🎒دینگو مارو retweeted
غربگرا از مردم ایران متنفر است.
دستفروش مترو از نظر او «خلافکار» است، کارگر شهرداری به اندازه کافی «شیکپوش» نیست و دایره واژگان راننده تاکسی از «غنای» مورد انتظار او برخوردار نیست.
بسیاری از ایرانیها به اندازهای که او میخواهد تمیز، خوشبو و خوشپوش نیستند.
در مقابل، عاشق فرانسویها، آلمانیها، آمریکاییها و کاناداییهاست.
پوست سفید، چشم آبی و موی بلوند را نشانه پاکیزگی، کرامت، دانش، فرهنگ و اصالت میداند.
غربگرا از ایران و ایرانی «یکلاقبا» نفرت دارد؛ و هرقدر هم بکوشد این نفرت را پنهان کند، بالاخره جایی دم خروسش بیرون میزند.
🎒دینگو مارو retweeted
نمیدونم بگم بلاهت یا خودبرتربینی اما کشورِ طرف به ایران شبیخون زده، صغیر و کبیر رو ترور کرده و نظامی و غیرنظامی با موشک و پهپاد زده و ضمن اینکه هر هفته گفته:« زدیم و بُردیم وتمام کردیم»، انواع تحریم آبیوخاکی رو هم اعمال کرده و حالا که یادش رفته چه کرده و چقدر داریه تنبک پیروزی مطلق زده، فحش میده که لعنتیها مجبور شدم برای جونم تو پایگاه نظامی پناه بگیرم!
عبید زاکانی در رساله دلگشا میگه:
قزوینی با سپری بزرگ به جنگ ملاحده رفته بود. از قلعه، سنگی بر سرش زدند و بشکستند. برنجید و گفت: « ای مردک کوری سپری بدین بزرگی نمیبینی که سنگ بر سر من می زنی؟»
🎒دینگو مارو retweeted
نه تنها دولت در ایران کار خاصی برای کشته شدگان جنگ نمیکنه که برخلاف بقیه جوامع، از طرف اکثریت طبقه متوسط تحت فشار اجتماعی هستند.
دوست مارکسیستی دارم که دفتر طراحی و چاپ دارد. دیروز تعریف میکرد که فردی به محل کارش آمد و هی من من و این پا و اون پا کرد. در نهایت با پوستری خواست از عکس برادر تازه کشته شدهاش که در آغوش رهبر دوم قرار میگرفت و با حالتی حرف زد که منظورش این بود که ما را قضاوت نکنید.
دوستم کار را انجام داد و هزینهای قبول نکرد. طرف گفت نمیشود اینطور و اسباب شرمندگی است. دوستم جواب داده بود آخر چه شرمندگی؟ برادر تو در این جنگ کشته شده. ما باید شرمنده تو باشیم.
این گفتگو حاصل همان فشار اجتماعی است که از طرف طبقه متوسط غرب زده و غرب و شرق ندیده،خود تحقیرگر ایرانی در تمام این سالها بر خانوادههای کشته شدگان جنگ صورت گرفته و نوجوانانش به خود اجازه میدهند در گلزار شهدای گمنام فیلم رقص ضبط کنند. همان پدیدهای که چند سال پیش، از آن با عنوان دیگری سازی در جامعه ایران یاد کردم.
گلزار شهدای گمنام در واشنگنتون ؛
بله درست شنیدید ، امریکا یکی از بزرگترین بنیاد شهید های دنیا رو داره و دستکم ۲۰ درصد کارکنان دولت امریکا در بنیاد شهید ش کار میکنن
و ارتشی های اونها از صدها نوع تخفیف و کمک هزینه در دانشگاه های اونجا برخوردا هستند
کلا محال شما جایی بری و یک تخفیفی وشرایط خوبی برای نظامی ها نداشته باشن
اینها رو گفتم که بگم بر خلاف توهم یک عده ، دولت ایران در عمل هیچ هزینه خاصی برای نظامی ها نمیکنه ، صرفا سهمیه به بچه هاشون میده که اونم از جیب خودش نیست از جیب مردمه
اگه نظامی ها ما اینجور با افتخار میجنگن صرفا بخاطر عشقی که به ایران و ایرانی دارن
❤️🤍💚
🇯🇵 日本人男性と結婚して10年、日本に6年間暮らしている外国人女性が、日本社会について不満を語っています。
来日当初の日本は、まるで夢の国だったそうです。
人々は親切で礼儀正しく、街は清潔。東京には便利な店があふれ、社会全体が整然と機能している。まるで毎日ディズニーランドにいるようだったと絶賛しています。
ところが、長く暮らすうちに、日本社会の暗い側面が見えてきたと言い始めます。
その理由が、個人の自由より集団の調和を優先する日本人の価値観。
いやいや、ちょっと待ってください。
あなたが夢の国だと絶賛した日本の秩序は、いったい誰が維持していると思っているのでしょうか。
街が清潔なのも、公共交通機関が整然と運行されるのも、人々が礼儀を重んじるのも、日本人が長年培ってきた社会的な規範や他者への配慮があるからです。
その恩恵は存分に受けたい。しかし、自分の自由を制約されるのは気に入らない。
それでは、ディズニーランドのサービスは欲しいけれど、園内のルールは自分だけ守りたくないと言っているようなものです。😂
もちろん、日本社会にも過剰な同調圧力や理不尽な慣習は存在します。そこは批判されて当然でしょう。
しかし、具体的にどの自由が、誰によって、どのように制限されたのかも説明せず、日本社会の暗い側面だと語られても、説得力はありません。
個人の権利を重視すること自体は結構です。しかし、自分の価値観を絶対視して、異なる文化を自由の制限と決めつけるのであれば、それこそ多様性への理解が足りないのではないでしょうか。
🌸 日本は、日本人が長い年月をかけて築き上げてきた社会です。
外国人だから意見を言うなという話ではありません。日本人であろうと外国人であろうと、社会の恩恵を受ける以上、その仕組みを理解し、他者への責任も引き受ける必要があるという話です。
自分の自由は最大限に尊重してほしい。でも、その自由を支える社会のルールは窮屈だから変えてほしい。
そんな都合のいい話が通るなら、誰も苦労しません。
それにしても、ディズニーランドのような国だと絶賛しておきながら、今度はその運営方針に不満を漏らすとは。
どうやら彼女が求めていたのは、日本での暮らしというより、自分だけがルールを決められる貸し切りのディズニーランドだったのかもしれません。😂
🎒دینگو مارو retweeted
شده اش میبیند، پرچم به دست کف خیابانی چیزی بهش نماسیده از تغاری که خودش بهره بیشتری برده اما باز باید دشمن موهومی برای خودش بسازد
بی غیرتی و بی شرفی آنقدر در وجودش نهادینه شده که نمیخواهد ببيند
پرچمی دنیا را مدل ماشین نمیسنجد، نه اینکه دلش میخواهد فقیر باشد ، خیر چیز با
🎒دینگو مارو retweeted
اون جمله شازده که "مرده من که به دردتون نمیخوره" تلویحا داره میگه "مرده شما به درد من میخوره"! 🤦♂️
اگر عقلی داشتید همین جمله باعث میشد دیگر پهلویست نباشید.
🤷♂️
بهضدبلاهت
🎒دینگو مارو retweeted
در هیچ کشور فدرالی «#آموزش_به_زبان_مادری» وجود ندارد! نه در آمریکا ، نه در آلمان نه روسیه نه حتی هند و پاکستان! #آموزش_زبان_مادری می تواند در کنار زبان رسمی و وحدت بخش کشور باشد نه جانشین زبان رسمی شود که فرقی با اعلان استقلال و #تجزیه_طلبی رسمی ندارد! #زبان_مادری #فدرالیسم
🎒دینگو مارو retweeted
وقتی کارشناس برنامه بیبیسی گفت اسرائیل قصد تجزیه ایران را داشته، مهمان اسرائیلی برنامه ــ که سابقه فعالیت در موساد را دارد ــ این ادعا را رد کرد و کارشناس ایرانی را بهخاطر طرح موضوع تجزیه ایران از سوی اسرائیل، «شارلاتان» خواند. این ویدئو را که پیشتر از همین مهمان اسرائیلی منتشر کرده بودم، ضمیمه میکنم تا ببینیم واقعاً شارلاتان کیست!
🎒دینگو مارو retweeted
این بندگان خدا دارن غذا واسه نگهبانان و محافظان تنگه هرمز تهیه و ارسال میکنند
هر روز کارشون همینه
#جزیرههرمز
🎒دینگو مارو retweeted
اگه جنگ شد و اینترنت قطع شد، صدای من، غرش شکوهمند موشکها و ناله مظلومانه رزمنده جوان در لحظه شهادت خواهد بود.
🎒دینگو مارو retweeted
دختره بدجور زد بهم از پشت و پنیک شده بود،
گفتم عیب نداره و تا راهور بیاد بازم آروم نمیشد،
بهش کروسان دادم قندش بیاد بالا و حالش بهتر بشه…
افسر که اومد، گریهش گرفت و بهش میگفت این آقا خیلی مهربونه، اصلا نه دعوام کرد، نه داد زد سرم، نه بهم فحش داد.
👇🏼
这位法国兄弟,我想你混淆了批评和情绪发泄。我们认为批评是有益的,但情绪发泄只会煽动对立、撕裂和仇恨。
中国历史上政府犯过的错,不只中国民众在批评,连共产党本身都在自我批评。对中共历史错误的批判,是写进教科书的。
而对现任政府的批评,每天都在互联网上发生。中国不是你们想象中噤若寒蝉、道路以目的社会。
但我们认为,批评的目的是敦促政府改善治理,而不是煽动仇恨。仇恨并不能解决问题,它只能让局面失控,并迎来糟糕的后果,就像你们法国刚刚发生的事情。
如果你的批评是为了让现行体制更加完善,是促进社会良性发展与社会公正,那么你的批评是受欢迎的。如果你是披着批评的外衣散布仇恨,那你是被反对的。
我们认为,政府及其政策有Bug,修复它的成本远远小于推翻重来。我们并不喜欢你们那种每五年就推翻重来一次的制度,因为那样只会在一次次的秩序重构中消耗社会的能量、打乱发展的节奏、拖慢发展的步伐。
我们是一个接受延迟满足的民族。我们不会用短浅的目光去审视眼前的得失,而是会用较长的周期去检验一个政策的远期效果。而这套方法,在过去几十年的发展中,其效果得到了证实,因此它成了绝大多数人的共识。
但你们享受过太久的好日子,以至于你们已经忘记了团结和奋斗。
你们忘了,你们的好日子,是由你们的祖先通过殖民掠夺、工业革命、剪刀差贸易积累下来的财富和优势。你们不知道,躺在祖先的遗产上,是会坐吃山空的。
但你们把过去的好日子当成理所当然,因此你们不断要求政府发福利,以至于你们的财政难以为继,对教育、基建、科技的投入严重不足,这让你们的优势渐渐丧失。
而你们愚蠢的政府,原谅我这么说,他们却还将纳税人的钱拿去投入战争,切断俄罗斯的能源供应,并将自己的安全寄托于美国的庇护,以至于国家失去独立自主,发展政策处处受制于美国意志。
你们有如此愚蠢的政府,才会让你们认为发泄对政府的仇恨非常合理且必须。但中国没有这样的问题。我们不喜欢战争,我们只喜欢建设。我们修建大桥、发展科技、改善民生、美化环境。
如果我们的政府做得不好,我们批评,他们改正。事情远不必演变成像你们那样的骚乱,就已经被解决了。
你们有一群非理性的国民,有一个长期被非理性民意挟持的政府,以及一系列愚蠢至极的国家政策。在这样的国家,你们的怨气可以理解,但你们并不无辜。
你们仇恨政府,然后换一个,继续仇恨。
🎒دینگو مارو retweeted
این حرصی که تو صدای آقای خراتیان است در دل همه ایران دوستان موج میزند.
اصلاً واقعاً یک عده به شدت مشکوک همیشه رابطه ما را با شرق خراب کردند که در نهایت ما تسلیم آمریکا بشیم.
تمام این جنگها را آنها به ما تحمیل کردند، الان هم کسی کاری به کارشان ندارد.
🎒دینگو مارو retweeted
یکی از بزرگترین گرفتاریها و مصیبتهای ما در جنگ شناختی و روانی، گرفتار شدن در دوگانههای کاذبی بود که دشمن آگاهانه تولید و به جامعه تزریق میکرد. به یک گروه القا میکردند که پزشکیان خائن است، دولت او عامل آمریکاست و قالیباف دست راست غرب در ساختار قدرت ایران است. همزمان به گروه دیگری روایت متفاوتی میفروختند: اینکه سپاه، به تحریک تراستیها و گروههای ذینفع، توافق بسیار خوب و تاریخی اسلامآباد را نقض کرده و فرصت یک پیروزی بزرگ را از کشور گرفته است. در این روایت، عامل اصلی شکست توافق نه دشمن خارجی، بلکه نیروهایی در داخل کشور بودند که گویا منافعشان در ادامه جنگ تعریف شده بود.
اما هدف این روایتهای ظاهراً متضاد یکی بود: پنهان کردن چهره واقعی طراحان جنگ و منحرف کردن افکار عمومی از کسانی که سالها برای تحریم، تخریب و به زانو درآوردن ایران برنامهریزی کرده بودند.
قرار بود در میان این اتهامزنیهای داخلی فراموش کنیم که این بنیاد دفاع از دموکراسیها (FDD) و شبکه همفکران و متحدان آن بودند که سالها برای تشدید تحریمهای ایران برنامه نوشتند و راهبرد فشار حداکثری را ترویج کردند. قرار بود فراموش کنیم که همین محافل، سالها پیش از جنگ، فهرست زیرساختهای حیاتی ایران را، از پالایشگاهها و نیروگاهها گرفته تا مجتمعهای پتروشیمی، با نام و نقشه بهعنوان اهداف بالقوه حمله معرفی میکردند. قرار بود فراموش کنیم که همین بنیاد پیشنهاد ترور رهبران سیاسی و نظامی ایران را مطرح میکرد تا جانشینان آنان، زیر فشار جنگ و وحشت، به امضای تسلیمنامه تن دهند.
قرار بود فراموش کنیم که میعاد ملکی، از همین بنیاد دفاع از دموکراسیها، بلافاصله پس از محاصره دریایی ایران، در مقالهای از گرسنگی مردم ایران بهعنوان پیامد مطلوب این محاصره سخن گفت. گرسنگی مردم ایران! نه تضعیف یک مقام سیاسی، نه فشار بر یک نهاد نظامی، بلکه تبدیل نان و معیشت میلیونها انسان به ابزار جنگ و تسلیم.
و قرار بود مهمتر از همه فراموش کنیم که همین شبکهها همچنان برای گسترش جنگ، تشدید تحریمها و تخریب زیرساختهای ایران فشار میآورند و میکوشند این برنامه را از دستور کار اندیشکدههای جنگطلب به دستور کار رسمی کاخ سفید تبدیل کنند.
این دقیقاً کارکرد جنگ شناختی بود: انتقال مسئولیت از طراحان و مروجان جنگ به قربانیان آن؛ تبدیل دشمن خارجی به بازیگری نامرئی و تبدیل اختلافات داخلی به علت اصلی فاجعه.
فاجعه فقط این نبود که دشمن روایت میساخت؛ فاجعه این بود که بخشی از جامعه سیاسی و رسانهای ما، هر کدام از موضع اختلافات و کینههای خود، به بازتولید همین روایتها مشغول شدند. به جای آنکه طراحان فشار، محاصره و جنگ را در مرکز بحث قرار دهند، تمام انرژی خود را صرف متهم کردن یکدیگر کردند.
In a piece published in Foreign Affairs by the Foundation for Defense of Democracy’s Miad Maleki, suspiciously published a mere 48 hours after the U.S. blockade of Iran was imposed (and also published one within HOURS), we see the REAL goal of the United States’ economic warfare campaign against Iran:
“Within weeks of a blockade, the country could run out of food…”
“A blockade will inhibit Iranian exports of all kinds—oil being the most important, but also petrochemicals—as well as imports of much of the country’s grain.”
“Iran is the largest importer of bulk grain and oilseed in the Middle East. Approximately 14 million of the 30 million tons of grain imported into Gulf markets annually are destined for Iran—all of it seaborne and all of it dependent on passage through the Strait of Hormuz. When the strait shut, grain deliveries to Iran’s primary port, Bandar Imam Khomeini, all but stopped.”
“Pharmaceutical and medical supply chains faced similar disruptions.”
First of all, let’s take a moment to acknowledge how CLEARLY one of the primary goals of the U.S. blockade is to create food and medical supply shortages within Iran.
Secondly, let’s take a moment to acknowledge how comically STUPID the Foundation for Defense of Democracy has been throughout the ENTIRE Iran War, including the claim that “within weeks of the blockade, Iran could run out of food”…
A) You’re sick.
B) You’re stupid.
🎒دینگو مارو retweeted
این خبر در فضایی به دور از مهندسی اذهان عمومی میتونست طوفان به پا کنه.
موساد اعتراف میکنه که در جریان جنگ ۱۲ روزه، مردم ایران رو طعمه میکنه تا با افزایش بازداشتیها، جا نتونه عوامل اصلی رو پیدا کنه.
یعنی همین مردم بیگناهی که صبح تا شب هم براشون هشتگ میزنید و از اسرائیل و عموهاتون میخواید نجاتشون بدن، در حقیقت قربانی کثافت کاری و خصومت همین عموهاتون هستن.
فاجعهست
فاجعه
امیدوارم این جنگ علیه ملت ایران تموم شه
دیوید بارنئا، رییس پیشین موساد، فاش کرد این سازمان در جریان جنگ ۱۲ روزه، عامدانه تصاویر عملیات عوامل خود در ایران را منتشر کرد تا با افزایش بازداشتها، شناسایی نیروهای واقعی موساد برای دستگاههای امنیتی جمهوری اسلامی دشوار شود.
بارنئا در نشست «پرایوریتی سامیت» گفت هدف این بود که نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی شمار زیادی از افراد را بازداشت کنند و نتوانند عوامل واقعی موساد را از دیگران تشخیص دهند.
به گفته بارنئا در دومین روز جنگ ۲۱ هزار نفر در ایران بازداشت شدند و در نهایت آزاد شدند.
رییس پیشین موساد همچنین گفت دهها عامل این سازمان چند هفته پیش از آغاز حملات ژوئن ۲۰۲۵ به ایران اعزام شده بودند و برخی از آنها همچنان در تهران زندگی میکنند.
بارنئا افزود اسرائیل پیش از حملات موشکی جمهوری اسلامی در آوریل و اکتبر ۲۰۲۴، روی توان نظامی ایران در این حوزه حساب می کرد، اما این حملات به اسرائیل کمک کرد ارزیابی دقیقتری از توان موشکی تهران به دست آورد.
iranintl.com/202610249229
🎒دینگو مارو retweeted
اگر تا امروز نفهمیدهاید مقصر این داستان کیست، که وای به حالتان! و اگر فهمیدهاید و عامدانه جرات ندارید صاف و پوستکنده بگویید، مطمئن باشید از این به بعد هم قرار نیست هیچ چیزی تغییر کند.
تا کی قرار است انگشت اتهامتان به سمت خودی باشد؟ تا کی قرار است خودتان را مظلوم و مهجور و بیکس جا بزنید و هرچه عقده و دقودلی دارید سر «…» خالی کنید؟ بابا جان، یک بار هم که شده چشمهایتان را باز کنید و ببینید چه کسی چه بلایی سرتان آورده!
کوچکترین مسئولیت شما به عنوان یک شهروند، محکوم کردن متجاوز به خاک کشور است.
تا وقتی حاضر نیستید حقیقت را ببینید و کوچکترین مسئولیت خودتان را بپذیرید، انتظار نداشته باشید آب از آب تکان بخورد.
اول خودتان را تغییر بدهید تا خدا سرنوشتتان را تغییر دهد.
آسانترین راه برای خواندن دیدگاه اسرائیلیها نسبت به ملت ایران، نصب تلگرام و مراجعه به بخش نظرات هرتعداد گروه رندوم اسرائیلی است.
تفاوتی ندارد یک پاسدار تنومند باشید یا یک نوجوان دبیرستانی که دهانش استراحتگاه بیضههای آنهاست، قوم برگزیده کلیت قوم عمالیق را لایق تنفس هم نمیداند.
🎒دینگو مارو retweeted
داغ دل من تازه شد.
حالا که به سال ۸۸ فکر میکنم، بیشتر از هر چیزی احساس شرمندگی میکنم. احساس میکنم به من خیانت شده، از جوانی و معصومیتم سوءاستفاده شده، ولی در عین حال نمیخواهم همهچیز را گردن دیگران بیندازم. چون خودم هم در آنچه اتفاق افتاد سهم داشتم. سهمی که هرچه بیشتر به آن فکر میکنم، بیشتر از خودم خجالت میکشم.
ببینید، ما در مملکتی با پیشینه ایران بزرگ شده بودیم که اساساً مردم در آن کشک بودند. شاهی بود و مملکت صاحاب داشت، تا شاه میمرد، شاه بعدی میآمد و دوباره مملکت صاحاب داشت. بعد در این مملکت انقلابی شد و انتخاباتی برگزار شد که مردم میتوانستند در آن رئیسجمهور انتخاب کنند.
ولی ما با این حق چه کردیم؟
بینیبینالله، روح عزیزان ازدسترفتهتان را شاهد میگیرم. وقتی سال ۸۸ گفتند تقلب شده، آیا جز این بود که چشمبسته باور کردیم؟ آیا جز این بود که اصلاً خیلی هم برایمان مهم نبود سند و شاهدی وجود دارد یا نه؟ دستکم من که در آن لحظه چیزی ندیده بودم. ولی با چنان اطمینانی از تقلب حرف میزدم که انگار خودم بالای سر صندوقها ایستاده بودم و رأیها را شمرده بودم.
خاطرم هست زهرا رهنورد زنگ زده بود بیبیسی و تظلمخواهی میکرد که مگر میشود مردم لر داماد خودشان را رها کنند و به دیگری رأی بدهند؟ بعد در جمله بعدی میگفت مگر میشود مردم آذربایجان به فرزند خودشان رأی ندهند؟!
خب یکی از ما از خودش پرسید این ادعاهای شر و ور چیست؟ این که دلیل تقلب نیست! اگر قرار است با این چیزها نتیجه انتخابات را بفهمیم، اصلاً چرا انتخابات برگزار میکنیم؟
ولی مسئله این بود که ما اصلاً دنبال دلیل نبودیم. ما از قبل تصمیممان را گرفته بودیم.
من یک بچه پرروی تهرانی طبقه متوسط بودم که حالم از احمدینژاد به هم میخورد. از سفرهای استانیش، از لبخندش، از طرفدارانش که فکر میکردم یک مشت بیسواد و بیشعورند، حتی از اینکه به جای عِدالت میگفت عَدالت متنفر بودم.
حالا خجالت میکشم که اعتراف کنم برایم خیلی هم فرقی نمیکرد انتخابات را برده باشد یا نه. دوست داشتم زمین بخورد. همین. اصلاً پشیزی برایمان مهم نبود که آنهایی که به او رأی داده بودند چه؟ مگر آنها هم شهروند این مملکت نبودند؟ مگر رأی آنها ارزشی نداشت؟
یادم هست رفته بودم روستای پدری. با چه غروری برای مردم توضیح میدادم که تقلب شده! میدیدم دستبند ایران بستهاند، ولی توی صورتشان نگاه میکردم و با تبختر و تمسخر در دلم میگفتم جز همین دهاتها و شهرهای کوچک چه کسی به آن میمون رأی میدهد؟!
نمیدانم آن همه اعتمادبهنفس از کجا آمده بود. از اینکه بیبیسی و فرناز قاضیزاده و آن یکی مجری چشمآبی که شبیه انگلیسیها بود ولی فارسی حرف میزد از ما طرفداری میکردند؟ از اینکه ماشینی زیر پایم بود که آن روستایی شاید در عمرش پشت فرمان مثل آن ننشسته بود؟ از اینکه تهرانی بودم و خیال میکردم بیشتر از بقیه میفهمم؟
نمیدانم. ولی امروز که به آن روزها فکر میکنم، از آن همه تکبر و حماقت حالم به هم میخورد.
بدبختی این بود که حتی وقتی همهچیز جلوی چشممان بود، باز هم خریت و حماقتمان نمیگذاشت چیزی ببینیم.
چند سال بعد، وقتی قرار شد فیلم قلادههای طلا را در دانشگاه نمایش بدهند، ما با یک مشت خرتر از خودمان برنامه ریختیم که برویم صندلیهای جلوی آمفیتئاتر را بگیریم و وقتی احمدینژاد را در فیلم نشان دادند، به نشانه اعتراض بلند شویم و سالن را ترک کنیم!
همین کار را هم کردیم. ولی در کمال ناباوری دیدیم آنهایی که روی پلهها و راهروی آمفیتئاتر نشسته بودند، هجوم آوردند و روی صندلیهای ما نشستند!
حتی آنجا هم نفهمیدیم که شاید همه مثل ما فکر نمیکنند. شاید بیرون از جمع خودمان، آدمهایی هستند که نهتنها با ما موافق نیستند، بلکه از دستمان عصبانیاند. ولی ما چنان خودمان را صاحب حقیقت میدانستیم که انگار هرکس با ما مخالف بود یا نفهم بود یا مزدور.
حالا سالها از آن روزها گذشته. من امروز به این نتیجه رسیدهام که تقلبی به معنای جابهجایی آرا در کار نبوده. و به خدا قسم گاهی آرزو میکنم کاش شده بود. کاش واقعاً تقلب شده بود تا اینقدر بابت کثافتکاریهای آن روزها عذاب وجدان نداشتم.
اما چیزی که بیشتر آزارم میدهد این است که هنوز هم خیلی از همان آدمها حاضر نیستند نوک سوزنی مسئولیت بپذیرند. تمام خریت خودشان و خودمان و دیگران را میگذارند پای جوانی، پای ندانستن، پای فریب خوردن، پای اشتباه این و آن. انگار نه انگار که خودمان هم عقل داشتیم، اختیار داشتیم و مسئول تصمیمهایمان بودیم.
عزیزان، گور پدر همهشان. گور پدر احمدینژاد و موسوی و کروبی و هرکس دیگری که فکر میکنید مقصر بود.


































