saeed retweeted
#سپیده_قلیان در #عمق_میدان ویژه
تکرار، فردا ۱۰ شب.
سپیده قلیان که به خاطر مصاحبهی قبلیاش با «عمق میدان» ار سوی حکومت تهدید شده و اعضای خانوادهاش را گروگان گرفتهاند، بار دیگر در گفتوگو با من حاضر شد و پیام خود را چنین شجاعانه و بیباک، از تلویزیون صدای آمریکا تکرار کرد: «برای من لاتبازی درآوردند، من هم لاتبازی خواهم کرد. نه تسلیم میشوم و نه خودم را معرفی میکنم»!
او گفت خانوادهاش از او خواستهاند تا جایی که میتواند بیرون بماند و حقیقت را روایت کند.
@SepidehQolian
youtube.com/live/JKMkej2ySeY… via @YouTube
saeed retweeted
اجازه ندهیم سرکوب #سپیده_قلیان و خانوادهاش به رقابت رسانهای، مصادره سیاسی یا تسویهحساب میان مخالفان سلطه حاکم تبدیل شود. محکومیت شکنجه و گروگانگیری خانواده نباید به موضع سیاسی قربانی مشروط باشد.
صدایشان باشیم.
saeed retweeted
مهرا قلیان، برادرزادهی نوجوان #سپیده_قلیان در ویدئویی که به صورت اختصاصی در اختیار برنامهی #میدان صدای آمریکا قرار داده؛ مضطرب و گریان و ترسخورده است و از حملهی مأموران حکومت به خانهشان، کتک زدن خواهرش و دستگیری اعضای خانواده میگوید.
با نوجوانی و جوانی، با زندگیِ این سرزمین چه میکنید؟
saeed retweeted
سلام دوستان عزیزم، من سپیده قلیانم و ممکن است این آخرین توییت من برای شما باشد.روز دوشنبه به خانهٔ ما حمله کردند، من حضور نداشتم به همین خاطر طهورا، برادرزادهی هفدهسالهام، و پدرم را بازداشت کردند تا من خودم را معرفی کنم. طهورا و پدرم فقط کتک نخوردند؛ در واقع در مدت جلب و نگهداریشان شکنجه شدند. پدرم را با دست و پای بسته روی زمین انداختند و تا سرحد مرگ شکنجهاش کردند و گفتند «همینجا به خاطر دختر بیغیرتت کشته میشوی و کسی هم نمیفهمد». سر، گوش و لگن پدرم آسیب جدی دیده و ما پیگیری قضایی خواهیم کرد.اما طهورا… جگرم میسوزد که این را مینویسم. اینقدر برادرزادهام را زدند که بیهوش شد و جدا از تمام هتاکیها، تهدید به مرگ و تجاوز هم شد. پلیس امنیت ضابط این پرونده بوده و به خانوادهام گفتهاند تعلیق مشهد بهخاطر مصاحبهٔ من با صدای آمریکا، گزارشام دربارهٔ دیماه و نامهام دربارهٔ اعدام اجرایی شده و گفتهاند «ریختن خون دو نفر در خانوادهتان حلال است».صبح روز سهشنبه رئیس کلانتری ۱۹ با مهدی برادرم تماس میگیرد و میگوید «بیا ملاقات دخترت». برادرم وقتی مراجعه میکند، بازداشت و بعد به زندان دزفول منتقل میشود و گفتهاند تا وقتی خودم را معرفی نکنم، آزاد نخواهد شد.من و خانوادهام راه پرفراز و نشیبی را از یک خانوادهٔ سنتی و مذهبی لر طی کردیم تا به اینجا رسیدیم که برادرم و دخترش سینهستبر کنند و بازداشت شوند تا من در امان بمانم. یکشبه مخالف این ظالمان و متحد هم نشدیم که با شکنجه و زندان پیوندمان قطع شود. ما در این مسیر عمر و جوانیمان را گذاشتیم و پشیمان هم نیستیم.از همینجا به دادستان دزفول یا هر نامسئولی که تصمیم به این کار گرفته بگویم: دست از مبارزه نخواهیم کشید. در حالی که برای برادر جگرم خون است، اما دلم گرم است به حمایتهای شما و امیدوارم فردای خوبی در انتظارمان باشد.
دوست همیشگی تان♥️
saeed retweeted
مهمان ویژهبرنامهی امروز #عصرانه #سپیده_قلیان است.
سپیدهی شجاع، صبور، خونگرم و انساندوست، امروز از طرح بلندپروازانه اما عملی و ضروریاش برای کمک به زندانیها بیشتر گفت.
کارهای این عزیزان در ایران ستودنیست.
از @SepidehQolian بابت این مصاحبه ممنونم.
youtu.be/OiEalBxDX3s
saeed retweeted
۱- دادگاه فدرال منطقهای فلوریدا، امروز درخواست #پرویز_ثابتی، از مقامات ارشد سابق ساواک، برای رد شکایت شکنجه علیه خود با استناد به شمول مرور زمان را نپذیرفت و بدینترتیب راه برای رسیدگی ماهوی پرونده باز شد.
این حکم یک مانع حقوقی تعیینکننده را از میان برمیدارد و سابقهای مهم👇
«محاکمههایشان در دادگاههای انقلاب و پشت درهای بسته برگزار شد و خانوادههایشان با جریمه و احکام مصادره اموال روبهرو شدند؛ به عبارتی فقر آنها مجازات شد»
ایرج معماری چوپانی روستایی بود که به امید زندگی بهتر، همراه همسر و نوزادش به شهر مهاجرت کرد. او در ۲۹ سالگی بهدلیل جرمی مرتبط با مواد مخدر اعدام و خانهاش نیز مصادره شد. مهدی فتحاللهپور، پدر دختری خردسال، تنها نانآور خانوادهای ششنفره بود و ماهانه ۱۲ میلیون تومان درآمد داشت. او هیچگونه سابقه کیفری نداشت و از وکیل نیز برخوردار نبود. مهدی در ۳۰ سالگی اعدام شد.
آنها در میان هشت مردی بودند که در بهار ۱۴۰۴ بهدلیل جرائم مرتبط با مواد مخدر اعدام شدند و من پروندههایشان را پیگیری و مطرح کردم: سعدالله گرگیج، عبدالصمد شهبازی، امانالله براهویی، ایرج معماری، مرتضی کاظمزاده، حسین ملازاده، فیضالله کرمی و مهدی فتحاللهپور. تقریباً همه آنها پدرانی جوان بودند که با مشکلات اقتصادی دستوپنجه نرم میکردند. محاکمههایشان در دادگاههای انقلاب و پشت درهای بسته برگزار شد و خانوادههایشان با جریمهو احکام مصادره اموال روبهرو شدند؛ب به عبارتی فقر آنها مجازات شد. دیروز درباره قصاص نوشتم که نزدیک به نیمی از اعدامهای ایران را تشکیل میدهد. جرائم مرتبط با مواد مخدر بخش عمده باقی اعدامها را شامل میشوند: دستکم ۷۹۵ نفر در سال ۲۰۲۵ و دستکم ۲۰۴ نفر از ابتدای سال جاری تاکنون به همین دلیل اعدام شدهاند. اجرای این احکام در طول اعتراضات سراسری و جنگ نیز ادامه یافت.
حتی وقفهای که بهسختی به دست آمده بود، دوام نیاورد. کمی پیشتر در سال جاری، اعتصاب ۱۶روزه زندانیان در زندان قزلحصار به تعلیق اعدامهای مرتبط با مواد مخدر در آن زندان انجامید، اما این اعدامها در ماه سپتامبر از سر گرفته شدند. همانند پروندههای قصاص، اعدامشدگان در این پروندهها نیز عمدتاً از اقشار بهشدت بهحاشیهراندهشدهاند و پروندههایشان بهندرت به ماموریت من میرسند.
اقلیت بلوچ که بنا بر برآوردها بین ۲ تا ۶ درصد جمعیت ایران را تشکیل میدهد، ۱۳ درصد از موارد شناختهشده اعدامهای مرتبط با مواد مخدر در سال ۲۰۲۵ و ۱۹ درصد از این اعدامها را از ابتدای سال ۲۰۲۶ تاکنون به خود اختصاص داده است.
دردی ۱۴۰۴، پرونده دو زن بلوچ اهل سنت را که با خطر قریبالوقوع اعدام مواجه بودند، مطرح کردم. هر دو بیکار بودند و هیچگونه سابقه کیفری نداشتند. آنها در یک اتوبوس عمومی بازداشت شدند؛ پس از آنکه در ازای حمل کالا به آنها وعده پرداخت پول داده شده بود. به گفته خودشان، نمیدانستند که این کالاها حاوی مواد مخدر بودهاند. از آن زمان تاکنون اطلاعی از سرنوشت آنها ندارم.
اکثریت قاطع کسانی که اعدام میشوند، حاملان مواد مخدر هستند، نه افرادی که تجارت مواد مخدر را سازماندهی میکنند و از آن سود میبرند. فقر آنها را به این مسیر میکشاند و همان فقر، همواره افراد دیگری را برای جایگزینی آنان فراهم میکند. اعدام این افراد هیچ تأثیری بر تجارت مواد مخدر ندارد.
حقوق بشر بینالملل، اعمال مجازات اعدام را به «جدیترین جرائم» محدود میکند؛ مفهومی که به قتل عمد تفسیر شده است. جرائم مرتبط با مواد مخدر، صرفنظر از میزان مواد، در این تعریف نمیگنجند. بنابراین، هر مورد اعدام بهدلیل جرائم مرتبط با مواد مخدر، مصداق سلب خودسرانه حق حیات است؛ حتی بدون اینکه برگزاری جلسات غیرعلنی در دادگاههای انقلاب، گزارشهای مربوط به اخذ اعترافات اجباری و منتشر نشدن آرای قضایی در این پروندهها را در نظر بگیریم. ایران پیش از این نیز دامنه اعمال مجازات اعدام برای جرائم مرتبط با مواد مخدر را محدود کرده است. پس از اصلاح قانون مبارزه با مواد مخدر در سال ۱۳۹۶ و افزایش حدنصابهای قانونی لازم برای صدور حکم اعدام، تعداداعدامهای ثبت شده در ارتباط با مواد مخدر از صدها مورد به اندکی بیش از ۲۰ مورد در سال کاهش یافت. با این حال، از سال ۱۴۰۰ به بعد، شمار این اعدامها بار دیگر بهشدت افزایش یافته است.
دلایل این افزایش هرچه باشد، اصلاحات سال ۱۳۹۶ نشان داد که تغییر قانون میتواند مؤثر واقع شود و مقامات میتوانند بار دیگر چنین تصمیمی اتخاذ کنند.
بازنگری در قانون مبارزه با مواد مخدر در دستور کار قرار دارد و مقامات اعلام کردهاند که محدود کردن برخی از معیارهای صدور حکم اعدام در جرائم مرتبط با مواد مخدر در دست بررسی است. از مجلس شورای اسلامی میخواهم از فرصت این بازنگری برای محدود کردن مجازات اعدام در جرائم مرتبط با مواد مخدر استفاده کند؛ اقدامی که میتواند نخستین گام بهسوی لغو کامل این مجازات باشد.
مکاتبه من درباره هشت مردی که بهدلیل جرائم مرتبط با مواد مخدر اعدام شدند:
spcommreports.ohchr.org/TMRe…
مقامات ایرانی پاسخی ارائه نکردند.
مکاتبه من درباره دو زنی که با خطر قریبالوقوع اعدام مواجه بودند:
spcommreports.ohchr.org/TMRe…
مقامات ایرانی پاسخی ارائه نکردند.
5
85
بعد از آن همه کتاب و ترجمه و مطالعه در باب تحلیل مادی و تاریخی، در مواجهه با یک جنبش اجتماعی واقعی رسیدند به «اراذل» و «عوامل موساد».
قرار بود بفهمید چه شرایط و تضادهای اجتماعی آدمها را به خیابان میآورد، نه اینکه وقتی جامعه مطابق الگوی ذهنیتان حرکت نکرد، بلندگوی روایت جمهوری اسلامی بشید!
This quoted post is unavailable.
3
115
saeed retweeted
برای کردها، بلوچها، عربهای اهوازی، ترکهای آذربایجانی و ترکمنها، تبعیض از محدودیت در زمینه حقوق زبانی تا بازنماییهای کلیشهای قومی در رسانههای دولتی را دربر میگیرد. بهحاشیهرانی اقتصادی، مصادره زمینها و تخریب محیط زیست نیز فقر را در بسیاری از مناطق اقلیتنشین تشدید کرده است. بسیاری از بلوچها از داشتن شناسنامه محروماند و این امر دسترسی آنان را به آموزش، خدمات درمانی و اشتغال رسمی محدود میکند. کولبران کرد و سوختبران بلوچ اغلب برای تأمین معیشت خود به حملونقل برونمرزی کالا و سوخت وابستهاند. سوءمدیریت زیستمحیطی موجب آوارگی جوامع مختلف در مناطق اقلیتنشین، از جمله مناطق کردنشین، عربنشین، بلوچنشین، ترکمننشین و گیلکنشین شده است. در همین حال، ترکهای آذربایجانی همچنان با پیامدهای تخریب محیط زیست در اطراف دریاچه ارومیه مواجهاند.
اقلیتهای دینی نیز با اشکال مشابهی از طرد و محرومیت روبهرو هستند. بهاییان عملاً از تحصیلات عالی و اشتغال در بخش دولتی محروماند و همانند نوکیشان مسیحی، مدتهاست که بهعنوان تهدیدی امنیتی معرفی میشوند. مسلمانان اهل سنت و پیروان آیین یارسان نیز همچنان از تصدی مناصب دولتی محروم هستند.
درک این زمینه گستردهتر برای بررسی پروندههای مجازات اعدام مرتبط با اقلیتها ضروری است. تبعیض پشت درهای نظام عدالت کیفری پایان نمییابد، بلکه میتواند بر روند بازداشت، نگهداری در بازداشت، محاکمه و صدور حکم، از جمله در پروندههای منتهی به مجازات اعدام، تأثیر بگذارد.
اعضای اقلیتهای قومی که با اتهامات مستوجب اعدام مواجه میشوند، اغلب با موانع مضاعفی در برخورداری از محاکمه عادلانه روبهرو هستند. این موانع شامل دسترسی ناکافی به خدمات ترجمه شفاهی در جریان بازجوییها و جلسات دادگاه، ادعاهای مربوط به شکنجه و دیگر اشکال بدرفتاری با هدف اخذ اعتراف، و پیگرد قضایی بر اساس اتهامات مرتبط با امنیت ملی است که غالباً با شواهد معتبر پشتیبانی نمیشوند.
پرونده فرهاد بارانزهی جوانی بلوچ که بنا بر گزارشها بدون حضور وکیل به اتهام «بغی» به اعدام محکوم شده است، نگرانیهایی جدی درباره ادعاهای شکنجه و دیگر موارد نقض شدید حق برخورداری از محاکمه عادلانه ایجاد میکند. بنا بر گزارشها، حاتم اوزدمیر، تبعه ترکیه و کرد، در مراحل حساس دادرسی که به صدور حکم اعدام او به اتهام «بغی» انجامید، از دسترسی به مترجم محروم بوده است. یوسف احمدی، مردی کرد از بانه، مدعی شده است که پس از بازداشت تحت شکنجههای بسیار خشونتآمیز قرار گرفته و از دریافت خدمات درمانی محروم شده است.
نگرانیهای مشابهی نیز در پروندههای رئوف شیخمعروفی، محمد فرجی و محسن اسلامخواه، سه مرد کرد که در ارتباط با اعتراضات «زن، زندگی، آزادی» به اعدام محکوم شدهاند، گزارش شده است. تا زمان نگارش این متن، هیچیک از این احکام اعدام اجرا نشده و افراد نامبرده همچنان در معرض خطر قریبالوقوع اعدام قرار دارند.
الگوهای مستند تبعیض قومی و دینی، همراه با ادعاهای مکرر درباره شکنجه، اعترافات اجباری و نقض حق برخورداری از محاکمه عادلانه در پروندههای فردی، نگرانیهای جدی درباره اعمال مجازات اعدام علیه گروههای اقلیت در ایران ایجاد میکنند. پروندههای منتهی به مجازات اعدام، بهخودیخود و بر اساس حقوق بینالملل بشر، مستلزم دقیقترین و سختگیرانهترین بررسیها هستند. این عوامل، دلایل قانعکنندهای را برای اعمال نظارتی بهویژه دقیق و سختگیرانه بر پروندههای مجازات اعدام مرتبط با اعضای اقلیتهای قومی و دینی فراهم میکنند.
مکاتبه مأموریت من درباره حاتم اوزدمیر :
spcommreports.ohchr.org/TMRe…
پاسخ مقامات ایرانی:
spcommreports.ohchr.org/TMRe…
مکاتبه مأموریت من درباره فرهاد برانزهی:
spcommreports.ohchr.org/TMRe…
پاسخ مقامات ایرانی:: تاکنون دریافت نشده است.
مکاتبه مأموریت من درباره یوسف احمدی، رئوف شیخمعروفی، محمد فرجی و محسن اسلامخواه:
spcommreports.ohchr.org/TMRe…
پاسخ مقامات ایرانی:
spcommreports.ohchr.org/TMRe…
saeed retweeted
«کمپین یکمیلیون امضا برای تغییر قوانین تبعیضآمیز» نتوانست یک میلیون امضا جمع کند و قوانین مورد اعتراضش نیز عمدتاً پابرجا ماندند. خیزش #ژینا هم به براندازی جمهوری اسلامی نینجامید. اگر این نتایج تنها معیار ارزیابی دو حرکت باشند، ممکن است تصویری از ناکامی آنها به دست دهند؛ اما چنین تصویری بخش مهمی از اثرگذاری جنبشها را نادیده میگیرد. جنبشها فقط در لحظهی وقوع و بر اساس دوگانهی پیروزی و شکست معنا پیدا نمیکنند؛ اثر آنها در زبان، روابط، حافظه و امکانهایی که برای کنشهای بعدی میسازند نیز باقی میماند.
بازخوانی این دو تجربه در پیوند با هم، بیست سال پس از تأسیس کمپین و در چهارمین سالگرد خیزش ژینا، صرفاً مرور دو رویداد تاریخی نیست؛ بلکه نشانهای از ماندگاری زبان و خواستهایشان در جامعه است. جنبشها سرکوب میشوند، شبکههایشان از هم میپاشد و نامهایشان تغییر میکند؛ اما بسیاری مفاهیم، واژهها، رابطهها و آرزوها باقی میمانند و در بزنگاهی دیگر، از جایی که انتظار نمیرود، دوباره به میدان میآیند.
ادامه این مقاله را در آسو بخوانید:
aasoo.org/index.php/fa/artic…
@KavehKermashani
saeed retweeted
تمام این مصاحبه رو دیدم و واقعاً منقلب شدم. چقدر به سپیده قلیان افتخار کردم.
به زنی که بعد از تمام اون چيزايي كه خودش تحمل کرده، هنوز دغدغهاش فقط روایت رنج خودش نیست. از شکنجه زندانیها میگه، از تعرض و تجاوز، از چیزهایی که دیده و شنیده و سعی کرده ثبتشون کنه.
یک بخش از حرفهاش خیلی در ذهنم مونده جایی که خودش رو شاهد میدونه. کسی که اونجا بوده، دیده و حالا وظیفه خودش میدونه حقیقت رو روایت كنه تا تاریخ بدونه چه به آدمها گذشته و چه کسانی شاهدش بودن.
حرفهاش درباره خسته شدن از این همه دوقطبیسازی و دعواهاي فضاي مجازي درد خوده من بود. اینکه وسط این همه دستهبندی و دعوا، اصل ماجرا رو گم نکنیم: انسانها، رنجشون و حقیقتی که باید گفته و ثبت بشه.
و شاید چیزی که بیشتر از همه برام موند، امیدش بود. بعد از تمام چیزهایی که دیده و تحمل کرده، هنوز به آینده و به تغییر امید داره ،به اینکه از جمهوری اسلامی میگذریم و ایران دیگه اي رو مي سازيم.
این مصاحبه فقط روایت سپیده نیست، بخشی از حافظهایه که نباید اجازه بدیم فراموش بشه. بهت افتخار مي كنم دختر شجاع ايران ❤️
@SepidehQolian
saeed retweeted
امروز هومن جوکار، سپیده کاشانی و سیما کاشانی در منزل پدری سپیده کاشانی بازداشت شدند. مانند همیشه، هیچ جزئیاتی درباره دلیل بازداشت آنها اعلام نشده است.
سپیده مبتلا به فشار خون بالا و سیما مبتلا به بیماری اماس است. تا این لحظه هیچ تماسی با خانوادهشان برقرار نکردهاند. همین امروز پدر سپیده از بخش ICU مرخص شده بود.
سپیده و هومن پیش از این بیش از ۶ سال در زندان بودهاند که دو سال از آن را در سلول انفرادی گذراندهاند.
#سپیده_کاشانی
#هومن_جوکار
#سیما_کاشانی
#فعالین_محیط_زیست
saeed retweeted
از اردیبهشت ۱۴۰۲، سه سال است که به اجبار، خارج از ایران زندگی میکنم.
مرداد سال ۱۳۹۳، از برگزارکنندگان تجمعی در مقابل دفتر سازمان ملل در تهران، در اعتراض به جنگ و کشتار در کوبانی، غزه و سوریه بودم (عکس زیر)، چند ماه بعد مقیسه در دادگاه به من گفت: «گوه خوردی که مخالف جنگی؛ کوبانی و غزه و سوریه به تو چه ربطی داره؟» همان تجمع اعتراضی به یکی از اتهامات پروندهام تبدیل شد و سالها برای آن پرونده، در زندان ماندم.
طی این سالها و همچنین پیش از جنگ ۱۲ روزه و در طول جنگ اخیر نیز بر اساسِ اصول و باورهایم، بار دیگر با صراحت در نوشتهها و مصاحبههایم مخالفتم با ج.ا و جنگ را بیان کردم؛ چرا که جنگ را چیزی جز ویرانی، کشتار و سرکوب نمیدانم.
معتقدم و پیشتر گفتهام که جنگ با هیچ بهانهای قابل توجیه نیست، کمکی به مردم ایران نمیکند و شرایط را وخیمتر میکند که کرد، خصوصا وقتی هر سه طرفِ درگیر در این جنگ، فقط به دنبال منافع و تثبیت قدرت خود هستند و به همین دلیل، بارها با بیتوجهی به قوانین بینالمللی، مرتکب جنایت علیه بشریت و جنایت جنگی شدهاند و باید پاسخگو باشند؛ از ج.ا تا اسرائیل و آمریکا!
از حکومت جمهوری اسلامی تا عمق وجودم بیزارم که یکی از دلایل این بیزاری، جنگ طلب بودن سران این حکومت و دمیدن بر آتش جنگ در خاورمیانه است.
هرگز برای حمایت ج.ا از گروههای شبه نظامی در منطقه و حملات موشکی آن کف نزدهام و هورا نکشیدهام و هرگز برای حملات نظامی آمریکا و اسرائیل به ایران هم خوشرقصی نکردهام. با این حال هر بار، نه فقط موافقان ج.ا که افراد دیگری که اتفاقا خود را از مخالفترین مخالفانِ جمهوری اسلامی معرفی میکنند هم، همان ادبیات مقیسه و همان پیام را به اشکال مختلف به من رساندند، با توهین، تهمت، حمله و تهدید!
دو هفته پیش، باز هم برای سرکوب و آزار من، به اعمال فشار بر خانوادهام روی آوردند و پدرم را به وزارت اطلاعات احضار کردند؛ چند روز پیش هم ابلاغیهای از سوی قوه قضاییه برایم صادر شد که در آن اتهام «تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی و تقویت رژیم صهیونیستی از طریق مساعدت مستقیم» به من نسبت داده شده است.
راستش را بخواهید، تصور اتهامی احمقانهتر و مضحکتر از این برایم دشوار است، مضحکتر از تمام اتهاماتی که در طول حبس و پس از آن، از هر سو به من نسبت داده شد!
اما اهمیت این پرونده و این برگه در چیز دیگری است.
این سند نشان میدهد که وقتی برای کسی که در زندان و محروم از حق دفاع نیست و سه سال است که خارج از ایران زندگی میکند و بارها و بارها، بدون واهمه از حملات و تهدیدها، مواضع روشن و علنی خود را علیه جنگ و نقض حقوق بشر، چه از سوی ج.ا و چه از سوی اسرائیل، بیان کرده است؛ چنین پروندهسازی مضحک و سخیفی میکنند، روشن است که برای فعالان داخل ایران نیز به همین شیوه پروندهسازی میکنند؛ امری که سالها درباره آن گفتهایم، اما هنوز عدهای حاضر نیستند آن را بپذیرند.
اگر با وجود تمام نوشتهها و مصاحبههایم چنین دروغ آشکاری میگویند، روشن است که تا چه اندازه در پروندههای زندانیان، فعالان داخل ایران و همچنین شهروندان بهایی، حقیقت را وارونه کرده و هزینههای جبرانناپذیری بر افراد و خانوادههایشان تحمیل میکنند.
این برگه رسمی، سندی است که بیپایه و اساس بودن بسیاری از این اتهامات و بیاعتباریِ بسیاری از این پروندهها؛ از جمله پرونده تمام کسانی که از طریق اعدام به قتل رسیده و یا در خطر این قتل عمد حکومتی هستند را فریاد میزند.
در پایان، بار دیگر خطاب به ج.ا تاکید میکنم که تا وقتی هستید و حتی پس از آن هم، به تبلیغ علیه نظام استبدادیتان و دادخواهی ادامه میدهم و نه «تقویتکننده اسرائیل از طریق مساعدت مستقیم»، بلکه از همه شما جنایتکاران و ناقضان حقوق بشر بیزارم و آرزوی محاکمه تک تک شما را دارم که با هر نام و به هر بهانهای دستانتان به خون آغشته است.
راستی اگر با این پروندهسازی قصد مصادره اموال دارید، اعلام میکنم که من هیچ اموالی در ایران یا خارج از آن ندارم، اموال من جوانی و سلامتیام بود که شما سالها پیش، آنها را از من گرفتید و هیچ وقت هم به من باز نخواهند گشت. با این حال با ارزشترین داراییام عشق به ایران و مردمانش و باور و عقیدهام به حقوق بشر است که هرگز نمیتوانید آن را از من بگیرید، حتی با مرگ!
عدم حضور جلب است؟!
منتظرم :)
#نه_به_جنگ
#دادخواهی
saeed retweeted
واقعیت تلخ اینه که آدم ظرفیت محدودی برای همدلی داره
همدلی انرژی زیادی میبره و جامعهای که دائما با سوگ فرسوده شده به خاطر بقای خودش به این محرک تکراری عادت میکنه
اعدام تا یک جایی شوکهکنندهاست اما هضم این حجم عظیم سوگ برای جامعه تا این حد خسته به قیمت از دست دادن همدلی تمام میشه
saeed retweeted
از زندان یک راست امدم سر خاک خسرو, جور عجیبی حس میکنم چونان «سیزیف» از طرف خدایگان محکوممان کردهاند که «سنگی را به بالای تپه ببریم». پس تلاش میکنم حملش کنم و بکشم با خودم بالای تپه؛ دوباره و دوباره، به اندازه همه تکرارهای سرسامآور و ضروری جهان. بار سنگین حمل حقیقت، تمام تکههای حقیقت. جدا جدا و قطعه قطعه.
آنچنان که دایم قطعمان میکنند، مثل همین اینترنتی که طولاااانیترین قطعی جهانش نیز از آن ماست. با خودم قرار گذاشتهام از هرچه خسته میشوم بشوم، اما از رسیدن به آزادی و حمل کردن این سنگهای سخت حقیقت «نه». برای همین رفتار داعشگونه جمهوری اسلامی در مراسم خسرو نباید و نمیتواند بگذارد که سنگ نیمه تمامم در آذر ۴۰۴۱ را، زمین بگذارم.
دوباره سلام خسرو! چطور سعی کردند چشمهای حقیقت را با قتل تو ببندند. اگر ما خاموش شویم؛ پس کدام شهرزاد قصه تو را بگوید؟
حالا بیرونم، باز مثل همیشه بعد از خروج از زندان -نمیدانم برای چند مدت - دلم در زندان جا مانده، پیش چشهای رفقایم، آنها که در نی نی چشمانشان فقط یک جمله بود «ما را فراموش نکنید». پیش از خداحافظی از لای دریچه ها در زندان انگشت رفقایم را لمس کردم؛ آذر یاهو، محبوبه شعبانی، حدیث مرواریدی، سهیلا حسینی.
کاش خسرو بود، کاش جای اینکه سر مزارش میرفتم شمارهاش را میگرفتم تا بهش زنگ بزنم. سعی کردم سیما ابنایی را از لای جمعیت پیدا کنم؛ اما گویا از بچهها جدا شده بود.
زندان بودم که کشتار عظیم دی ماه و خبر کشته شدن غیر نظامیان و کودکان میناب در جنگ به گوشم رسید. عجب دل خونی به جان یک ایران انداختند. هنوز در راهم با بار سنگین زندانیان دی ماه در وکیل آباد، نام تک تکشان را فریاد خواهم زد، کاش شهرزادشان باشم…
saeed retweeted
بامداد ۲۹ آبان وقتی صورت بیجان برادرم برهان را بوسیدم عهد بستم که نگذارم خونش بر زمین بماند؛ در این مسیر، مانند هر انسان دیگری، بیخطا نبوده و نخواهم بود اما خطاب به پاسداری که تماس گرفت، و تماموکمال جمهوری اسلامی روشن میگویم: در برابرتان حتی یک قدم هم عقب نخواهم نشست.
۹/۹
saeed retweeted
Mr. President @EmmanuelMacron, You spoke of stability, yet said nothing about the bodies in Iran after the Jan uprising or the #DigitalBlackOutIran that silenced millions for weeks. There is no stability without accountability. Ignoring these crimes doesn't make them disappear, it makes you complicit...
با رئیسجمهور ایران، مسعود پزشکیان، گفتوگو کردم.
از او خواستم از فرصتی که گفتوگوهای آغازشده در اسلامآباد فراهم کردهاند بهره بگیرد تا راه برای کاهش تنش به صورت پایدار و نیز دستیابی به توافقی دقیق و الزامآور که با مشارکت همه کشورهای درگیر، تضمینهای محکمی برای امنیت منطقه فراهم آورد، هموار شود.
تأکید کردم که ایران هرچه سریعتر آزادی و امنیت کشتیرانی در تنگه هرمز را احیا کند؛ فرانسه آمادگی دارد در این زمینه مشارکت کند.
همچنین بر اهمیت رعایت کامل آتشبس، از جمله در لبنان، تأکید کردم. فرانسه از اقدامات مقامهای لبنانی، که تنها مرجع مشروع برای اعمال حاکمیت دولت و تصمیمگیری درباره سرنوشت لبنان هستند، قاطعانه حمایت میکند.
saeed retweeted
بخشی از آنچه ایران در ماهشهر و عسلویه از دست داد.
از کار انداختن زیرساختهای پایه و صنایع مادر یک کشور یعنی کاهش درآمد ملی، اختلال در زنجیرههای تأمین، بیکاری، تورم، قحطی و فقر.
محیط زیست برای یک ملت فقیرتر و محتاجتر به نان شب و نگران بقا یک اولویت نخواهد بود.
#پتروشیمی

























