M_Y retweeted
นี่คือสิ่งที่เด็กทารกตัวเล็กๆ ต้องมาโดนอีพวกเปรโดรพิมพ์ลามกใส่ ซึ่งมันเป็นอะไรที่แย่มาก
เด็กตัวแค่นี้เองอ่ะ เด็กเล่นตุ๊กตาปกติ แต่พวกจิตใจสกปรกไปคอมเม้นต์ใส่เด็ก
M_Y retweeted
โอ้โหแล้วคดีเพียบ ข่มขืนเหยื่อมากว่า 16 คน แล้วมีหน้ามาเดินในสังคมได้ไง มันต้องอยู่ในคุกป่ะ ตำรวจทำงานยังไง
สงสารจังข่าววันก่อนที่เจอร่างสาวผมเปียเสียชีวิตริมถนน ที่บุรีรัมย์ ตำรวจจับคนลงมือฆ่าได้แล้วเป็นชายไทยทำอาชีพหัวหน้าคนงาน น้องที่เสียชีวิตเป็นพม่าอายุแต่19ลงประกาศหางาน แล่วคนก่อเหตุเห็นเลยลวงมา จากนั้นก็จะล่วงละเมิด แล้วน้องขัดขืน มันเลยฆ่า ตอนตำรวจไปจับ ร้องไห้เข่าทรุดมีเมียกอดให้กำลังใจให้ผัวสู้ๆ(สู้ๆอะไรก่อนผัวเจ๊ฆ่าคนนะ)
พี่จ๊ะเล่าว่าตัวเองเป็นศิลปิน RS ที่บล็อกเบอร์บริษัท คือปกติแล้วใน 100% เนี่ย จะเป็นงานของพี่จ๊ะที่รับเองไปแล้ว 90% ส่วน 10% คือของค่าย ซึ่งเงินที่ RS เข้าพี่จ๊ะ จะน้อยกว่าที่พี่จ๊ะต้องโอนให้ RS (พี่จ๊ะต้องให้เปอร์เซ็นกับ RS)
แล้วพี่จ๊ะเป็นคนเป๊ะ 1 สัปดาห์ก็จะโอนเงินให้ค่ายตรงเวลาตลอด แต่ของค่ายจะโอนให้พี่จ๊ะรายเดือน ละโอนไม่ตรงเวลา โทรไปถามก็บอกบัญชีไม่อยู่บ้างไรบ้าง พี่จ๊ะเลยแก้เผ็ดด้วยการบล็อกเบอร์ไปเลย ค่ายไม่โอนพี่จ๊ะก็ไม่โอน หลังจากนั้นจ๊ะเลยเป็นคนที่ได้เงินจากค่ายตรงเวลาตลอด เริ่ด5555555556565656666
M_Y retweeted
Replying to @airasia
@airasia @airasiaTH ขอคำตอบครับ
สรุปเหตุการณ์วันที่ 2 กับสายการบิน AirAsia X หลังจากเที่ยวบินถูกยกเลิก และเราต้องนอนบนพื้นสนามบินนาริตะทั้งคืน
หลังจากที่ผมและทีมงานต้องนอนบนพื้นสนามบินนาริตะกันทั้งคืน ผมตื่นขึ้นมาตอนประมาณ 6 โมงเช้า มีเจ้าหน้าที่เดินมาแจ้งว่าให้เราไปเช็กอินพร้อมกับผู้โดยสารของเที่ยวบินเช้าวันนั้น เพราะทางสายการบินจะพยายามให้เราเดินทางกลับไปพร้อมกัน
ตอนนั้นในหัวผมคิดทันทีว่า “มันจะเป็นไปได้ยังไง ในเมื่อเที่ยวบินเช้าก็มีผู้โดยสารที่จองมาเต็มอยู่แล้ว?” แต่เราก็ยังทำตามที่เจ้าหน้าที่แจ้ง
เราต้องไปยืนต่อคิวกันอีกประมาณ 2–3 ชั่วโมง คิวยาวมาก จนผมต้องให้แม่ไปนั่งพัก เพราะกลัวท่านจะปวดขาจากการยืนรอนาน ๆ ส่วนผมก็ยืนต่อคิวแทน
สุดท้ายมีพนักงานเดินมาแจ้งว่า เราไม่สามารถเดินทางไปกับเที่ยวบินนี้ได้แล้ว และให้ทุกคนไปต่อคิวใหม่เพื่อรับคูปองอาหารมูลค่า 1,500 เยน หรือประมาณ 300 กว่าบาท
ซึ่งเงินจำนวนนี้ แค่จะซื้อข้าวหน้าหมูสักมื้อในสนามบินยังแทบไม่พอด้วยซ้ำ
ที่สำคัญ คิวรับคูปองก็ยาวมาก ทุกคนเหนื่อยและปวดขาจากการยืนรอมาทั้งคืน ผมจึงบอกทีมงานว่า
“ไม่ต้องรอแล้ว ไปกินข้าวกันเถอะ เดี๋ยวผมจ่ายเอง”
เพราะตั้งแต่เมื่อคืน สิ่งที่เราได้รับจากสายการบินมีเพียงบิสกิตคนละหนึ่งกล่องเท่านั้น
หลังจากกินข้าวกันเสร็จ ช่วงประมาณเที่ยง เราก็กลับมาเริ่มกระบวนการเช็กอินอีกครั้ง และต้องยืนรอคิวอีกประมาณ 2–3 ชั่วโมง
ในที่สุดเราก็ได้เช็กอิน โดยมีกำหนด Boarding Time เวลา 14.40 น.
เราจึงเข้าไปรอที่หน้าเกทตามปกติ
แต่จนกระทั่งเวลา 15.00 น. ก็มีประกาศว่า เครื่องบินยังซ่อมไม่เสร็จ และให้ผู้โดยสารรอต่อไป
เรารอกันอีกเป็นชั่วโมง จนในที่สุดสายการบินประกาศว่าจะเปลี่ยนเครื่องบิน และให้ผู้โดยสารทั้งหมดเดินไปที่เกท 70
เราก็ต้องเดินย้ายเกทกันอีกครั้ง และไปนั่งรอบนพื้นสนามบินอยู่เป็นชั่วโมง
จากนั้นมีประกาศให้ทุกคนมาต่อคิวเพื่อรับบัตรโดยสารใบใหม่ แต่เจ้าหน้าที่กลับบอกว่า ยังไม่แน่ใจว่าจะสามารถออกบัตรโดยสารให้ได้หรือไม่ โดยไม่ได้อธิบายเหตุผลที่ชัดเจน
หลังจากรอจนได้รับบัตรโดยสารใบใหม่ เราก็ถูกแจ้งให้ย้ายไปยังเกทที่อยู่ไกลออกไปอีกฝั่งของสนามบิน
ทุกคนต้องลากกระเป๋า เดินกันไปมา ทั้งที่แทบไม่ได้นอนกันมาทั้งคืน
พอไปถึงเกทใหม่ เราก็นั่งรออีกครั้ง โดยไม่มีประกาศหรือข้อมูลความคืบหน้าใด ๆ
จนกระทั่งเวลา 21.00 น.
ผมทนไม่ไหว จึงเดินไปสอบถามเจ้าหน้าที่ด้วยตัวเอง
เจ้าหน้าที่แจ้งว่า สายการบินกำลังพยายามจัดการให้ผู้โดยสารที่ตกค้างจากเมื่อวานได้เดินทางกลับก่อน เพื่อไม่ให้เกิดปัญหาต่อไป
ตอนนั้นผมอยู่ที่สนามบินนาริตะมาแล้วกว่า 30 ชั่วโมง
และสิ่งที่ผมเริ่มเข้าใจก็คือ สายการบินกำลังนำผู้โดยสารที่ตกค้างจากเที่ยวบินของเมื่อวานมาเดินทางแทนเที่ยวบินของวันนี้
ขณะเดียวกัน ผมได้รับข้อมูลว่าผู้โดยสารที่มีกำหนดเดินทางในวันนี้กลับไม่ได้รับอนุญาตให้เช็กอิน และต้องเผชิญกับความล่าช้าในลักษณะเดียวกับที่พวกเราเจอเมื่อวาน
เท่ากับว่าปัญหาไม่ได้ถูกแก้ไข แต่กำลังถูกผลักต่อไปให้ผู้โดยสารอีกกลุ่มหนึ่งรับผลกระทบแทนหรือเปล่า?
นี่คือสิ่งที่ผมรับไม่ได้มากที่สุด
เพราะมันไม่ใช่แค่เรื่องที่ผมจะได้กลับบ้านหรือไม่ แต่เป็นเรื่องของผู้โดยสารทุกคนที่จ่ายเงินซื้อตั๋วและควรได้รับการดูแลอย่างเหมาะสม
สำหรับตั๋วของผม เดิมทีผมจองที่นั่งแบบ Flatbed ไว้ แต่เนื่องจากเครื่องบินที่นำมาเปลี่ยนไม่มีที่นั่งประเภทนี้ เจ้าหน้าที่จึงจัดให้ผมนั่งที่นั่งธรรมดาบริเวณด้านหน้าสุดแทน
ไม่มีหมอน ไม่มีผ้าห่ม และไม่ได้รับบริการตามประเภทที่นั่งที่ผมจ่ายเงินซื้อไว้
แต่ ณ วินาทีนั้น ผมไม่สนใจแล้วว่าจะต้องนั่งแบบไหน
ผมแค่อยากพาครอบครัวและทีมงานกลับบ้านให้ได้สักที
ในที่สุดผมก็ได้ขึ้นเครื่องตอนประมาณ 22.00 น. กว่า ๆ
แต่เรื่องยังไม่จบครับ
เราต้องนั่งรออยู่บนเครื่องบินอีกประมาณ 2 ชั่วโมง โดยไม่ทราบเหตุผลที่ชัดเจนว่าเรากำลังรออะไร
สุดท้ายเครื่องบินออกเดินทางจริง ๆ ประมาณตี 1
ผมนั่งหลับ ๆ ตื่น ๆ ด้วยความเหนื่อยล้าสะสมจากเหตุการณ์ทั้งหมด และในที่สุดก็เพิ่งเดินทางกลับมาถึงประเทศไทย
แต่เรื่องที่ทำให้ผมรู้สึกแย่ยิ่งกว่าเดิม คือการได้รับทราบว่าผู้โดยสารของเที่ยวบินวันที่ 21 ก็ต้องเผชิญกับเหตุการณ์คล้ายกับที่พวกเราเจอ
ทั้งการรอคอยที่ยาวนาน การได้รับถุงยังชีพสีเขียว และการต้องนอนบนพื้นสนามบิน
ผมได้รับข้อมูลว่าการเยียวยาที่เสนอให้ผู้โดยสารบางส่วนเป็นเพียงเครดิตมูลค่า 5,000 บาท ซึ่งผมมองว่าไม่เพียงพอเมื่อเทียบกับความเดือดร้อนที่เกิดขึ้น ทั้งนี้ ผมอยากให้สายการบินชี้แจงรายละเอียดการชดเชยให้ชัดเจนกับผู้โดยสารทุกคน
ผมเข้าใจดีว่าเครื่องบินสามารถเกิดปัญหาทางเทคนิคได้ และเรื่องความปลอดภัยของผู้โดยสารต้องมาเป็นอันดับหนึ่งเสมอ
เรื่องแอร์เอเชียไฟล์ทนาริตะอะ คนนั้นเค้าเป็นดาราหรือนักร้องใช่มั้ยนะสารภาพว่าไม่ได้รู้จักหรือติดตามเค้ามาก่อน แต่นี่แหละๆตัวอย่างของคนมีแสงและใช้มันให้เป็นประโยชน์อะแล้วเค้าไม่ได้เรียกร้องให้แค่ตัวเองอะแต่เค้าคือเป็นตัวแทนให้ผู้โดยสารคนอื่นๆด้วยเลยอะ น่ารักมากเลยอะตัวอย่างที่ดี
M_Y retweeted
เหี้ยป่ะล่ะ เห็นน้องอายุ19โพสต์หางานเลยตั้งใจที่จะลวงมาข่มขืน แต่น้องขัดขืนเลยลงมือฆ่_ ตอนแรกมันไม่ยอมรับด้วยซ้ำ มันบอก
"ไม่รู้จะลงมือฆ่าน้องทำไม ผมกับน้องไม่รู้จักกันนะ"
ตำรวจก็งงดิว่าไม่รู้จักกันจะฆ่าจะแกงกันทำไม มันก็เงียบมันก็ตอบไม่ได้อีก จนมันมายอมรับทีหลังนั่นแหละว่าตั้งใจจะลวงน้องมาขข
- อ้างว่าเห็นผู้เสียชีวิตโพสต์หางานในกลุ่มเฟซบุ๊ก
- ติดต่อให้เดินทางมาพบที่ย่านรังสิต
- พามายังห้องเช่าในพื้นที่ อ.ปะคำ จ.บุรีรัมย์
- ยอมรับว่าไม่มีงานให้ทำจริง แต่หลอกผู้เสียชีวิตให้เดินทางมาด้วย
- ไม่พอใจที่ผู้เสียชีวิตพยายามส่งตำแหน่งที่อยู่และแอบถ่ายภาพตนส่งให้ญาติผู้เสียชีวิต
- กลัวว่าภรรยาตนเองจะทราบเรื่องจึงลงมือ
- พอตำรวจไปจับก็เข่าอ่อน เป็นลม ร้องห่มร้องไห้กอดเมีย
- พบผู้ก่อเหตุเคยมีประวัติชิงทรัพย์และข่มขืนมาแล้วตอนปี 55
- พื้นที่ก่อเหตุมี บางชัน , วังทองหลาง , พญาไท , บึงกุ่ม ลาดกระบัง , อุดมสุข
M_Y retweeted
เค้าเลือกวันที่ 20 พย เพราะเป็นวันเด็กสากล และหลายๆประเทศเด็กๆเค้านัดกันม็อบ เพื่ออนาคตตัวเอง มันคือการเชื่อโยงตัวเองกับโลก แต่อิแก่ในไทย คิดโยงวนอยู่ไม่กี่เรื่อง
M_Y retweeted
💢 ท้อชิปหาย สารหนูลงน้ำบาดาลแล้ว
📢 มาฟังรศ.ดร.สิตางศุ์ พิลัยหล้า, อาจารย์และนักวิชาการผู้เชี่ยวชาญด้านวิศวกรรมทรัพยากรน้ำและการจัดการน้ำ สังกัดภาควิชาวิศวกรรมทรัพยากรน้ำ คณะวิศวกรรมศาสตร์ ม.เกษตรศาสต
🔹ต้องหยุดที่ต้นตอคือเหมืองจีนในพม่า
🔹ลงน้ำบาดาลคือยากมากที่จะฟื้นฟู
🔹ยกตย.การจัดการปัญหาของญี่ปุ่น ใช้เวลาการปนเปื้อน 25 ปี! โดยตัดต้นตอได้แล้วฟื้นฟู
⛔ แต่ของไทยตัดปัญหาต้นตอก็ไม่ได้ แล้วจะฟื้นฟูยังไง แล้วต้องใช้เวลาเท่าไหร่ คาดหวังอะไรได้บ้าง...
#แม่น้ําไทยมีสารพิษ
#StopPoisonedRiversInThailand
# สารหนู
M_Y retweeted
มีอะไรในกองขยะบ้าง ไปเดินคุ้ยดู เห็นเศษซากพวกแบตเตอรี่ก้อน รางถ่าน ฝ
มีอันนึงเขียนชื่อชัดเจนเลย NTT Foma มือถือยุค 3G ของญี่ปุ่น มาอยู่ในไร่อ้อยปราจีนฯ ได้อย่างไร
ปัตตานีกำลังเผชิญกับการระบาดของโรคโบราณอย่างโรคคอตีบและไอกรน โรคเหลล่านี้มีวัคซีนป้องกันมาหลายสิบปี และในหลายพื้นที่ก็พบผู้ป่วยน้อยมากจนคนทั่วไปแทบลืมไปแล้ว
แต่วันนี้มันกลับมาอีกครั้งที่น่าตกใจคือ โรคคอตีบมีอัตราการเสียชีวิตในผู้ป่วยประมาณ 5–10% และอาจสูงถึง 20% ในเด็กเล็กบางกลุ่ม แม้ได้รับการรักษาแล้วก็ตาม เป็นตัวเลขที่รุนแรงมากเมื่อเทียบกับโรคที่เราคุ้นเคย
แต่กลับปล่อยให้โรคที่มีวัคซีนป้องกันได้ และมีโอกาสทำให้เด็กเสียชีวิตสูง กลับมาระบาดในชุมชนเมื่อเด็กจำนวนมากได้รับวัคซีน โอกาสเจ็บป่วยก็ลดลง การแพร่ระบาดในชุมชนก็เกิดได้ยากขึ้น คนที่ไม่ได้รับวัคซีนบางส่วนจึงอาจได้รับประโยชน์จากการที่คนรอบตัวมีภูมิคุ้มกันด้วย
หวังว่าจะไม่เห็นใครเบี่ยงประเด็นเรื่องการใช้บริการ LCC แล้วกล่าวโทษผู้เสียหายอีกนะคะ และหวังว่าหลายๆคนจะเข้าใจว่าที่เขาออกมาเรียกร้อง ไม่ใช่เพราะเครื่องบินมีปัญหา เกิดการดีเลย์ แต่เป็นเพราะการประเมิณสถานการณ์ การรับมือ การสื่อสาร และการจัดการหลังจากเกิดปัญหาต่างหาก ที่ล่าช้า ไม่ชัดเจน ทั้งหมดถูกลอยแพ ไม่มีแม้แต่คำชี้แจ้งดีๆและบอกว่าต่อไปต้องทำยังไง ไม่ว่าจะเลือกใช้บริการแบบไหน ผู้โดยสารทุกคนก็ไม่สมควรต้องมาเจอกับสถานการณ์แบบนี้ เราไม่รู้หรอกว่าเที่ยวบินนี้จะมีผู้โดยสารเป็นศิลปิน ดารา เด็กทารก เด็กโต หรือผู้สูงอายุอยู่ด้วย แต่การรับมือกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น มันควรจะดีกว่านี้ และจากที่ฟังในคลิป ต้องกดดัน ถึงจะเกิดการเคลื่อนไหว ในแพลทฟอร์มต่างๆ ผู้เสียหายเรียกร้องกันเต็มไปหมด แต่เสียงก็ยังไม่ดังพอ หวังว่าเสียงทุกคนในครั้งนี้จะดังมากพอให้ทางสายการบินออกมาชี้แจ้งและเยียวยาผู้ประสบภัย ให้เหมาะสม และปรับปรุงการบริการให้ดีกว่าเดิม ไม่ว่าจะกับผู้โดยสารประเภทใด
ที่มาคลิป : facebook.com/share/v/1Es6TjB…
Replying to @Noeul_lee6
ต่อ
แต่สิ่งที่ผมไม่เข้าใจคือ ทำไมสายการบินถึงไม่มีแผนรับมือและดูแลผู้โดยสารที่ดีกว่านี้?
ทำไมผู้โดยสารต้องนอนบนพื้นสนามบิน?
ทำไมครอบครัวที่มีเด็ก ผู้สูงอายุ และผู้โดยสารที่มีข้อจำกัดด้านสุขภาพ ต้องมายืนต่อคิวครั้งแล้วครั้งเล่าเป็นเวลาหลายชั่วโมง?
ทำไมถึงไม่มีการสื่อสารที่ชัดเจน?
ทำไมผู้โดยสารต้องเดินไปถามเจ้าหน้าที่เองตลอดเวลาว่าจะได้เดินทางเมื่อไหร่?
และทำไมการแก้ปัญหาของผู้โดยสารกลุ่มหนึ่ง ถึงดูเหมือนเป็นการผลักปัญหาไปให้ผู้โดยสารอีกกลุ่มหนึ่งแทน?
ผมยังได้รับข้อมูลอีกว่า เที่ยวบินก่อนหน้าของผมก็เคยประสบปัญหาในลักษณะคล้ายกัน ซึ่งผมอยากให้สายการบินออกมาชี้แจงข้อเท็จจริงในส่วนนี้ด้วย
ผมอดคิดไม่ได้ว่า ถ้าเหตุการณ์ครั้งนี้ไม่ได้เกิดขึ้นกับผม และไม่ได้มีน้อง ๆ ทีมเยาวชนทีมชาติไทยที่เดินทางไปแข่งขันอยู่ในกลุ่มผู้โดยสารที่ได้รับผลกระทบ เรื่องนี้จะได้รับความสนใจมากเท่านี้หรือไม่?
หรือถ้าเป็นผู้โดยสารทั่วไปที่ไม่มีพื้นที่สื่อ ไม่มีคนติดตาม เรื่องทั้งหมดจะถูกปล่อยให้เงียบหายไป?
ผมไม่ได้ต้องการออกมาพูดเพื่อเรียกร้องสิทธิพิเศษให้ตัวเอง
ผมโชคดีที่ยังสามารถจ่ายค่าอาหารให้ครอบครัวและทีมงานได้ด้วยตัวเอง และยังพอมีช่องทางในการสื่อสารเรื่องราวที่เกิดขึ้น
แต่ผมคิดถึงผู้โดยสารคนอื่น ๆ ที่อาจไม่มีทางเลือกแบบผม
คนที่ต้องเสียค่าโรงแรมเพิ่ม คนที่ต้องเสียงาน คนที่มีเด็กเล็ก คนที่มีผู้สูงอายุเดินทางมาด้วย หรือคนที่อาจไม่มีเงินสำรองมากพอจะรับมือกับสถานการณ์แบบนี้
ใครจะรับผิดชอบความเสียหายและความเดือดร้อนของพวกเขา?
วันนี้ผมกลับถึงประเทศไทยแล้ว แต่ผมไม่อยากให้เรื่องนี้จบลงเพียงเพราะผมได้กลับบ้าน
ผมอยากเรียกร้องความเป็นธรรมให้กับผู้โดยสารทุกคนที่ได้รับผลกระทบ ไม่ใช่แค่เที่ยวบินของผม แต่รวมถึงเที่ยวบินอื่น ๆ ที่ต้องเผชิญกับเหตุการณ์ต่อเนื่องจากปัญหาครั้งนี้ด้วย
ผมอยากให้ AirAsia X ออกมาชี้แจงอย่างเป็นทางการถึงสาเหตุของเหตุการณ์ทั้งหมด แผนการจัดการผู้โดยสารที่ตกค้าง และมาตรการชดเชยที่เป็นธรรมสำหรับทุกคน
เพราะการซื้อตั๋วเครื่องบิน ไม่ได้หมายความว่าเราต้องยอมรับการถูกปล่อยให้นอนบนพื้นสนามบินโดยไม่มีการดูแลที่เหมาะสม
ความปลอดภัยเป็นสิ่งสำคัญ แต่ความรับผิดชอบต่อผู้โดยสารก็สำคัญไม่แพ้กัน
สุดท้ายนี้ ผมอยากถามสายการบินว่า
“ถ้าคนที่ต้องนอนบนพื้นสนามบินท่ามกลางอากาศหนาวตลอดทั้งคืน เป็นพ่อแม่ของคุณ เป็นลูกของคุณ หรือเป็นครอบครัวของคุณเอง คุณจะยอมรับการดูแลแบบนี้ได้จริง ๆ เหรอครับ?”
นี่คือมาตรฐานการบริการและความรับผิดชอบที่ลูกค้าของ AirAsia X ควรได้รับจริง ๆ หรือครับ?
ผมหวังว่าสายการบินจะไม่ปล่อยให้เรื่องนี้เงียบหายไป และจะออกมารับผิดชอบต่อผู้โดยสารทุกคนอย่างจริงจัง
เพราะผู้โดยสารทุกคนควรได้รับการปฏิบัติอย่างมีศักดิ์ศรี ไม่ว่าเขาจะเป็นใครก็ตาม
M_Y retweeted
ม.4 เคยไปทำจิตอาสาที่บ้านเด็กกำพร้า ครูห้ามเพื่อนกอดหรืออุ้มน้องเด็ดขาด ถ้าทำกิจกรรมต้องทำแบบกลุ่มนันทนาการเท่านั้น ตอนนั้นก็ไม่เข้าใจกันว่าทำไม และตอนกลับน้องๆมาบ๊ายบายตรงรั้วแบบเกาะรั้วยื่นแขนออกมา เพื่อนก็ถ่ายรูปกัน ครูสั่งให้ลบทันทีเพราะน้องไม่ใช่ human zoo
M_Y retweeted
คือมันมีของเล่นเด็กที่มันสั่นได้ แล้วมีเม้นประมาณว่าน้องเอาไปวางตรงนั้น มันสั่นแล้วฟิน คือมีความคิดแบบนั้นกับเด็กตัวแค่นี้อ่ะ
ตอนแจมลงนี่ก็ว่าเด็กกับของเล่นอ่ะ มันจะไปคิดอะไรมากขนาดนั้น คนที่คิดไปในทางนี้ได้ก็อุ...
นี่ทันตอนที่มีความเห็นเชิงไปทางสกปรกอยู่ แต่ก็ไม่คิดว่าแค่คลิปเด็กเล่นของเล่นมันจะมาถึงจุดที่คิดไปทางนั้นได้เหมือนกัน
M_Y retweeted
คาหนังคาเขา แฉ! นาทีรถพ่วง 18 ล้อ แอบขน "ขยะพิษ" สุดงงโรงงานรีไซเคิลถูกสั่งปิด แต่ยังขยันแอบทำงาน-คลุมผ้าใบขนของออกกลางดึก. เราจะต้องทนอยู่กับสภาพแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหน
M_Y retweeted
ต่อ
แต่สิ่งที่ผมไม่เข้าใจคือ ทำไมสายการบินถึงไม่มีแผนรับมือและดูแลผู้โดยสารที่ดีกว่านี้?
ทำไมผู้โดยสารต้องนอนบนพื้นสนามบิน?
ทำไมครอบครัวที่มีเด็ก ผู้สูงอายุ และผู้โดยสารที่มีข้อจำกัดด้านสุขภาพ ต้องมายืนต่อคิวครั้งแล้วครั้งเล่าเป็นเวลาหลายชั่วโมง?
ทำไมถึงไม่มีการสื่อสารที่ชัดเจน?
ทำไมผู้โดยสารต้องเดินไปถามเจ้าหน้าที่เองตลอดเวลาว่าจะได้เดินทางเมื่อไหร่?
และทำไมการแก้ปัญหาของผู้โดยสารกลุ่มหนึ่ง ถึงดูเหมือนเป็นการผลักปัญหาไปให้ผู้โดยสารอีกกลุ่มหนึ่งแทน?
ผมยังได้รับข้อมูลอีกว่า เที่ยวบินก่อนหน้าของผมก็เคยประสบปัญหาในลักษณะคล้ายกัน ซึ่งผมอยากให้สายการบินออกมาชี้แจงข้อเท็จจริงในส่วนนี้ด้วย
ผมอดคิดไม่ได้ว่า ถ้าเหตุการณ์ครั้งนี้ไม่ได้เกิดขึ้นกับผม และไม่ได้มีน้อง ๆ ทีมเยาวชนทีมชาติไทยที่เดินทางไปแข่งขันอยู่ในกลุ่มผู้โดยสารที่ได้รับผลกระทบ เรื่องนี้จะได้รับความสนใจมากเท่านี้หรือไม่?
หรือถ้าเป็นผู้โดยสารทั่วไปที่ไม่มีพื้นที่สื่อ ไม่มีคนติดตาม เรื่องทั้งหมดจะถูกปล่อยให้เงียบหายไป?
ผมไม่ได้ต้องการออกมาพูดเพื่อเรียกร้องสิทธิพิเศษให้ตัวเอง
ผมโชคดีที่ยังสามารถจ่ายค่าอาหารให้ครอบครัวและทีมงานได้ด้วยตัวเอง และยังพอมีช่องทางในการสื่อสารเรื่องราวที่เกิดขึ้น
แต่ผมคิดถึงผู้โดยสารคนอื่น ๆ ที่อาจไม่มีทางเลือกแบบผม
คนที่ต้องเสียค่าโรงแรมเพิ่ม คนที่ต้องเสียงาน คนที่มีเด็กเล็ก คนที่มีผู้สูงอายุเดินทางมาด้วย หรือคนที่อาจไม่มีเงินสำรองมากพอจะรับมือกับสถานการณ์แบบนี้
ใครจะรับผิดชอบความเสียหายและความเดือดร้อนของพวกเขา?
วันนี้ผมกลับถึงประเทศไทยแล้ว แต่ผมไม่อยากให้เรื่องนี้จบลงเพียงเพราะผมได้กลับบ้าน
ผมอยากเรียกร้องความเป็นธรรมให้กับผู้โดยสารทุกคนที่ได้รับผลกระทบ ไม่ใช่แค่เที่ยวบินของผม แต่รวมถึงเที่ยวบินอื่น ๆ ที่ต้องเผชิญกับเหตุการณ์ต่อเนื่องจากปัญหาครั้งนี้ด้วย
ผมอยากให้ AirAsia X ออกมาชี้แจงอย่างเป็นทางการถึงสาเหตุของเหตุการณ์ทั้งหมด แผนการจัดการผู้โดยสารที่ตกค้าง และมาตรการชดเชยที่เป็นธรรมสำหรับทุกคน
เพราะการซื้อตั๋วเครื่องบิน ไม่ได้หมายความว่าเราต้องยอมรับการถูกปล่อยให้นอนบนพื้นสนามบินโดยไม่มีการดูแลที่เหมาะสม
ความปลอดภัยเป็นสิ่งสำคัญ แต่ความรับผิดชอบต่อผู้โดยสารก็สำคัญไม่แพ้กัน
สุดท้ายนี้ ผมอยากถามสายการบินว่า
“ถ้าคนที่ต้องนอนบนพื้นสนามบินท่ามกลางอากาศหนาวตลอดทั้งคืน เป็นพ่อแม่ของคุณ เป็นลูกของคุณ หรือเป็นครอบครัวของคุณเอง คุณจะยอมรับการดูแลแบบนี้ได้จริง ๆ เหรอครับ?”
นี่คือมาตรฐานการบริการและความรับผิดชอบที่ลูกค้าของ AirAsia X ควรได้รับจริง ๆ หรือครับ?
ผมหวังว่าสายการบินจะไม่ปล่อยให้เรื่องนี้เงียบหายไป และจะออกมารับผิดชอบต่อผู้โดยสารทุกคนอย่างจริงจัง
เพราะผู้โดยสารทุกคนควรได้รับการปฏิบัติอย่างมีศักดิ์ศรี ไม่ว่าเขาจะเป็นใครก็ตาม
M_Y retweeted
เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้เลย เป๊ะ แต่ของ ANA ที่สนามบินฮาเนดะ และใช่ สายการบินไม่รับผิดชอบอะไรทั้งนั้น สเต็ปเดียวกันเลย ช่วยมากสุดแค่คูปองอาหาร 1500 เยน เป๊ะ ไปวีนแล้ว วีนสุดๆได้เครดิตชดเชยมาแค่ $100 น้อยกว่าแอเอเชียอีก 555555555
อยากเห็นเขาเอาเรื่องสายการบินได้อะ แค้นด้วย
สรุปเหตุการณ์วันที่ 2 กับสายการบิน AirAsia X หลังจากเที่ยวบินถูกยกเลิก และเราต้องนอนบนพื้นสนามบินนาริตะทั้งคืน
หลังจากที่ผมและทีมงานต้องนอนบนพื้นสนามบินนาริตะกันทั้งคืน ผมตื่นขึ้นมาตอนประมาณ 6 โมงเช้า มีเจ้าหน้าที่เดินมาแจ้งว่าให้เราไปเช็กอินพร้อมกับผู้โดยสารของเที่ยวบินเช้าวันนั้น เพราะทางสายการบินจะพยายามให้เราเดินทางกลับไปพร้อมกัน
ตอนนั้นในหัวผมคิดทันทีว่า “มันจะเป็นไปได้ยังไง ในเมื่อเที่ยวบินเช้าก็มีผู้โดยสารที่จองมาเต็มอยู่แล้ว?” แต่เราก็ยังทำตามที่เจ้าหน้าที่แจ้ง
เราต้องไปยืนต่อคิวกันอีกประมาณ 2–3 ชั่วโมง คิวยาวมาก จนผมต้องให้แม่ไปนั่งพัก เพราะกลัวท่านจะปวดขาจากการยืนรอนาน ๆ ส่วนผมก็ยืนต่อคิวแทน
สุดท้ายมีพนักงานเดินมาแจ้งว่า เราไม่สามารถเดินทางไปกับเที่ยวบินนี้ได้แล้ว และให้ทุกคนไปต่อคิวใหม่เพื่อรับคูปองอาหารมูลค่า 1,500 เยน หรือประมาณ 300 กว่าบาท
ซึ่งเงินจำนวนนี้ แค่จะซื้อข้าวหน้าหมูสักมื้อในสนามบินยังแทบไม่พอด้วยซ้ำ
ที่สำคัญ คิวรับคูปองก็ยาวมาก ทุกคนเหนื่อยและปวดขาจากการยืนรอมาทั้งคืน ผมจึงบอกทีมงานว่า
“ไม่ต้องรอแล้ว ไปกินข้าวกันเถอะ เดี๋ยวผมจ่ายเอง”
เพราะตั้งแต่เมื่อคืน สิ่งที่เราได้รับจากสายการบินมีเพียงบิสกิตคนละหนึ่งกล่องเท่านั้น
หลังจากกินข้าวกันเสร็จ ช่วงประมาณเที่ยง เราก็กลับมาเริ่มกระบวนการเช็กอินอีกครั้ง และต้องยืนรอคิวอีกประมาณ 2–3 ชั่วโมง
ในที่สุดเราก็ได้เช็กอิน โดยมีกำหนด Boarding Time เวลา 14.40 น.
เราจึงเข้าไปรอที่หน้าเกทตามปกติ
แต่จนกระทั่งเวลา 15.00 น. ก็มีประกาศว่า เครื่องบินยังซ่อมไม่เสร็จ และให้ผู้โดยสารรอต่อไป
เรารอกันอีกเป็นชั่วโมง จนในที่สุดสายการบินประกาศว่าจะเปลี่ยนเครื่องบิน และให้ผู้โดยสารทั้งหมดเดินไปที่เกท 70
เราก็ต้องเดินย้ายเกทกันอีกครั้ง และไปนั่งรอบนพื้นสนามบินอยู่เป็นชั่วโมง
จากนั้นมีประกาศให้ทุกคนมาต่อคิวเพื่อรับบัตรโดยสารใบใหม่ แต่เจ้าหน้าที่กลับบอกว่า ยังไม่แน่ใจว่าจะสามารถออกบัตรโดยสารให้ได้หรือไม่ โดยไม่ได้อธิบายเหตุผลที่ชัดเจน
หลังจากรอจนได้รับบัตรโดยสารใบใหม่ เราก็ถูกแจ้งให้ย้ายไปยังเกทที่อยู่ไกลออกไปอีกฝั่งของสนามบิน
ทุกคนต้องลากกระเป๋า เดินกันไปมา ทั้งที่แทบไม่ได้นอนกันมาทั้งคืน
พอไปถึงเกทใหม่ เราก็นั่งรออีกครั้ง โดยไม่มีประกาศหรือข้อมูลความคืบหน้าใด ๆ
จนกระทั่งเวลา 21.00 น.
ผมทนไม่ไหว จึงเดินไปสอบถามเจ้าหน้าที่ด้วยตัวเอง
เจ้าหน้าที่แจ้งว่า สายการบินกำลังพยายามจัดการให้ผู้โดยสารที่ตกค้างจากเมื่อวานได้เดินทางกลับก่อน เพื่อไม่ให้เกิดปัญหาต่อไป
ตอนนั้นผมอยู่ที่สนามบินนาริตะมาแล้วกว่า 30 ชั่วโมง
และสิ่งที่ผมเริ่มเข้าใจก็คือ สายการบินกำลังนำผู้โดยสารที่ตกค้างจากเที่ยวบินของเมื่อวานมาเดินทางแทนเที่ยวบินของวันนี้
ขณะเดียวกัน ผมได้รับข้อมูลว่าผู้โดยสารที่มีกำหนดเดินทางในวันนี้กลับไม่ได้รับอนุญาตให้เช็กอิน และต้องเผชิญกับความล่าช้าในลักษณะเดียวกับที่พวกเราเจอเมื่อวาน
เท่ากับว่าปัญหาไม่ได้ถูกแก้ไข แต่กำลังถูกผลักต่อไปให้ผู้โดยสารอีกกลุ่มหนึ่งรับผลกระทบแทนหรือเปล่า?
นี่คือสิ่งที่ผมรับไม่ได้มากที่สุด
เพราะมันไม่ใช่แค่เรื่องที่ผมจะได้กลับบ้านหรือไม่ แต่เป็นเรื่องของผู้โดยสารทุกคนที่จ่ายเงินซื้อตั๋วและควรได้รับการดูแลอย่างเหมาะสม
สำหรับตั๋วของผม เดิมทีผมจองที่นั่งแบบ Flatbed ไว้ แต่เนื่องจากเครื่องบินที่นำมาเปลี่ยนไม่มีที่นั่งประเภทนี้ เจ้าหน้าที่จึงจัดให้ผมนั่งที่นั่งธรรมดาบริเวณด้านหน้าสุดแทน
ไม่มีหมอน ไม่มีผ้าห่ม และไม่ได้รับบริการตามประเภทที่นั่งที่ผมจ่ายเงินซื้อไว้
แต่ ณ วินาทีนั้น ผมไม่สนใจแล้วว่าจะต้องนั่งแบบไหน
ผมแค่อยากพาครอบครัวและทีมงานกลับบ้านให้ได้สักที
ในที่สุดผมก็ได้ขึ้นเครื่องตอนประมาณ 22.00 น. กว่า ๆ
แต่เรื่องยังไม่จบครับ
เราต้องนั่งรออยู่บนเครื่องบินอีกประมาณ 2 ชั่วโมง โดยไม่ทราบเหตุผลที่ชัดเจนว่าเรากำลังรออะไร
สุดท้ายเครื่องบินออกเดินทางจริง ๆ ประมาณตี 1
ผมนั่งหลับ ๆ ตื่น ๆ ด้วยความเหนื่อยล้าสะสมจากเหตุการณ์ทั้งหมด และในที่สุดก็เพิ่งเดินทางกลับมาถึงประเทศไทย
แต่เรื่องที่ทำให้ผมรู้สึกแย่ยิ่งกว่าเดิม คือการได้รับทราบว่าผู้โดยสารของเที่ยวบินวันที่ 21 ก็ต้องเผชิญกับเหตุการณ์คล้ายกับที่พวกเราเจอ
ทั้งการรอคอยที่ยาวนาน การได้รับถุงยังชีพสีเขียว และการต้องนอนบนพื้นสนามบิน
ผมได้รับข้อมูลว่าการเยียวยาที่เสนอให้ผู้โดยสารบางส่วนเป็นเพียงเครดิตมูลค่า 5,000 บาท ซึ่งผมมองว่าไม่เพียงพอเมื่อเทียบกับความเดือดร้อนที่เกิดขึ้น ทั้งนี้ ผมอยากให้สายการบินชี้แจงรายละเอียดการชดเชยให้ชัดเจนกับผู้โดยสารทุกคน
ผมเข้าใจดีว่าเครื่องบินสามารถเกิดปัญหาทางเทคนิคได้ และเรื่องความปลอดภัยของผู้โดยสารต้องมาเป็นอันดับหนึ่งเสมอ
สถานสงเคราะห์เด็กกำพร้าไม่ใช่สวนสัตว์มนุษย์เอาไว้ให้อินฟลูไปหาแสง เอาความน่ารักไร้เดียงสาของเด็กๆมาเรียกเอนเกจ เราเป็นผู้ใหญ่โตแล้ว ดูคลิปก็รู้แหละว่าเขาพูดไปเรื่อยเปื่อย แต่สำหรับเด็กวัยนี้มันคือคำสัญญา เขาไม่เข้าใจหรอกทำไมพี่คนสวยบอกว่าจะพาเขากลับบ้านด้วยแล้วทิ้งเขาไว้ที่เดิม
M_Y retweeted
(1) ขอบคุณที่เปิดโอกาศให้ผมชี้แจงนะครับ แม่ซื้อให้ครับ เพิ่งรู้เหมือนกันว่าแพงขนาดนี้เหมือนกันเพราะผมไม่ได้วันๆเอาแต่สนใจเรื่องวัตถุนิยมเลยไม่รู้ นอกจากรองเท้าคู่นี้แล้วผมก็มีแค่รองเท้าแตะใส่ สามารถถามเพื่อนๆที่ รร. ผมเลยว่าตอนไปซ้อมวงดนตรีผมใส่แค่รองเท้าแตะไปจริงมั้ย #ม็อบgenz



























































