Pinned Tweet
Kentsoylu değilim. Köyde doğdum, köylüyüm ama kendimi ve düşünce dünyamı köyün sınırları içerisine hapsetmedim. Doğar doğmaz ayağıma takılan prangalardan sınırlarımı genişleterek kurtuldum. Sahip olamadığım şeylere kader etiketi yapıştırmak yerine nasıl sahip olabileceğimi
lady faustus retweeted
Babam işçi, annem ev hanımıydı. Tek maaşla iki çocuğu üniversitede okuttu. Ev yaptırdı, arsa aldı, 2-3 yılda bir arabamızı yenilerdik, her yaz tatile giderdik.
lady faustus retweeted
Yanındayım kelimesi sadece laf kalabalığı. Kimse yanınızda değil. Tek başınasınız.
Müge Anlı'da yine bir üfürükçü vakası var. Hayır, önceden büyücü üfürükçü denince başörtülü Nemrut suratlı teyzeler ve nursuz amcalar gelirdi aklımıza. İnançlarını mitolojiyle psikolojiyle harmanlamış dip boyası gelmiş çakma sarışın büyücü mü olur amk?
Palo santo yakıp, cinci hoca yerine kuantum yaşam koçu veya enerji terapisti etiketiyle ambalaj değiştirmişler, herkes anasına babasına, yaşlısına çocuğuna sahip çıksın.
Bir de işin en komiği, kurban profili de değişti. Eskiden çaresizce hastası olan saf teyzeler dolandırılırdı, şimdi iki kitap okuyup kendini "uyanmış" zanneden 3. gözü açmaya ant içmiş beyaz yakalılar ve garibanın "Anama buvama aykırı gelcem" diyen çocukları kandırılıyor.
Bir millet hep mi uçlarda yaşar ya! Dışarıdan izlesek komik gelir de içeriden bakması üzüyor. Bizden birileri olması üzüyor.
Ah gariban milletim, elbet siz de tanışacaksınız psikoloji bilimiyle, aydınlanmayla... Ne zaman bilinmez!
Yılanlar ve yalanlara dolanan iddialar...
''Yılanlarım var'' diyen mitolojik üfürükçüden şifa mı aradı?
#MügeAnlıİleTatlıSert #MügeAnlı @atvcomtr
26
22,876
Siz dizi film değil, direkt belgesel izlemek istiyorsunuz. Tasarlanmış doğallık, yok rolün rolü falan kasmayın bu kadar. Yönetmenin gözünden izledikleri kurgu dünyaya "tasarlanmış" damgası vurunca eleştirmiş olmuyorsunuz, komik duruma düşüyorsunuz.
Tasarlanmış Doğallık: Sinemada Taklit ve Hakikat
Bir Başkadır dizisinin ikinci sezonunu izledim. İçerik üzerine ayrıca tartışılmalı fakat bu dizi vesilesiyle son zamanlarda giderek yaygınlaşan bir yönetmenlik anlayışına dair eleştirim var.
Bir Başkadır’da her şeyi gerçekçi kılma kaygısıyla gösterilen aşırı çaba, bir noktadan sonra bütün gerçeklik hissini ortadan kaldırıyor. Hayata benzemekle onun hakikatini yakalamanın aynı şey olmadığını bir kez daha görüyoruz.
Dizide doğallığı yakalamak için ayrıntıcılık bir saplantıya dönüşmüş. Karakterlerin konuşmaları, duraksamaları, bakışları, mimikleri, kadraja yerleştirilen ayrıntılar… Gündelik hayatta fark ettiğimiz ama üzerinde durmadığımız bütün o detaylar gözlemlenmiş ve neredeyse bir mühendislik çalışmasıyla oyunculuklara ve mekanlara yerleştirilmiş. Fakat hiçbiri atmosferle kaynaşmamış, aksine hepsi gözümüze giriyor.
Ortaya çıkan şey doğallık olmamış, buram buram tasarlanmış doğallık olmuş. Bir süre sonra karakterlerin yaşadığı hayattan kopup o hayatın ne kadar ustalıkla taklit edilmeye çalışıldığını seyrediyoruz.
Berkun Oya'nın terapi sahnelerindeki oyunculuk performansının da kimilerince Ercan Kesal'ın muhtar performansına benzetilmesi hiç tesadüf değil.
Benzer bir gerçekliğe yaklaşma saplantısını Nuri Bilge Ceylan sinemasında da görüyoruz. Bir Zamanlar Anadolu’da filminde muhtarın evindeki yemek sahnesi bunun çarpıcı bir örneği. Sofradaki davranışlardan diyalogların içeriğine ve ritmine, bakışlardan suskunluklara kadar her ayrıntı, o insanların arasında bulunuyormuşuz duygusunu yaratmak üzere düşünülmüş. Sahne o kadar ustalıkla kurulmuş ki seyircinin zihninde yaşananların anlamından çok, ne kadar gerçekçi göründükleri kalıyor. Oysa gerçeğin başarılı bir taklidi, tek başına sanatsal bir hakikat yaratmaz.
Nuri Bilge Ceylan’ın kamera arkası paylaşımlarında oyuncuların teatral davranışlarına, her jestin belirli bir anlam taşımasına itiraz ettiğini görüyoruz. Evet insanlar gerçek hayatta her hareketini düşünerek yapmaz; duraksar, konuyu dağıtır, anlamsız davranışlarda bulunurlar. Ceylan da oyuncularından bu rastlantısallığı performanslarına katmalarını istiyor.
Fakat sorun tam burada: Hayatın kendiliğindenliğini oluşturan anlamsızlıkları bilinçli olarak ürettiğinizde, kendiliğindenliği değil, onun taklidini üretiyorsunuz.
Oyuncu sadece rol yapmıyor, rol yapmıyormuş gibi de rol yapmak zorunda kalıyor.
Zeki Demirkubuz sinemasında ise farklı bir oyunculuk ve anlatım anlayışıyla karşılaşıyoruz. Masumiyet, Kader, Yazgı gibi filmlerde performanslar kimi zaman son derece teatral ve dramatiktir. Masumiyet filminde Bekir’in uzun konuşmalarını düşünelim. İnsanların çoğu böyle konuşmuyor olsa da biz orada Bekir’in tutkusuna, çaresizliğine, saplantısına inanırız çünkü orada gündelik davranışların kopyasını görmeyiz, insanın yaşadığı çatışmaların sanatsal yorumunu görürüz.
Bu yorum, bizi anlatılan hayattan uzaklaştırmak yerine onun içine çeker. Demirkubuz’da kendimizi olayların geçtiği mekanın içinde, oradaki figüranlardan biri gibi hissederiz. Sanki bir köşede oturmuş, yaşananlara tanıklık ediyoruzdur. Karakterlerin davranışlarında bir doğallık yaratma çabasını hissetmeyiz. Biz orada olmasak da hayat aynı şekilde akıp gidecek gibidir.
Bir Başkadır ve Nuri Bilge Ceylan’da karakterler kamera yokmuş gibi davranırlar. Demirkubuz’da ise seyirci kamera yokmuş gibi hisseder.
Bertolt Brecht’in natüralist tiyatroya yönelik eleştirilerini hatırlatan da bu ayrım. Hayatın kusursuz bir kopyasını sunmak, tek başına sanatsal bir başarı değildir. Sanat hayatı yorumlayıp dönüştürerek başka bir gözle görmemizi sağlar. Sahicilik ile gündelik hayatın kusursuz taklidi farklı şeylerdir. Son derece teatral bir davranış sahici olabilirken, gündelik hayattan kusursuzca kopyalanmış bir davranış bütünüyle yapay görünebilir.
Gerçekliğin taklidi, hakikatin kendisi değildir.
2
143
lady faustus retweeted
Durumlara farklı açılardan bakabilen insan çekiciliği...kimseyi kötülemeden, hakaret etmeden. Zihinsel esneklik dersi olsa da okutulsa.
lady faustus retweeted
Sürgün ve zorunlu göç dışında yurtdışına kapak atmış kimselerde türkiye’de kültür savaşı vermeye dair acayip bir iştah var. Bu ekseriyeti deli olan tipler muhtemelen oralara kültürel olarak entegre olamamanın sancısıyla bunu yapıyorlar.
Kusacağım şimdi. Biz bu TikTok'un göbeğine doğmuş malbaş küçük kızları nasıl akıllandıracağız? Nasıl tedavi edeceğiz?
"Abi çekilen lavuk" nasıl bir tasvir amk?
Weber'in karizmatik otoritesinin varoş tercümesi gibi.
Erkek arkadaşıyla lego yaptıkları anları paylaşan genç:
"Ortamda abi çekilen lavukla birlikte yaptığımız en normal şeyler."
2
15
1,065
Hemen açıklayalım sebebini:
Sevgilisiyle birlikte yaşayacak kadar Batılı, evde kendisine hizmet bekleyecek kadar Doğulu erkeklerimiz var.
Aksi durumlar var mıdır? Tabii ki.
Genel olarak evlilik de kadına ödül, erkeğe ceza gibi resmedilmiyor mu zaten? Bitince ne oluyor? Tam tersi.
Aksi durumlar var mıdır? Tabii ki.
Tarih bilgisi sağlam kişileri sömürmeyi çok seviyorum. Genelde erkeklerden hep 2. Dünya savaşını ve Cumhuriyet tarihini dinledim.
Sadece bir erkekten tüm detaylarıyla ilk çağları ve medeniyetleri dinledim. O da Arkeoloji bölüm başkanıydı. Canım hocam 🫰🏻
2
3
449
Öyle güzel İngilizce içerikleri vardı ki, telaffuzuna kadar hayrandım. Sonra baktı iş yapmıyor, bunlara döndü. Bacak arası muhabbetler, komplo teorileri falan... Gördüğüm en kötü kariyer planlaması.
1
7
1,669















































