engineerkaya

Oğlumun çocuk kitapları bazen öyle güzel şeyler anlatıyor ki; açıp kitabı sizlere hepinize okumak istiyorum. Bugün bir tane okudum mesela. Kitabın adı; ben sandalye değilim. Zürafayı sandalye sanıyor diğer hayvanlar. Üstüne oturuyorlar. Bu bir şey diyemiyor. İçinden ben sandalye değilim diyor. Anlamaları lazım diyor. Ama diğer hayvanlar bunu duymadığı için oturmaya devam ediyorlar. Bir yerde zürafa üstündeki yüke dayanamayıp düşüyor. Tamir etmeye çalışıyorlar. En sonunda yeter be diye derdini anlatıyor. Ben sandalye değilim diyor. Ancak o zaman anlıyorlar sandalye olmadığını. Kendiniz için konuşmanız lazım arkadaşlar. Kendimiz için konuşmamız lazım. Okulda, iş hayatında, aile hayatlarımızda, ilişkilerde, insanlar size istemediğiniz şeyler yapmaya çalıştıklarında konuşmanız lazım. Bir gün bu durumda kaldığınızda o zürafayı hatırlayın ve konuşun.