่าเราต้องเจอกับด่านที่ยากขึ้นนะ แต่เพราะโลกและเงื่อนไขมันเปลี่ยนไปต่างหาก คนมักจะพูดถึงเพลงยุคเก่าในฐานะความลุ่มลึกของเนื้อเพลง ความซับซ้อนของดนตรีอะไรแบบนั้น สำหรับฉันมันก็เป็นสิ่งที่มีอยู่ทุกยุค แต่สิ่งที่ต่างออกไปจริง ๆ สำหรับฉันคือ "ในฐานะเพลงที่ถูกแต่งขึ้นในยุคที่ยังมีความหวังมากกว่านี้" 😩 เพราะงั้นก็เลยยิ่งคิดว่าการเรียนรู้แนวคิด หรือซึมซับพลังงานพวกนั้น ในพาร์ทนี้ของคนรุ่นก่อน ๆ มันไม่ใช่เรื่องเสียหาย (ถึงแม้เราจะโตมาในสภาพแวดล้อมที่ต่างกันมากจนเหมือนจะเข้าใจกันไม่ได้เลยแต่ดนตรีจะเชื่อมเราเข้าด้วยกัน) 🥺🥺 คือพยายามเรียนรู้ในแง่ว่าเขามองโลกประมาณไหน ถึงมีความหวังออกมาได้ทั้งที่มันก็ลำบาก มันก็ไม่ได้ง่าย คือพอโตแล้วก็ยอมรับได้มากขึ้นนะว่าเราเปลี่ยนแปลงอะไรโลกนี้ไม่ได้มาก แต่เราจะประคับประคองความคิดและความหวังตัวยังไง เพื่อไม่ให้เฆี่ยนตีตนเองมากเกินไป คือมันไม่ใช่ว่าพวกเราไม่เก่งอะทุกคน เราก็เป็นรุ่นที่โตมาด้วยการถูกสังคม-สื่อมองข้ามความยากลำบาก หรือโดนดูถูกทับถมอยู่บ่อย ๆ ว่าชีวิตเราสะดวกสบายกว่าคนรุ่นก่อนมากแล้ว ดังนั้นการที่มีคนยุคก่อนหน้าเราพูดยอมรับตรง ๆ ว่าโลกทุกวันนี้มันยากขึ้นจริง ๆ สำหรับฉันมันมีความหมายกับคนรุ่นเรามากเลย แล้วยิ่งมาจากคนที่แต่งเพลงเพื่อมอบความหวังให้ตัวเองและคนอื่นอะ มันยิ่งทำให้รู้สึกว่าเขาไม่ได้มาหลอกลวงกัน เขาเข้าใจมันอย่างถ่องแท้จริง ๆ และอยากส่งต่อให้ทุกคนจริง ๆ 😭😭😭✨️✨️

ใต้ทวิตนี้น่ากลัวมาก คนไทยมีแต่พวกโหยๆ