พัดทอน ❤️

พรรคประชาชน หรือพรรคขวาจัดในคราบก้าวหน้า? เมื่อการเมืองสีส้มเริ่มใช้วาทกรรมที่เสี่ยงสร้างความเกลียดกลัวคนต่างชาติ (Xenophobia) และอคติทางเชื้อชาติ (Racism) ดิฉันอ่านคำชี้แจงของคุณศิริโรจน์ ธนิกกุล สส.พรรคประชาชนแล้ว และรู้สึกผิดหวังอย่างยิ่ง เพราะคำชี้แจงดังกล่าวยังไม่ตอบคำถามสำคัญเกี่ยวกับความรับผิดชอบของนักการเมืองต่อการสร้างอคติในสังคม การบังคับใช้กฎหมายกับแรงงานที่กระทำผิดเป็นหน้าที่ของรัฐ ไม่มีใครโต้แย้งเรื่องนี้ แต่การเลือกสื่อสารปัญหาแรงงานผ่านกรอบที่อาจทำให้คนต่างชาติถูกมองว่าเป็นผู้แย่งงานและเป็นภัยต่อผลประโยชน์ของคนไทย เป็นคนละเรื่องกับการบังคับใช้กฎหมายโดยสิ้นเชิง นี่คือรูปแบบวาทกรรมที่พบได้ในการเมืองประชานิยมฝ่ายขวาจัด ซึ่งมักใช้ความหวาดกลัวต่อคนต่างชาติเป็นเครื่องมือทางการเมือง ที่สำคัญ เรื่องนี้ไม่ใช่เพียงความคิดเห็นส่วนตัวของดิฉัน แต่เป็นปัญหาที่องค์การสหประชาชาติเตือนมาอย่างต่อเนื่อง สำนักงานข้าหลวงใหญ่สิทธิมนุษยชนแห่งสหประชาชาติ (OHCHR) ได้จัดทำแนวทาง Seven Key Elements on Building Human Rights-Based Narratives on Migrants and Migration โดยเตือนถึงอันตรายของวาทกรรมต่อต้านผู้อพยพที่ขับเคลื่อนด้วยความหวาดกลัว และการใช้แรงงานข้ามชาติเป็นแพะรับบาปของปัญหาเศรษฐกิจและสังคมที่มีรากเหง้าเชิงโครงสร้าง OHCHR ระบุว่าวาทกรรมลักษณะนี้อาจถูกนำไปใช้เพื่อผลประโยชน์ทางการเมืองหรือเศรษฐกิจ และมีส่วนส่งเสริมความเกลียดกลัวคนต่างชาติ การเลือกปฏิบัติ ตลอดจนความเกลียดชังและความรุนแรง คุณศิริโรจน์ทราบหรือไม่ว่า ในปี 2568 คณะกรรมการสหประชาชาติว่าด้วยการขจัดการเลือกปฏิบัติทางเชื้อชาติ (CERD) ร่วมกับคณะกรรมการว่าด้วยสิทธิแรงงานข้ามชาติ (CMW) ได้รับรองข้อเสนอแนะร่วมที่เตือนเรื่องนี้โดยตรง? ข้อเสนอแนะร่วมฉบับที่ 39 ของ CERD และข้อคิดเห็นทั่วไปฉบับที่ 8 ของ CMW ระบุถึงอันตรายของการสร้างภาพจำว่าแรงงานข้ามชาติเป็นปัญหา เป็นภัยคุกคาม หรือเป็นผู้แย่งงานคนในประเทศ และเรียกร้องให้ผู้มีอำนาจทางการเมืองหลีกเลี่ยงการใช้ประเด็นการย้ายถิ่นเพื่อผลประโยชน์ในการเลือกตั้ง นี่คือหลักสิทธิมนุษยชนสากลที่พรรคการเมืองซึ่งอ้างว่าตนเองเป็นฝ่ายก้าวหน้าควรศึกษาและทำความเข้าใจอย่างจริงจัง สิ่งที่น่าผิดหวังยิ่งกว่านั้นคือ คุณศิริโรจน์เองก็เคยอภิปรายเรื่องปัญหาเชิงโครงสร้างของแรงงานข้ามชาติมาแล้ว ย้อนกลับไปวันที่ 12 กันยายน 2566 ระหว่างการอภิปรายแถลงนโยบายรัฐบาลเศรษฐา คุณศิริโรจน์เคยกล่าวถึงจังหวัดสมุทรสาครในฐานะเมืองสำคัญของแรงงานข้ามชาติ พร้อมสะท้อนปัญหาสุญญากาศทางกฎหมายและการเรียกรับส่วย โดยระบุว่าโรงงานหลายแห่งต้องจ่ายเงินใต้โต๊ะให้เจ้าหน้าที่ แสดงว่าคุณทราบดีอยู่แล้วว่า ปัญหาแรงงานข้ามชาติไม่ได้เกิดจากตัวแรงงานเพียงฝ่ายเดียว แต่มีปัญหาเกี่ยวข้องกับระบบราชการ การกำกับดูแล และการทุจริตของเจ้าหน้าที่รัฐด้วย ดิฉันจึงอยากถามว่า เมื่อคุณทราบถึงปัญหาส่วยและช่องโหว่ของระบบมาตั้งแต่ปี 2566 เหตุใดวันนี้ประเด็นที่ถูกนำมาสื่อสารกับประชาชนจึงกลับเน้นไปที่การกระทำผิดของแรงงานข้ามชาติ? เหตุใดไม่สื่อสารให้ชัดเจนเท่ากันถึงนายจ้างที่จ้างงานผิดกฎหมาย นายหน้าที่เอารัดเอาเปรียบ เจ้าหน้าที่ที่เรียกรับผลประโยชน์ และระบบการขึ้นทะเบียนที่ซับซ้อนจนทำให้แรงงานจำนวนหนึ่งตกอยู่ในสถานะเปราะบาง? รายงานการค้ามนุษย์ของกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐอเมริกาปี 2566 และ 2567 ยังระบุถึงความซับซ้อนของระบบขึ้นทะเบียนแรงงานไทย ซึ่งทำให้แรงงานและนายจ้างต้องพึ่งพานายหน้า เพิ่มภาระค่าใช้จ่าย และสร้างความเสี่ยงต่อการถูกบังคับใช้แรงงานจากภาระหนี้สิน นี่ต่างหากคือปัญหาเชิงโครงสร้างที่นักการเมืองควรแก้ไข ไม่ใช่ทำให้แรงงานข้ามชาติกลายเป็นเป้าหมายที่ง่ายที่สุดของความไม่พอใจในสังคม ดิฉันอยากให้พรรคประชาชนทบทวนอย่างจริงจังว่า ความก้าวหน้าทางการเมืองหมายถึงอะไร เพราะการเมืองก้าวหน้าไม่ใช่แค่การสนับสนุนประชาธิปไตยในวันที่ตนเองเสียประโยชน์ ไม่ใช่แค่การเรียกร้องสิทธิเสรีภาพให้ผู้สนับสนุนพรรคตนเอง แต่ต้องรวมถึงการปกป้องศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ของคนที่ไม่มีอำนาจต่อรองทางการเมืองด้วย โดยเฉพาะแรงงานข้ามชาติที่ไม่มีสิทธิเลือกตั้งให้พรรคคุณ การเหยียดเชื้อชาติไม่ได้จำเป็นต้องเริ่มจากคำด่าหยาบคายหรือการประกาศว่าเกลียดคนเชื้อชาติใดเสมอไป แต่อาจเริ่มจากการเหมารวม การสร้างภาพจำว่าคนบางกลุ่มเป็นปัญหา และการผลิตซ้ำความหวาดระแวงจนการเลือกปฏิบัติกลายเป็นเรื่องปกติ แม้การจำกัดอาชีพตามสัญชาติจะไม่เท่ากับการเหยียดเชื้อชาติโดยอัตโนมัติ แต่การปล่อยให้การอภิปรายเรื่องกฎหมายกลายเป็นความเป็นปฏิปักษ์ต่อผู้คนจากประเทศเพื่อนบ้าน ย่อมเป็นสิ่งที่นักการเมืองต้องระมัดระวัง (ต่อ)