giv^ashin

نوستالژی تو یک تخته چوب شکسته از آن کشتی غرق‌شده‌ای که همبستر شدن موج و باد تو را به ساحل دریا می‌افکند. مارس ۱۸۴۶ شاندور پتوفی/ شاعر مجاری

طبیعت، چرخه‌ها و فصول خودش را دارد، اما تاریخ انسانی با تضادهای طبقاتی، جنگ و انقلاب مسیر زندگی انسان‌ها را تغییر می‌دهد. زندگی ادامه دارد، اما انسان‌ها دیگر همان انسان‌های پیشین نیستند. تراژدی واقعی یعنی انسان می‌خواهد مستقل از نیروهای سیاسی زندگی کند، اما تاریخ اجازه نمی‌دهد.

🤡

ولی دموکراسی چیز کسشریه

آخ قلبم

وقتی تو مزرعه‌ی هویج دنبال خیار میگردی:

این کسکش همونی نبود که با تصاویر پدر کاکولد و مادرش فیو جمع میکرد؟!

مگه ترانه علیدوستی گفته بود نیروی سرکوب فرو ریخته و بنده در تدارک بازگشت به میهن هستم؟! سیکتیر کنید برید از شاه زن‌جنده‌تون طلبکار باشید. بدو فرار کن جنده خانم