Pinned Tweet
Dilerim yaşamına yas değmiş herkese derman olur. Yalnız olmadığımızı, yaşadıklarımızın anlaşıldığını bilmek eşsiz bir his. Bunu birlikte yas sürecini paylaştığım yoldaşlarımla bire bir hissettim. “Yas Uzun Bir Veda” artık sizin, size emanet. Yolu açık olsun... #DoğanKitap
Şunu sormak lazım; toplumun öfkesinin bir oy hesabı olduğunu nasıl anladınız acaba? Elbette öfkeyi doğru okumak, anlamak lazım. Öfke, görülmeyen her tür kaybın, son iki aydır hiçbir dahlimiz olmadan bizi yoksullaştıran kayıplar da dahil, karşılık bulmayan adaletsizliklerin de dili. Öfkeyi küçümsemek de, öfkeye yaslanmak da yanlış. Hele böyle bir zamanda.
Tam da fon meselesi bu kadar ayyuka çıkmışken toplumun haber alma hakkını ortadan kaldırmak ne kadar akıl kârı bir iş? Öfke yorumu yapanlar buna da bir bakıversinler. Toplum bir şeylerin kapatıldığına tanıklık ettikçe öfke büyür, güven kaybolur. Kayyumla susturulan toplum sessizleşir, ama öfke birikir. Peki güven geri gelir mi? Bunu da düşünmüşlerdir herhalde…
şengül hablemitoğlu retweeted
Bireylerin politik dünya görüşleri ve toplumsal cinsiyet rollerine ilişkin tutumlarını inceleyen, uluslararası bir anket çalışması yürütmekteyiz.
Katılır ve daha çok insana ulaşması için paylaşırsanız çok seviniriz 🙏
Link: univr.qualtrics.com/jfe/form…
şengül hablemitoğlu retweeted
Bugün kalbimde büyük bir heyecan, mutluluk ve sorumluluk duygusu var… ✨
1092 oy ile Yeni Parti Parti Meclis Üyeliğine seçilmenin onurunu yaşıyorum. Bana güvenen, oy veren ve yol arkadaşlığını esirgemeyen herkese yürekten teşekkür ediyorum.
Sayın Genel Başkanımız Özgür Özel’e ve tüm parti emekçilerine teşekkürlerimi sunuyorum.
Bir engelli kadın, gazeteci ve hak savunucusu olarak; eşit, erişilebilir ve özgür bir yaşam için verdiğim mücadeleyi şimdi bu sorumlulukla sürdüreceğim. Engellilerin, kadınların, çocukların, göçmenlerin, iklimin, ve tüm dezavantajlıların sesi duyulmayan herkesin sözünü karar süreçlerine taşımak için çalışacağım.
Desteğiniz benim için çok kıymetli. Birlikte yapacak çok işimiz, büyütecek çok umudumuz var. ❤️
Elif Gamze Bozo
Yeni Parti Parti Meclis Üyesi
#ElifGamzeBozo #YeniParti #PartiMeclisi #EngelliHakları #EşitYaşam
Tebrik eden, “umut var mı?” diye soran herkese teşekkür ederim. Elbette umut her zaman var. Son yıllarda umutsuzluğun kıyısında dolansak da, var… Uzun süredir benim umudum, iyimserlikten beslenmeyen bir umut.
Her şeyin iyi olacağına inanmakla ilgili olmayan, gerçekleri görerek, belirsizliğe rağmen sorumluluk almak ve çabalamakla ilgili bir umut bu. Daha iyisi için sorumluluk almaktan vazgeçmemek, benim için umudun ta kendisi. Tekrar teşekkürler…
şengül hablemitoğlu retweeted
İsmet İnönü’nün ağabeyi, askerî hekim ve emekli yarbay Dr. Ahmet Mithat Temelli’nin Karacaahmet Mezarlığı’ndaki aile kabri, kırılmış ve eğilmiş mezar taşlarıyla yıkık durumdaydı.
İBB Miras olarak, eşi Makbule Temelli’nin mezarının da bulunduğu aile kabrini onardık. Kırık baş taşlarını birleştirdik, eğilen taşları düzelttik, mermerleri sağlamlaştırdık.
İstanbul’un hafızasını, insanlarının hatıralarıyla birlikte koruyoruz. #İBBMiras
şengül hablemitoğlu retweeted
Fon soygunun adli yanının üstü örtülse ve sürüncemeye bırakılacak olsa da
yaratacağı psikolojik enkaz üstü örtülemeyecek kadar büyük olacaktır
İnsanlar sadece yaşayabilmek için çalışırken ölmemeli. Elbette ölümlüyüz ama böyle mi olmalı?.. 17 insan, yarım kalan 17 hayat, sönen 17 ocak. Geride eşler, çocuklar, anneler, babalar, kardeşler kaldı. Ya yaralananlar hayatları kimbilir ne kadar değişti bir anda. Neden? Ne yapacaklar şimdi? Bir daha olmasın diye asıl siz ne yapacaksınız? Sorumlu var mı?
Bu ülkenin insanları onu yalnızca geçmişte yaptıkları için değil, bugün hâlâ mümkün kıldığı hayatlar için seviyor. İşte size ölümsüzlük. Çünkü açtığı gelecek yaşamaya devam ediyor, minnetle, saygıyla, sevgiyle anıyorum. Canım Atam ruhun şâd olsun…
#10kasım1938🖤
Bir insanın neden beşinci, onuncu evi, milyonları varken milyarları neden istediği kadar, hangi koşulların bunu mümkün kıldığı da önemli. Çünkü başkalarının yaşamı, emeği, kaynaklara erişimi ve toplumsal adalet de bu koşullarının ve sınırlarının içinde. Evet, daha fazlasını istemek açgözlülük olabilir. Ama daha fazlasına başkalarının hakkını alarak sahip olmak, artık açgözlülük değil, düpedüz çalmaktır…
Aç gözlülüğün sosyolojisi: Üç de yetmez beş tane
Bazılarının hayatında bu kadar yata, kata, villaya, pırlantaya ve asla anlam veremediğimiz İsviçre saatlerine nasıl bu kadar çok yer oluyor? Üç evi olan neden beşincisini, milyonları olan neden milyarları istiyor? Feyza Akınerdem yazdı: fayn.press/ac-gozlulugun-sos… @feyza_ae
Kafaların yenmiş olduğunu bir kez daha anlıyoruz. Bir palto bana bir palto fonculara, pardon devlete. Dünyanın en absürd zamanlarında yaşamak ne zormuş 😵💫
Yurt dışından kıyafet getirenlere 430 euro sınırı uygulanacak mı?
gazeteoksijen.com/turkiye/yu…
Toplum olarak yaslı insanlara karşı iki uç arasında savruluyoruz gibi. Ya onları kutsuyoruz, sözlerini sorgulanamaz kılıyoruz. Ya da “akıl sağlığını kaybetti” diyerek damgalıyoruz. Bu ikisinin arasında, yaslı kişiyi bir insan olarak taşıyabileceğimiz, hem acısına saygı duyup hem de fikirlerini tartışabileceğimiz bir alan pek kalmıyor. Gerçi öyle bir tartışma alanı Türkiye’de hiçbir konuda yok. Bu da ayrı bir acı gerçeklik.
O alanı kurabilmek mümkün mü? Neden olmasın? Bunun için şöyle bir ayrımı düşünebiliriz; önce şunu kabul etmek gerekiyor; bir yasın biçimi kimsenin denetimine açık olamaz. Ancak o yasın içinden kamuya yöneltilen fikirler tartışmaya açıktır. Ve yine ancak, bu ikisini, birbirine karıştırmayacak kadar becerimiz ve ferasetimiz yok yazık ki, dolayısıyla hem yaslı kişi öyle olmadığını düşünse de, yapayalnız kalıyor hem de hakikatten uzaklaşıyoruz. Bu fikirleri yaslı bir insana ulaştıranların sorumluluğu var ve bu fikirleri dile getiren yaslı kişinin sorumluluğundan çok daha büyük. Acının içindeki biri her eli tutar. O eli uzatanların ne taşıdığına bakmak ise, etrafındakilerin görevidir.
Kamusal bir yasla karşılaştığımızda bu yüzden önce şunu sormakla yükümlüyüz; yaslı kişinin yasını gösterme biçimini mi denetliyoruz, yoksa ona neler taşıttığımızı mı görmezden geliyoruz?
Yas tutana alan açmak, onu korumak demek. Öfkesine, ısrarına ve adalet talebine saygı duymak demek. Ama korumak aynı zamanda çevresindekilerin kamusal sorumluluklarını sağduyu ile taşımalarını gerektiriyor. Bazen en sahici destek, yaslı kişiye "bu senin acına hizmet etmiyor" diyebilmekle başlıyor... Bu konulara dair okunabilecek iyi bir kaynaktır; Judith Butler, Kırılgan Hayat: Yasın ve Şiddetin Gücü.
💜
Üsküdar Belediye Başkanı Sinem Dedetaş'ın, ev hapsi kararıyla cezaevinden tahliyesine karar verildi.
31 Mart 2024 seçimlerinde Üsküdar'da oyların yüzde 49,93’ünü alarak ilçedeki 20 yıllık AK Parti yönetimine son veren Dedetaş, 31 Temmuz'da tutuklanmıştı.
Tahliye kararını duyuran Dedetaş'ın avukatı Akın Atalay, "Müvekkilim Sinem Dedetaş için yaptığımız tahliye başvurusu üzerine kendisinin ev hapsi şeklindeki adli kontrol tedbiriyle cezaevinden tahliyesine karar verilmiştir" ifadelerini kullandı.
Dedetaş, önümüzdeki saatlerde Tekirdağ'daki Karatepe Kadın Kapalı Cezaevi'nden tahliye edilmesi bekleniyor.
Cumhuriyet’in 103. yılında, hiçbir çocuğun hayallerinin koşullarıyla sınırlanmadığı, hiçbir kadının kendi hayatını kurmak için başkalarının iznine ihtiyaç duymadığı, herkesin eşit, özgür ve onurlu yaşayabildiği bir ülke diliyorum, zor bir dilek şu andan bakınca. Her şey bir anda değişir; çünkü öyle oldu. Yaşasın Cumhuriyet! Büyük Atatürküme minnetle…
Çok anlamlı Cem Akaş huzurla dinlensin. Anlattıklarında ölüm karşısında bir teslimiyetten çok, yaşanmış bir hayatı sahiplenme hali var. Bizim kültürümüzde pek alışkın olmadığımız bir bakış. Ne mutlu ki kendisine, ölümünü kabullenmeye çalışırken hayatını değersizleştirmemiş.
Ah ne yazık ki, insanın kendi ölümüne ilişkin kabullenişi, geride kalanların onun ölümünü kabullenmesini kolaylaştırmıyor. Hem evlat hem eş kaybı yaşayan eşine sabır ve dayanma gücü dilerim. Büyük acı. Ölümle yüzleşen birinin huzuru onu sevenlerin yasını azaltmıyor…
Hayatta en çok ufkumu açan derslerden birini Cem Akaş'tan almıştım. Maalesef son röportajlarından birini yapmışız onunla: aposto.com/magazine/s/cem-ak…
Şimdi orada söylediği şu sözler kafamda çınlayıp duruyor.
şengül hablemitoğlu retweeted
Fon yolsuzluğu Amin Maalouf’la söyleşimizi hatırlattı: “Artık zengin insanlar kara para kazananlar. Sıradan, bildik işlerde çalışanlar, hayatta başarılı olamamış, tutunamamış görülüyor. Değerlerin bu dönüşümü korku verici. Bir ülkede sivil barış ve ülkeye bağlılığın sağlanması için, yapıcı ve gerçek bir işe sahip insanların toplumda en faydalı insanlar olarak görülmesi lâzım. Bu insanlar yasadışı yolla zenginleşen insanlardan daha çok saygı görmeli.”
Gelecek Fikirler’in tüm bölümleri peyderpey bu kanalda olacak, takip edin.
youtube.com/@GelecekFikirler
şengül hablemitoğlu retweeted
BİR TOPLUM NEYİN YASINI TUTAR?
Bu haftaki Çare Biziz Buluşmaları’nda, değerli akademisyen Prof. Dr. Şengül Hablemitoğlu’nu ağırladık.
“Bir Toplum Neyin Yasını Tutar?” başlıklı söyleşimizde; toplumsal hafızayı, kayıplarımızı, ortak acılarımızı, adalet arayışımızı ve geleceğe dair umutlarımızı konuştuk.
Toplumlar yalnızca kaybettikleri insanların değil; yitirilen güvenin, zedelenen aidiyet duygusunun, örselenen adaletin ve ellerinden alınan özgürlüklerin de yasını tutar.
Kıymetli bilgi birikimi ve ufuk açıcı değerlendirmeleri için Şengül Hocamıza yürekten teşekkür ediyorum. 💐
Dileğimiz ve çabamız; acıların değil umutların, korkunun değil güvenin, hukuksuzluğun değil adaletin hâkim olduğu bir Türkiye!
Toplumun yas tutmak zorunda kalmadığı; herkesin kendini güvende, hür ve eşit hissettiği günleri hep birlikte kucaklamak dileğiyle…
Biz, yalnızca kaybettiklerimizin yasını tutmak için değil, hak ettiğimiz geleceği kurmak için de bir aradayız.
@s_hablemitoglu
#ÇareBiziz
Neşenin içinde öfke; artık böyle yaşıyoruz. Çürümüyoruz belki ama, hastalanıyoruz. Çünkü insan yaşadıklarını, tanık olduklarını hayatına devam ederek geride bırakmış olmuyor. Bazen dayanmak zorunda kaldığımız şeyler, bizi hasta ediyor. Dayanmanın bile canına okudu memleket. Değeri yok artık. Kabul edilemez olanla yaşamaya alışmak, onu kabul ettiğimiz anlamına gelmediği için içimizde öfke birikiyor. Akacak yeri olmayan bir öfke; kaybettiklerimize, elimizden alınanlara ve artık eskisi gibi güvenemediğimiz şeylere boş bakıyoruz...




















