خورشید

#شاهنامه فریدون چو شد بر جهان کامگار ندانست جز خویشتن شهریار به رسم کیان گاه و تخت مهی بیاراست با تاج شاهنشهی به روز خجسته سر مهر‌ماه به سر بر نهاد آن کیانی کلاه زمانه بی‌اندوه گشت از بدی گرفتند هر کس ره بخردی دل از داوری‌ها بپرداختند به آیین یکی جشن نو ساختند 👇

من که گربه ندارم، اجازه بدید به جاش با رخش قند تو دلم آب بشه: تو خان سوم از هفتخان، رستم میگیره می‌خوابه به رخش هم میگه این دفعه دیگه خودت با کسی گلاویز نشو منو بیدار کن (رخش سابقه داره) اگر دشمن آید سوی من بپوی تو با دیو و شیران مشو جنگ‌جوی 👇

حرام دارم با مردمان سخن گفتن و چون حدیث تو آید سخن دراز کنم هزار گونه بلنگم به هر رهم که برند رهی که آن به سوی تو است، ترک‌تاز کنم #مولانا

تا بوده دنیا همین بوده؛ شما میرید کافه با هگل و نیچه و... مخ می‌زنید، خواجه #حافظ شیرازی هم وقتی شعر می‌گفت جز این خیال نداشت، خدا گواه من است: عروس طبع را زیور ز فکر بکر می‌بندم بود کز دست ایامم به دست افتد نگاری خوش

#رشتو معرفی نماد درفش بعضی از پهلوان ایرانی در خلال گفت‌وگوی سهراب و هجیر: - یکی برز خورشیدپیکر درفش سرش ماه زرّین، غلافش بنفش به قلب سپاه اندرون جای کیست؟ ز گردان ایران ورا نام چیست؟ +بدو گفت کان شاه ایران بود به درگاه او پیل و شیران بود #درفش_کیکاووس