Mamon✨ (@immadxck) header
Mamon✨ (@immadxck) profile picture

ARMY MOA PILLI 🥺💖🤏🫶💸

Joined November 2018
Photo by Mamon✨ (@immadxck)Photo by Mamon✨ (@immadxck)Photo by Mamon✨ (@immadxck)Photo by Mamon✨ (@immadxck)Photo by Mamon✨ (@immadxck)Photo by Mamon✨ (@immadxck)Photo by Mamon✨ (@immadxck)Photo by Mamon✨ (@immadxck)Photo by Mamon✨ (@immadxck)Photo by Mamon✨ (@immadxck)
25บาท? งั้นคุณวาดฟรีเลยค่ะ ขาย25บาทโดยการจงใจกดราคา พูดแบบใจร้ายเลยว่าไม่ชอบ นักวาดดิ้นรนหาเงินมายากมาก คุณมา25บาทอะไรก่อน? มันกระทบคนอื่น
งานนั้นมันเป็นงานสเก็ตค่ะ เป็นสเกลเล็กๆ แค่ตาด้วยซ้ำ วาดไม่นานก็เสร็จ เพราะงั้นถึงเป็นราคานั้นไง มันไม่ใช่สเกลใหญ่ที่วาดนานด้วย
2
676
8
664
29,207
Mamon✨ retweeted
เตือนภัย ‼️ เขากลับมาไทยเพื่อมาแต่งงานและได้เข้าพักโรงแรมย่านสุขุมวิท 34 ตัวย่อ H ออกไปข้างนอกทั้งวัน แต่พอกลับมาที่โรงแรมแหวนแต่งงานเขาหายไปหนึ่งวง ซึ่งตอนมาถึงไทยสามีเขาเปิดกล่องแหวนเช็คดูแล้วทั้งสองวง ในห้องพักไม่มีใครเข้าออกนอกจากแม่บ้าน
13
770
14
421
119,584
Mamon✨ retweeted
สรุปเหตุการณ์วันที่ 2 กับสายการบิน AirAsia X หลังจากเที่ยวบินถูกยกเลิก และเราต้องนอนบนพื้นสนามบินนาริตะทั้งคืน หลังจากที่ผมและทีมงานต้องนอนบนพื้นสนามบินนาริตะกันทั้งคืน ผมตื่นขึ้นมาตอนประมาณ 6 โมงเช้า มีเจ้าหน้าที่เดินมาแจ้งว่าให้เราไปเช็กอินพร้อมกับผู้โดยสารของเที่ยวบินเช้าวันนั้น เพราะทางสายการบินจะพยายามให้เราเดินทางกลับไปพร้อมกัน ตอนนั้นในหัวผมคิดทันทีว่า “มันจะเป็นไปได้ยังไง ในเมื่อเที่ยวบินเช้าก็มีผู้โดยสารที่จองมาเต็มอยู่แล้ว?” แต่เราก็ยังทำตามที่เจ้าหน้าที่แจ้ง เราต้องไปยืนต่อคิวกันอีกประมาณ 2–3 ชั่วโมง คิวยาวมาก จนผมต้องให้แม่ไปนั่งพัก เพราะกลัวท่านจะปวดขาจากการยืนรอนาน ๆ ส่วนผมก็ยืนต่อคิวแทน สุดท้ายมีพนักงานเดินมาแจ้งว่า เราไม่สามารถเดินทางไปกับเที่ยวบินนี้ได้แล้ว และให้ทุกคนไปต่อคิวใหม่เพื่อรับคูปองอาหารมูลค่า 1,500 เยน หรือประมาณ 300 กว่าบาท ซึ่งเงินจำนวนนี้ แค่จะซื้อข้าวหน้าหมูสักมื้อในสนามบินยังแทบไม่พอด้วยซ้ำ ที่สำคัญ คิวรับคูปองก็ยาวมาก ทุกคนเหนื่อยและปวดขาจากการยืนรอมาทั้งคืน ผมจึงบอกทีมงานว่า “ไม่ต้องรอแล้ว ไปกินข้าวกันเถอะ เดี๋ยวผมจ่ายเอง” เพราะตั้งแต่เมื่อคืน สิ่งที่เราได้รับจากสายการบินมีเพียงบิสกิตคนละหนึ่งกล่องเท่านั้น หลังจากกินข้าวกันเสร็จ ช่วงประมาณเที่ยง เราก็กลับมาเริ่มกระบวนการเช็กอินอีกครั้ง และต้องยืนรอคิวอีกประมาณ 2–3 ชั่วโมง ในที่สุดเราก็ได้เช็กอิน โดยมีกำหนด Boarding Time เวลา 14.40 น. เราจึงเข้าไปรอที่หน้าเกทตามปกติ แต่จนกระทั่งเวลา 15.00 น. ก็มีประกาศว่า เครื่องบินยังซ่อมไม่เสร็จ และให้ผู้โดยสารรอต่อไป เรารอกันอีกเป็นชั่วโมง จนในที่สุดสายการบินประกาศว่าจะเปลี่ยนเครื่องบิน และให้ผู้โดยสารทั้งหมดเดินไปที่เกท 70 เราก็ต้องเดินย้ายเกทกันอีกครั้ง และไปนั่งรอบนพื้นสนามบินอยู่เป็นชั่วโมง จากนั้นมีประกาศให้ทุกคนมาต่อคิวเพื่อรับบัตรโดยสารใบใหม่ แต่เจ้าหน้าที่กลับบอกว่า ยังไม่แน่ใจว่าจะสามารถออกบัตรโดยสารให้ได้หรือไม่ โดยไม่ได้อธิบายเหตุผลที่ชัดเจน หลังจากรอจนได้รับบัตรโดยสารใบใหม่ เราก็ถูกแจ้งให้ย้ายไปยังเกทที่อยู่ไกลออกไปอีกฝั่งของสนามบิน ทุกคนต้องลากกระเป๋า เดินกันไปมา ทั้งที่แทบไม่ได้นอนกันมาทั้งคืน พอไปถึงเกทใหม่ เราก็นั่งรออีกครั้ง โดยไม่มีประกาศหรือข้อมูลความคืบหน้าใด ๆ จนกระทั่งเวลา 21.00 น. ผมทนไม่ไหว จึงเดินไปสอบถามเจ้าหน้าที่ด้วยตัวเอง เจ้าหน้าที่แจ้งว่า สายการบินกำลังพยายามจัดการให้ผู้โดยสารที่ตกค้างจากเมื่อวานได้เดินทางกลับก่อน เพื่อไม่ให้เกิดปัญหาต่อไป ตอนนั้นผมอยู่ที่สนามบินนาริตะมาแล้วกว่า 30 ชั่วโมง และสิ่งที่ผมเริ่มเข้าใจก็คือ สายการบินกำลังนำผู้โดยสารที่ตกค้างจากเที่ยวบินของเมื่อวานมาเดินทางแทนเที่ยวบินของวันนี้ ขณะเดียวกัน ผมได้รับข้อมูลว่าผู้โดยสารที่มีกำหนดเดินทางในวันนี้กลับไม่ได้รับอนุญาตให้เช็กอิน และต้องเผชิญกับความล่าช้าในลักษณะเดียวกับที่พวกเราเจอเมื่อวาน เท่ากับว่าปัญหาไม่ได้ถูกแก้ไข แต่กำลังถูกผลักต่อไปให้ผู้โดยสารอีกกลุ่มหนึ่งรับผลกระทบแทนหรือเปล่า? นี่คือสิ่งที่ผมรับไม่ได้มากที่สุด เพราะมันไม่ใช่แค่เรื่องที่ผมจะได้กลับบ้านหรือไม่ แต่เป็นเรื่องของผู้โดยสารทุกคนที่จ่ายเงินซื้อตั๋วและควรได้รับการดูแลอย่างเหมาะสม สำหรับตั๋วของผม เดิมทีผมจองที่นั่งแบบ Flatbed ไว้ แต่เนื่องจากเครื่องบินที่นำมาเปลี่ยนไม่มีที่นั่งประเภทนี้ เจ้าหน้าที่จึงจัดให้ผมนั่งที่นั่งธรรมดาบริเวณด้านหน้าสุดแทน ไม่มีหมอน ไม่มีผ้าห่ม และไม่ได้รับบริการตามประเภทที่นั่งที่ผมจ่ายเงินซื้อไว้ แต่ ณ วินาทีนั้น ผมไม่สนใจแล้วว่าจะต้องนั่งแบบไหน ผมแค่อยากพาครอบครัวและทีมงานกลับบ้านให้ได้สักที ในที่สุดผมก็ได้ขึ้นเครื่องตอนประมาณ 22.00 น. กว่า ๆ แต่เรื่องยังไม่จบครับ เราต้องนั่งรออยู่บนเครื่องบินอีกประมาณ 2 ชั่วโมง โดยไม่ทราบเหตุผลที่ชัดเจนว่าเรากำลังรออะไร สุดท้ายเครื่องบินออกเดินทางจริง ๆ ประมาณตี 1 ผมนั่งหลับ ๆ ตื่น ๆ ด้วยความเหนื่อยล้าสะสมจากเหตุการณ์ทั้งหมด และในที่สุดก็เพิ่งเดินทางกลับมาถึงประเทศไทย แต่เรื่องที่ทำให้ผมรู้สึกแย่ยิ่งกว่าเดิม คือการได้รับทราบว่าผู้โดยสารของเที่ยวบินวันที่ 21 ก็ต้องเผชิญกับเหตุการณ์คล้ายกับที่พวกเราเจอ ทั้งการรอคอยที่ยาวนาน การได้รับถุงยังชีพสีเขียว และการต้องนอนบนพื้นสนามบิน ผมได้รับข้อมูลว่าการเยียวยาที่เสนอให้ผู้โดยสารบางส่วนเป็นเพียงเครดิตมูลค่า 5,000 บาท ซึ่งผมมองว่าไม่เพียงพอเมื่อเทียบกับความเดือดร้อนที่เกิดขึ้น ทั้งนี้ ผมอยากให้สายการบินชี้แจงรายละเอียดการชดเชยให้ชัดเจนกับผู้โดยสารทุกคน ผมเข้าใจดีว่าเครื่องบินสามารถเกิดปัญหาทางเทคนิคได้ และเรื่องความปลอดภัยของผู้โดยสารต้องมาเป็นอันดับหนึ่งเสมอ
35
5,361
108
3,422
346,898
Mamon✨ retweeted
ตอนเห็นคลิปที่แต่งตัวไปถ่ายในวัดก็ว่าไม่สมควรแล้วนะ พระกับญาติๆกำลังแห่ศพ ก็ยังไม่หยุดถ่ายอีก อะไรกันว่ะเนี้ย
41
3,142
65
1,795
724,611
Mamon✨ retweeted
งานศพคนแห่รอบเมรุ คนนั่งฟังพระเต็มวัด คนเรามันจะคิดไม่ได้เลยหรอว่าอะไรควรทำไม่ควรทำ อยากได้คอนเท้นต์จนไม่สนมารยาท ไม่รู้จักกาละเทศะอะไรขนาดนั้น
ตอนเห็นคลิปที่แต่งตัวไปถ่ายในวัดก็ว่าไม่สมควรแล้วนะ พระกับญาติๆกำลังแห่ศพ ก็ยังไม่หยุดถ่ายอีก อะไรกันว่ะเนี้ย
1
4,376
7
1,610
177,031
Mamon✨ retweeted
ตอนไปฝากครรภ์เราไปคนเดียวเจอคุณพ่อคนหนึ่งเป็นทรงเอเราไม่ใช่คนในจังหวัดเลยไม่รู้ห้องไม่รู้ทางกำลังยืนงงเขาเดินอุ้มลูกสาวเข้ามาถาม“มีอะไรพอช่วยได้ไหมครับ”ตอนแรกเรากล้าๆกลัวๆแต่ก็ถามเขาเลยพาไป พอได้พูดคุยสรุปเขาเป็นพ่อเลี้ยงเดี่ยวแม่ทิ้งลูกไว้เลยต้องทำงานหาเงินดูแลลูกคนเดียว
จากใจคนอยู่วอร์ดเด็ก ทรงเอเลี้ยงลูกดีทุกคน อ่อนโยน ใจเย็น จำรายละเอียดได้หมดว่ากินยาล่าสุดตอนไหน ได้ยาอะไรไป ผื่นขึ้นตอนไหน ฉี่ล่าสุดตอนไหน เสียอย่างเดียว ชอบร้องไห้ตอนเหนลูกโดนเปิดเส้น 😔
4
9,116
11
12,227
446,635
เรื่องนี้…ทำให้เข้าใจคำศัพท์ว่า disturbing มาก คือ ดูแล้วรู้สึก disturbing สุด ๆ ค่ะ เรื่องย่อ ลูกสาวเป็นผักมา 5 ปี มารพ. หมอตรวจพบว่าเธอท้อง พ่อกับแม่ กลับบอกหมอว่าอยากเก็บเด็กไว้และอยากให้คลอด หมอบอกว่ามันเสี่ยงสูงมาก รวมไปถึงแม่เด็กก็อาจจะเสียชีวิตด้วยนะ พ่อกับแม่บอกว่า ถึงแม้เธอจะถูกข่มขืนแต่นี่ก็จะเป็นสิ่งหนึ่งที่เธอจะเหลือไว้บนโลกนี้ และต่อให้เธอตายจากการคลอดลูก มันก็เป็นผลลัพธ์ที่เปี่ยมไปด้วยความเมตตา ปรากฏว่าหมอสมองมาเจอ ว่าเธอไม่ใช่ผัก เป็นอาการอีกอย่าง คือเธอรับรู้ทุกอย่างแต่ไม่สามารถหนีออกมาจากตัวเธอได้ นั่นคือเธอรู้ตอนถูกข่มขืนทั้งหมด แต่สื่อสารไม่ได้ เธอถูกกักขังอยู่ในตัวเธอเอง ในเรื่องตัวเธอถูกข่มขืนตอนพาไปสถานพยาบาล และโดนมาตลอด
Carrying a pregnancy to term in a paralyzed body is a high-risk gamble. But the scariest part? She's been listening the entire time.
6
440
3
353
73,337
Mamon✨ retweeted
นึกขึ้นได้เลยมาโควท เราลองทำตามดูแล้วค่ะ คือกล่าวในใจ มีเสียงหัวเราะเบาๆดังมาแล้วตอบว่า สวัสดี อันนี้ขอถือเป็นคำอวยพรนะคะ5555555555
นี่จะมีคาถาทักทายเทวดาอารักษ์วัดอยู่ เวลาก้าวเท้าเข้าเขตกำแพงแก้ว เขตสีมา หรือรั้ววัด ก็จะว่าคาถาเบา ๆ หรือภาวนาในใจทักทายเทวดาว่า "อิมัสมิง อาราเม เทวะตา วะสันตา สุขิตา โหนตุ" แปลว่า "ขอให้เทวดาซึ่งสถิตในอารามนี้ จงมีความสุข" เป็นการกล่าวทักทายเทพเทวดา สิ่งศักดิ์สิทธิ์ในวัด
1
2,909
11
3,970
131,181
Mamon✨ retweeted
นี่จะมีคาถาทักทายเทวดาอารักษ์วัดอยู่ เวลาก้าวเท้าเข้าเขตกำแพงแก้ว เขตสีมา หรือรั้ววัด ก็จะว่าคาถาเบา ๆ หรือภาวนาในใจทักทายเทวดาว่า "อิมัสมิง อาราเม เทวะตา วะสันตา สุขิตา โหนตุ" แปลว่า "ขอให้เทวดาซึ่งสถิตในอารามนี้ จงมีความสุข" เป็นการกล่าวทักทายเทพเทวดา สิ่งศักดิ์สิทธิ์ในวัด
ทริคเข้าวัด/ไปมู อยากให้ลองค่ะ ส่วนตัวทำแบบนี้อย่างจริง ๆ จัง ๆ มาประมาณ 2 ปี รู้สึกว่าถูกเอ็นดูมากขึ้นค่ะ 🙏🏻❤️ - ตรงทางเข้าวัด เอ่ยขออนุญาตก่อนเข้า (อาจจะแค่เห็นป้ายทางเข้าก็กล่าวขออนุญาตเลย) - เข้าไปแล้วให้ไหว้พระประธานก่อน (แล้วแต่มาที่นั้นๆจะจัดไว้ที่อุโบสถหรือศาลากลางเปรียญ) แล้วจากนั้นค่อยไปไหว้ตามจุดต่าง ๆ ที่ขึ้นชื่อ ฟีลเหมือนเราไปบ้านใครก็ไหว้คนที่ใหญ่สุดในบ้านก่อน - ไม่ถ่ายภาพจนกว่าจะสักการะเสร็จ เพื่อให้ท่านรู้สึกว่าเราตั้งใจมาไหว้ ไม่ใช่มาทำ content หรือมาถ่ายรูปอย่างเดียว - ก่อนถ่ายภาพกล่าวขออนุญาตก่อน - ก่อนจะกลับ เอ่ยขอบคุณเมตตาจากสิ่งสิ่งศักดิ์สิทธิ์และกล่าวขออภัยหากทำสิ่งใดผิดพลาด ไปลองกันน้า ส่วนใครทำวิธีนี้อยู่แล้วแวะมารีวิวกันนะคะ🩷🩷
4
4,724
7
6,552
299,430
Mamon✨ retweeted
ม็อบไล่อิหนูม็อบแรกแห่งปี ถ้าจุดติดนะมึงเอ้ย5555มีหนาว #ม็อบ20พฤศจิกายน #ม็อบเจนซี
75
57,630
102
40,703
866,620
ทุกคนมามุง นี่คือขุมทรัพย์เรื่องภาษีชัด ๆ เซฟเก็บไว้ได้เลย ได้ใช้แน่ ✨
แจก spreadsheet สำหรับ #วางแผนภาษี 2026 ค้าบ (ภงด.91) - มีหน้า review สิทธิลดหย่อนรวมๆ - link สูตรคำนวณไว้ เขียนว่าใช้ลดไปกี่ % - แบ่งหมวดตามสี - มีโน๊ตเรื่องเอกสารที่ต้องใช้ ** ใครจะใช้สิทธิลดหย่อนต้องซื้อในปีภาษีนี้น้า (ไปซื้อปีใหม่มาลดไม่ได้เด้อ) docs.google.com/spreadsheets…
4
15,236
5
18,937
828,446
Mamon✨ retweeted
ไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ แต่เคยเจอสถานการณ์คล้ายๆกันมาก่อน ก่อนอื่นเลย 1. สายการบินรู้อยู่แล้วว่า สนามบินจะปิด 23.00 (ที่ญี่ปุ่น หลายสนามบินปิดเวลานี้) 2. เทคนิคแจ้งดีเลย์ไปเรื่อยๆ (เพื่อเซฟความเสียหายให้สายการบินเอง) อาจจะพอถูไถไปได้ ถ้าสนามบินเปิดทั้งคืน หรือมีโรงแรมในสนามบิน/ติดสนามบิน แต่สนามบินนี่มันมีช่วงปิดทำการและไม่มีอะไรให้ไปนอนพักดีๆได้เลย 3. แจ้งแคนเซิลเลย สายการบินจะเสียหายเยอะ (ค่าสล็อต ค่าปรับการจัดการเที่ยวบิน) พวกโลวคอร์สเลยชอบใช้วิธีดีเลย์ไปเรื่อยๆก่อนค่อยแจ้งยกเลิก เสียเงินอยู่ดี แต่ไม่ต้องดีลกับความวุ่นวายที่กราวด์ 4. ถ้าแจ้งแคนเซิลเลยในเวลา 19.00-22.30 ผู้โดยสารอาจจะโวยวายทันที และสถานการณ์บานปลาย เพราะยังอยู่ในเวลาทำการ แต่ถ้าแจ้งตอนสนามบินปิด เหมือนได้มัดมือชกผู้โดยสาร ให้เจ้าหน้าที่สนามบินไปจัดการต่อเอาเอง 5. ไม่มีจนท.สายการบินมาดูแลผู้โดยสาร ซึ่งเต็มลำ ไม่ใช่แค่ไม่กี่สิบคน 6. มีปัญหาทีหลัง ก็มาไล่เคลียร์เป็นเคสๆไป ใครหลักฐานครบก็ได้รีฟันด์ ได้ต่อรอง ใครหลักฐานไม่ครบ ไม่เข้าเงื่อนไข สายการบินก็รอดไป ไม่ต้องรับผิดชอบอะไร 7. ส่วนใหญ่ ลูกค้าโมโห จนขี้เกียจตามเรื่อง 8. มักถูกแจ้งให้ได้รับการเยียวยาเป็น เลื่อนเที่ยวบิน+แต้มเข้าบัญชี ซึ่งสายการบินแทบไม่ต้องเสียอะไร เพราะลูกค้าน้อยมากที่จะหาตารางใหม่ได้ลงตัวกับเงื่อนไขสายการบิน เหตุผลที่เราบอกลา low cost ถาวร ถ้าไฟล์ทยาวกว่า 2 ชม. 😊 มีปัญหาไรมา การบริการหลังการขายคือ บัดซบสุดๆ
ประสบการณ์ที่ผมและผู้โดยสารอีกหลายร้อยชีวิตได้รับจากสายการบิน AirAsia X @airasia @airasiaTH รอบนี้ผมเดินทางมาประเทศญี่ปุ่นเพื่อทำงานแฟนไซน์ที่โตเกียว รวมถึงงานอื่น ๆ และอยู่เที่ยวต่อกับครอบครัว โดยมีทั้งคุณพ่อ คุณแม่ และทีมงานเดินทางมาด้วยกัน เที่ยวบินขากลับของผมมีกำหนด Boarding เวลา 19.45 น. ผมนั่งรออยู่บริเวณหน้าเกทจนถึงเวลา 20.30 น. ตอนนั้นก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะเข้าใจว่าเที่ยวบินอาจจะดีเลย์เล็กน้อย ซึ่งเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ตามปกติ จนกระทั่งเวลา 21.00 น. มีประกาศแจ้งว่าเครื่องบินมีปัญหาทางเทคนิค จำเป็นต้องให้ทีมช่างเข้าซ่อมแซม และจะแจ้งเรื่องการขึ้นเครื่องอีกครั้งในเวลา 22.00 น. พอถึงเวลา 22.00 น. ก็มีประกาศให้รอต่อจนถึง 23.00 น. และเมื่อถึงเวลา 23.00 น. สายการบินก็ประกาศยกเลิกเที่ยวบิน (Flight Cancelled) พร้อมแจ้งให้ผู้โดยสารทุกคนออกจากพื้นที่โดยเร็ว เนื่องจากสนามบินกำลังจะปิดให้บริการ ตอนนั้นทุกคนยืนงงอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่มีใครทราบเลยว่าต้องทำอย่างไรต่อ ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน หรือสายการบินจะมีมาตรการช่วยเหลือผู้โดยสารอย่างไร ผมจึงเดินเข้าไปสอบถามพนักงานบริเวณเคาน์เตอร์ว่า “แล้วพวกเราต้องทำอย่างไรต่อครับ? ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน?” พนักงานตอบกลับมาว่าไม่รู้ แต่ขอให้พวกเราออกจากพื้นที่ก่อน พร้อมอธิบายว่าเครื่องบินไม่สามารถซ่อมแซมได้ เนื่องจากอะไหล่จะมาถึงในช่วงเช้าของวันถัดไป สิ่งที่ผมสงสัยมากคือ ถ้าทางสายการบินทราบอยู่แล้วว่าไม่มีอะไหล่ และไม่สามารถซ่อมเครื่องบินให้เสร็จได้ในคืนนั้น ทำไมถึงต้องรอจนถึงเวลา 23.00 น. จึงประกาศยกเลิกเที่ยวบิน? ถ้าทางสายการบินสามารถแจ้งให้เร็วกว่านี้ เช่น ตั้งแต่เวลา 20.00 น. ผู้โดยสารทุกคนก็ยังพอมีเวลาเดินทางด้วยรถไฟเพื่อออกไปหาโรงแรม หรือจัดการเรื่องที่พักของตัวเองได้ทัน แต่การประกาศยกเลิกเที่ยวบินในเวลาที่ดึกขนาดนั้น ทำให้ทุกคนแทบไม่มีทางเลือกเหลืออยู่เลย ผมจึงถามพนักงานต่อว่า แล้วพวกเราต้องออกไปทางไหน แต่พนักงานกลับเดินหลบเลี่ยงไปโดยไม่ได้ให้คำตอบที่ชัดเจน เมื่อผู้โดยสารจำนวนมากยังคงยืนอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรต่อ ก็มีการปิดไฟและประกาศให้ทุกคนออกจากพื้นที่ หลังจากนั้นผู้โดยสารทุกคนต้องเดินกลับเข้าสู่กระบวนการตรวจคนเข้าเมืองของญี่ปุ่นอีกครั้ง เหมือนกับเพิ่งเดินทางมาถึงประเทศญี่ปุ่น ต้องผ่านการตรวจพาสปอร์ต และไปรอรับกระเป๋าที่สายพาน ซึ่งใช้เวลานานมาก เมื่อพวกเราได้รับกระเป๋ากันแล้ว กัปตัน นักบินผู้ช่วย และลูกเรือของเที่ยวบินดังกล่าวก็เดินลงมาบริเวณเดียวกัน ผู้โดยสารจำนวนมากจึงเข้าไปสอบถามว่าเกิดอะไรขึ้น และพวกเราจะต้องทำอย่างไรต่อ จากที่ผมเห็น ลูกเรือผู้หญิงเดินก้มหน้าเลี่ยงออกไปโดยไม่ได้ให้คำตอบ ส่วนกัปตันและนักบินผู้ช่วยถูกผู้โดยสารจำนวนมากเข้าไปรุมสอบถาม มีผู้ใหญ่ท่านหนึ่งซึ่งเดินทางมาพร้อมเด็ก ๆ กว่า 100 คน เพื่อเข้าร่วมการแข่งขันหุ่นยนต์ เข้าไปสอบถามกัปตันว่า “แล้วพวกเราจะทำอย่างไรได้บ้างครับ เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยจำนวนมาก” กัปตันกลับนิ่งเงียบอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะตอบว่า “พรุ่งนี้ผมมีงานครับ” แล้วเดินออกไป คำถามของผมคือ แล้วผู้โดยสารทุกคนไม่มีงานต้องทำกันเหรอครับ? ทุกคนต่างก็มีภาระหน้าที่ มีครอบครัว มีตารางงาน และมีเหตุผลที่จำเป็นต้องเดินทางกลับตามกำหนดเหมือนกัน หลังจากนั้น เหลือเจ้าหน้าที่ชาวญี่ปุ่นอยู่ประมาณ 10 คน เพื่อจัดการกับผู้โดยสารที่ยังตกค้างอยู่ในสนามบิน แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกลับเป็นการพยายามให้ผู้โดยสารออกจากพื้นที่ มีทั้งการตะคอก การผลักดัน และการบอกให้ทุกคนออกไป ผู้โดยสารหลายคนพยายามสอบถามว่า “สรุปแล้วเที่ยวบินของพวกเราจะเป็นอย่างไรต่อ?” “พวกเราต้องจองตั๋วใหม่เองหรือเปล่า?” “แล้วตอนนี้พวกเราต้องทำอย่างไร?” “ทางสายการบินสามารถจัดหาโรงแรมให้พวกเราได้ไหม เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยกว่า 100 คน?” แต่คำตอบที่ได้รับคือให้ทุกคนออกไปก่อน โดยแจ้งว่าจะมีขนมและที่นอนให้ ผมจึงถามกลับว่า “ที่นอนที่ว่าคือที่ไหนครับ?” เพราะตอนนั้นเป็นเวลาหลังเที่ยงคืนแล้ว การหาโรงแรมหรือเช็กอินในญี่ปุ่นเวลานั้นเป็นเรื่องยากมาก โดยเฉพาะถ้าไม่ได้จองล่วงหน้า หลายโรงแรมก็ไม่มีพนักงานให้เช็กอินในช่วงดึก ทำให้พวกเราอาจต้องรอจนถึงเช้า เจ้าหน้าที่ตอบว่าจะมีถุงนอนกับขนมให้ และให้ทุกคนไปหาที่นอนกันเองบริเวณโซนด้านหน้าใกล้ประตูทางเข้าสนามบิน ซึ่งเป็นพื้นที่ที่ไม่ได้ปิดให้บริการ แต่บริเวณนั้นอากาศหนาวมาก ผมจึงเดินแหวกกลุ่มผู้โดยสารเข้าไปถามเจ้าหน้าที่เป็นภาษาอังกฤษว่า “If you had kids, or if we were your family, would you let us sleep on the floor in this freezing weather?“
11
4,370
50
1,433
258,942
Mamon✨ retweeted
กูอุ้มท้องมาตั้งหลายเดือน มึงให้ลูกปีนไม่ถึงนาทีมาบ่น
รู้เลยบ้านนี้ใครใหญ่สุด เมื่อพ่อเสือรำคาญลูกน้อยที่ ขึ้นมาเปลี่ยนสายเล่นบนตัว เลยเผลอคำรามใส่ เมื่อแม่เสือเห็นพฤติกรรมนี้ ก็เลยตะคอกใส่พ่อเสีย คำเดียวสั้นสั้น แต่ทำให้พ่อเสือถึงกับ คอตก
Readers added context they thought people might want to know
Original poster on TikTok (@novarelay.animals) marked this video as AI-Generated. vt.tiktok.com/ZSs1B5dFt/
8
19,997
21
18,635
1,070,762
คิดว่าใครจะกลับไปใช้อีกหรอ อุบาดมาก อันนี้คิดมาแล้วก่อนลงใช่มั้ย
🚨 “แอร์เอเชีย“ชี้แจง เที่ยวบิน XJ607 นาริตะ-ดอนเมือง ตรวจพบเหตุขัดข้องทางเทคนิค ซึ่งต้องซ่อมแซมและเปลี่ยนอุปกรณ์ทดเเทนตามมาตรฐานความปลอดภัยสูงสุด ✅สายการบินได้ดูแลอาหารและเครื่องดื่มสำหรับผู้โดยสารทุกคน พร้อมมอบค่าชดเชยวงเงินตามรายละเอียด ดังนี้ 💰ชดเชยความล่าช้าเป็นวงเงินเครดิต 2,000 บาท  💰ชดเชยค่าโรงเเรมที่พักค้างคืน เป็นวงเงินเครดิต  3,000 บาท เนื่องจากโรงแรมที่พักเต็มในช่วงวันหยุดยาวเทศกาลและไม่สามารถหาที่พักทดแทนให้ได้  โดยค่าชดเชยวงเงินเครดิต รวม 5,000 บาท จะเข้าสู่บัญชีเครดิตของผู้โดยสารโดยอัตโนมัติ
16
Mamon✨ retweeted
ประสบการณ์ที่ผมและผู้โดยสารอีกหลายร้อยชีวิตได้รับจากสายการบิน AirAsia X @airasia @airasiaTH รอบนี้ผมเดินทางมาประเทศญี่ปุ่นเพื่อทำงานแฟนไซน์ที่โตเกียว รวมถึงงานอื่น ๆ และอยู่เที่ยวต่อกับครอบครัว โดยมีทั้งคุณพ่อ คุณแม่ และทีมงานเดินทางมาด้วยกัน เที่ยวบินขากลับของผมมีกำหนด Boarding เวลา 19.45 น. ผมนั่งรออยู่บริเวณหน้าเกทจนถึงเวลา 20.30 น. ตอนนั้นก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะเข้าใจว่าเที่ยวบินอาจจะดีเลย์เล็กน้อย ซึ่งเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ตามปกติ จนกระทั่งเวลา 21.00 น. มีประกาศแจ้งว่าเครื่องบินมีปัญหาทางเทคนิค จำเป็นต้องให้ทีมช่างเข้าซ่อมแซม และจะแจ้งเรื่องการขึ้นเครื่องอีกครั้งในเวลา 22.00 น. พอถึงเวลา 22.00 น. ก็มีประกาศให้รอต่อจนถึง 23.00 น. และเมื่อถึงเวลา 23.00 น. สายการบินก็ประกาศยกเลิกเที่ยวบิน (Flight Cancelled) พร้อมแจ้งให้ผู้โดยสารทุกคนออกจากพื้นที่โดยเร็ว เนื่องจากสนามบินกำลังจะปิดให้บริการ ตอนนั้นทุกคนยืนงงอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่มีใครทราบเลยว่าต้องทำอย่างไรต่อ ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน หรือสายการบินจะมีมาตรการช่วยเหลือผู้โดยสารอย่างไร ผมจึงเดินเข้าไปสอบถามพนักงานบริเวณเคาน์เตอร์ว่า “แล้วพวกเราต้องทำอย่างไรต่อครับ? ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน?” พนักงานตอบกลับมาว่าไม่รู้ แต่ขอให้พวกเราออกจากพื้นที่ก่อน พร้อมอธิบายว่าเครื่องบินไม่สามารถซ่อมแซมได้ เนื่องจากอะไหล่จะมาถึงในช่วงเช้าของวันถัดไป สิ่งที่ผมสงสัยมากคือ ถ้าทางสายการบินทราบอยู่แล้วว่าไม่มีอะไหล่ และไม่สามารถซ่อมเครื่องบินให้เสร็จได้ในคืนนั้น ทำไมถึงต้องรอจนถึงเวลา 23.00 น. จึงประกาศยกเลิกเที่ยวบิน? ถ้าทางสายการบินสามารถแจ้งให้เร็วกว่านี้ เช่น ตั้งแต่เวลา 20.00 น. ผู้โดยสารทุกคนก็ยังพอมีเวลาเดินทางด้วยรถไฟเพื่อออกไปหาโรงแรม หรือจัดการเรื่องที่พักของตัวเองได้ทัน แต่การประกาศยกเลิกเที่ยวบินในเวลาที่ดึกขนาดนั้น ทำให้ทุกคนแทบไม่มีทางเลือกเหลืออยู่เลย ผมจึงถามพนักงานต่อว่า แล้วพวกเราต้องออกไปทางไหน แต่พนักงานกลับเดินหลบเลี่ยงไปโดยไม่ได้ให้คำตอบที่ชัดเจน เมื่อผู้โดยสารจำนวนมากยังคงยืนอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรต่อ ก็มีการปิดไฟและประกาศให้ทุกคนออกจากพื้นที่ หลังจากนั้นผู้โดยสารทุกคนต้องเดินกลับเข้าสู่กระบวนการตรวจคนเข้าเมืองของญี่ปุ่นอีกครั้ง เหมือนกับเพิ่งเดินทางมาถึงประเทศญี่ปุ่น ต้องผ่านการตรวจพาสปอร์ต และไปรอรับกระเป๋าที่สายพาน ซึ่งใช้เวลานานมาก เมื่อพวกเราได้รับกระเป๋ากันแล้ว กัปตัน นักบินผู้ช่วย และลูกเรือของเที่ยวบินดังกล่าวก็เดินลงมาบริเวณเดียวกัน ผู้โดยสารจำนวนมากจึงเข้าไปสอบถามว่าเกิดอะไรขึ้น และพวกเราจะต้องทำอย่างไรต่อ จากที่ผมเห็น ลูกเรือผู้หญิงเดินก้มหน้าเลี่ยงออกไปโดยไม่ได้ให้คำตอบ ส่วนกัปตันและนักบินผู้ช่วยถูกผู้โดยสารจำนวนมากเข้าไปรุมสอบถาม มีผู้ใหญ่ท่านหนึ่งซึ่งเดินทางมาพร้อมเด็ก ๆ กว่า 100 คน เพื่อเข้าร่วมการแข่งขันหุ่นยนต์ เข้าไปสอบถามกัปตันว่า “แล้วพวกเราจะทำอย่างไรได้บ้างครับ เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยจำนวนมาก” กัปตันกลับนิ่งเงียบอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะตอบว่า “พรุ่งนี้ผมมีงานครับ” แล้วเดินออกไป คำถามของผมคือ แล้วผู้โดยสารทุกคนไม่มีงานต้องทำกันเหรอครับ? ทุกคนต่างก็มีภาระหน้าที่ มีครอบครัว มีตารางงาน และมีเหตุผลที่จำเป็นต้องเดินทางกลับตามกำหนดเหมือนกัน หลังจากนั้น เหลือเจ้าหน้าที่ชาวญี่ปุ่นอยู่ประมาณ 10 คน เพื่อจัดการกับผู้โดยสารที่ยังตกค้างอยู่ในสนามบิน แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกลับเป็นการพยายามให้ผู้โดยสารออกจากพื้นที่ มีทั้งการตะคอก การผลักดัน และการบอกให้ทุกคนออกไป ผู้โดยสารหลายคนพยายามสอบถามว่า “สรุปแล้วเที่ยวบินของพวกเราจะเป็นอย่างไรต่อ?” “พวกเราต้องจองตั๋วใหม่เองหรือเปล่า?” “แล้วตอนนี้พวกเราต้องทำอย่างไร?” “ทางสายการบินสามารถจัดหาโรงแรมให้พวกเราได้ไหม เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยกว่า 100 คน?” แต่คำตอบที่ได้รับคือให้ทุกคนออกไปก่อน โดยแจ้งว่าจะมีขนมและที่นอนให้ ผมจึงถามกลับว่า “ที่นอนที่ว่าคือที่ไหนครับ?” เพราะตอนนั้นเป็นเวลาหลังเที่ยงคืนแล้ว การหาโรงแรมหรือเช็กอินในญี่ปุ่นเวลานั้นเป็นเรื่องยากมาก โดยเฉพาะถ้าไม่ได้จองล่วงหน้า หลายโรงแรมก็ไม่มีพนักงานให้เช็กอินในช่วงดึก ทำให้พวกเราอาจต้องรอจนถึงเช้า เจ้าหน้าที่ตอบว่าจะมีถุงนอนกับขนมให้ และให้ทุกคนไปหาที่นอนกันเองบริเวณโซนด้านหน้าใกล้ประตูทางเข้าสนามบิน ซึ่งเป็นพื้นที่ที่ไม่ได้ปิดให้บริการ แต่บริเวณนั้นอากาศหนาวมาก ผมจึงเดินแหวกกลุ่มผู้โดยสารเข้าไปถามเจ้าหน้าที่เป็นภาษาอังกฤษว่า “If you had kids, or if we were your family, would you let us sleep on the floor in this freezing weather?“
🤖 Made with AI
119
11,991
457
6,414
2,077,919
ดาราคนแรกที่กล้าออกมาพูดแบบนี้ 👍
เกรซ เผยปมสารหนูในแม่น้ำไทยมีนานแล้ว แต่ต้องน่าเกลียดเบอร์นี้ถึงจะเป็นข่าว! ย้ำใครอยู่จนแก่ถือว่าเก่ง . นักแสดงสาว เกรซกาญจน์เกล้า เผยมุมมองในประเด็นปัญหาสารพิษและขยะพิษในจังหวัดเชียงรายที่กำลังเป็นวิกฤตใหญ่ในขณะนี้ คือ ปัญหาการปนเปื้อนสารหนูและโลหะหนักในแม่น้ำสาย แม่น้ำกก และแม่น้ำรวก ซึ่งทุกวันนี้กระทบไปถึงอีกหลายจังหวัดในภาคตะวันออก ซึ่งส่งผลกระทบโดยตรงต่อแหล่งน้ำอุปโภคบริโภค พืชผลทางการเกษตร และสุขภาพของประชาชนในพื้นที่ . โดยวันนี้(18 พ.ย. 2569) สาวเกรซที่เพิ่งเรียนจบเกี่ยวกับ Anti-Aging and Regenerative Medicine เผยว่า ที่ผ่านมาเรื่องแบบนี้มันมีเกิดขึ้นมานานแล้ว แต่มันต้องน่าเกลียดเบอร์นี้มันถึงจะกลายเป็นข่าวและคนจะถึงตระหนักกันในเรื่องของโลหะหนักซึ่งอาร์เซนิก หรือ สารหนู ในแม่น้ำไทยมีมานานมากแล้ว เพียงแต่มันไม่ได้เกินเกณฑ์จนน่าเกลียดแต่มันก็มีสูง มันมีอยู่ในข้าวตลอดเวลา เป็นสิ่งที่เราไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ และก็มีทั้งที่เราควบคุมได้และควบคุมไม่ได้ สิ่งที่เราควบคุมได้คือปัจจัยอื่น ๆ ที่มันจะช่วยผ่อน เพราะหน้าที่ในการควบคุมตรงนี้มันไม่ใช่หน้าที่ของพลเมือง แต่มันคือหน้าที่ของผู้มีอำนาจ ซึ่งสิ่งที่สำคัญที่สุดและไม่สามารถประเมินค่าได้ก็คือ ชีวิตของมนุษย์ มันจะต้องกลายเป็นพ่อแม่ของเราก่อนเหรอหรือเป็นเรา หรือเขามองว่าแม่น้ำสายในทางภาคเหนือมันไม่เกี่ยวข้องกับแม่น้ำในกรุงเทพฯ แล้วอาหารการกินทุกอย่างทุกวันนี้มันก็อยู่ในตามภูมิภาค วันเวลาผ่านไปถ้าเราไม่รีบจัดการมันก็จะซึมซับอยู่ในดินต่าง ๆ มันเป็นสิ่งที่เราต้องหวนกลับมาโอบกอดธรรมชาติแล้วต้องมองสิ่งที่ต้องพัฒนาในอนาคตมันอาจจะถูกธรรมชาติที่มีอยู่ในปัจจุบันทำลายจนสูญสลายหายไปชีวิต . สาวเกรซยังมองว่า เงินมีก็ดี แต่ก็ต้องมีลมหายใจ เราเกิดมาในยุคที่มีโควิด-19 ,อากาศเป็นพิษ PM 2.5, น้ำจืดก็มีอาร์เซนิก,น้ำทะเลมีปรอท,จะดื่มน้ำจากขวดก็เจอไมโครพลาสติกอีก เรียกว่าปัจจัยก่อการอักเสบมันมีมาก คนอาจจะตระหนักและคิดถึงเรื่องของโรคมะเร็งแต่บางครั้งเราอาจจะไม่ได้อยู่ถึงมะเร็งอาจจะไปก่อนก็ได้ และอาจจะไม่ได้จบที่มะเร็ง ถ้ามันยังคงเข้มข้นเบอร์นี้ไม่ต้องกลัวว่าเป็นมะเร็งเพราะเราอาจจะอยู่ไม่ถึง . เกรซเผยว่าการแก้ไขปัญหามันขึ้นอยู่กับการบริหารจัดการและความเอาจริงเอาจังทุกอย่างต้องแลก แต่สุขภาพและชีวิตของใครไม่สามารถตีตราเป็นเงินได้ ในฐานะประชาชนคนหนึ่งมันไม่ได้เกี่ยวว่าฉันอยู่ในกรุงเทพฯ แล้วฉันจะไม่เดือดร้อน มันเดือดร้อนกันหมดเพราะข้าวก็ไม่ได้ปลูกในกรุงเทพฯ ปลาก็ไม่ได้เลี้ยงในกรุงเทพฯ การที่เราจะไปซื้อเครื่องตรวจตรวจสอบกันเองมันไม่ใช่การแก้ปัญหาการแก้ปัญหาให้ถูกสุด แต่อะไรที่ควรแก้ก็ต้องแก้หากเราจะดูแลตัวเองได้มากที่สุดเท่าไหร่เราก็ต้องทำ เพราะเรื่องของสุขภาพมันไม่มีคำว่าประนีประนอม ทำดีได้ดี - ทำไม่ดีก็ได้ไม่ดี มันซื่อตรงและมันซื่อสัตย์ต่อให้มันไม่แสดงออกในวันนี้แต่มันยังคงสะสมในร่างกายต่อไปเรื่อย ๆ เพราะร่างกายมันพูดไม่ได้ เรียกว่าในยุคนี้ใครที่อยู่จนถึงแก่เฒ่าก็ถือว่าเก่ง ทุกวันนี้มาทำอะไรไม่ได้เราก็ดูแลตัวเองในทางที่มันดีที่สุด โดยการเลือกทานอาหารให้ดีนอนให้เพียงพอและออกกำลังกายอย่างพอเหมาะ รวมถึงเรื่องของการบริหารความสุข เพราะสุขภาพคือทุกอย่างเงินคือทุกอย่างก็จริงแต่ถ้าเราไม่มีชีวิตเราก็อาจจะไม่ได้ใช้เงินเราต้องจัดการกันให้ดี. 💥ไนน์เอ็นเตอร์เทน
34
39,713
69
26,282
494,239
อายวะ คนไทยมันทำไม่ถึงเรื่องร้องเพลงแนวนี้อะ ต่อให้โน๊ตถึง อินเนอร์พลัง มันไม่ได้แบบพวกปินส์ไง คือมันไม่คืออะ ตาสีตาสาที่นั่งร้องคาราโอเกะเพลง Diva อยู่บ้านเล่นๆ ยังร้องดีกว่านักร้องไทยเกือบทุกคน 😭
ไม่ได้ดูอ่ะ อันนี้คลิปเค้าร้องงี้จริงๆเลยใช่ป่ะ ละผินล้อแบบจัดเต็มมีทั้งฮาเฉยๆ กับคิดจริงว่ามาตรฐานวงการเพลงบ้านเราต่ำ ไปตามอ่านละอายอ่ะ 😵‍💫🥲
10
570
13
942
476,678
พอมีอะไรแบบนี้ออกมา ก็จะบอกไม่ใช่ แต่จริงๆแล้วหลายโบสถ์ encourage สิ่งนี้ เชื่อมั้ยว่าฉันโดนพี่เลี้ยงแนะนำให้ประกาศตอนหาจิตแพทย์ด้วยซ้ำ😭ควรเข้าใจได้แล้วว่ามันเกินขอบเขต มันดูฟั่นเฟือน มันเสื่อมเกียรติพระองค์ให้มันพอดีๆบ้าง ก่อนเขาจะเหมารวมเราเป็นลัทธิกะโปกเคาะประตูบ้านขายตรง
คอมเม้นเป็นเสียงเดียวกันว่านึกว่าของขวัญที่ให้คือจะเลี้ยงทั้งร้าน
38
5,207
65
3,603
433,689
ทุกคนได้โปรดเข้าใจ ภาพที่คนโรงงานโดนสารหนูอ่ะ มีโอกาสสูงมากที่เค้าจะเสียชีวิต เพราะสารหนูพิษอันตรายขนาดนั้นแหละ นักวิจัยโดนที่มือในขณะใส่ถุงมือการแพทย์ ยังเสียชีวิตใน 6 เดือนเลย เรื่องมันร้อนมากจริงๆนะ
10
35,493
14
15,082
387,048
วงการดูดวง มีตั้งแต่คำถามละ 20 บาท ยัน หลักล้านบาท ผมก็ไม่เคยเห็นหมอดูดัง ๆ หลักล้านบาท มาโวยหมอดู 20 บาทนะครับ คนละกลุ่มลูกค้ากัน
นักวาดในสายตาฉันคือใครขายถูกเมื่อไหร่ทัวร์ลงเมื่อนั้น อาชีพอื่นแข่งกันแทบตายแกไม่คิดจะพัฒนาสกิลเลยรึ พองานตัวเองตั้งราคาแพงไม่ได้โทษคนอื่นซะงั้น กี่ปีๆวงการนี้ก็ทัวร์ลงนว.หน้าใหม่ที่ตั้งราคาถูก งานดีขนาดนั้นก็ให้งานกับราคาคัดเกรดลูกค้าดิไม่ใช่มาพาลเด็ก
6
2,510
41
2,316
84,697